Οδυσσέας  Ελύτης    « ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ »

        ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ   ΚΑΙ   ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Για τη νέα τάξη πραγμάτων, γνωστή ως παγκοσμιοποίηση,(που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη), έχει χυθεί πολύ μελάνι για τα υπέρ και τα κατά. Για τον ακριβή  προσδιορισμός του πιο πάνω όρου,  μπορούμε να δανειστούμε λίγες αράδες γραφής από μία δήλωση με ιδιαίτερη   προφητική βαρύτητα,  γραμμένη με το πνεύμα ενός μεγάλου λογοτέχνη. Μπορεί να μη καθόρισε τι «Βαρβαρότητα»   εννοούσε, (πολιτική, πνευματική, οικονομική, ανθρώπινη απαξίωση κ.α.), άνετα όμως θα μπορούσαμε να της προσδώσουμε, λογοτεχνική αδεία, αμφίσημη έννοια με τη  «Παγκοσμιοποίηση».                                                                                        Διαβάστε το…….

 .     «Ήδη σας το είπα. Είναι η βαρβαρότητα. Την βλέπω να‘ρχεται  μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για φούρνους του Χίλτερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του.  Για την ατίμωση του. Οπότε αναρωτιέται κανείς: Για τι παλεύουμε νύχτα μέρα κλεισμένοι στα εργαστήριά μας; Παλεύουμε για ένα τίποτα, που ωστόσο είναι το παν. Είναι οι δημοκρατικοί θεσμοί, που όλα δείχνουν ότι δεν θ’ αντέξουν για πολύ. Είναι η ποιότητα, που γι’ αυτή δεν δίνει κανείς πεντάρα. Είναι η οντότητα του ατόμου, που βαίνει προς την ολική της έκλειψη. Είναι η ανεξαρτησία των μικρών λαών, που έχει καταντήσει ήδη ένα γράμμα νεκρό. Είναι η αμάθεια και το σκότος. Ότι οι λεγόμενοι «πρακτικοί άνθρωποι» -κατά πλειονότητα, οι σημερινοί αστοί- μας κοροϊδεύουν, είναι χαρακτηριστικό. Εκείνοι βλέπουν το τίποτα. Εμείς το πάν. Που βρίσκεται η αλήθεια, θα φανεί μια μέρα, όταν δεν θα μαστε πια εδώ. Θα είναι, όμως, εάν αξίζει, το έργο κάποιου απ’ όλους εμάς. Και αυτό θα σώσει την τιμή όλων μας -και της εποχής μας.»
( Από συνέντευξη  του Οδυσσέα Ελύτη στις 19 Οκτωβρίου 1979, με αφορμή την αναγγελία για τη βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας στο Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία. Ο Οδυσσέας Ελύτης πέθανε στις 18 Μαρτίου 1996 σε ηλικία 85 ετών.

ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ

Γράφει ο Ευάγγελος Γεωργούσης, Αντιπτέραρχος(Ι) ε.α Επίτιμος Δκτης Δ.Α.Ε, Πρόεδρος Συνδέσμου Αποφοίτων Σχολής Ικάρων

      Είναι πλέον γεγονός ότι το σύνολο του πολιτικού συστήματος της Τουρκίας συναγωνίζεται σε εθνικισμό και στην αύξηση της έντασης με την Ελλάδα και την συντήρηση αυτής. Είναι επίσης αλήθεια ότι αυτή η έξαρση του τουρκικού εθνικισμού έναντι της Χώρας μας, δεν είναι άμοιρη των εσωτερικών προβλημάτων που η χώρα αυτή αντιμετωπίζει, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου, αλλά και των σε εξέλιξη ανακατατάξεων στη Συρία και το Ιράκ.
Με αυτή την τουρκική μεθόδευση για τη δημιουργία περιβάλλοντος έντασης είναι φυσικό και θα έλεγα σωστό, να ανησυχούμε. Είναι ένα περιβάλλον από το οποίο εύκολα μπορεί να προκύψει έως και σοβαρό θερμό επεισόδιο, μικρής ή μεγάλης έκτασης. Ανησυχία ναι, πανικός και δηλώσεις εκτός πλαισίου διπλωματικής δεοντολογίας, ποτέ.
Είναι ευτύχημα που πολιτικές Ηγεσίες του πρόσφατου παρελθόντος, φρόντισαν να εντάξουν τη Χώρα μας σε ισχυρούς δυτικούς συνασπισμούς παγκόσμιας εμβέλειας, αλλά να διαθέτει και ισχυρές Ε.Δ, που ακόμα και μετά από επτά χρόνια τεράστιας οικονομικής κρίσης, εξασφαλίζουν αποτροπή. Αυτά τα δύο δεδομένα είναι που κάνουν πολύ δύσκολη την λήψη απόφασης για υλοποίηση των τουρκικών επιδιώξεων σε βάρος μας. Είναι τεράστιο λάθος αυτά τα ισχυρά ερείσματα να τα αδυνατίζουμε με δηλώσεις του τύπου: ‘’…μας καταπιέζουν οι αγορές και οι συνθήκες του φιλελευθερισμού’’, όταν την ίδια στιγμή ζητάμε από αυτούς που τις εκπροσωπούν, δανεικά για να λειτουργήσει το κράτος, αλλά και σχετική παρέμβαση για τις απειλές που δεχόμαστε.
Μέσα σε αυτό  το κλίμα έντασης και πόλωσης που οι γείτονες έχουν ήδη δημιουργήσει, είναι επιβεβλημένο να μελετάμε και να μην αποκλείουμε την ξαφνική πρόκληση ενός θερμού επεισοδίου. Μία τέτοια κατάσταση θερμής σύγκρουσης ενδέχεται να μας επιβληθεί εκ των πραγμάτων, εκ των εξελίξεων ή εκ των μεθοδεύσεων κάποιων που έχουν προς τούτο συμφέρον. Ο δρόμος που έχουν πάρει όλες οι πολιτικές δυνάμεις στην Τουρκία, σχετικά με την εξωτερική πολιτική της χώρας τους, έχει όλα τα στοιχεία της αυτοδέσμευσης προς τη συγκρουσιακή κατεύθυνση, ως τρόπου επίλυσης  των διαφορών τους με την Ελλάδα. Αυτό φυσικά μπορεί να αλλάξει. Όμως αυτή τη στιγμή ισχύει η συγκρουσιακή επιλογή τους.
Απέναντι σε αυτό το δεδομένο και ενδεχόμενο, η μεταξύ μας εθνική ενότητα και ομοψυχία, όπως και αυτή των αδελφών μας Κυπρίων, αλλά και η ανάλογη μεταξύ των δύο εθνικών κέντρων, είναι εκ των ων ουκ άνευ. Ένα άλλο στοιχείο που, νομίζω, δεν πρέπει να είναι έξω από τις εκτιμήσεις των κρατικών αρμοδίων, είναι το γεγονός ότι Ε.Ε και ΝΑΤΟ δεν έχουν μηχανισμούς άμεσης επέμβασης για επίλυση διαφορών. Αν αποτύχουν στην αποτροπή θερμού επεισοδίου, θα απαιτηθεί ικανός χρόνος για να λάβουν και να υλοποιήσουν τις όποιες αποφάσεις τους, οι οποίες πρώτα και κυρίως πρέπει να εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα. Ο χρόνος αυτός είναι αρκετός για τη δημιουργία τετελεσμένων σε κάποιο σημείο του Αιγαίου.
Η Χώρα μας εάν ενδώσει ή αποτύχει στην αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας στο Αιγαίο, θα χάσει κάθε ηθικό δικαίωμα να συνεχίσει να υπάρχει ως κρατική οντότητα, αλλά ίσως και ως εθνική, αφού ουδείς θα μας υπολήπτεται. Η επανάληψη της τραγωδίας της Κύπρου στο χώρο του Αιγαίου θα σημάνει το τέλος της Ελλάδος με την σημερινή της μορφή. Ο μόνος δρόμος που έχουμε απέναντι στις τουρκικές μεθοδεύσεις είναι η αποτροπή και η εξουδετέρωση αυτών ή η δυναμική αντιμετώπιση των, αν αυτές πάρουν τη μορφή θερμής σύγκρουσης. Επανάληψη του σκηνικού των Ιμίων δεν το θεωρούμε πιθανό.
Είναι γνωστό ότι πολλά χρόνια τώρα οι Τ.Ε.Δ δοκιμάζουν τα σχέδια τους στο Αιγαίο για την επίτευξη των στόχων τους. Η άσκηση ΕΦΕΣ που εκτελούν συχνά είναι ένα παράδειγμα. Δεν είναι ανάγκη να είσαι ειδικός για να συμπεράνεις πως αν στις Τ.Ε.Δ δοθεί ο χρόνος και οι συνθήκες να εφαρμόσουν ότι έχουν σχεδιάσει, σχετικά με την επέμβαση τους σε νησιά του Αιγαίου, θα το πετύχουν , κυρίως λόγω του όγκου των. Η  ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΧΕΔΙΑΣΗ  ΠΡΕΠΕΙ  ΕΓΚΑΙΡΑ  ΝΑ  ΜΑΤΑΙΩΘΕΙ. Η πλήρης και σωστή πληροφόρηση για την αναγκαία σχετική προετοιμασία της τουρκικής αεροπορίας και του μεγάλης εμβελείας πυροβολικού , είναι ζωτικής σημασίας. Τα δύο αυτά Όπλα στρατιωτικής ισχύος των Τ.Ε.Δ , έχουν στόχο τη εξουδετέρωση, την αδρανοποίηση των δικών μας δυνάμεων που βρίσκονται στα μεγάλα νησιά μας , στις περιοχές ενδιαφέροντος, ώστε αυτές να μη μπορέσουν να εμποδίσουν τις τουρκικές δυνάμεις που θα έχουν ΑΝΣΚ την κατάληψη μεσαίου και μικρού μεγέθους νησιών. Το σχέδιο τους είναι ανάγκη να διακοπεί πριν αρχίσει. Αυτό απαιτεί την κατάλληλη στρατιωτική σχεδίαση και προετοιμασία η οποία για να έχει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα θα πρέπει να εφαρμοστεί στον σωστό χρόνο. Να έχει δοκιμαστεί και αξιολογηθεί πολλές φορές από τον καιρό της ειρήνης, αλλά κυρίως και πρωτίστως απαιτεί ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ προετοιμασμένη από τώρα. Η χρονική εξέλιξη ενός ή περισσοτέρων θερμών επεισοδίων στο χώρο του Αιγαίου, εκτιμάτε, ότι θα είναι ραγδαία και επομένως η πολυτέλεια των μακρών συσκέψεων των αρμοδίων φορέων, δεν θα υπάρχει. Οι Ε.Δ γνωρίζουν αυτό που πρέπει να κάνουν και είναι βέβαιο πως έχουν την ικανότητα να το κάνουν, αρκεί να έχουν την πολιτική εξουσιοδότηση στον σωστό χρόνο. Η ευθύνη τους είναι να έχουν από τώρα ενημερώσει την εκάστοτε πολιτική Ηγεσία για τον αναγκαίο και υφιστάμενο σχεδιασμό, για κάθε ενδεχόμενη περίπτωση και να τους έχουν  δοθεί συγκεκριμένοι και καθαροί πολιτικοί-εθνικοί  στόχοι.
Εικόνες και σκηνές περιφερομένων Ναυάρχων, όπως το 1996, για λήψη πολιτικών οδηγιών, αν επαναληφθούν θα μας οδηγήσουν σε τραγωδία εθνικής εμβελείας . Δεν έχει κανείς έλληνας το δικαίωμα να επαληθεύσει την ρήση του Θουκυδίδη:
‘’Το  δε σώφρον  του  άνανδρου  πρόσχημα.’’

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΕΣ

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Σχεδόν ένας μήνα μετά την απρόσμενη,  για τους περισσότερους εκλογική επιτυχία του Donald Trump και  οι κυβερνήσεις και αναλυτές προσπαθούν να προβλέψουν τους άξονες και κατευθύνσεις της πολιτικής του. Έκδηλες ανησυχίες περιστρέφονται κυρίως γύρω από την υλοποίηση των αντιφατικών και συχνά «εμπρηστικών» προεκλογικών του δηλώσεων του Trump. Σε αναμονή και για τις επιλογές των στενών συνεργατών του και αξιωματούχων που θα  προδιαγράψουν μερικώς  και τις κατευθύνσεις της πολιτικής της νέας προεδρίας.
Στην Αθήνα, με μια κυβέρνηση που φαίνεται να αιφνιδιάστηκε με την ήττα της Clinton, προσπαθούμε αφενός να ανακαλύψουμε ελληνοαμερικάνικους στο επιτελείο του προέδρου και αφετέρου ανησυχούμε για την ενδεχόμενη παρείσφρηση προσώπων φιλικά διακείμενων προς την Τουρκία. Σίγουρα, οι προσωπικές αντιλήψεις, συμπάθειες και συμφέροντα επηρεάζουν,  μέχρι ενός βαθμού και τις διεθνείς διακρατικές σχέσεις και ιδιαίτερα στο πολύπλοκο αμερικάνικο σύστημα των νομιμοποιημένων lobbies. Θεμιτές λοιπόν και οι ανησυχίες αλλά και οι προσπάθειες διείσδυσης και επηρεασμού του νέου περιβάλλοντος του προέδρου αλλά καλό θα είναι να μη βαυκαλιζόμαστε και να μην αρκούμεθα σε ανάλογες ευχές και ανεδαφικές ελπίδες «φιλελληνικών εξάρσεων».
Η αμοιβαία και επωφελής συμπόρευση με μια υπερδύναμη αποτελεί δύσκολο έργο, ειδικά όταν υφίσταται ανταγωνισμός από άλλα κράτη ανάλογης, ίσως και μεγαλύτερης γεωστρατηγικής αξίας. Η εύνοια της υπερδύναμης είναι δύσκολο να επιτευχθεί, ειδικά στην περίπτωση που αυτή θα ζημιώσει έναν άλλο γειτονικό υποψήφιο  και ενδεχομένως θα το ωθήσει να στραφεί στην άλλη πλευρά για μεγιστοποίηση των κερδών του. Ούτε μάλιστα η συνεχής αναφορά στα εθνικά μας δίκαια τα κατοχυρώνει και τα διασφαλίζει έναντι των ανταγωνιστών μας. Οι διεθνείς σχέσεις είναι ένα πεδίο συνεχούς ανταγωνισμού και προσπάθειας επιβίωσης μέσω της αύξησης και προβολής της ισχύος. Έτσι ήταν, από δημιουργίας των πρώτων οργανωμένων ομάδων και κοινωνιών  και έτσι θα συνεχίσει για πολύ καιρό ακόμα.
Όσο αφορά τις συμμαχίες περιγράφονται από το Θουκυδίδη στο έργο του με τον καλύτερο τρόπο όταν ο Αθηναίος Εύφημος, ως εκπρόσωπος της πανίσχυρης αθηναϊκής συμμαχίας, απευθύνεται στους Καμαριναίους (πόλη Σικελίας) λέγοντας:
«Ο καθείς πρέπει να είναι εχθρός ή φίλος αναλόγως των περιστάσεων. Και το ιδικόν μας συμφέρον ενταύθα εξυπηρετείται, όχι εάν εξασθενήσωμεν τους φίλους μας, αλλ’ εάν οι εχθροί μας καταστούν ανίσχυροι διά της δυνάμεως των φίλων μας. Ούτε πρέπει να δεικνύεσθε δύσπιστοι. Διότι τους εκεί συμμάχους μας μεταχειριζόμεθα όπως έκαστος ημπορεί να μας χρησιμεύση καλύτερον» (Θουκυδίδου Ιστορίαι, ΣΤ΄85, μετάφρασηΕλευθερίουΒενιζέλου).
Αριστοτεχνικά ζωγραφίζεται η λειτουργία των συμμαχιών. Προϋπόθεση για την επικερδή συμμετοχή στη συμμαχία η, «δύναμις» (ισχύς) του κάθε συμμετέχοντος που θα εξασφαλίσει τα συμφέροντα του ισχυρού της ομάδος και ενδεχομένως μέσω αυτού και τα δικά του. Αναγκαία λοιπόν η κατανόηση του διεθνούς περιβάλλοντος και του τρόπου λειτουργίας του. Διαχρονικά   λοιπόν, η ορθή τοποθέτηση σε «συμμαχίες» και «άξονες» και η προσμέτρηση του βάρους της κάθε χώρας εξαρτάται βασικά από την ισχύ της. Η έννοια της ισχύος είναι πολυεπίπεδη και αναφέρεται σε ποικιλία, μετρήσιμων και μη, παραγόντων (οικονομία, δημογραφία, ένοπλες δυνάμεις, κοινωνία, ηγεσία κλπ).  Κορωνίδα της ισχύος, ακόμη και σήμερα και μάλλον με αυξητικές τάσεις, εμφανίζεται η στρατιωτική ισχύς καθώς τα ιδεολογήματα του νεοφιλελευθερισμού φαίνεται να υποχωρούν. Αδιαμφισβήτητα όμως η στρατιωτική ισχύς στηρίζεται σημαντικά (και) στην οικονομική ισχύ. Σημαντικότατος και ο ρόλος των διεθνών σχέσεων αλλά στη δική μας περίπτωση μάλλον υφίστανται σημαντικοί περιορισμοί χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει δυνατότητα ελιγμών. Όλες όμως οι μορφές ισχύος εκπηγάζουν από ανθρώπους (πολίτες, ψηφοφόροι) και διαμορφώνονται κατάλληλα από εκλεγμένες  πολιτικές ηγεσίες που και αυτές με τη σειρά τους επηρεάζονται από τις «ελίτ» του κάθε τόπου. Στην τελευταία πρόταση παρουσιάζεται και το βασικό πρόβλημα της χώρας μας με την αδυναμία χάραξης και εφαρμογής σταθερής στρατηγικής απόκτησης ισχύος ως αποτέλεσμα της δομικής δυσλειτουργίας των θεσμών και της υποχώρησης των αξιών με σημαντική τη συνυπευθυνότητα και των τριών μερών (πολίτες, ηγεσίες, ελίτ).
Αντί λοιπόν να πανηγυρίζουμε, να μελαγχολούμε ή να παραμένουμε αμήχανοι με την εκλογή του Donald Trump ας επικεντρώσουμε τις προσπάθειες μας στην ανοικοδόμηση του «οίκου», μας αποφεύγοντας να αναζητούμε εξωτερικούς σωτήρες ή «σκοτεινές» δυνάμεις που απεργάζονται την εξαφάνιση μας.

 

ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΚΙΝΑΡΟΥ

 

                        ΤΙΜΗ    Σ΄ ΕΚΕΙΝΟΥΣ  ΟΠΟΥ     

                        ΣΤΗΝ  ΖΩΗ ΤΩΝ  ΩΡΙΣΑΝ

                        ΚΑΙ ΦΥΛΑΓΟΥΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ.

                        ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΗ ΚΙΝΟΥΝΤΕΣ`

                        ΔΙΚΑΙΟΙ Κ΄ΙΣΙΟΙ  Σ΄ΟΛΕΣ ΤΩΝ ΤΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ….

                 Κ.Καβάφης

                        ======================

Yποπλοίαρχος  ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΟΥΛΙΤΣΗΣ  Π.Ν.

   (Κυβερνήτης)

                         Υποπλοίαρχος  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ΠΑΝΑΝΑΣ  Π.Ν.

          (Συγκυβερνήτης)

                         Ανθυπασπιστής  ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ  ΕΥΑΓΓΕΛΌΥ  Π.Ν.

        (Ναυτίλος)

                              ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ

 

                      ΣΑ/ΣΜΥΝ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ

ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ Ν. Π. Δ. Δ.

Γραφεία: Ι. Παπαρρηγοπούλου & Π.Π. Γερμανού

Πλατεία Κλαυθμώνος – 105 61 Αθήνα

Τηλ.: 210 33 10 430 –210  33 10 431 – FAX: 210 33 10 429

12-02-2016                          

                                 Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η   ΥΠ.  ΑΡΙΘ.  2/16

1.-Το Συντονιστικό Συμβούλιο των τριών Ενώσεων Αποστράτων εκφράζει την οδύνη του για την απώλεια των τριών Αξιωματικών  του Π.Ν. , Υποπλοιάρχου Α.Τουλίτση Π.Ν. , Κ.Πανανά Π.Ν. και Ανθυπασπιστή Ε.Ευαγγέλου Π.Ν. , κατά την πτώση Ελικοπτέρου του Π.Ν. στην νήσο Κίναρο τις πρωινές ώρες της 11ης Φεβρουαρίου.

2.-Η απώλεια των στελεχών του Π.Ν. έρχεται να προστεθεί στην μακρά σειρά πεσόντων  του Σ.Ξ. , του Π.Ν. και της Π.Α. , εν καιρώ ειρήνης , στα πλαίσια της εκτέλεσης του καθήκοντος τους.

3.-Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ευρίσκονται καθημερινά στις επάλξεις προστατεύοντας τα πάτρια εδάφη και συμβάλλουν αποφασιστικά στο αίσθημα ασφαλείας που αισθάνεται ο Ελληνικός Λαός , ο οποίος αναγνωρίζει την προσφορά τους αυτή.

4.-Όλα τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων προτάσσουν το καθήκον τους προς την Πατρίδα έναντι κάθε άλλης υποχρεώσεως τους και αναλαμβάνουν αγόγγυστα αποστολές , που σε πολλές περιπτώσεις είναι εκ της φύσεως τους επικίνδυνες.

5.-Η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίζει την προσφορά αυτή και την ιδιαιτερότητα της εργασίας τους και σε κάθε περίπτωση να τους αντιμετωπίζει με αυτό το κριτήριο και όχι με δημοσιονομικούς υπολογισμούς.

6.-Στις οικογένειες των τριών Ηρώων εκφράζουμε τα συλλυπητήριά   μας και ευχόμεθα να τους δώσει ο Θεός δύναμη να αντιμετωπίσουν την μεγάλη  αυτή απώλεια.

Υποστράτηγος  .ε.α.       Ε.Δανιάς                      Πρόεδρος ΕΑΑΣ

Συνταγματάρχης ε.α. Ν.Καίσαρης                      Διευθύνων Σύμβουλος ΕΑΑΣ

Αντιναύαρχος   Π.Ν. ε.α. Σ.Περβαινάς Πρόεδρος ΕΑΑΝ και του  Συντονιστικού

Αντιπλοίαρχος (Ε) Π.Ν.ε.α. Γ.Γεωργακόπουλος  Διευθύνων Σύμβουλος ΕΑΑΝ

Αντιπτέραρχος (Ι) Π.Α. ε.α. Σ.Καββούρης            Πρόεδρος ΕΑΑΑ

Αντισμήναρχος (Ρ) Π.Α.ε.α. Ι.Κρανιάς                 Διευθύνων Σύμβουλος ΕΑΑΑ

Για την ακρίβεια

              Ο Πρόεδρος του Συντονιστικού – Αντιναύαρχος Π.Ν.ε.α. Σ.Περβαινάς

ΠΛΟΥΣ 4ης ΔΕΚ.2015.ΕΥΧΑΡΗΣΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΑ/ΣΜΥΝ

ΠΡΟΣ;  Α/ΓΕΝ

Αθήνα      04/12/15

ΚΟΙΝ;  Α.Σ.                                                                     Αρ.Πρωτ.      17/15

             ΓΕΝ/ΔΕΔΗΣ

             Φ/Γ ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ

Κύριε Αρχηγέ,

            Ερμηνεύοντας τα συναισθήματα των μελών  του Συνδέσμου Αποφοίτων Σχολών Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού  (ΣΑ/ΣΜΥΝ), που συμμετείχαν στον πλου της 4ης  Δεκ,  και ασφαλώς όχι μόνο αυτών, παρακαλούμε  δεχθείτε  τις θερμές μας ευχαριστίες και συγχαρητήρια για την σύλληψη και υλοποίηση της σπουδαίας αυτής κίνησης που τιμά όλως ιδιαιτέρως  τα εν αποστρατεία στελέχη του Π.Ν.

             Η Άψογη οργάνωση σε όλη της τη διαδρομή. η ευγένεια και προθυμία του πληρώματος του πλοίου ,προσέφεραν στους συμμετάσχοντας στον πλου, μια απρόσμενη και γεμάτη από συγκινήσεις και αναμνήσεις εμπειρία.

             Και πάλι θερμά συγχαρητήρια

                     Με εκτίμηση

                                                                       Το Δ.Σ

                              Ελ.Σφακτός       Επστής ε.α.                     Πρόεδρος

                              Αγ.Γαλανός       Αντιπλοίαρχος  (Ε) ε.α.  Αντιπρόεδρος

                              Κ. Καλαρρύτης  Υποπλοίαρχος  (Ε) ε.α.  Γ.Γραμματέας

                              Χαρ. Σχοινάς     Ανθυπασπιστής  ε.α.      Ταμίας

                              Γερ.Βασιλάκης  Αντιπλοίαρχος  (Ε) ε.α.  Δημ.Σχέσεις

                              Π, Μπουρβάνης Αντιπλοίαρχος  (Ε) ε.α. Μέλος

                              Κων.Νυχτάκης   Σημαιοφόρος    (Ε) ε.α.  Μέλος

ΕΘΝΙΚΗ ΑΜΥΝΑ: ΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΘΥΜΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ

 

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Είναι γνωστό ότι κατά την περίοδο της κρίσεως η άμυνα της χώρας έχει υποστεί σημαντικά πλήγματα, στα εξοπλιστικά της προγράμματα, στις αποδοχές και την εκπαίδευση του στρατιωτικού προσωπικού, ακόμη δε και στην συντήρηση του υφισταμένου υλικού. Με το επικείμενο μνημόνιο προβλέπονται περαιτέρω περικοπές για τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Παρά τις επικοινωνιακές πομφόλυγες εξωραϊσμού της καταστάσεως, τα ποσά και οι αριθμοί είναι αμείλικτα.
Η Τουρκία, την οποία η Πολιτεία χαρακτηρίζει (και ορθά) ως εθνική στρατιωτική απειλή, αυξάνει ραγδαία την ήδη υπάρχουσα διαφορά στρατιωτικής ισχύος και αυτονομείται στρατιωτικά σε μεγάλο ποσοστό, λόγω της ακμάζουσας τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας. Με δεδομένες τις πολλαπλές τουρκικές διεκδικήσεις σε Θράκη, Αιγαίο, Κύπρο και την πειθαναγκαστική πολιτική της Τουρκίας, η χώρα μας θα αναγκασθεί σύντομα, με σειρά υποχωρήσεων, να οδηγηθεί στον μονόδρομο του κατευνασμού με ότι αυτό συνεπάγεται για την ακεραιότητα και την κυριαρχία της.
Θεωρείται δεδομένο ότι ο οικονομικός ζόφος και οι μνημονιακοί περιορισμοί της χώρας θα αποτελέσουν την πραγματικότητα των επομένων ετών. Παράλληλα έχει αποδειχθεί ιστορικά ότι οι σύμμαχοί μας ενεργούν ως «Πόντιος Πιλάτος», στις περιπτώσεις τουρκικών πιέσεων ή και τετελεσμένων. Κατά συνέπεια η άμυνα και ασφάλεια της χώρας επαφίεται στην βούληση και το αίσθημα ευθύνης της πολιτικής μας ηγεσίας η οποία οφείλει να θυμάται πάντοτε ότι δίχως περιβάλλον ασφαλείας, κάθε παραγωγική, επενδυτική, ενεργειακή, αναπτυξιακή και οικονομική δραστηριότητα είναι καταδικασμένη. Στο πλαίσιο αυτό προτείνεται όπως η Κυβέρνηση ενεργήσει στους ακόλουθους άξονες:
1.Εγρήγορση και ενεργοποίηση του ανά τον πλανήτη ελληνισμού για αποκλειστική ενίσχυση, εκτός προϋπολογισμού, της άμυνας της χώρας.
2.Διατήρηση υψηλού επιπέδου μαχητικής ικανότητος του υφισταμένου προσωπικού και υλικού.
3.Εκπόνηση βραχυπροθέσμου, προσωρινού, έξυπνου και σχετικά φθηνού σχεδίου εξοπλισμών το οποίο θα αυξάνει την αποτροπή και το ρίσκο του αντιπάλου, για τα επόμενα χρόνια, έως ότου υπάρξει σχετική οικονομική ανάκαμψη.
4.Αυστηρή διασφάλιση ευελιξίας και διαφάνειας στον χειρισμό των κονδυλίων για την άμυνα.
5.Αποκομματικοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων και βελτίωση της αξιοκρατίας.
6.Αναπτυξιακές επενδύσεις στην έρευνα, καινοτομία και στην υψηλή αμυντική τεχνολογία.
7.Εκπόνηση και υλοποίηση υγιούς προγράμματος παραγωγής και συμπαραγωγής της αμυντικής μας βιομηχανίας με σκοπό την σταδιακή αυτονομία των ΕΔ, την δημιουργία θέσεων εργασίας για νέους υψηλού επιστημονικού και τεχνολογικού επιπέδου, καθώς και την εξαγωγική ικανότητα και την συναφή απόκτηση κρατικών εσόδων, κατά το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών κρατών αλλά και της Τουρκίας.
Όταν διακυβεύονται ζωτικά Εθνικά Συμφέροντα, οι πολιτικοί μας οφείλουν να επιδεικνύουν σύμπνοια και να αποποιούνται, την αδράνεια, την κομματική ιδιοτέλεια και τις τυχόν ιδεοληπτικές καταβολές. Ο λαός θα εμπνευσθεί από μία στιβαρή και μη δημαγωγική πολιτική ηγεσία της οποίας η πρακτική θα εμφορείται από το ρητό «Κυβερνάν Εστί Προβλέπειν».