ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

*Η σύλληψη των δύο στελεχών του στρατού, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στην ελληνική κοινωνία. Το γιατί και το πώς έγινε ένας Θεός μόνο ξέρει. Πρωτεύει η άμεση επιστροφή των συναδέλφων, και για τούτο χρειάζονται υπεύθυνοι και προσεκτικοί χειρισμοί, όταν μάλιστα έχεις να κάνεις με «ανατολίτικη σκοπιμότητα», που αναμφισβήτητα  το συνδυάζει  με το κλίμα των ημερών. Γι΄αυτό, εμβρόντητος  αλλά και προβληματισμένος  ο ελληνικός λαός, άκουσε για άλλη μια ακόμα φορά για σοβαρό θέμα, αλλοπρόσαλλες δηλώσεις από κυβερνητικούς παράγοντες, όπως: «Δεν είναι το μείζον θέμα που ενδιαφέρει τους πολίτες, πρόκειται περί τυπικού γεγονότος, είναι Όμηροι δηλώνει ο ένας, όχι είναι διαδικαστικού τύπου ο άλλος, να παρακάμψουμε την δικαιοσύνη και να τους ανταλλάξουμε ο τρίτος», και χίλιες δυο πολιτικές…(θου Κύριε φυλακήν τω στοματί μου) εύλογα γεννάται η απορία. Είναι δυνατόν πολιτικά υπεύθυνα, υποτίθεται, άτομα που χειρίζονται τις τύχες ενός λαού, να συμπεριφέρονται με τόση επιπολαιότητα, αν όχι πολιτική μικρόνοια, για ένα τόσο σοβαρό  συμβάν; Γιατί δεν «βουτάνε τη γλώσσα στο μυαλό τους» πριν αποφασίσουν ν΄ανοίξουν το στόμα τους και πουν τις προκλητικές-ανόητες δηλώσεις τους;  Κάποιος πρέπει να τους πει, όταν δεν ξέρεις τι να πεις (και σίγουρα για το εν λόγω θέμα δεν ήξεραν τι έλεγαν), «η σιωπή είναι χρυσός».

*Στον πρόσφατο κυβερνητικό σχηματισμό , τα νέα μέλη της κυβέρνησης έδωσαν τον όρκο, απουσίας ιερωμένων, αρχίζοντας με το μεταβατικό ρήμα «Διαβεβαιώνω…» Και το ερώτημα που τίθεται. Το Ελληνικό Σύνταγμα τι σκοπό έχει, και ποιος είναι υπεύθυνος για τη τήρηση του;  Οι μικρές αυτές παρατυπίες , αδιάφορες για τους πολλούς, οδηγούν σε μεγαλύτερες και ουσιωδέστερες σκοπιμότητες,  προκαλώντας σύγχυση και κενά στα της διοίκησης του κράτους. Και επειδή η «φύσης δεν ανέχεται τα κενά», αυτά καταλαμβάνονται από τους ¨έτοιμους¨ καιροσκόπους, με ότι αυτό συνεπάγεται στη Συνταγματική και Πολιτειακή ζωή του τόπου.

*Ο Λαλίστατος και πολεμοχαρής γείτονάς μας κ.Ερντογάν, μέσα σε όλα τ΄άλλα μας παραδίδει και μαθήματα ιστορίας. Βέβαια αυτά είναι επιλεκτικά και κατά το δοκούν. Για τα αρχαία ελληνικά μνημεία που βρίσκονται στο  έδαφός του, (Εφέσου, Τροίας, Αλικαρνασσού κ.α.), αποσιωπάται εντέχνως η ελληνικότητά τους κατά τις αρχαιολογικές ξεναγήσεις ξένων τουριστών. Κομπάζει για νίκες, σε περιόδους δικής μας πολιτικής διχόνοιας, και όχι λόγω δική τους ανώτερης στρατιωτικής αρετής. Κάποιος πρέπει να του υπενθυμίσει ότι, η ιστορία δεν ξεκινάει το 1071 ή το 1453, όταν οι νομάδες πρόγονοί του , εδραίωσαν τη παρουσία τους στον ασιατικό και ευρωπαϊκό χώρο.

*Αλγεινή εντύπωση προκαλούν οι κάθε είδους  ανώνυμοι «ξερόλες» που μιλούν σε Ραδιοφωνικούς σταθμούς  ¨επί παντός του επιστητού¨, και ως ειδήμονες σε στρατιωτικά θέματα, ομιλούν για «ανύπαρκτη ετοιμότητα των Ε.Δ., για ακατάλληλο πολεμικό υλικό, και χίλιες δυο αρνητικές πληροφορίες που τρομάζουν τον αδαή ακροατή, και προκαλούν τους έχοντας κάποια γνώση. Το ερώτημα είναι, γιατί οι συντονιστές των εκπομπών τους επιτρέπουν να ¨εκτοξεύουν¨ τις δήθεν εξ απορρήτων!! και έγκυρες κατ΄ αυτούς, πληροφορίες τους, που φυσικά είναι σαν τις παιδικές σαπουνόφουσκες που λάμπουν για λίγο πριν διαλυθούν;. Τελικά την ανοησία, κανείς δεν μπορεί  να την προβλέψει και αντιμετωπίσει.

ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

*Κατά την επίσκεψή μας στον νέο Διοικητή της ΣΜΥΝ (λεπτομέρειες στη στήλη της ΣΜΥΝ σελ.2), μεταξύ των άλλων του εκφράσαμε τις ανησυχίες μας για τον μικρό αριθμό εισακτέων μαθητών στη σχολή, σε σύγκριση πάντα με τις ανάγκες ενός σύγχρονου και αναπτυσσόμενου στόλου. Βέβαια, οι έχοντες τα ηνία της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας,  γνωρίζουν τι μελλοντικό ναυτικό και γενικά Ένοπλες Δυνάμεις προγραμματίζουν για την Ελλάδα, (μέσα στα πλαίσια της συμμαχίας πιστεύουμε) και  πράττουν αναλόγως. Μακάρι να είναι έτσι και ας μείνει σ΄εμάς η ανησυχία, αν και είναι γνωστό ότι από τον εχθρό σου εύκολα φυλάγεσαι, και όχι όμως από τον φίλο ή σύμμαχο που εμπιστεύεσαι. Ιστορικά, η Ελλάδα έχει υποστεί εθνικές συμφορές, διότι την κρίσιμη στιγμή, φίλοι ή  σύμμαχοι (;) ολιγώρησαν ή ερμήνευσαν τις εξελίξεις ανάλογα με τα συμφέροντά τους, εκμεταλλευόμενοι βέβαια και τα δικά μας λάθη που «εντέχνως» υποθάλπουν. Ας μη το ξεχνάμε, και ας φροντίσουμε να έχουμε «τα δικά μας νύχια».

*Η συμπεριφορά των γειτόνων και  «συμμάχων» Τούρκων όσο πάει και γίνεται, φραστικά,  επιθετικότερη ιδίως μετά την πρόσφατη επίσκεψη του προέδρου της. Διότι συνήθως μετά από μία τόσο πολυσυζητημένη συνάντηση των δύο ηγεσιών, Ελλάδας-Τουρκίας, αν μη τη άλλο, προσδοκάς αποτελέσματα, έστω και μικρά, ύφεσης και μακριά από προκλήσεις. Εδώ έγινε τελείως το αντίθετο. Ευθύς αμέσως  με την άφιξή του, η συμπεριφορά του φιλοξενούμενου, δεν κράτησε  ούτε τα στοιχειώδη μιας διπλωματικής τακτικής, θέτοντας ωμά και «άξεστα» τις θέσεις του,  αν όχι απειλές του. Αυτές  συνεχίστηκαν εντονότερες, και από πολλά στόματα, ευθύς αμέσως με την επιστροφή του στην πατρίδα του. Σε κάθε επίσημε συνάντηση, οι δηλώσεις μπροστά στους δημοσιογράφους είναι ευχές σε δυνητική ερμηνεία και μόνο και για τις ανάγκες της καθιερωμένης φωτογραφίας. Τα δύσκολα και σημαντικά λέγονται  όταν « οι πόρτες κλείνουν για τις κατ΄ιδίαν συζητήσεις», όπου λαμβάνονται δεσμεύσεις ή απορρίπτονται απαράδεκτες αξιώσεις εκατέρωθεν. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα έχουν δοθεί υποσχέσεις ή ληφθεί  δεσμεύσεις εις βάρος των εθνικών μας θεμάτων. Η εξελίξεις πολλών εξ αυτών που προβάλλονται, σύντομα θα δείξουν αν θα  πρέπει να νοιώσουμε υπερηφάνεια ή ντροπή για την ηγεσία μας. Ελπίζουμε να είναι το πρώτο.

*Διότι η μεταπολιτευτική συμπεριφορά των περισσοτέρων κυβερνήσεων σε θέματα εθνικά και εξωτερικής πολιτικής, κάθε άλλο παρά ενθαρρυντική ήταν. (Κυπριακό, Σκοπιανό  Οτσαλάν, Ίμια, Μειονότητα Θράκης, Μετανάστες-Πρόσφυγες κ.α.). Και αυτό συμβαίνει διότι δεν υπάρχει πάγια «Εθνική πολιτική» που να έχει συνέχεια. Η κάθε πολιτική παράταξη, αλλά και ο κάθε αρμόδιος υπουργός της αυτής παράταξης, έχει το δικό του ΄΄μπαϊράκι΄΄ για τα πιο πάνω θέματα. Το λεγόμενο πολιτικό κόστος βαραίνει περισσότερο προκειμένου να μη χαθεί η εξουσία. Και όπως έχει πει για τους πολιτικούς ο αγράμματος μεν, θυμόσοφος δε, Στρατηγός Μακρυγιάννης,  «Και την Πατρίδα δεν την θέλουν Μητέρα κοινή. Αμορόζα(1)  εις τα κρεβάτια τους την θέλουν» Πραγματικός πολιτικός, με ότι αυτό σημαίνει, είναι μείζον αγαθό εν ανεπαρκεία. Πλεονάζουν οι καιροσκόποι, μακρυχέρηδες, αλαζόνες και οι πολιτικάντηδες.

  1. Αμορόζα: (Ιταλ.) ερωμένη, αγαπητικιά.

H ρετρό φωτογραφία μας

O Yπόκ. Α´ Μηχ.Κίμων Λογοθέτης (+)AΓΜ 10876
με στολή δεκαετίας 1930.
Ο μακρύς χιτώνας λίγο πριν τον πόλεμο κατργήθηκε
για τους υπαξιωματικούς.

ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

  • Το τραγικό ατύχημα με το ελικόπτερο στο Σαραντάπορο  Ελασσόνας,

βύθισε σε πένθος της Ε.Δ. της χώρας. Τέσσερα εξειδικευμένα στελέχη του Στρατού

έπεσαν στο βωμό του καθήκοντος εν ώρα υπηρεσίας. Είναι οδυνηρό για τους οικείους των θυμάτων να χάνουν έτσι αναπάντεχα προσφιλή τους πρόσωπα, αλλά και για το ίδιο το στράτευμα. Το τελευταίο δεν έχει την πολυτέλεια να χάνει έμπειρα στελέχη του, ιδίως σε προγραμματισμένες κινήσεις ρουτίνας. Γι΄αυτό είναι απαραίτητο η σχολαστική ανάλυση όλων των παραμέτρων προκειμένου για εκτέλεση διαταγών, όχι

υψηλής διαβάθμισης.

Ας είναι αιωνία η μνήμη τους.

*    Οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στη γείτονα Τουρκία, κάθε άλλο παρά καθησυχαστικές είναι για τα μεταξύ μας προβλήματα, που με τόση συχνότητα και   προκλητικό τρόπο προβάλλουν οι κατ΄ ευφημισμόν φίλοι και σύμμαχοί μας.

Σίγουρα θα υπάρξουν κλιμακώσεις και ίσως μεγαλύτερη ένταση των προκλήσεων.

Γνωρίζουν όμως πολύ καλά οι προκαλούντες, ότι « έχουν γνώση οι φύλακες», και οι

προκλήσεις τους θα παραμένουν μόνο για εσωτερικές εντυπώσεις. Η πρόσφατη δε

επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού, ήταν περισσότερο για μια  « Διεθνή» επικοινωνιακή τακτική, παρά για ουσιαστική συζήτηση επί των πολλών  προβλημάτων που η « φίλη γειτόνισσα» καθημερινώς εφευρίσκει  από το πουθενά.

*   Λαλίστατος εκπρόσωπος του κοινοβουλίου, όπως άλλωστε οι περισσότεροι, και εν μέσω ημερών  Πάσχα, δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή « Καλύτερα στο κράτος τα 100 ευρώ, παρά στον εγγονό του παππού» !!!   ΄΄…και ο εωρακώς μεμαρτύτηκε, και άληθινή αυτού έστιν η μαρτυρία  ΄Αφες αυτόν, μετά .. ..ανοήτων ελογίσθη.’’

Δικαιολογημένα δε, μπορεί να ειπωθεί . « Ας όψονται εις όν ..εξέλεξαν». Ναι,  μα τόση κοινωνική αναλγησία ; τόση πολιτική  αφασία; Και γιατί το εκατοστάρικο του συνταξιούχου παππού της πενιχρής σύνταξης του μέσου όρου των 400-500 € και όχι μερικά χιλιάρικα και από την παχυλή αμοιβή των περισσοτέρων αργόσχολων ενοίκων της Βουλής ; Γιατί εις τον ΜΗ διορισμό των εκατοντάδων ρουσφετολογικών προσλήψεων στο Δημόσιο; Αστειεύεστε; « Τα καλά και συμφέροντα ταις,,τσέπες  και ψηφοθηρίαις ημών» !!  « Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί »

Και μία ακόμη Ευαγγελική ρήση: (λόγω των ημερών του Πάσχα).                           «Ουαί τοις ηττημένοις» Δηλαδή, ο Ελληνικός Λαός. Και πάλι « Ας όψονται ».

*   Όσο για την αδιανόητη τοποθέτηση άλλου φωστήρα του κοινοβουλίου  περί

«στραβής» στην ΄΄προγεγραμμένη ΄΄δολοφονία του άτυχου μικρού  Μάριου

στην αυλή του σχολείου του,( Ο μικρός  Μάριος ήταν και δικό μας παιδί,)  θα αναφέρουμε, συμπτωματικά,  μια άλλη ευαγγελική ρήση.

« Και περιήγεν όλην την Γαλιλαίαν ο Ιησούς διδάσκων εν ταίς συναγωγαίς αυτών και κηρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας και θεραπεύων πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν εν τω λαώ.»    ( εκ του κατά  Ματθαίον ευαγγέλιον  Κεφ. Δ΄στιχ.23»)

(ΣτΣ. -Κάθε προσπάθεια συσχετισμού με την πιο πάνω περίπτωση είναι άστοχη και μη αποδεκτή. Άλλωστε η αποκοπή αναφέρει  συναγωγές, όχι   κοινοβούλια.  !! Επίσης   η Γαλιλαία ,όπου και η διδασκαλία, είναι…. εκτός της επικράτειά μας. )

ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

* Η δυστοκία που το Ελληνικό κράτος παρουσιάζει, προκειμένου να συμμορφωθεί σε δικαστικές αποφάσεις, και μάλιστα ανωτάτων δικαστηρίων, είναι μάλλον μοναδική στο κόσμο. Είτε περιστασιακοί πολιτικοί ,είτε κατ΄ επάγγελμα, μόλις αναλάβουν έναν υπουργικό θώκο συμπεριφέρονται ωσάν άλλοι Λουδοβίκοι: « Το Κράτος είμαι εγώ»,

και αγνοούν προκλητικά την εφαρμογή των αποφάσεων, ή τις υλοποιούν κατά το ήμισυ, και το συνηθέστερο τις παραπέμπουν στις \καλένδες.

Στην τελευταία κατηγορία είναι και η αναγνώριση πιστοποιητικού ναυτικής ικανότητας σε αποστράτους αξιωματικούς του ΠΝ ,όπως αυτό προβλέπεται από την Διεθνή Σύμβαση STCW 1978, αλλά και από τον  Ν.4150/2013 (ΦΕΚ 102   Α΄.29/04/2013).  Μολονότι έχουν περάσει ήδη τέσσερα χρόνια , ακόμα δεν έχει εκδοθεί το σχετικό Π.Δ. εφαρμογής του νόμου παρά τις συνεχείς οχλήσεις της ΕΑΑΝ

προς κάθε εμπλεκόμενο φορέα, πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.

Τελευταία ενέργεια της Ένωσης (πρακτικά ΔΣ/ΕΑΑΝ 22/2/17 υπ΄αριθ.34 Θέμα 5)

αποφάσισε και συνέταξε σχέδιο Π.Δ. ( σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και νομολογία) και ζητάει τις άμεσες ενέργειες των αρμοδίων αρχών για την έκδοση του προτεινόμενου Π.Δ. !!

Θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα η τελική κατάληξη της πιο πάνω πρότασης, μοναδικής στο είδος της , να υποδεικνύει ο αδικούμενος τι και πώς πρέπει να ενεργήσει ο αδικών. Ίδωμεν.

* Η πνευματική και πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας δεν είναι μόνο ο  πλούτος που μας άφησαν οι πρόγονοί μας φιλόσοφοι , ιστορικοί, κωμωδιογράφοι ,τα  επίγεια μνημεία κ.α. αλλά και ο ενάλιος πλούτος που οι θάλασσές μας είναι γεμάτες.

Και για μεν τα ναυάγια προγενέστερα του 1830 εμπλεκόταν η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων, για μετά το 1830 για τα ναυάγια στις Ελληνικές θάλασσες υπήρχε ένα ερωτηματικό το που ανήκουν π.χ. τα ναυάγια πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών  του Β΄ ΠΠ και πού των Εμπορικών; Πολλές  υπηρεσίες ή φορείς του Δημοσίου εμπλέκονται στην περίπτωση αυτή.

Τον Αύγουστο του 2016 παρουσιάστηκε  μία εμπεριστατωμένη μελέτη, η οποία θα πρέπει να ήταν πολύ κουραστική, του Αντιπλοιάρχου Παναγιώτη Τριπόντικα ΠΝ  (Τμηματάρχης μελετών στη ΣΔΙΕΠΝ και μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων ICOM και του Ναυτικού Μουσείου Έλλαδος), με τίτλο «Ναυάγια στις Ελληνικές Θάλασσες», εμπλουτισμένο με φωτογραφίες από ναυάγια στις Ελληνικές Θάλασσες.

Μέσα από μια πλούσια βιβλιογραφία, πολλούς νόμους και τι εφαρμόζουν σε ανάλογες περιπτώσεις τα Ναυτικά των ΗΠΑ και Ηνωμένου Βασιλείου, καταλήγει σε ορισμένα συμπεράσματα και κάνει τις προτάσεις του για τα χιλιάδες ναυάγια που βρίσκονται στου Ελληνικούς βυθούς. Θεωρεί δε επιτακτική την ανάγκη καταγραφής των ναυαγίων στα περουσιολόγια των Μ.Τ.Ν. και Ν.Α.Τ. προκειμένου αυτά να μην γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης και αφαίρεσης εξαρτημάτων των για ιδιωτικές συλλογές, ή και εμπόριο.

Μια σπουδαία, όσο και χρήσιμη μελέτη,  για τον θησαυρό των ναυαγίων που έχουν χαρακτηριστεί «Πολιτιστικά αγαθά»

ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

Με τον Νόμο  4407/2016  άρθρο 50  που ψήφισε η Βουλή και δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 134Α΄ στις 27 Ιουλίου 2016 προσδιορίζονται. ρυθμίζονται  και καθορίζονται οι λεπτομέρειες και προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας συνδικαλιστικών σωματείων με μέλη από τα εν ενεργεία στελέχη των  Ε.Δ.

Συγκεκριμένα και εν περιλήψει.

Σε κάθε περιφέρεια ( Ο.Τ.Α.)  θα ιδρύεται μία «Πρωτοβάθμια περιφερειακή ένωση  ή Περιφερειακή Ενότητα».

Η πρωτοβάθμιες αυτές ενώσεις θα δημιουργήσουν μια δευτεροβάθμια ένωση την

«Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών»  (Π.Ο.Ε.Σ.), (παρ.4)

Η Υπηρεσία υποχρεούται για την παραχώρηση χώρου λειτουργίας των ενώσεων.

χορήγηση ειδικής άδειας στα μέλη των Δ.Σ., οι σχέσεις τους ως προς την ηγεσία,

καθορισμός Γ.Σ., διευκολύνσεις στα μέλη των συμβουλίων ( άδειες), και άλλες λεπτομέρειες που διέπουν την εύρυθμη  λειτουργία κάθε συλλογικού οργάνου.

Το ερώτημα είναι τι θετικό μπορεί να προσφέρει ο συνδικαλισμός στις Ένοπλες

Δυνάμεις .πού δεν θα μπορούσε να το προσφέρει η υπηρεσία, όταν είναι γνωστόν,

και  είναι θέμα χρόνου να συμβεί, εμπλακούν στις διεκδικήσεις των ενώσεων. κόμματα , νομικοί σύμβουλοι, συμπαραστάτες-προστάτες κάθε είδους, που εν ονόματι του δικαιώματος του συνδικαλίζειν , όπως το Σύνταγμα προβλέπει (άρθρο12), θα επιδιώξουν να προσφέρουν υπηρεσίες  και προστασία στις ενώσεις ;

Και επειδή στη ζωή, και ειδικά σε αυτόν τον τόπο, τίποτα δεν προσφέρεται δωρεάν, το ερώτημα που γεννάται είναι, με τι αντάλλαγμα  οι  υπηρεσίες αυτές ;

Απλά υπενθυμίζουμε ότι, στο  Σύνταγμα που είχε ψηφιστεί  από την Ε΄ αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων ( 11 Ιουνίου 1975) και στο  ίδιο πιο πάνω  άρθρο του Συντάγματος (12) και στη παράγραφο 4. αναφερότανε, ότι:<< Δια νόμου δύναται να επιβληθούν περιορισμοί εις το δικαίωμα των δημοσίων υπαλλήλων όπως συνεταιρίζονται . Περιορισμοί  του δικαιώματος τούτου δύναται να επιβληθούν και εις τους  υπαλλήλους οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως, ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή δημοσίων επιχειρήσεων.>> ??

Ο νομοθέτης που είχε βάλει την παράγραφο αυτή, κάτι θα ήξερε ή θα ήθελε να προλάβει -προστατεύσει, γνωρίζοντας  τον απείθαρχο χαρακτήρα του Έλληνα  ή τον καιροσκοπισμό που χαρακτηρίζει πολιτικές παρατάξεις, συγκεκριμένες ομάδες ή άτομα.

Μήπως θεωρούσε το: `Προλαμβάνειν κρείττων του Θεραπεύειν`; Στο αναθεωρημένο Σύνταγμα της 27ης Μαϊου 2008, (Η’ Αναθεωρητική  Βουλή των Ελλήνων )

η  παράγραφος αυτή παραλείπεται.  Γιατί ;

Μήπως  το στράτευμα δεν μεγαλούργησε τόσα χρόνια χωρίς συνδικαλισμό, και δεν αμαυρώθηκε όταν αυτός εισχώρησε σε αυτό;  ( Εθνικός Διχασμός, Μέση Ανατολή 1944) .

Το ερώτημά μας και πάλι είναι, προς τι ο συνδικαλισμός, όταν η εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών έχει  αποδείξει ότι, μόνο αρνητικές υπηρεσίες έχει  προσφέρει  η συνδικαλιστική δράση στη Ελλάδα. Υπηρεσίες πολλές φορές ακραίες και με γνώμονα το πολύ στενό συντεχνιακό συμφέρον, αγνοώντας το κοινωνικό σύνολο. Ποιός μπορεί να εγγυηθεί και πώς θα προστατεύσει το κοινώς λεγόμενο «καπέλωμα« του συνδικαλισμού και στις Ένοπλες Δυνάμεις;

Είναι γνωστό επίσης ότι σε κάθε κλάδο των Ε.Δ. υπάρχει και λειτουργεί ανώτατο συμβούλιο  ως φορέας των αιτημάτων και προβλημάτων του προσωπικού των ΕΔ

Η δε επικοινωνιακή πολιτική στις Ε.Δ. ευρισκόμενη σε υψηλό επίπεδο ( καμία σχέση με παλαιότερες εποχές ) προσφέρεται για διεκδίκηση δίκαιων αιτημάτων και συμπαράσταση της υπηρεσίας σε κάθε στέλεχος. .Παράδειγμα η πρόσφατη σχετική οδηγία του ΑΓΕΕΘΑ που αναφέρεται στο παρόν φύλλο της εφημερίδας μας.(σελ.

και οι επικοινωνιακές επαφές του Α/ΓΕΝ με τα στελέχη του Π.Ν. (σελ.3)  και     Ανακοινώσεις Τύπου ΓΕΝ σςλ. 7-ομιλίες Α/ΓΕΝ )

Οι Ένοπλες Δυνάμεις αυτό που χρειάζονται είναι εκσυγχρονισμός στα οπλικά της συστήματα, αύξηση του μαχητικού της δυναμικού σε υλικό και προσωπικό, σεβασμό από τους αντιμιλιταριστές ,ίση οικονομική μεταχείριση με άλλες κοινωνικές ομάδες δημοσίου δικαίου, και προπάντων διατήρηση της καλώς νοούμενης πειθαρχίας ως ακρογωνιαίου λίθου λειτουργίας  του στρατεύματος.

Μήπως ο πιο πάνω ψηφισθείς νόμος ανοίγει «Κερκόπορτες» στα θεμέλια των Ε.Δ. ; Διότι  πώς ερμηνεύεται και τι νόημα έχει η συμμετοχή εκπροσώπου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Στρατιωτικών (Π.Ο.Ε.Σ.) στα συμβούλια μεταθέσεων των Κλάδων των Ε.Δ. : (παρ.17) , o οποίος σημειωτέον μπορεί να είναι και κατώτερου βαθμού αρκετών εκ των μελών του συμβουλίου μεταθέσεων. (?)

Πειραματισμοί και Πολιτικά παιγνίδια δεν επιτρέπονται στον ευαίσθητο χώρο του Στρατεύματος.

ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

Αφότου ο άνθρωπος οργανώθηκε σε κοινωνίες προκειμένου να ικανοποιήσει τις ανησυχίες του και λύσει τα προβλήματά του, από συστάσεως  αυτών, ξεχώρισαν σε τρείς κατηγορίες-ομάδες από τη πιο μικρή  κοινωνική ομάδα μέχρι την πιο μεγάλη,

Η πρώτη ομάδα .πολύ ολιγάριθμη, κινεί και ρυθμίζει τα πάντα γύρω της. Είναι  εκείνη  που ουσιαστικά κυβερνάει.

Η δεύτερη , λίγο μεγαλύτερη σε αριθμό από τη πρώτη. αντιλαμβάνεται τα δρώμενα

γύρω  της και προσπαθεί να εισέλθει και αυτή στην «Ελιτική«   ομάδα.  Προσπάθεια δύσκολη κι ενίοτε μάταιη .Η πρώτη ομάδα κινείται σε πολύ στεγανά διαμερίσματα ,

Και η Τρίτη , η πολυάριθμη, δεν αντιλαμβάνεται τίποτα απ΄ όσα γίνονται γύρω της.

Οι λόγοι της άγνοιάς της πολλοί και διάφοροι. ( Παιδεία ,οξύνοια, αδιαφορία, ιδεοληψία ,αγώνας επιβίωσης κ.α.)

Τη πολυάριθμη αυτή ομάδα στοχεύουν ανελέητα τα κέντρα διαμόρφωσης  κοινής γνώμης. ιδίως τα  κομματικά, προκειμένου να πετύχουν τούς στόχους τους. Η εξέλιξη  των γεγονότων  με την επανάληψη  των ίδιων λαθών έχει αποδείξει  διαχρονικά ,ότι η προσπάθεια τους δεν είναι  εις μάτην  ούτε  και δύσκολη.  Η παραπληροφόρηση  και το εμπόριο ελπίδων .αποδεικνύονται  αποτελεσματικά όπλα στη φαρέτρα των λαοπλάνων.

Και το ερώτημα. Υπάρχει θεραπεία ;  Οι σώφρονες  φωνές και όσοι ανησυχούν για το μέλλον αυτής της χώρας  φωνάζουν: Μόνο αν υπάρξει σωστή παιδεία. Μόνο όταν το σχολείο γίνει και παιδαγωγικό πέρα από την απόκτηση γνώσεων  θα υπάρξει ελπίδα για το αύριο.

Ιστορικά στη Ελλάδα,  με πολύ λίγες εξαιρέσεις, κάθε ΄΄ολιγαρχία΄΄  (διάβαζε πρώτη πιο πάνω ομάδα ) που κυβερνά κατ΄ ευφημισμόν ΄΄Δημοκρατικά΄΄ τη χώρα, δεν επιθυμεί να ανοίξουνε τα μάτια  και μυαλά  της πελατειακής της ομάδας. (Δηλαδή της τρίτης) Το οποιοδήποτε επίπεδο ενός λαού δεν είναι άμοιρο των κυβερνώντων και κυβερνωμένων. Όλοι είναι συνυπεύθυνοι  με το μεγαλύτερο ποσοστό φυσικά στους κυβερνώντας που κατάντησαν τον ιερό θεσμό του πολιτικού ηγέτη σε αυστηρά κλειστό  κι΄ επικερδές επάγγελμα. Είναι οι κύριοι υπεύθυνοι της άθλιας, σε όλους τους τομείς, κατάντιας της πατρίδας μας και του ζοφερού μέλλοντος της.

΄Εγραφε  ο Artur de Gopineau ,πρεσβευτής της Γαλλίας  στην Ελλάδα 1864-1868,

<< Η Ελλάδα υπέφερε λοιπόν από τις εξεγέρσεις, τις συνεχείς κυβερνητικές αλλαγές, τη ληστεία (σήμερα θα έγραφε διαφθορά-κατάχρηση δημοσίου χρήματος) , κι ένα σωρό άλλα, επειδή είχε να θρέψει μια στρατιά εκλογικών προϊόντων , συν τους εκλογείς, Και σε τελική ανάλυση έτρεφε πολύ μίζερα τόσο άγοντες  όσο και αγομένους. ( Από το βιβλίο του ΄΄Στο Βασίλειο των Ελλήνων’’ 1878. Εκδόσεις Περίπλους.)

Αλήθεια, τι έχει αλλάξει μέχρι και σήμερα ;

Στην στήλη «Απόψεις« αναφέρουμε τον ρόλο του πνευματικού κόσμου που οφείλει.

Να πώς οι μπροστάρηδες πνευματικοί ηγέτες ξεσήκωναν τον Έλληνα με  την αιχμηρή

 τους πέννα. «Δεν έχω λόγια να σας πω, παρά μονάχα ένα,  Μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του εικοσιένα», αλλά και στηλίτευαν και τα κακώς κείμενα της εποχής τους. ΄Εγραφε ο μεγάλος  μας ποιητής Κωστής Παλαμάς .

Γύριζε «Γύριζε, μη σταθής ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη / ο ψεύτης είδωλο είν΄εδώ,

το προσκυνά η πλεμπάγια*/ η Αλήθεια τόπο να σταθή μια σπιθαμή δε θάβρη /

Αλάργα, Μόρα**της ψυχής της χώρας τα μουράγια / Από θαμπούς ντερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους / κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται./

Χαρά στους χασομέρηδες! Χαρά στους Αρλεκίνους! / Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται. / Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η  Όσσα, /

Ραγιάδες έχεις, μάννα γή, σκυφτούς για το χαράτσι / κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα, / των Ευρωπαίων περιγελά και των ρχαίων παλιάτσι. /

Και δημοκόποι, Κλέωνες  και λαγοκόποι  ζωίλοι, / και Μαμμωνάδες, βάρβαροι,  και χαύνοι λεβαντίνοι. / Λύκοι, ώ κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι /

Κι οι χαροκόποι διάντροποι και πόρνη η Ρωμιοσύνη»!

  • πλεμπάγια. όχλος, συρφετός, χυδαίος

**  Μόρα. Κατάσταση  εφιαλτική, αγωνίας.

Και πάλι : Αλήθεια τι έχει αλλάξει μέχρι και σήμερα ;

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΜΕΓΑΡΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

           Ο Σύλλογος Στρατιωτικών Ενόπλων Δυνάμεων Μεγάρων ιδρύθηκε το 2009 και απαριθμεί περίπου 120 μέλη, εν ενεργεία και εν αποστρατεία Αξιωματικούς και Υπαξιωματικούς. Ο σύλλογος για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του, διοργάνωσε εκδήλωση μνήμης για να τιμήσει τους ήρωες του Α/Τ «ΨΑΡΑ», το οποίο βυθίστηκε την Κυριακή του Πάσχα το 1941 από γερμανικά αεροσκάφη, στον όρμο των Μεγάρων.

1

O A/ΓΕΝ και ο Υ/AΣ στην επέτειο βύθισης του Α/T ΨΑΡΑ

         Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο γραφικό λιμάνι της Πάχης Μεγάρων την Κυριακή 08 Μαΐου 2016 όπου υπάρχει και αντίστοιχο μνημείο με τα ονόματα των 37 νεκρών. Την ημέρα εκείνη το Πλοίο βρισκόταν στον όρμο Μεγάρων (σε απόσταση περίπου 500 μέτρων από την ακτή), όταν δέχτηκε σφοδρή αεροπορική επίθεση από 15 γερμανικά αεροσκάφη, και αφού αντιστάθηκε γενναία στους βομβαρδισμούς τελικά βυθίστηκε με απολογισμό 37 νεκρούς και πολλούς τραυματίες. Σημειωτέον ήταν τέτοιου μεγέθους η αντίσταση του που κατά την διάρκεια της μάχης  κατάφερε να καταρρίψει τρία γερμανικά αεροπλάνα. Το προσωπικό που διεσώθη πρόλαβε και εγκατέλειψε το πλοίο λίγα λεπτά πριν τη βύθιση του, αφού προηγουμένως αφαίρεσε τα εμβλήματα της πρύμνης και πηρέ μαζί του τα αρχεία και τα εμπιστευτικά έγγραφα. Έχει καταγραφεί επίσης ότι το προσωπικό του πλοίου επέδειξε ακμαιότατο ηθικό και άριστη διαγωγή μέχρι τις τελευταίες στιγμές, εμπνεόμενο από τον Κυβερνήτη του Αντιπλοίαρχο Κώνστα Π. ότι αντιμετώπισε την αεροπορική επίθεση και το τραγικό τέλος με υψηλό φρόνημα, αλλά και ότι όσοι διεσώθησαν μετά τη σκληρή αυτή δοκιμασία αποφάσισαν να συνεχίσουν τον αγώνα, ακλουθώντας πιστά τον Κυβερνήτη τους σε νέα αποστολή στην Αίγυπτο, ενώ είχαν και την επιλογή να μείνουν πίσω.

        Η εν λόγω τελετή πραγματοποιήθηκε με την παρουσία του Αρχηγού Γενικού Επιτελείου Ναυτικού Αντιναυάρχου Γεωργίου Γιακουμάκη ΠΝ, αγήματος του Πολεμικού  Ναυτικού, της μπάντας του Πολεμικού  Ναυτικού και της ΤΠΚ «Υποπλοίαρχος Ρουσσέν». Επίσης παρευρέθησαν ο δήμαρχος Μεγαρέων Σταμούλης Γρηγόριος, οι Στρατιωτικές οι Πολιτικές αρχές οι Εκκλησιαστικές αρχές της πόλης των Μεγάρων καθώς επίσης ο Πρόεδρος της ΕΑΑΝ Σπ. Περβαινάς Αντιναύαρχος ΠΝ εα και ο Πρόεδρος του ΣΑ/ΣΜΥΝ Σφακτός Ελ. Τον πανηγυρικό λόγο ανάγνωσε ο Λέκτορας της ΣΝΔ Φωτάκης Ζήσης ενώ σύντομο χαιρετισμό απεύθυναν ο Α/ΓΕΝ, ο Δήμαρχος Μεγαρέων και ο Πρόεδρος του συλλόγου Χατζής Νικόλαος Ταγματάρχης ε.α. Τελέσθηκε επιμνημόσυνος δέηση, ενώ στη συνεχεία αξιωματούχοι, εκπρόσωποι των πολιτικών αρχών και παρευρισκόμενοι επιβιβάστηκαν σε πλωτά μέσα μαζί με τη ΤΠΚ, προς τη θαλάσσια περιοχή που βυθίστηκε το Α/Τ «ΨΑΡΑ» όπου εψάλη τρισάγιο και έγινε ρίψη στεφάνων από τον Α/ΓΕΝ, τον δήμαρχο  Μεγαρέων και τον πρόεδρο του συλλόγου. Ακλούθησε μικρά δεξίωση προς τιμή των παρευρισκομένων στη Λέσχη Αξιωματικών του 2ου ΣΥΑΣ.

      Τέλος το Δ.Σ. του  Συλλόγου Στρατιωτικών Ενόπλων Δυνάμεων Μεγάρων ευχαριστεί τον Αρχηγό Γενικού Επιτελείου Ναυτικού Αντιναύαρχο Γεώργιο Γιακουμάκη ΠΝ  και το επιτελείο του για την παρουσία τους.

                                                                      Ο Γραμματέας

                                                       Γιώτας Παναγιώτης Σμηναγός (ε.α,)

 

ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

  • *Η Ελλάδα ποτέ δεν έπαψε να είναι αποδέκτης εθνικιστικών προκλήσεων από τους γείτονές της Τουρκία, Σκόπια ,Αλβανία. Η με χαμηλών τόνων πάντα δηλώσεις για την αντιμετώπιση των προκλήσεων αυτών ,πάγια τακτική της εξωτερικής μας πολιτικής, μπορεί να ερμηνευθεί ποικιλοτρόπως από τον καθένα. Εκείνο που είναι σίγουρο, είναι  ότι  οι ‘’φίλοι μας γείτονες’’ το εκλαμβάνουν ως έλλειψη επιχειρημάτων και αδυναμία αντιμετώπισης των απαιτήσεών τους. Αποτέλεσμα: Αποθρασύνονται  και γίνονται πιο επιθετικοί. Πώς αλλιώς  να ερμηνεύσεις το γεγονός όταν παραμονή επίσημης επίσκεψης του Υπουργού μας των Εξωτερικών  στην Αλβανία, τα δύο πρωτοκλασάτα πολιτικά πρόσωπα της χώρας, Πρόεδρος και Πρωθυπουργός  κάνουν επίσημες δηλώσεις περί «Τσάμηδων«. Και αντί να ματαιωθεί η επίσκεψη  ακαριαία απαιτώντας εξηγήσεις , αρκεστήκαμε στην ανεδαφική δήλωση  «Μη ξεχνάνε οι Αλβανοί ότι η Ευρωπαϊκή τους πορεία περνάει από την Ελλάδα« !!! Kαι οι γείτονές μας κήρυξαν…εθνικό πένθος.

  • *Δεύτερη παθητική στάση που εξοργίζει, η ανακοίνωση στην επαναλειτουργία του συμβόλου του παγκόσμιου ορθόδοξου  μνημείου της Αγίας Σοφίας ως τζαμί. «Δεν είναι και τόσο προσβλητικό η ανάγνωση ενός Θρησκευτικού κειμένου μέσα στην Αγία Σοφία.»!!! Από μια επικοινωνιακή  κίνηση ,και στις πιο πάνω περιπτώσεις τα μηνύματα είναι σαφή, ο καθένας παίρνει  όχι αυτό που του εκπέμπεις ,αλλά αυτό που μπορεί  να πάρει, Και αυτό οφείλεται όταν τα μέτρα του αποδέκτη είναι μικρά, πολύ  μικρά για προκλήσεις τέτοιου μεγέθους Προκλήσεις εθνικού βεληνεκούς άκρως επικίνδυνες τις οποίες επειδή δεν μπορούν να τις αποφύγουν, κάνουν το χειρότερο που μπορούν για να καλύψουν την έλλειψη πολιτικής τους ωριμότητας, Τις υποβαθμίζουνε, τις ευτελίζουνε, Μοιάζουν, όπως είπε ένας σοφός της μακρινής  Ανατολής,  «Σαν να μιλάς για τον ωκεανό σε ένα βάτραχο του πηγαδιού«. Και πιο απλά. Πολιτικός  Νανισμός από πολιτικούς Νάνους.

  • *Με τη πρόσφατη αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τη Γερμανική Βουλή ,μοιραία η σκέψη ανατρέχει στην αλήστου μνήμης  ΕθνοΜητέρα, ?? (όπως λέμε Εθνοπατέρας)  η οποία αποχώρησε από τη Βουλή, όταν ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου  κήρυξε ενός λεπτού σιγή για την επέτειο της αντίστοιχης γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από τους Οθωμανούς, όπως αυτή έχει καθιερωθεί με τον Νόμο 2193/8-3-1994.Και δεν ήταν τα μόνα ιστορικά γεγονότα που την ενοχλούσαν και τα αμφισβητούσε/ Θα είναι ευτύχημα να μην έχει μιμητές στο παρόν κοινοβούλιο. Διότι: Το πρώτο βήμα για να διαγράψεις ένα έθνος είναι να διαγράψεις την μνήμη του. Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του. Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία. Να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία. Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει το έθνος αυτό να ξεχνά ποιο είναι  και ποιο ήταν. Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμη γρηγορότερα.  (Μίλαν Κούντερα). Η ιστορία είναι το νεκροταφείο Εθνών και Λαών που λησμόνησαν την ιστορία τους.

  • *Ένας κοινωνικός τομέας που έχει ταλαιπωρηθεί ,και εξακολουθεί να ταλαιπωρείται αφάνταστα, είναι ο χώρος της Παιδείας. Κάθε παράταξη που κυβερνά αλλά και κάθε υπουργός της ίδιας κυβέρνησης ,καταργούν το υφιστάμενο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, και γίνονται  οι νεότεροι μαθητευόμενοι μάγοι στη καμπούρα των  άτυχων μαθητών και γονέων, Τα αποτελέσματα πάντα τα ίδια .Βήματα προς τα πίσω. Ο ακρογωνιαίος λίθος για το μέλλον κάθε χώρας. πελεκάται από άσχετους   «λεπτουργούς« που το μόνο τους προσόν είναι η κομματική του ιδεοληψία και προσήλωση.

ΛΙΓΑ   ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ

 Του Σημαιοφόρου ε.α Κ.Νυχτάκη Π.Ν.

   Μελετώντας το  πεντάτομο έργο  του Αντιναυάρχου ε.α. Α. Δημητρακόπουλου Π.Ν.με τίτλο «Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.Οι πολεμιστές του Ναυτικού θυμούνται….» στο οποίο περιγράφονται με απόλυτη επιτυχία και ρεαλισμό, η αρχή, η διάρκεια και το τέλος αυτού του Πολέμου και συνεκτιμώντας παράλληλα το εκδοθέν τον Οκτώβριο του 1998, Λεύκωμα των Τάξεων Αξιωματικών Π.Ν. προέλευσης Σ.Ν.Δ. στις πρώτες σελίδες του οποίου απεικονίζονται οι ηρωϊκώς πεσόντες υπέρ Πατρίδος, αφυπνίζεται και  άθελα  ανακαλείται  στη  μνήμη μας, ο κατοχικός  αιματηρός εμφύλιος πόλεμος, ο οποίος είχε επεκταθεί και στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα με το εκδηλωθέν Κίνημα στις τάξεις του απόδημου Πολεμικού μας Ναυτικού, το 1944.

    Η εν λόγω αφύπνιση συνίσταται στο ότι, ανασύρονται στην επιφάνεια, γεγονότα τα οποία δυστυχώς είχαν δει το φως της δημοσιότητας αρκετά χρόνια πριν, όταν  η Πολιτεία το έτος 1984, αναμοχλεύοντας μελανές σελίδες της  ιστορίας μας και χωρίς την παροχή αναλόγων εξηγήσεων, διέγραψε για τους δικούς της λόγους, εγκλήματα  προδοσίας κατά της  Πατρίδας, που διαπράχθηκαν τον Απρίλιο του 1944, από στελέχη του Π.Ν., μεταξύ των οποίων και Αξιωματικοί, οι οποίοι στασίασαν και κατέλαβαν αριθμό Π.Πλοίων του απόδημου Στόλου μας στη μέση Ανατολή (Αλεξάνδρεια), τα οποία συμμετείχαν με τις συμμαχικές δυνάμεις στον κοινό αγώνα κατά του άξονα. Περαιτέρω προς επιβράβευση των εν λόγω προδοτικών ενεργειών, οι στασιαστές,οι οποίοι είχαν παραπεμφθεί στη ‘’Δίκη του Ναυτικού’’, καταδικάστηκαν και εκτελέστηκαν το έτος 1948, μαζί με άλλους 19 Αξιωματικούς και Υπαξιωματικούς, προήχθησαν μεταθανάτια το 1984, στον καταληκτικό βαθμό του Υποναυάρχου.

   Σε αντίθεση με την ανωτέρω επιδειχθείσα γενναιόδωρη προς τους στασιαστές συμπεριφορά της Πολιτείας, εμείς ως παρατηρητές του δικαίου και του αδίκου, πρεσβεύοντας αν μη τι άλλο, την ισονομία και την ισοπολιτεία και  μεταφέροντας τον παλμό, το αίσθημα της αδικίας και τους προβληματισμούς των Αξιωματικών εκείνων οι οποίοι, πιστοί στο καθήκον είχαν συνθέσει το άγημα εμβολής, πολλοί  των οποίων, απώλεσαν τη ζωή τους από τους στασιαστές κατά την ανακατάληψη των Πλοίων, προκειμένου συνεχιστεί με τις συμμαχικές δυνάμεις ο κοινός αγώνας κατά του άξονα, διαπιστώνουμε ότι, δεν έτυχαν της δικαιούμενης μοναδικής τιμητικής μεταχείρησης, παραμείναντες στο περιθώριο, χωρίς την απόδοση του οφει-λόμενου φόρου τιμής, σε αναγνώριση της προσφοράς προς την Πατρίδα, των ακριβών υπηρεσιών τους, αλλά και της ίδιας της ζωής τους.

   Ως σύγχρονοι και απόγονοι των αδικημένων, έχοντας υπόψη τις ανωτέρω αδικοπραξίες και γνωρίζοντας ότι, η αλήθεια θα λάμπει πάντοτε και στο πέρασμα των αιώνων η οποιαδήποτε προσπάθεια συσκότισης ή φυλάκισής της θα είναι ανεπιτυχής, παραπέμπουμε τους αδικητές στα λόγια του κορυφαίου σοφού της αρχαιότητας του Σωκράτη, ο οποίος  είπε:     

  » Όλων των ανθρώπων οι ψυχές είναι αθάνατες, των δικαίων όμως δεν

     είναι μόνο αθάνατες, αλλά και Θεϊκές’’.

ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ  ΣΤΑ  ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

 Σε  ένδειξη ελάχιστης τιμής στους πεσόντες ήρωες της Κινάρου, ο     Σύνδεσμός μας τους αφιέρωσε μια στροφή από το, πάντα επίκαιρο ποίημα του Κ. Καβάφη, ΄΄ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ΄΄. (σελ. 2 εφημερίδας και  ιστοσελίδα μας. ) Αξίζει να μνημονεύσουμε την τελευταία στροφή  ποιήματος.

Και περισσότερη τιμή τους  πρέπει Όταν προβλέπουν  (και πολλοί προβλέπουν) Πώς ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, Κ΄ οι Μήδοι  επί τέλους θα διαβούνε.

 Το ποίημα γράφτηκε  το 1903.Απο τότε σε αυτή την άτυχη  Πατρίδα  Πολλοί  Εφιάλτες  φάνηκαν, ήλθαν , έδρασαν. Πολλοί και διάφοροι Μήδοι διάβηκαν, πάτησαν τα χώματά της .Και οι πιο πολλοί προβλέ- πουν πώς η ιστορία θα συνεχίσει να είναι  πρόσφορη  για  Εφιάλτες.

Το Δράμα των απανταχού στην Ελλάδα ξένων υπηκόων, όπως αυτοί και αν ονομάζονται, ζουν στη κυριολεξία ένα ανθρώπινο δράμα. Ένα  δράμα  που αγγίζει τα όρια τραγωδίας. Ιδίως εκείνων της περιοχής Ειδομένης.  ‘Οπως σε κάθε τραγωδία βλέπουμε το μεγαλείο ή τη σκληρότητα της κοινωνίας. Θαυμασμός για τον αλτρουισμό του  ανώνυμου Έλληνα προς τον συνάνθρωπό του ανεξάρτητα καταγωγής, Θρησκείας ,και από την  άλλη μεριά την ωμότητα ,όχι μόνο μεμονωμένων  ατόμων (όπως δουλέμποροι) αλλά επισήμων  Ευρωπαϊκών κρατικών φορέων  και πολιτικών ηγετών. Ο ανθρωπισμός, το ιδεώδες της Αναγέννησης ,βασισμένος στη Σπουδή της Ελληνικής  αρχαιότητας ,καταπατείται βάναυσα από εκείνους  που κατ΄ευφημισμόν αυτοχαρακτηρίζονται πολιτισμένοι λαοί ,ουμανιστές  Για μια ακόμη φορά οι απλοί ανώνυμοι Έλληνες δίδαξαν ΄΄Στάση Ζωής΄΄

Και επειδή αναφερθήκαμε σε πρόσφυγες γενικά, προβληματισμό προκαλεί η πολιτική ικανότητα του ΄΄Διοικείν΄΄ λαλίστατου πρωτοκλασάτου Κυβερνητικού στελέχους ,που απειλούσε τους Ευρωπαίους ετέρους μας  με το ΄΄Θα  πλημμυρίσουμε την Ευρώπη με μετανάστες. Και το έπραξε.  … Και η Ελλάδα στην Ευρώπη ανήκει.!!! Η άσκηση πολιτικής. είναι  σπουδαία και δύσκολη τέχνη για να ασκείται από μαθητευόμενους – πολιτικούς Κουφιοκεφαλάκηδες.  Η διάλυση της κρατικής μηχανής, που την επωφελούνται  στυγνοί καιροσκόποι, είναι το αποτέλεσμα που εδώ  και Σαράντα ,σχεδόν, χρόνια υποφέρουμε από μαθητευόμενους μάγους της Πολιτικής.

Έλεος πια.

Τέλος πολλά ερωτηματικά προκαλεί η οφθαλμοφανής  κρατική απουσία ,στον βαθμό που αυτή λειτουργεί. Η πολιτική σκοπιμότητα και Διπλωματικοί ελιγμοί  πολλές φορές κινούνται σε πολύ σκοτεινούς διαδρόμους ,αθέατους και ανεξήγητους για  τον απλό πολίτη. Για ότι αφορά το Ναυτικό μας, να είμαστε υπερήφανοι για την  σπουδαία επί καθημερινής βάσεως, προσφορά του.

ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

  • Γνωστός και μη εξαιρετέος ο Αυστριακός καγκελάριος Μέττερνιχ, θεματοφύλακας της Ιεράς Συμμαχίας, εμάχετο με κάθε μέσον, κάθε ευρωπαϊκή φιλελεύθερη φωνή ή κίνηση. Για το ελληνικό ζήτημα είχε δηλώσει «Δεν υπάρχει ελληνικό έθνος διότι έχει εκπέσει των αξιών του». Η απάντηση ήρθε άμεσα από τον διδάσκαλο του Γένους Αδ. Κοραή: « Δεν έχει εκλείψει το ελληνικό έθνος διότι έχει έναν ανεκτίμητο θησαυρό. Η φυλαχθείσα εκ του παρελθόντος γλώσσα του».

  • Αυτό τον ανεκτίμητο θησαυρό, έχουν βαλθεί οι κατ’ ευφημισμόν εκσυγχρονιστές και ψεύτο-προοδευτικούρες να τον νοθεύσουν και από την γεμάτη γλυκόλαλη – νοηματική της μορφή,να τη καταντήσουν στεγνή και ξύλινη γλώσσα. Ο Ιούλιος έγινε Γιούλης, ο Ιούνιος Γιούνης το αναφανδόν αναφαντόν,το εκμαιεύω εκμυαίυω και χίλια άλλα δύο μαργαριτάρια που κοσμούν προφορική και γραπτή χρήση της γλώσσας μας. Δεν είναι τυχαίο που η παιδεία , «η ροδόχρους ελπίς της πατρίδας» κατά τον Καποδίστρια, είναι στο στόχαστρο ανεγκέφαλων ταγών μας. Τελικά οι δαυλοί των αχρείων επιδιώκουν να μας κάνουν δούλους της αχρειότητάς τους, ιδίως τις νεότερες γενιές.

  • Κάλαντα. Μία παράδοση που χαρακτήριζε τον ερχομό των μεγάλων εορτών, όταν χαρούμενες παιδικές φωνές πλημμύριζαν τις γειτονιές, αναγγέλλοντας την γέννηση του Χριστού, τον ερχομό του νέου έτους ή τη βάπτιση του Χριστού. Στη δε επαρχία, παλαιότερα και τα Άγια Πάθη του Χριστού. Τα τελευταία χρόνια οι παιδικές φωνές όλο και λιγοστεύουν, τείνουν να χαθούν. Οι λόγοι πολλοί και γνωστοί. Ο βίαιος και αγχώδης τρόπος ζωής που μας έχουν επιβάλλει εκείνοι που απεργάζονται την νόθευση των εθνικών μας χαρακτηριστικών και την απομάκρυνσή μας από την ιστορική μας μνήμη, η αυξανόμενη εγκληματικότητα, ο πιθηκισμός που μας χαρακτηρίζει για κάθε ξενόφερτο «event« !!!κ.α.π. σβήνουν το όμορφο αυτό έθιμο. Έτσι τα ευχητήρια κι εγκωμιαστικά τραγούδια περνούν σε ξένα χείλη, άσχετα με τη θρησκεία μας, έθιμά μας, κληρονομιά μας, αφαιρώντας από αυτά το χαρμόσυνο – εορταστικό μήνυμα τους. Κάθε μικρή ή μεγάλη κοινωνική συνήθεια που χάνεται από την εθνική μας παράδοση που κληρονομήσαμε μας οδηγεί σε επικίνδυνα μονοπάτια αφομοίωσης και εξαφανισμού.

  • Βαρύγδουπες υποσχέσεις για μη περαιτέρω μείωση των κυρίων συντάξεων ακούγονται από επίσημα χείλη. Και όσα πιο πολλά λέγονται, τόσο αυξάνει η ανησυχία μας για το αντίθετο. Πέντε χρόνια τώρα, το ίδιο τροπάριο παίζεται. Συνταξιούχοι και μισθωτοί κατάντησαν το «Ελντοράντο« κάθε κρατικού οικονομικού ελλείμματος.

 

ΕΝΑΣ ΑΓΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ή ΕΝΑ ΗΡΩΑΣ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΝ

Έχει σωστά ειπωθεί «οι αναμνήσεις είναι ο μόνος παράδεισος από τον οποίο κανείς δεν μπορεί να μας διώξει». Ο πολυκύμαντος τρόπος ζωής του Ναυτικού φρόντισε να γεμίσει τις δεξαμενές των αναμνήσεών μας με πλήθος μα και ποικιλία από αυτές. Έτσι, η μνήμη μας δεν βρίσκει ποτέ ¨κενό μοναξιάς¨ και πάντα ανασύρει από την πλούσια παρακαταθήκη  γεγονότα και καταστάσεις ¨παντός καιρού¨, όπως θα λέγαμε στη ναυτική ορολογία. ¨

Σήμερα παρουσιάζουμε τις αναμνήσεις του σεβαστού όσο και αγαπητού Ναυάρχου ε.α. Γ. Μόραλη (επιτ. Αρχηγού Στόλου) για τον Αξ/κό Δ. Αλεξάνδρου όπως αυτός τον έζησε. Ευχαριστούμε τον κ., Ναύαρχο που μοίρασε τις αναμνήσεις του μαζί μας.

                   ΕΝΑΣ ΑΓΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Η ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ

Μία ημέρα ξεφυλλίζοντας ξανά το βιβλίο Α/Τ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΟΛΓΑ του Ναυάρχου Κ. Μεταλλινού,  ξαναδιάβασα στις σελίδες 201-202, τα σχόλια για τον Πλωτάρχη Δ Αλεξάνδρου, κυβερνήτη της ΟΛΓΑΣ. Δυστυχώς είναι  ο μόνος από το ΠΝ που τον αναφέρει πλησιάζοντας αρκετά την αλήθεια.

Είχα την τύχη να υπηρετήσω δυο χρόνια στην ΟΛΓΑ από την αρχή του πολέμου του 1940 (ΟΚΤ 1940 έως ΣΕΠ 1942) και είχα τα καθήκοντα: Βοηθός Επιστασίας “Π”, Επικεφαλής των Α/Α πολυβόλων,  Αξιωματικός Γενικής Επιστασίας, Αξιωματικός ΦΑΨ, Πρατηρίου Πληρώματος κ.λ.π.

Υπηρέτησα με τους κάτωθι κυβερνήτας:

α.  Πλοίαρχο Αλφρέδο Λεοντόπουλο: έδωσε στο πλοίο την ναυτοσύνη και την αρχοντιά

β.   Πλοίαρχο Ιωάννη Βλαχόπουλο: έδωσε στο πλοίο στρατιωτική αγωγή

γ.   Πλωτάρχη Δημήτριο Αλεξάνδρου: κυβερνήτης του Α/Τ ΟΛΓΑ στην πλέον επικίνδυνη περίοδο και περιοχή Κεντρικής Μεσογείου, παράλια Αιγύπτου, Βεγγάζης και του περίφημου Τομπρούκ. Αντιμετώπισε πολλούς κινδύνους και δύσκολες καταστάσεις.

Στην περίοδο αυτή μπορεί να πούμε ότι το Α/Τ ΟΛΓΑ απέκτησε τεράστια πείρα πολέμου, που την βοήθησε αργότερα να συγκαταλέγεται μεταξύ των καλυτέρων συμμαχικών και αγγλικών αντιτορπιλικών.

δ.  Πλωτάρχης Γεώργιος Μπλέσσας: Υπηρέτησα μόνο λίγους μήνες μαζί του. Δεν είχα την τύχη να συνεχίσω την υπηρεσία μου στην ΟΛΓΑ, η οποία συνέχιζε να επισκευάζεται μετά το τελευταίο της ατύχημα.

Το μόνο που θυμάμαι από τον πλωτάρχη Μπλέσσα  είναι ότι μου έκανε ερωτήσεις για θέματα πυροβολικού, προκειμένου να διαπιστώσει το επίπεδο γνώσεών μου. Μία άλλη φορά με φώναξε στο Πλωτό Συνεργείο ΗΦΑΙΣΤΟΣ , που ήμασταν παραβεβλημένοι και εκεί μαζί με τον Ναύαρχο Σακελαρίου, μου ζήτησε  την γνώμη μου, σχετικά με τα προσόντα μερικών συμμαθητών μου προκειμένου να τους τοποθετήσουν σε διάφορες θέσεις.

Αλλά παρασύρθηκα και δεν συνέχισα τις αναμνήσεις για τον Πλωτάρχη Δ. Αλεξάνδρου και συγκεκριμένα για τα τρία ατυχήματα, που αναφέρονται στο βιβλίο του Ναυάρχου Μεταλλινού, τα οποία έζησα και η εικόνα είναι η κάτωθι:

1ο Ατύχημα: Μία νύκτα επιστρέψαμε μετά από άσκηση με Υ/Β έξω από την Αλεξάνδρεια, είχαμε  μαζί μας Αξιωματικούς των Υ/Β για να παρατηρήσουν το ASDIX, που είχαμε τοποθετήσει στις Ινδίες για τον εντοπισμό των Υ/Β. Έμειναν κατάπληκτοι για  την απόδοση του μηχανήματος. Δεν γνώριζαν ακόμα τις δυνατότητες και αδυναμίες του. Παραβάλαμε σ’ ένα πετρελαιοφόρο για να πάρουμε πετρέλαιο. Μου λέει ο Υποπλοίαρχος Βούλτσος, ύπαρχος, θα πω στον κυβερνήτη να μην φύγουμε για να πάμε να δέσουμε σε σημαντήρα γιατί έχει κακοκαιρία με πολύ δυνατό άνεμο. Δεν μπορούσαμε όμως να μείνουμε γιατί απαγορεύονταν η παραμονή μας στο Πετρελαιοφόρο. Το λιμάνι της Αλεξάνδρειας ήταν γεμάτο από πολεμικά πλοία, αντιτορπιλικά, καταδρομικά, αεροπλανοφόρα. Νύκτα ο κυβερνήτης Αλεξάνδρου εχείρησε προς τον σημαντήρα που θα δέναμε. Στο σημαντήρα ήταν ένα ρυμουλκό, δεμένο που έφυγε όπως και ημείς.

Ο Αλεξάνδρου εχείρησε πάλι για να δέσουμε στον σημαντήρα, αλλά την τελευταία στιγμή που πλησιάζαμε τον σημαντήρα, το Ρ/Κ που είχε απομακρυνθεί και ήταν κρυμμένο πίσω από ένα πολεμικό, βγήκε ξαφνικά την στιγμή που εμείς πλησιάζαμε τον σημαντήρα για να δέσουμε.

Ο Αλεξάνδρου έκαμε ανάποδα ολοταχώς, αλλά δεν προλάβαμε, γιατί δεν υπήρχε χρόνος, ούτε απόσταση για χειρισμό. Ήμουν στο πρόστεγο και έζησα όλη την σκηνή. Στις ανακρίσεις που έγιναν στο Θωρηκτό QUEEN ELIZABETH και ήμουν  και εγώ μάρτυρας, οι Άγγλοι γνωμάτευσαν ότι υπεύθυνος ήταν η ΟΛΓΑ, διότι είχε το Ρ/Κ δεξιά της και έπρεπε να το φυλάξει. Πράγμα για μένα όχι ορθό, διότι το Ρ/Κ βγήκε δεξιά μας την τελευταία στιγμή και σε μικρή απόσταση που ήταν αδύνατος η αποφυγή της σύγκρουσης, παρά το ολοταχώς ανάποδα που κάναμε.

2ο Ατύχημα: Μία φορά πηγαίναμε συνοδεία ένα πετρελαιοφόρο (Π/Φ) από την Αλεξάνδρεια για το Τομπρούκ, η ΟΛΓΑ, ένα Αγγλικό Α/Τ ( το  JAGUAR εάν θυμάμαι καλά). Θυμάμαι ήταν νύκτα και κάναμε ελίγδην πλου. Στην Γέφυρα είχαμε βάρδια εγώ και ο Ανθυποπλοίαρχος Μπάτσης. Ξαφνικά βλέπουμε μία μεγάλη φλόγα / έκρηξη προς την πλευρά, που ήταν το Π/Φ. Το Π/Φ εξακολουθούσε να πλέει, η φλόγα ήταν από το Α/Τ, που είχε τορπιλισθεί από Υ/Β.

Πλεύσαμε κοντά στο Α/Τ. Το Ρ/Κ(νομίζω λεγόταν CLO ), που ήταν μαζί μας, ανέφερε δεν βρίσκω τους ναυαγούς του Α/Τ. Ο Αλεξάνδρου έκαμε σήμα στο Π/Φ να αναστρέψει, ώστε να πλεύσουμε πλησίον του Α/Τ για τους ναυαγούς.

Το Π/Φ δεν ανάστρεψε και συνέχισε τον πλου του. Το Ρ/Κ ανέφερε τελικώς ότι περισυλλέγει ναυαγούς. Θυμάμαι ξημέρωνε, αναπτύξαμε ταχύτητα και πλέαμε προς συνάντηση του Π/Φ. Θυμάμαι ανέβαινα από την πίσω εξωτερική σκάλα στην Γέφυρα. Ακούω σφυρίγματα από μακριά στην θάλασσα. Ήσαν οι ναυαγοί του Π/Φ.

Γυρίσαμε στην Αλεξάνδρεια με τους ναυαγούς. Αυτό το γεγονός σχολιάσθηκε ότι δεν έπρεπε να αφήσουμε το Π/Φ μόνο του. Άλλο να σκέπτεσαι από μακριά και άλλο να είσαι κοντά με συναδέλφους τραυματισμένους στη θάλασσα και να χρειάζονται επειγόντως βοήθεια. Ο Αλεξάνδρου διέταξε το Π/Φ να αναστρέψει, ώστε να δυνάμεθα να παράσχουμε προστασία και σ’ αυτό.

Όταν το 1959 παραλαμβάναμε το Α/Τ ΒΕΛΟΣ στις ΗΠΑ, σε μία σχολή στο Σικάγο που εκπαιδεύονταν Υπαξιωματικοί του ΒΕΛΟΥΣ, ήσαν και Γερμανοί Υπαξιωματικοί του πολέμου. Κουβεντιάζοντας για τις επιχειρήσεις του πολέμου, βρέθηκε ένας Υπαξιωματικός Γερμανός  μέλος του πληρώματος του Υ/Β που βύθισε το JAGUAR και το Π/Φ.

3ο Ατύχημα :  Μία φορά-ήμασταν σύνολο- σε μία μεγάλη νηοπομπή και πηγαίναμε από την Αλεξάνδρεια στο Τομπρούκ. Ήμασταν αρκετά συνοδά αντιτορπιλικά. Η ΟΛΓΑ είχε θέση πρύμνηθεν της νηοπομπής. Είχαμε συνέχεια αεροπορικές επιθέσεις με αποτέλεσμα η νηοπομπή από τους διαφόρους χειρισμούς προς αποφυγήν των αεροπορικών επιθέσεων είχε ξεπέσει ολίγον προς την ξηρά. Είχαμε βάρδια με τον Ανθυποπλοίαρχο Μπάτση. Το αναφέραμε στον κυβερνήτη. Ο Ανθυποπλοίαρχος Η. Κολοκύθας, Αξιωματικός “N”, έκαμε στίγμα με την βοήθεια ενός φάρου και απεφάνθη για την ασφαλή θέση μας. Μετά την παράδοση φυλακής και ενώ είχα ξαπλώσει στο δωμάτιο,  μετά από αρκετή ώρα με ξύπνησε ένας τρομακτικός κρότος και κλυδωνισμός του πλοίου, που πετάχτηκα επάνω και έτρεξα στο κατάστρωμα. Το πλοίο είχε κρατήσει. Προφανώς κάπου είχε κτυπήσει στα ύφαλα. Έγινε έλεγχος πουθενά καμία διαρροή ύδατος. Όταν όμως έγινε κίνηση των μηχανών, τότε παρουσιάσθηκαν κραδασμοί στο πλοίο προφανώς από τις προπέλες..

Ο Αξιωματικός  “N”πάλι έκαμε στίγμα, που και πάλι μας έβγαζε μακριά από τις ξέρες. Ίσως να ήταν κανένα ναυάγιο πλοίου. Ο Α’ Μηχανικός Υποπλοίαρχος Χρυσάνθης, μετά από μερικές κινήσεις μηχανών , ανέφερε ότι με μικρή ταχύτητα θα δυνάμεθα να πλεύσουμε. Εγκαταλείψαμε την νηοπομπή και γυρίσαμε στην Αλεξάνδρεια. Μπήκε το πλοίο σε Δεξαμενή και άρχισαν οι επισκευές. Επειδή ο Ρόμελ πλησίαζε στην Αλεξάνδρεια και οι Άγγλοι ετοίμαζαν αποχώρηση του Στόλου τους και άλλων από την Αλεξάνδρεια, επίσης ήθελαν να καταστρέψουν την ΟΛΓΑ, ώστε να μην την πάρουν οι Γερμανοί.

Τελικώς συμφώνησαν  με την πρόταση του Ναυάρχου Ε. Καββαδία και η ΟΛΓΑ ρυμουλκήθηκε από την Κορβέτα ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ και συνοδεία του Τορπιλοβόλου ΣΦΕΝΔΟΝΗ κατέπλευσε στο Πόρτ Σάιντ και εν συνεχεία στο Πορτ Τουέφικ. Εκεί έπεσε δίπλα στο Πλωτό Συνεργείο ΗΦΑΙΣΤΟΣ, όπου και άρχισαν οι επισκευές του πλοίου.

Την εποχή εκείνη έγινε και η αντικατάσταση του Πλωτάρχη Αλεξάνδρου από τον Πλωτάρχη Γ. Μπλέσσα.

Για μένα που γνώρισα στον πόλεμο πολλούς ανθρώπους, ναύτες, υπαξιωματικούς, αξιωματικούς και κυβερνήτες, ο Πλοίαρχος Δ. Αλεξάνδρου ήταν ένας εξαίρετος επαγγελματικά αξιωματικός με ήθος, θάρρος, αυταπάρνηση και  σεμνότητα.

Παρ’ ότι ήτο σε υπηρεσία ξηράς, λόγω υγείας, δεν παρέμεινε στην Ελλάδα με την κατάρρευση του Μετώπου, όπως πολλοί άλλοι Αξιωματικοί και κυβερνήτες. Αλλά όπως αναφέρθη,  επιβιβάσθηκε στην ΟΛΓΑ και συνέχισε την προσφορά του στο πλοίο ως ύπαρχος αρχικά και κυβερνήτης στις πιο δύσκολες περιόδους της ιστορίας του πλοίου.

Μήπως αυτός ο άνθρωπος θα έπρεπε να αναφέρεται ως ένας αγνός ήρωας; Για μένα που τον έζησα από πολύ κοντά –ναι. Τον έχω πάντα στην μνήμη μου και στην καρδιά μου με σεβασμό και αγάπη.

ΜΟΡΑΛΗΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ Ε.Α.

ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟΛΟΥ

 

ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

  • Είναι γεγονός ότι τις τελευταίες 3-4 δεκαετίες ο νεοέλληνας έχει χάσει τα στοιχεί της αυτοσυνείδησής του. Σε αυτό οδηγήθηκε από πολλούς, κατ’ ευφημισμόν, χαρισματικούς πολιτικούς ηγέτες όπου, εν ονόματι ¨μοντέρνων¨ αλλαγών, επιθήκισαν στηριζόμενοι σε πήλινα πόδια «προοδευτισμού». Λοιδόρησαν και συνεχίζουν να λοιδορούν την πνευματική μας κληρονομιά (ιστορία, παιδεία, γλώσσα, θρησκεία κ.α.) προκειμένου να αποκτήσουν την εικόνα του σύγχρονου, του εξευρωπαϊσμένου ηγέτη. Για να κοιμίσουν τον λαό του προσέφεραν υλικές καταστάσεις (με δανεικά χρήματα) και το χειρότερο, του καλλιέργησαν ότι αρνητικά στοιχεία κουβαλάει η φυλή μας. Το αναπόφευκτο χάος που ταπεινωμένοι και εξουθενωμένοι ζούμε είναι το αποτέλεσμά της. Ο αποδιοπομπαίος τράγος της κατρακύλας μας είναι πάντα ο ξένος παράγοντας. Ποτέ εμείς!!! Ας ελπίσουμε ότι από τις προσεχείς εκλογές (το παρόν γράφεται προεκλογικά) θα προκύψει, επιτέλους, ένα κυβερνητικό σχήμα συνασπισμού, που θα κυβερνήσει σωστά αυτόν τον τόπο, προκειμένου να σταματήσει τις διαλυτικές συνθήκες που διαμορφώνονται στη χώρα μας σε όλους τους τομείς. «Οι καιροί ού μενετοί».

  • Είναι γνωστό ότι σε προεκλογικές περιόδους, λέγονται μικρές ή μεγάλες αναλήθειες, προκειμένου να κερδηθούν ψήφοι. Είναι φαινόμενο παγκόσμιο και όχι μόνο ελληνικό. Εκείνο που κάνει να ξεχωρίζει την ελληνική πολιτική προσπάθεια αποπροσανατολισμού από τις ξένες, είναι η άκρατη ψευδολογία που δεν ωχριά ούτε σε θέματα εθνικής ασφάλειας, ανθρωπισμού κ.α. Εμβρόντητοι έμειναν οι Έλληνες (που προβληματίζονται και ξεχωρίζουν από εκείνους που δεν αντιλαμβάνονται τι γίνεται γύρω τους) όταν υψηλόβαθμα στελέχη πολιτικής παράταξης δήλωσαν: «…Εμείς δεν στέλναμε τα περιπολικά να βουλιάξουν τα πλοιάρια με τους μετανάστες όπως έκανε η Κυβέρνησή σας»!! και την άλλη μέρα ειπώθηκε το ανήκουστο. «..Γιατί υπάρχουν θαλάσσια σύνορα στην Ελλάδα και δε το ξέρω;» Το «Αιδώς Αργείοι» είναι πολύ φτωχό να αντικρούσει τη πολιτική  κενότητα  εκείνων που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν αυτό τον τόπο.

  • Η εικόνα της σωρού του άτυχου μικρού Σύριου, ξεβρασμένη σε μία ακτή της Αλικαρνασσού, συγκλόνισε κάθε ανθρώπινη συνείδηση. Όχι όμως και τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς των εκατοντάδων καθημερινά τραγωδιών που δεν έρχονται όλες στο φως. Μπορούν σε λίγα εικοσιτετράωρα να σταματήσουν το δράμα των χιλιάδων συνανθρώπων μας, τελειώνοντας απλά τους πολέμους που αυτοί προκαλούν και συντηρούν. Δεν το θέλουν, τουλάχιστον προς το παρόν. Η λατρεία τους στο Θεό ¨Μαμωνά¨ απαιτεί χιλιάδες ακόμα θύματα, θυσία στην απληστία τους. Έως τότε, πολλές εικόνες, όπως του μικρού Αϊλάν, θα μας κάνουν να ντρεπόμαστε που ανήκουμε στο, κατ’ ευφημισμό, εξελιγμένο είδος πάνω στον πλανήτη.

Η ΡΕΤΡΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΑΣ

No1

 Λέσχη Αξ/κών ΚΕ/ΠΑΛ.

Ιανουάριος 1988. Εορτή Σχολής Συνεννοήσεως. Ποζάρουν οι Πλωτάρχες ¨Σν¨ από αριστερά: Κ. Βασιλειάδης (+), Αγ. Μυλωνάς, Γ. Βασιλόπουλος, Ι. Δημητρίου.(+)