Ενημέρωση…!!!

ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

*Το περισκόπιο μας εντόπισε στις σελίδες του βιβλίου «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ » του Ναυάρχου ε.α. Χρ. Λυμπέρη, μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάπτυξη του θεσμού ‘’Παράδοσις , για την οποία αναφερόμαστε στις ‘’απόψεις’’ του παρόντος φύλλου. Απολαύστε την.

«Η Παράδοση ενός λαού δεν είναι μια αφηρημένη έννοια αλλά, μια συσσωρευμένη πραγματικότητα η οποία διαφέρει από λαό σε λαό. Η Παράδοση αποτελεί αδιάκριτη ενότητα, είναι η  ψυχή ενός λαού, δεν διαιρείται , ή ζει ή πεθαίνει. Ιδιαίτερα στις Ένοπλες  Δυνάμεις, τα στελέχη θα πρέπει να αναπτύσσουν μια ερωτική σχέση με την Παράδοση. Ασέβεια, άρνηση των Παραδόσεων ισοδυναμεί με ιστορική αμνησία, με άρνηση του ίδιου του εαυτού μας ,με αποδυνάμωση του ηθικού και του φρονήματος. Οφείλουμε να ανατρέχουμε στην ελληνική Παράδοση και Ιστορία για τα δικά μας προβλήματα, αναζητώντας σε αυτή στηρίγματα του σήμερα, τα οποία το ίδιο το σήμερα δεν μπορεί να μας τα δώσει. Ναι, να ρωτήσουμε τους νεκρούς εμείς οι ζώντες για να πορευτούμε».

*Οι συνεχείς προκλητικές δηλώσεις αρμοδίων και μη, περί Προσευχής στα σχολεία, Σημαίας, Αριστείας-Αξιοκρατίας, Εικόνες σε δημόσιους χώρους, ευτελισμού του ιερού θεσμού της Οικογένειας με  διαστροφικές παρεκκλίσεις σε σοβαρά κοινωνικά προβλήματα χωρίς επιστημονική μελέτη κ.α., προκαλούν όχι μόνο θλίψη αλλά και αγανάκτηση. Είναι αμφίβολο αν υπάρχει άλλος λαός στον κόσμο με τόση αυτοκαταστροφική μανία. Εδώ σίγουρα χρειάζεται η επίκλησης της Ευαγγελικής ρήσης :

« Και περιήγεν όλην την Γαλιλαίαν ο Ιησούς διδάσκων εν ταίς συναγωγαίς αυτών και κυρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας και θεραπεύων πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν εν τω λαώ».

( Εκ του κατά Ματθαίου Ευαγγέλιον Κεφ. Δ΄στιχ 23).

*Το καλοκαίρι που έφυγε, μας άφησε πίσω του την θλιβερή εικόνα των δεκάδων χιλιάδων καμένων δασικών στρεμμάτων και όχι μόνο. Το ΄΄Εθνικό΄΄ σπόρ των Ελλήνων (;) άφησε κι΄εφέτος την σφραγίδα της καταστροφικής του μανίας ,εκούσιας ή μη, απογυμνώνοντας σιγά – σιγά τον δασικό πλούτο της Πατρίδας μας. Ο Κρατικός μηχανισμός λίγος και ανοργάνωτος έτρεχε πάντα πίσω από τα γεγονότα, και οι πάντες επαφίοντο στις καιρικές συνθήκες (Στρατηγοί άνεμοι λέγονται σήμερα), και στην αυταπάρνηση των πυροσβεστών και εθελοντών πολιτών. Και όπως πάντα, οι καθ όλα αρμόδιοι, είτε  ωσεί παρόν, ή ‘’τρωγόντουσαν’’ στα κανάλια ποια παράταξη έχει κάψει τα λιγότερα ή περισσότερα στρέματα !!!

ΕΝΑΣ ΑΓΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ή ΕΝΑ ΗΡΩΑΣ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΝ

Έχει σωστά ειπωθεί «οι αναμνήσεις είναι ο μόνος παράδεισος από τον οποίο κανείς δεν μπορεί να μας διώξει». Ο πολυκύμαντος τρόπος ζωής του Ναυτικού φρόντισε να γεμίσει τις δεξαμενές των αναμνήσεών μας με πλήθος μα και ποικιλία από αυτές. Έτσι, η μνήμη μας δεν βρίσκει ποτέ ¨κενό μοναξιάς¨ και πάντα ανασύρει από την πλούσια παρακαταθήκη  γεγονότα και καταστάσεις ¨παντός καιρού¨, όπως θα λέγαμε στη ναυτική ορολογία. ¨

Σήμερα παρουσιάζουμε τις αναμνήσεις του σεβαστού όσο και αγαπητού Ναυάρχου ε.α. Γ. Μόραλη (επιτ. Αρχηγού Στόλου) για τον Αξ/κό Δ. Αλεξάνδρου όπως αυτός τον έζησε. Ευχαριστούμε τον κ., Ναύαρχο που μοίρασε τις αναμνήσεις του μαζί μας.

                   ΕΝΑΣ ΑΓΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Η ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ

Μία ημέρα ξεφυλλίζοντας ξανά το βιβλίο Α/Τ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΟΛΓΑ του Ναυάρχου Κ. Μεταλλινού,  ξαναδιάβασα στις σελίδες 201-202, τα σχόλια για τον Πλωτάρχη Δ Αλεξάνδρου, κυβερνήτη της ΟΛΓΑΣ. Δυστυχώς είναι  ο μόνος από το ΠΝ που τον αναφέρει πλησιάζοντας αρκετά την αλήθεια.

Είχα την τύχη να υπηρετήσω δυο χρόνια στην ΟΛΓΑ από την αρχή του πολέμου του 1940 (ΟΚΤ 1940 έως ΣΕΠ 1942) και είχα τα καθήκοντα: Βοηθός Επιστασίας “Π”, Επικεφαλής των Α/Α πολυβόλων,  Αξιωματικός Γενικής Επιστασίας, Αξιωματικός ΦΑΨ, Πρατηρίου Πληρώματος κ.λ.π.

Υπηρέτησα με τους κάτωθι κυβερνήτας:

α.  Πλοίαρχο Αλφρέδο Λεοντόπουλο: έδωσε στο πλοίο την ναυτοσύνη και την αρχοντιά

β.   Πλοίαρχο Ιωάννη Βλαχόπουλο: έδωσε στο πλοίο στρατιωτική αγωγή

γ.   Πλωτάρχη Δημήτριο Αλεξάνδρου: κυβερνήτης του Α/Τ ΟΛΓΑ στην πλέον επικίνδυνη περίοδο και περιοχή Κεντρικής Μεσογείου, παράλια Αιγύπτου, Βεγγάζης και του περίφημου Τομπρούκ. Αντιμετώπισε πολλούς κινδύνους και δύσκολες καταστάσεις.

Στην περίοδο αυτή μπορεί να πούμε ότι το Α/Τ ΟΛΓΑ απέκτησε τεράστια πείρα πολέμου, που την βοήθησε αργότερα να συγκαταλέγεται μεταξύ των καλυτέρων συμμαχικών και αγγλικών αντιτορπιλικών.

δ.  Πλωτάρχης Γεώργιος Μπλέσσας: Υπηρέτησα μόνο λίγους μήνες μαζί του. Δεν είχα την τύχη να συνεχίσω την υπηρεσία μου στην ΟΛΓΑ, η οποία συνέχιζε να επισκευάζεται μετά το τελευταίο της ατύχημα.

Το μόνο που θυμάμαι από τον πλωτάρχη Μπλέσσα  είναι ότι μου έκανε ερωτήσεις για θέματα πυροβολικού, προκειμένου να διαπιστώσει το επίπεδο γνώσεών μου. Μία άλλη φορά με φώναξε στο Πλωτό Συνεργείο ΗΦΑΙΣΤΟΣ , που ήμασταν παραβεβλημένοι και εκεί μαζί με τον Ναύαρχο Σακελαρίου, μου ζήτησε  την γνώμη μου, σχετικά με τα προσόντα μερικών συμμαθητών μου προκειμένου να τους τοποθετήσουν σε διάφορες θέσεις.

Αλλά παρασύρθηκα και δεν συνέχισα τις αναμνήσεις για τον Πλωτάρχη Δ. Αλεξάνδρου και συγκεκριμένα για τα τρία ατυχήματα, που αναφέρονται στο βιβλίο του Ναυάρχου Μεταλλινού, τα οποία έζησα και η εικόνα είναι η κάτωθι:

1ο Ατύχημα: Μία νύκτα επιστρέψαμε μετά από άσκηση με Υ/Β έξω από την Αλεξάνδρεια, είχαμε  μαζί μας Αξιωματικούς των Υ/Β για να παρατηρήσουν το ASDIX, που είχαμε τοποθετήσει στις Ινδίες για τον εντοπισμό των Υ/Β. Έμειναν κατάπληκτοι για  την απόδοση του μηχανήματος. Δεν γνώριζαν ακόμα τις δυνατότητες και αδυναμίες του. Παραβάλαμε σ’ ένα πετρελαιοφόρο για να πάρουμε πετρέλαιο. Μου λέει ο Υποπλοίαρχος Βούλτσος, ύπαρχος, θα πω στον κυβερνήτη να μην φύγουμε για να πάμε να δέσουμε σε σημαντήρα γιατί έχει κακοκαιρία με πολύ δυνατό άνεμο. Δεν μπορούσαμε όμως να μείνουμε γιατί απαγορεύονταν η παραμονή μας στο Πετρελαιοφόρο. Το λιμάνι της Αλεξάνδρειας ήταν γεμάτο από πολεμικά πλοία, αντιτορπιλικά, καταδρομικά, αεροπλανοφόρα. Νύκτα ο κυβερνήτης Αλεξάνδρου εχείρησε προς τον σημαντήρα που θα δέναμε. Στο σημαντήρα ήταν ένα ρυμουλκό, δεμένο που έφυγε όπως και ημείς.

Ο Αλεξάνδρου εχείρησε πάλι για να δέσουμε στον σημαντήρα, αλλά την τελευταία στιγμή που πλησιάζαμε τον σημαντήρα, το Ρ/Κ που είχε απομακρυνθεί και ήταν κρυμμένο πίσω από ένα πολεμικό, βγήκε ξαφνικά την στιγμή που εμείς πλησιάζαμε τον σημαντήρα για να δέσουμε.

Ο Αλεξάνδρου έκαμε ανάποδα ολοταχώς, αλλά δεν προλάβαμε, γιατί δεν υπήρχε χρόνος, ούτε απόσταση για χειρισμό. Ήμουν στο πρόστεγο και έζησα όλη την σκηνή. Στις ανακρίσεις που έγιναν στο Θωρηκτό QUEEN ELIZABETH και ήμουν  και εγώ μάρτυρας, οι Άγγλοι γνωμάτευσαν ότι υπεύθυνος ήταν η ΟΛΓΑ, διότι είχε το Ρ/Κ δεξιά της και έπρεπε να το φυλάξει. Πράγμα για μένα όχι ορθό, διότι το Ρ/Κ βγήκε δεξιά μας την τελευταία στιγμή και σε μικρή απόσταση που ήταν αδύνατος η αποφυγή της σύγκρουσης, παρά το ολοταχώς ανάποδα που κάναμε.

2ο Ατύχημα: Μία φορά πηγαίναμε συνοδεία ένα πετρελαιοφόρο (Π/Φ) από την Αλεξάνδρεια για το Τομπρούκ, η ΟΛΓΑ, ένα Αγγλικό Α/Τ ( το  JAGUAR εάν θυμάμαι καλά). Θυμάμαι ήταν νύκτα και κάναμε ελίγδην πλου. Στην Γέφυρα είχαμε βάρδια εγώ και ο Ανθυποπλοίαρχος Μπάτσης. Ξαφνικά βλέπουμε μία μεγάλη φλόγα / έκρηξη προς την πλευρά, που ήταν το Π/Φ. Το Π/Φ εξακολουθούσε να πλέει, η φλόγα ήταν από το Α/Τ, που είχε τορπιλισθεί από Υ/Β.

Πλεύσαμε κοντά στο Α/Τ. Το Ρ/Κ(νομίζω λεγόταν CLO ), που ήταν μαζί μας, ανέφερε δεν βρίσκω τους ναυαγούς του Α/Τ. Ο Αλεξάνδρου έκαμε σήμα στο Π/Φ να αναστρέψει, ώστε να πλεύσουμε πλησίον του Α/Τ για τους ναυαγούς.

Το Π/Φ δεν ανάστρεψε και συνέχισε τον πλου του. Το Ρ/Κ ανέφερε τελικώς ότι περισυλλέγει ναυαγούς. Θυμάμαι ξημέρωνε, αναπτύξαμε ταχύτητα και πλέαμε προς συνάντηση του Π/Φ. Θυμάμαι ανέβαινα από την πίσω εξωτερική σκάλα στην Γέφυρα. Ακούω σφυρίγματα από μακριά στην θάλασσα. Ήσαν οι ναυαγοί του Π/Φ.

Γυρίσαμε στην Αλεξάνδρεια με τους ναυαγούς. Αυτό το γεγονός σχολιάσθηκε ότι δεν έπρεπε να αφήσουμε το Π/Φ μόνο του. Άλλο να σκέπτεσαι από μακριά και άλλο να είσαι κοντά με συναδέλφους τραυματισμένους στη θάλασσα και να χρειάζονται επειγόντως βοήθεια. Ο Αλεξάνδρου διέταξε το Π/Φ να αναστρέψει, ώστε να δυνάμεθα να παράσχουμε προστασία και σ’ αυτό.

Όταν το 1959 παραλαμβάναμε το Α/Τ ΒΕΛΟΣ στις ΗΠΑ, σε μία σχολή στο Σικάγο που εκπαιδεύονταν Υπαξιωματικοί του ΒΕΛΟΥΣ, ήσαν και Γερμανοί Υπαξιωματικοί του πολέμου. Κουβεντιάζοντας για τις επιχειρήσεις του πολέμου, βρέθηκε ένας Υπαξιωματικός Γερμανός  μέλος του πληρώματος του Υ/Β που βύθισε το JAGUAR και το Π/Φ.

3ο Ατύχημα :  Μία φορά-ήμασταν σύνολο- σε μία μεγάλη νηοπομπή και πηγαίναμε από την Αλεξάνδρεια στο Τομπρούκ. Ήμασταν αρκετά συνοδά αντιτορπιλικά. Η ΟΛΓΑ είχε θέση πρύμνηθεν της νηοπομπής. Είχαμε συνέχεια αεροπορικές επιθέσεις με αποτέλεσμα η νηοπομπή από τους διαφόρους χειρισμούς προς αποφυγήν των αεροπορικών επιθέσεων είχε ξεπέσει ολίγον προς την ξηρά. Είχαμε βάρδια με τον Ανθυποπλοίαρχο Μπάτση. Το αναφέραμε στον κυβερνήτη. Ο Ανθυποπλοίαρχος Η. Κολοκύθας, Αξιωματικός “N”, έκαμε στίγμα με την βοήθεια ενός φάρου και απεφάνθη για την ασφαλή θέση μας. Μετά την παράδοση φυλακής και ενώ είχα ξαπλώσει στο δωμάτιο,  μετά από αρκετή ώρα με ξύπνησε ένας τρομακτικός κρότος και κλυδωνισμός του πλοίου, που πετάχτηκα επάνω και έτρεξα στο κατάστρωμα. Το πλοίο είχε κρατήσει. Προφανώς κάπου είχε κτυπήσει στα ύφαλα. Έγινε έλεγχος πουθενά καμία διαρροή ύδατος. Όταν όμως έγινε κίνηση των μηχανών, τότε παρουσιάσθηκαν κραδασμοί στο πλοίο προφανώς από τις προπέλες..

Ο Αξιωματικός  “N”πάλι έκαμε στίγμα, που και πάλι μας έβγαζε μακριά από τις ξέρες. Ίσως να ήταν κανένα ναυάγιο πλοίου. Ο Α’ Μηχανικός Υποπλοίαρχος Χρυσάνθης, μετά από μερικές κινήσεις μηχανών , ανέφερε ότι με μικρή ταχύτητα θα δυνάμεθα να πλεύσουμε. Εγκαταλείψαμε την νηοπομπή και γυρίσαμε στην Αλεξάνδρεια. Μπήκε το πλοίο σε Δεξαμενή και άρχισαν οι επισκευές. Επειδή ο Ρόμελ πλησίαζε στην Αλεξάνδρεια και οι Άγγλοι ετοίμαζαν αποχώρηση του Στόλου τους και άλλων από την Αλεξάνδρεια, επίσης ήθελαν να καταστρέψουν την ΟΛΓΑ, ώστε να μην την πάρουν οι Γερμανοί.

Τελικώς συμφώνησαν  με την πρόταση του Ναυάρχου Ε. Καββαδία και η ΟΛΓΑ ρυμουλκήθηκε από την Κορβέτα ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ και συνοδεία του Τορπιλοβόλου ΣΦΕΝΔΟΝΗ κατέπλευσε στο Πόρτ Σάιντ και εν συνεχεία στο Πορτ Τουέφικ. Εκεί έπεσε δίπλα στο Πλωτό Συνεργείο ΗΦΑΙΣΤΟΣ, όπου και άρχισαν οι επισκευές του πλοίου.

Την εποχή εκείνη έγινε και η αντικατάσταση του Πλωτάρχη Αλεξάνδρου από τον Πλωτάρχη Γ. Μπλέσσα.

Για μένα που γνώρισα στον πόλεμο πολλούς ανθρώπους, ναύτες, υπαξιωματικούς, αξιωματικούς και κυβερνήτες, ο Πλοίαρχος Δ. Αλεξάνδρου ήταν ένας εξαίρετος επαγγελματικά αξιωματικός με ήθος, θάρρος, αυταπάρνηση και  σεμνότητα.

Παρ’ ότι ήτο σε υπηρεσία ξηράς, λόγω υγείας, δεν παρέμεινε στην Ελλάδα με την κατάρρευση του Μετώπου, όπως πολλοί άλλοι Αξιωματικοί και κυβερνήτες. Αλλά όπως αναφέρθη,  επιβιβάσθηκε στην ΟΛΓΑ και συνέχισε την προσφορά του στο πλοίο ως ύπαρχος αρχικά και κυβερνήτης στις πιο δύσκολες περιόδους της ιστορίας του πλοίου.

Μήπως αυτός ο άνθρωπος θα έπρεπε να αναφέρεται ως ένας αγνός ήρωας; Για μένα που τον έζησα από πολύ κοντά –ναι. Τον έχω πάντα στην μνήμη μου και στην καρδιά μου με σεβασμό και αγάπη.

ΜΟΡΑΛΗΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ Ε.Α.

ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟΛΟΥ

 

ΔΙΑΛΟΓΟΣ  ΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟΨΕΩΝ

 Γράφει ο Αντιπλοίαρχος (Ε) ε.α. Π.Ν.
Στέργιος Παπαδάς

      Όπως γνωρίζουμε όλοι, ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον πάνω στη γη, που είναι προικισμένο με το Θείο Δώρο της ομιλίας. Άλλωστε σε αυτή τη δυνατότητα/ιδιότητά του, στηρίζεται και ο διάλογος, που είναι η ανταλλαγή απόψεων και ιδεών μεταξύ δύο ή περισσότερων προσώπων, πάνω σ’ ένα θέμα που τους ενδιαφέρει.

     Σαν μέθοδος επίλυσης των διαφορών, της έρευνας και της αλήθειας, ο διά

λόγος έχει αφετηρία και ευρίσκει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα και ιδιαίτερα στην  Αθήνα της  εποχής του  χρυσού αιώνα του  Περικλέους, καθώς  και  της ακμής της δημοκρατίας και της φιλοσοφίας, με κυρίως εισηγητή το Σωκράτη και το μαθητή του Πλάτωνα. Μέσα από τους διαλόγους του Πλάτωνα όπου το κεντρικό πρόσωπο των συζητήσεων είναι ο Σωκράτης, αντλούμε και τα περισσότερα χαρακτηριστικά ενός καλού διαλόγου.

     Μία καλόπιστη και πολιτισμένη διαλογική συζήτηση, σκοπό έχει  να προσεγγίσουν οι  συνομιλητές μία κοινή συνισταμένη  γόνιμων ιδεών, κατόπιν παραμερισμού της προσωπικής των προβολής που παράγεται από εγωιστικές και εριστικές σκέψεις και που αποτελεί  μείζον ανθρώπινο ελάττωμα, έτσι ώστε  συναποδεχόμενοι νέα ωφέλιμα ευρήματα, να οδηγηθούν με ρεαλισμό σε μία ακαταμάχητη και περίτρανη αλήθεια. Η αλήθεια βέβαια, μπορεί εκ προοιμίου να θεωρηθεί εξασφαλισμένη, καθόσον ένας διάλογος, αφού διεξάγεται από τους συνομιλητές με πνεύμα καλής θελήσεως, ευπρεπή συμπεριφορά, τη χρήση ουσιωδών στοιχείων, την ύπαρξη  πολύπλευρων και εξειδικευμένων γνώσεων, την καλή μνήμη, την εμπειρία, τις πλούσιες αντιληπτικές ικανότητες και αφομοιωτικές δυνατότητες, προετοιμάζει κατάλληλα το έδαφος για μία δημιουργική κατάθεση απόψεων και επιτυχημένη έκβαση.

    Ως βασικά  χαρακτηριστικά γνωρίσματα  και προϋποθέσεις ενός καλού διαλόγου κατά κοινή ομολογία/παραδοχή θεωρούνται:

    –   Η ευπρέπεια των συνομιλητών, καθόσον οχυρώνει το διάλογο, ώστε να μην ξεφεύγει από τα όρια της ευγένειας και να μετατρέπεται σε απρέπεια και αγένεια.

    – . Να μην είναι ο  διάλογος προσβλητικός για τον καθένα των συνομιλητών  και να μη θίγει την προσωπικότητά τους.

    –   Η όλη συζήτηση, να μην έχει προσωπικό χαρακτήρα, ούτε να αναμειγνύει θέματα από την ιδιωτική ζωή των συνομιλητών, άσχετα από το συζητούμενο.

    –   Να γίνεται σε τόνο ήπιο, ήρεμο, πολιτισμένο και ψύχραιμο, χωρίς αντι-δικίες, οξύτητες και προσωπικές ύβρεις.

   –    Να μη στηρίζεται  σε προκατασκευασμένες ιδέες ή έτοιμα συνθήματα.

    –   Να  είναι μετρημένος  σοβαρός και αφανάτιστος, τηρώντας προς τούτο τα όρια της αξιοπρέπειας και του αυτοσεβασμού.

 –    Να γίνονται σεβαστές οι γνώμες και οι ιδέες των συνομιλητών, έστω και αν είναι διαφορετικές από τις δικές μας ή και ταπεινές και πρόχειρες, καθόσον η αναγνώριση  στον αντίπαλο/συνομιλητή του δικαιώματός του να καταθέσει την άποψή του, ακόμη και όταν αυτή είναι λανθασμένη, πηγάζει από τις βασικές αρχές και τους κανόνες αυτής της ίδιας της Δημοκρατίας.

    –   Να παραμερίζεται παντελώς το πνεύμα της μισαλλοδοξίας και της προ-κατάληψης, προκειμένου η συζήτηση να γίνεται με πρόθεση την ανταλλαγή απόψεων, για την  εύρεση της αλήθειας και την επίλυση των διαφορών, χωρίς να πηγάζει από ιδιοτελή κίνητρα ( όπως π.χ. συμφέρον, φιλοδοξία, επίδειξη, εγωισμό  κ.τ.λ.).

    –   Το συζητούμενο θέμα, θα πρέπει να ενδιαφέρει, τόσο τους συνομιλητές, όσο και το γενικό σύνολο.

    –  Οι  συνομιλητές  να επιμένουν  στις απόψεις τους, μέχρι του σημείου εκείνου  που θα πείθονται ότι, ο ένας έχει άδικο και ο άλλος δίκαιο.

   –   Να μην τελειώνει ο διάλογος πριν την εξάντληση ή την μη διευκρίνιση ορισμένων βασικών σημείων του εξεταζόμενου θέματος, ειδικότερα όταν στην πορεία της συζήτησης, αναδυθούν και ορισμένες αθέατες πτυχές ενός ζητήματος.

    -.  Να  δέχεται ο καθένας χωρίς οργή ή αγανάκτηση, την ανατροπή των απόψεών του και των επιχειρημάτων του, καθώς και ο άλλος την επικράτηση των δικών του, χωρίς κομπασμό και θεατρινισμό.

    –  Να γίνεται ο διάλογος με επιχειρήματα λογικά, αποδεικτικά  στοιχεία (εφόσον θα υπάρχουν), ορθή έκφραση η οποία επιτυγχάνεται από την ευρεία λεξικολογική γνώση, έτσι ώστε να διασφαλίζονται οι συνδιαλεγόμενοι  από τυχόν παρερμηνείες και παρεξηγήσεις  και όχι με φωνασκίες και υπεκφυγές ή τεχνάσματα.

    –    Όταν έκαστος των συνομιλητών, είναι ευθύς, τίμιος και ειλικρινής.

   –   Όταν το επίπεδο των συνομιλητών είναι ισοδύναμο περίπου και εξασφαλίζεται από τον διευθύνοντα τη συζήτηση (εφόσον θα υπάρχει) χρόνος ισηγορίας, χωρίς την οποιαδήποτε παρεμβολή ή διακοπή από οποιονδήποτε εκ των συνομιλητών, κατά την στιγμή κατάθεσης των απόψεων ενός εκάστου ομιλητή.

  Ένας καλός  και εποικοδομητικός διάλογος,  μπορεί να επιδράσει πολλές φορές καθοριστικά σε πολλούς τομείς της ανθρώπινης και κοινωνικής δραστηριότητας  και η αξία του να αποδειχθεί μεγάλη, διότι:

    –    Βοηθάει στη λύση πολλών πολύπλοκων προβλημάτων, διαφωτίζει σκοτεινές υποθέσεις, διευκρινίζει παρανοήσεις, διαλύει παρεξηγήσεις μεταξύ ατόμων και λαών, ενώ παράλληλα εξασφαλίζει τη σφαιρική, την πολύπλευρη και σε βάθος εξέταση των διαφόρων θεμάτων και προβλημάτων.

    –    Ενισχύει την κυκλοφορία και τη διάδοση των νέων ιδεών και διευκολύνει την ανταλλαγή των απόψεων, που αποτελεί βασική προϋπόθεση, δημιουργικού  πνευματικού και  κοινωνικού βίου, ενώ  παράλληλα συνιστά  αποδεικτικό στοιχείο ότι, υπάρχει πνευματική και πολιτική ελευθερία, που είναι αναπόσπασπαστο στοιχείο, αλλά και δείγμα του δημοκρατικού πολιτεύματος.

    –   Φέρνει σε στενή επαφή και επικοινωνία, τα άτομα και τους λαούς, τονώνοντας το πνεύμα της συνεργασίας και της καλής πίστης σε σοβαρά οικονομικά ζητήματα και περαιτέρω βοηθάει στην αλληλοκατανόηση και στη σύσφιξη των διεθνών σχέσεων, στην παγίωση της ειρήνης και στην ειρηνική επίλυση των διαφορών μεταξύ των κρατών.

    –   Γεννάει τον προβληματισμό και ενθαρρύνει το ερευνητικό πνεύμα, προ-καλώντας το ενδιαφέρον και αφυπνίζοντας τις δυνάμεις της ψυχής, ειδικότερα των Ελλήνων, προκειμένου να εκτυλίξουν το δημιουργικό τους ταλέντο.

   –  Οι άνθρωποι συνετίζονται εν πολλοίς, γίνονται ψύχραιμοι, ειλικρινείς, φιλικοί, έτσι ώστε οι  σχέσεις αφού γίνονται πιο ομαλές, στενές και θερμές να δημιουργείται και ανάλογος ψυχικός δεσμός.

    Είναι παραδεκτό, κατά γενική σχεδόν ομολογία, ότι οι σημερινοί Έλληνες, παρόλο που είναι απόγονοι εκείνων που δημιούργησαν τον καλό διάλογο, δεν διακρίνονται για την ικανότητά τους ή μάλλον για την διάθεσή τους, να συζητούν καλά και σύμφωνα με τους κανόνες της ευπρέπειας και τούτο διαπιστώνεται από:

   –   Τον υψηλό τόνο της φωνής τους, τις απρεπείς χειρονομίες που συνοδεύουν τις συνομιλίες τους και από τη χρησιμοποίηση απρεπών εκφράσεων ή και προσωπικών ύβρεων.

   –  Την αλλαγή θέματος πριν την εξάντλησή του, τις συχνές διακοπές που κάνουν σε εκείνον που μιλάει και αναπτύσσει τις απόψεις του, καθώς και από τις αποδοκιμασίες που ακούγονται, όταν δεν συμφωνούν με τη γνώμη κάποιου.

   –  Το πνεύμα μισαλλοδοξίας και φανατισμού που κατέχονται, την ισχυρογνωμοσύνη και το πείσμα που τους διακρίνει κατά τη διατύπωση των απόψεών τους, ιδίως όταν συζητούν προσωπικά, οικονομικά και πολιτικά θέματα.

    –   Το ότι δεν σέβονται συνήθως το συνομιλητή τους μιλώντας όλοι μαζί και από το ότι, δε διστάζουν να τον ειρωνευτούν, να τον προσβάλλουν, ακόμη  και να τον λοιδορήσουν. Στο σημείο  αυτό θα πρέπει να επισημανθεί το παρουσιαζόμενο στα τηλεοπτικά παράθυρα φαινόμενο της αντικοινωνικότητας ορισμένων από τους ομιλούντες και της έλλειψης στοιχειώδους παιδείας και σεβασμού προς τους συνομιλητές τους, κάτω από το βλέμμα του Δημοσιογράφου, που παρακολουθεί και διευθύνει την όλη συζήτηση, χωρίς να επιθυμεί ο ίδιος (μάλλον σκόπιμα), να επιβάλλει πολλές φορές την τάξη και να επιφέρει την θεραπεία.  Κατ’ αυτόν τον τρόπο γίνεται απορίας άξιο, το ότι,  αρκετοί δημοσιογράφοι, καίτοι  γνωρίζουν την ακαταλληλότητα ορισμένων προσκεκλημένων, οι οποίοι κατά κανόνα υποβαθμίζουν την ποιότητα της συζήτησης, εν τούτοις υποκινούμενοι από  πολιτικά ελατήρια, επιμένουν να διατηρούν τους ίδιους σε κάθε εκπομπή,  προκαλώντας τους ακροατές.

   –  Από τα δευτερευούσης σημασίας θέματα (π.χ. μικροπολιτική, κουτσομπολιό κ.τ.λ), καθώς επίσης και από τους ακατάλληλους χώρους συζητήσεων (π.χ. καφενείο, δρόμοι  κ.τ.λ.).

    Από τα προεκτεθέντα, εύλογα εγείρεται το ερώτημα! Ποία είναι τα αίτια και οι  γενεσιουργοί  παράγοντες που  επιδρούν στους Έλληνες, ώστε να παρουσιάζουν εικόνα κακών συνομιλητών; Σε αυτό το ερώτημα χωρούν απαντήσεις ως κατωτέρω:

     –    Η μακροχρόνια υποδούλωση της  Ελλάδας από την Τουρκία και η επίδραση  του  Ανατολικού  πνεύματος το οποίο παρουσιάζει σοβαρό έλλειμμα πολιτισμού και σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, είχε ως αποτέλεσμα την ολοκληρωμένη  αποκοπή μας από  τον Αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό. Περαιτέρω καλλιεργήθηκε εκτενώς και ενισχύθηκε η  αυθαιρεσία, η αυταρχικότητα, ο δογματισμός, η έλλειψη ανοχής, η μισαλλοδοξία και η προκατάληψη.

     -.   Το χαμηλό μορφωτικό και πολιτιστικό επίπεδο του λαού, (σε σύγκριση με  άλλες  αναπτυγμένες χώρες)  και το  υψηλό  σχετικά επίπεδο αναλφαβητισμού.

     –    Το μεσογειακό  κλίμα, που κατά  ένα μέρος οδηγεί προς τη νωθρότητα και  επιτείνει την  κούραση και  από  το  άλλο μέρος  ωθεί στην  οξύτητα, στις φιλονικίες, στην επίδειξη, στις φωνασκίες, στην ανυπομονησία και στην απώλεια της ψυχραιμίας.

    –    Η παραπληροφόρηση των πολιτών από  τα Μedia και τους Πολιτικούς Φορείς, που με την νόθευση  και την  παραποίηση της αλήθειας, αλλά και  τη συρρίκνωση της σκέψης των, (όπως π.χ. δια μέσου του προπαγανδισμού, της χειραγώγησης, του φανατισμού, της μονοδιάστατης και μη αντικειμενικής πληροφόρησης, κ.λ.π) συντελείται ο γενικότερος αποπροσανατολισμός τους. Τούτο συνίσταται στο ότι, δεν τους παρέχεται ανάλογη  δυνατότητα, ώστε να διεισδύσουν σε στοιχεία σχηματισμού πραγματικής εικόνας των εξελίξεων, προκειμένου διαμορφώσουν μία συγκροτημένη αντίληψη, για τα θέματα κοινού ενδιαφέροντος, με αποτέλεσμα οι συνομιλητές δια μέσου των ετεροκατευθυνόμενων πληροφοριών που κομίζουν, να επιδίδονται αντιπαρατιθέμενοι  σε ένα ατέρμονα και ατελέσφορο διάλογο.

     –    Η νοοτροπία και ο χαρακτήρας του Έλληνα, να επιδίδεται μετά μανίας στη μάχη του διαλόγου, έτσι ώστε κερδίζοντάς την, να διακρίνεται μεταξύ των συνομιλητών του και να εντυπωσιάζει το ακροατήριο.

     Συμπερασματικά διαπιστώνουμε ότι, το ειδικό βάρος ενός καλού διαλόγου είναι μείζον από κάθε πλευρά, ενώ η συμμετοχή μας ως συνομιλητών, κάποιες φορές δεν είναι ιδιαίτερα εύκολη υπόθεση. Προς τούτο  για μία γόνιμη διαλογική συζήτηση σε ότι αφορά εμάς τους Έλληνες, γενική είναι η πεποίθηση ότι, απαιτείται τόσο η τήρηση ορισμένων αρχών, όσο και ο εθισμός μας στη διαλεκτική.  Μία γενικότερη προσπάθεια από πλευράς των αρμοδίων φορέων της παιδείας και των λοιπών παραγόντων, όπως π.χ. είναι το κοινοβούλιο, το σχολείο, η οικογένεια, ο τύπος και τα οπτικοακουστικά  μέσα ενημέρωσης, καθώς και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις (στο διεθνή χώρο: ΟΗΕ, Διεθνείς Οργανισμοί, Ε.Ε., Συνέδρια, Συνδιασκέψεις, Συναντήσεις κ.λ.π), οπωσδήποτε θα συνέβαλε στην άνοδο της πολιτιστικής στάθμης του λαού, προκειμένου  συνειδητοποιηθεί η αξία ενός γόνιμου διαλόγου, μέσα από τον οποίο  ειδικότερα η  νέα γενιά θα ωφεληθεί τα μέγιστα, διδασκόμενη τόσο ευγενείς τρόπους συμπεριφοράς, όσο και ορθής σκέψης.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

 

Επιθυμώ να ευχαριστήσω θερμά τον Διευθυντή της Α! Χειρουργικής Κλινικής ΝΝΑ Πλοίαρχο (ΥΙ) Δ. Δαυίδ και όλο το ιατρικό του επιτελείο για την αίσια έκβαση αποκατάστασης της υγείας μου. Επίσης, οφείλω να ευχαριστήσω την Ένωση Καρδιοπαθών Αξ/κών ΠΝ και ΛΣ. Και ιδιαιτέρως τον Πρόεδρο αυτής Αντιπλοίαρχο (Ε) ε.α. κ. Μακρή για την κάλυψη με φιάλες αίματος σε προγενέστερη θεραπευτική μου αγωγή.

Με ειλικρινείς ευχαριστίες

Αντιπλοίαρχος (Ε) ε.α. Γ. Μουρατίδης

ΔΙΟΡΘΩΣΗ….

 

Σχετικά με το ιστορικό για το «Κίνημα του Τυπάλδου« (Νέα του ΣΑ/ΣΜΥΝ φύλλο 123), ο Αντχος ε.α. Αθανάσιος Κατσίκης ΠΝ μας έγραψε μέσω της ιστοσελίδας ότι: Ο Αντιπλοίαρχος Τυπάλδος δεν έγινε Διοικητής Δ. Θράκης. Ήταν επικεφαλής του 29ου ΣΠ του ΠΝ που έδρασε στη Θράκη κατά τον Β! Βαλκανικό πόλεμο. Διοικητής στο Δεδέ Αγάτς (Αλεξανδρούπολη) ανέλαβε ο Πλωτάρχης Στυλιανός Μαυρομιχάλης και στην Γκιουμουλτζίνα (Κομοτινή) ο Λούνδρος.

Ευχαριστούμε τον κ. Κατσίκη για τη διευκρίνιση την οποία και καταγράφουμε.

ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΣΑ/ΣΜΥΝ

ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΝΑΥΤΙΚΟΝ

ΚΕ/ΠΟΡΟΣ

ΠΡΟΣ: Α.Ν.Ε. ΑΡΙΘΜ.:1204/Χ/68

ΘΕΜΑ: Τροποποίησις στολής Ν/παίδων  

ΗΜΕΡ: 26 Νοεμβρίου 1968

1.         Αναφέρεται ότι η υπό του οικείου κανονισμού προβλεπομένη στολή δια τους Ν/παιδας, τυγχάνει κατά πάντα ομοία προς την τοιαύτην του ναύτου με μόνην διαφοράν την ταινίαν πιλίσκου και τα διακριτικά των χειρίδων.

2.         Η τοιαύτη πανομοιότυπος, προς τους κληρωτούς ναύτας εμφάνισις αφ΄ ενός μεν επιδρά δυσμενώς επί του ηθικού των Ν/παίδων, αφ΄ ετέρου δε δεν υποβοηθεί τη προσέλκυσιν υποψηφίων, ως μη παρέχουσα εμφανή στοιχεία διακρίσεως κατά τας δημοσίας εμφανίσεις των μαθητών.

3.         Κατόπιν των ανωτέρω και προς βελτίωσιν της εμφανίσεως υποβάλλεται πρότασις καθιερώσεως ως στολής εξόδου Ν/παίδων, της εις συνημμένην φωτογραφίαν εμφαινομένης, ήτις εκτιμάται ότι θα συμβάλει σημαντικώς εις τας επιδιώξεις προβολής της Σχολής.

4.         Αιτείται, εγκρίνοντες, μεριμνήσητε δια τα περαιτέρω.

Αντιπλοίαρχος Κ. Ζωγράφος Β.Ν.

ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ

ΣτΣ.: Η πιο πάνω πρόταση υλοποιήθηκε μετά 10 χρόνια το 1978, όταν χορηγήθηκε στους μαθητές της ΣΔΥΝ στολή Υπαξιωματικού έναντι εκείνης του ναύτου. Η στολή ήταν ένα από τα κύρια αιτήματα των μαθητών Ναυτοπαίδων που το 1952 προκάλεσαν την γνωστή κίνηση, της ομαδικής απείθειας. Λεπτομέρειες για τη στολή και ΄΄απείθεια΄΄ στο βιβλίο ΄΄Ιστορικό-Φωτογραφικό Λεύκωμα Σ.Ν. -ΣΔΥΝ-ΣΜΥΝ 1946-2000΄΄ του Ελ. Σφακτού σελ. 119 κ΄ 149. Το βιβλίο διατίθεται από τον ΠΟΝ και τα γραφεία του ΣΑ/ΣΜΥΝ.

 ===================================

ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ

«ΦΟΡΟΙ»

Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχή μας ράχη, ποτίστε  με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα,σεις το κρασί, και τον καπνό να πίνετε μονάχοι,κι’ εμείς να σας κυττάζωμε με μάτι σαν γαρίδα.

Βαρειά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει…βάλετε φόρους βάλετε, κι’ η ράχη μας αντέχει.Ότι καλό κι’ αν έχωμε απάνω μας ας μείνει,στα πρόσωπά μας ας χυθεί του μαρασμού το χρώμα,μ’ εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνει,φορολογήσετε κι’ αυτή τη σάρκα μας ακόμα. Του κρέατος μας κόβετε καμμιά παχειά λωρίδακαι τρώγετε την λάιμαργα μαζί με την πατρίδα. Λοιπόν κανένας πρόστυχος κεφάλι μη σηκώσει,για τόσα νομοσχέδια μη βγάλει τσιμουδιά εις της πατρίδος τον βωμόν το αίμα του ας δώσει,χωρίς ν’ αφήσει στεναγμό η μαύρη του καρδιά. Κι’ αν τώρα πάλι έπεσε επάνω του ο κλήρος,πρέπει και πάλι να φανεί γενναίος, μάρτυς, ήρως!

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟΝ ΣΤΟΛΟ

Με συμμετοχή μεγάλου αριθμού αποστράτων, σε σύγκριση με προηγούμενα χρόνια, έγινε η επίσκεψη στον στόλο που οργάνωσε η ΕΑΑΝ (Δευτέρα 23 Μαΐου 2011).

Η θερμή φιλοξενία από το επιτελείο του Αρχηγείου, με επικεφαλής τον Αρχηγό Στόλου Αντιναύαρχο Π. Ευσταθίου Π.Ν., καθώς και η λεπτομερής ενημέρωση των αποστράτων από τον Δ/ντή του Α3 γραφείου Αντιπλοίαρχο Παρτσαλίδη Π.Ν., ευχαρίστησε κι εμπλούτισε τις γνώσεις των ε.α.  για το σύγχρονο Ναυτικό. Ένα όπλο που η ραγδαία του εξέλιξη, σε όλους τους τομείς, το κάνει τελείως διαφορετικό για αυτούς που αποστρατεύτηκαν πριν λίγα ακόμα χρόνια. Πόσο μάλλον για αυτούς που μετρούν…..δεκαετίες. !!! Στις ερωτήσεις και απορίες που τέθηκαν από τους αποστράτους, ο αρχηγός στόλου απάντησε με σαφήνεια και ειλικρίνεια, κάτι που τονίστηκε με ικανοποίηση και ευχαριστίες από τους παρευρισκόμενους (κ.κ. Ν. Αρτεμάκη, Κατσαλούλη, Βέννη Αθαν. και τον Πρόεδρο της ΕΑΑΝ κ. Περβαινά). Ακολούθησε μικρή δεξίωση στη Φ/Γ Ψαρά, αφού προηγουμένως προηγήθηκε σύντομη ενημέρωση για την μαχητικότητα του πλοίου από τον Κυβερνήτη Αντιπλοίαρχο Φρ. Λελούδα Π.Ν. Σημειωτέων ότι το πλοίο ήταν έτοιμο για απόπλου (ανάληψη επιχειρησιακού ελέγχου στο Αιγαίο), κάτι που έγινε ευθύς μετά την επίσκεψη των αποστράτων.

Μία πετυχημένη κίνηση της ΕΑΑΝ που «αναζωογονεί» όσους βρίσκονται και μετά την αποστρατεία τους κοντά στο Ναυτικό και θέλουν να διατηρούν τις αναμνήσεις τους με αυτό.

Ε.Σ.

Περιπολώντας Στα Γεγονότα

ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

  • Δυναμικά σε όλα τα επίπεδα ήταν η αντίδραση της Τουρκίας στην αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τις Κυβερνήσεις των ΗΠΑ κι Ελβετίας. Μία όντως  γενόμενη, ειδεχθής πράξη σε αθώα και άμαχα άτομα, ιδίως γυναικόπαιδα, από την ψυχορραγούσα οθωμανική αυτοκρατορία, γίνεται λυσσαλέα προσπάθεια από την γείτονα να αποσιωπήσει-παραποιήσει το γεγονός. Η ιστορία όμως είναι αμείλικτος κριτής. Το περισκόπιό μας πάντως, επιθυμεί να εντοπίσει τον στόχο του. Η σύγχρονη «Κεμαλική« λεγόμενη Τουρκία, διάδοχος κατάστασης εκείνης της οθωμανικής, υπερασπίζεται κάθε τι που πηγάζει από την ιστορία της σύγχρονης και παλαιότερης (καλό ή κακό) διότι θέλει να αποδείξει ότι το κράτος της έχει συνέχεια. Και το πετυχαίνει απόλυτα σε όλους τους τομείς. Διπλωματικούς, στρατιωτικούς, πολιτιστικούς κ. α. φορείς που συμμετέχει. Κι εμείς οι «έξυπνοι», οι απελευθερωμένοι από το κακό μας παρελθόν, οι προοδευτικοί του μέλλοντος, τι κάνουμε; Αρνούμεθα, παραποιούμε την ιστορία μας, δηλώνουμε ευθαρσώς ότι «Δεν είμαστε Έλληνες«, καίμε, χλευάζουμε, υποστέλλουμε τα σύμβολά μας και δηλώνουμε ότι «ένα πανί είναι«,  και δεν ξέρεις προς τα που να στραφείς να φτύσεις, να τους μουντζώσεις «ελληνικότατα» (τουτέστιν και με τα δύο τα χέρια) εκτός και αν αυτό δεν είναι ελληνικό!!!!!!
  • «Το βιβλίο σας ευνουχίζει την εθνική μας υπερηφάνεια» απάντησε μεταξύ των άλλων στην περισπούδαστη γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας, ψυχολόγο κα Δραγώνα ο Μίκης Θεοδωράκης, όταν του ζήτησε «υποστήριξη» στις επιθέσεις σχετικά με την επιστημονική της διατριβή και γνωστή της διαπίστωση για την ταυτότητα των Ελλήνων. Μήπως της πρέπει…….ψυχολόγος;
  • Γερμανικές εξυπνάδες. «Πουλήστε την Ακρόπολη, για να επιβιώσετε«, δήλωσαν σκωπτικά οι όψιμοι δημοκράτες Γερμανοί για τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας. Κάποιος θα πρέπει να τους απαντήσει ότι, σε έσχατη ανάγκη, Δόξα τω Θεώ, μπορούμε να πουλήσουμε μερικά μάρμαρα. Το πνεύμα όμως που αυτά ακτινοβολούν δεν πουλιέται, διότι φώτισε κι έγινε κτήμα όλης της δημοκρατικής οικουμένης μεταξύ των οποίων και της χώρας τους, όταν φυσικά η τελευταία απελευθερώθηκε από τα απολυταρχικά της καθεστώτα, μερικές δεκαετίες πριν. Κι επειδή «μηδένα προ του τέλους μακάριζε» αν αυτοί χρειαστεί να πουλήσουν τι έχουν να προτείνουν; Αποκλειστικότητα έχουν μόνο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και κρεματόρια!!!! Η Ελλάδα κάτι ξέρει από αυτά.
  • Δεν χωράει αμφιβολία ότι διερχόμεθα μία δύσκολή περίοδο με κρίση σε πολλούς θεσμούς. Η οικονομία μας δοκιμάζεται κι έχει μπει στο στόχαστρο κερδοσκοπικών κέντρων και στο επίκεντρο διαμάχης παγκοσμίων οικονομιών. Ευχή κάθε σώφρονος Έλληνα είναι να αντέξει η κυβέρνηση σε κάθε είδους πίεση και να πετύχει στην εξυγίανση της χειμαζόμενης οικονομίας μας. Αρκεί να μη κάνουν τα, επί δεκαετίας, ίδια λάθη. Τα παιδιά μας δικαιούνται ένα καλύτερο μέλλον από εμάς.
  • Η καταστροφολογία που καθημερινά μας σερβίρουν τα πάντοτε λαλίστατα Μ.Μ. Ε. είναι βούτυρο στο ψωμί των κερδοσκόπων και πετυχαίνουν να σπέρνουν τον πανικό. Όπως συνήθως και ανάλογα με την περίπτωση, όλοι τους που συντονίζουν ή βγαίνουν στα λεγόμενα «παράθυρα» έχουν βαπτιστεί «οικονομολόγοι« κι έχουν άποψη επί παντός του επιστητού. Σίγουρα θα ήταν πολύ καλύτερα αν μπορούσαν να περιορίσουν την μωροφιλοδοξία τους και μιλούσαν λιγότερο ή στο κάτω-κάτω το …..βούλωναν. Δεν αντιλαμβάνονται ότι ο πανικός είναι ότι χειρότερο και ο μόνος που δεν μας χρειάζεται στην παρούσα κατάσταση;

Το περισκόπιο