ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΦΕΥΓΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ

Γράφει  ο  Αντιπλοίαρχος ε.α.

Σ. Παπαδάς  Π.Ν.

     Φθάνοντας στις τελευταίες ώρες του χρόνου και περιμένοντας να προβάλλει ο νέος,  οι σκέψεις μας για τη νέα χρονιά, αλλά και για εκείνη που φεύγει είναι πολλές και ποικίλες. Νοσταλγία και περιέργεια, λύπη και χαρά, ελπίδα και αγωνία, τόσα ανάμεικτα και αντιφατικά συναισθήματα διαδέχονται το ένα το άλλο, προσβλέποντας πάντα ο  άνθρωπος, σε κάτι το διαφορετικό. Ένας χρόνος φεύγει και ένας άλλος μπαίνει. Αν και κατά λογική άποψη, ο χρόνος είναι συνεχής και ενιαίος, χωρίς την οποιαδήποτε στιγμιαία έστω διακοπή ή διαφοροποίησή του κατά την παράδοση-παραλαβή  της σκυτάλης μεταξύ του παλιού και του νέου, εν τούτοις ο υποτιθέμενος διαχωρισμός, ο οποίος  εξυπηρετεί πρακτικούς σκοπούς, αποτελεί ένα σταθμό στη μονότονη ζωή μας, επηρεάζοντάς μας και  διαφοροποιώντας  μας συναισθηματικά και ψυχολογικά. Τούτο συντελείται διότι την ημέρα αυτή, προσδίδουμε ένα πανηγυρικό τόνο στο γεγονός ότι, μετά από ένα  ακόμη χρόνο ζωής, φτάσαμε ευτυχισμένοι και πάλι στο κατώφλι της νέας χρονιάς, αλλά και διότι η αλλαγή του χρόνου που σημαίνει  την ώρα της ανανέωσης και  εισάγει  κατά  κάποιο τρόπο την  έννοια  του καινούργιου, αναπτερώνει τη  διάθεση  για  δημιουργία. Ο καθένας την ημέρα αυτήν, αναζητεί μία ώρα περισυλλογής και αυτοσυγκέντρωσης. Πάνω λοιπόν στην αλλαγή, δίδεται σε όλους η ευκαιρία, να σταματήσουμε για λίγο το χρόνο και να σκεφτούμε πραγματικά τι θέλουμε να μας προσφέρει η νέα χρονιά. Βέβαια την οποιαδήποτε αλλαγή, δεν θα μας την κάνει η νέα χρονιά, αλλά αντιθέτως η ίδια η φιλοδοξία μας και η ισχυρή μας θέληση, ξεπερνώντας τις δυνάμεις μας για την  πραγματοποίησή της.

     Την ημέρα αυτή, η οποία εορτάζεται παγκοσμίως και συμβολίζει μία νέα αφετηρία,  παραλείπουμε τα δυσάρεστα αλλά και τα ευχάριστα γεγονότα που είχαν επίδραση στο πρόσωπό μας και  αγναντεύουμε το μέλλον με αισιοδοξία, βάζοντας πλώρη για κάτι περισσότερο. Είναι η ώρα της αυτοκριτικής και του απολογισμού των πράξεών μας, για το διάστημα του απερχόμενου χρόνου. Πραγματοποιήσαμε άραγε όσα είχαμε σχεδιάσει;

Αν ναι, θα συνεχίσουμε με νέες δυνάμεις; ΄Αν όχι, θα ψάξουμε να βρούμε τις αιτίες ώστε

να ζητήσουμε  να βελτιώσουμε τη θέση μας μέσα στο χρόνο και στο κοινωνικό περιβάλλον  που ζούμε; Προσδιορίζοντας λοιπόν τις θέσεις μας για τον καινούργιο χρόνο, έρχονται στο νου μας οι αποφθεγματικές φράσεις της ΄Ελεν Κέλλερ, « Όταν κλείνει  μία  πόρτα ευτυχίας, μία  άλλη ανοίγει. Ωστόσο συχνά κοιτάζουμε την κλειστή πόρτα  τόσο πολύ καιρό, ώστε δε βλέπουμε την άλλη που έχει ανοίξει για μας», οι οποίες

ενώ δεν εγράφησαν παραμονές πρωτοχρονιάς αλλά ούτε και γι΄ αυτό το λόγο, εν τούτοις

ευρίσκουν εν προκειμένω πεδίο εφαρμογής και προσιδιάζουν απόλυτα με αυτή την ημέρα, καθόσον  μας προτρέπουν να  εκμεταλλευτούμε την  πρόσκληση της  νέας  εποχής.

Η «ανοιχτή πόρτα» της αισιοδοξίας, μας καλεί να αντιπαρέλθουμε το χρόνο που πέρασε

χωρίς παράπονα, οργή, αφορισμούς  και μεμψιμοιρίες και να  δοθούμε ολόψυχα για το

νέο ξεκίνημα, με υγεία, αγάπη, περισσότερα χαμόγελα, ευτυχία, αισιοδοξία και απαλλαγμένοι από αρνητικές  σκέψεις.

      Στην ψυχή όλων μας φωλιάζει μία κρυφή λαχτάρα, να ζήσουμε πολλά χρόνια ευτυχισμένοι, να  κατορθώσουμε όσα  ονειρευτήκαμε πλημμυρισμένοι από χαρά. Βλέπεις είναι αυτό το διαφορετικό και ξεχωριστό νόημα της πρώτης ημέρας του χρόνου, ημέρα η οποία εκπέμπει προς όλες τις κατευθύνσεις, το μήνυμα της ελπίδας και της αγάπης.

      Πρώτη ημέρα του έτους! Χιλιάδες και ποικίλες ευχές ακούγονται από όλα τα στόμα-τα, οι οποίες διαφοροποιούνται αναλόγως το πρόσωπο στο οποίο απευθύνονται. «Καλή πρόοδο» για το μαθητή, «Καλή σταδιοδρομία» για τον απόφοιτο, «Καλή ανάρρωση» για

τον ασθενή, «Κάθε ευτυχία» για τους νεοπαντρεμένους, «Καλή τύχη» για τους ανύπαντρους,«Ομόνοια και Αγάπη» για όλους τους λαούς πάνω στη γη, κ.λ.π. Αφθονία

αγαθών, χαρές και γέλια τη μέρα αυτή. Παράλληλα όμως και  προβληματισμός σε εμάς τους Έλληνες, για την έμπρακτη συμμετοχή μας στην ανάκαμψη και αναγέννηση του τόπου μας, του εαυτού μας και του κόσμου ολόκληρου, για να πάρουν σάρκα και οστά οι χιλιάδες ευχές μας και τα ακαταμέτρητα όνειρά μας.

     Όμως εμείς που γιορτάζουμε σύμφωνα με τις Ελληνοχριστιανικές παραδόσεις και προσδίδουμε ένα διαφορετικό ειδικό βάρος σε αυτή την ημέρα, η γιορτή της πρωτοχρονιάς, είναι διπλή. Γιορτάζουμε και τον Αϊ-Βασίλη, τον προστάτη των γραμμάτων και των φτωχών. Τα παιδιά περιμένουν τον  γεροντάκο με τα άσπρα  μαλλιά και  γένια, ντυμένο στα κόκκινα με το σακούλι στην πλάτη γεμάτο δώρα, που θα τα μοιράσει ανάμεσά τους. Δεν πρέπει να λησμονήσει ούτε ένα παιδάκι, προσπερνώντας αδιάφορα μπροστά από το μικρό και φτωχικό σπιτάκι που στέκεται δίπλα στο μεγάλο διακοσμημένο αρχοντικό, με τον περίτεχνο και τα πολλά λαμπιόνια φωτισμό, τον κήπο και το τζάκι. Κανείς δεν πρέπει να μείνει παραπονεμένος, επειδή ο δωροδότης Άγιος τον αγνόησε. Εν τούτοις όμως στις ημέρες μας, οι οποίες είναι ημέρες σκληρής δοκιμασίας της Πατρίδας μας, υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι και οικογένειες που αναζητούν το γάλα του παιδιού τους, που χρειάζονται μες στον παγερό χειμώνα λίγη ζεστασιά, ένα μόνο πιάτο ζεστής σούπας από τα άφθονα και ποικίλα εδέσματά μας, λίγα από τα πλούσια και μυρωδάτα γλυκίσματα, που θα στολίζουν τα τραπέζια των περισσότερων, ένα ζεστό κρεβάτι για τον μοναχικό υπερήλικα και υπάρχει ακόμα πιο μεγάλη δυστυχία σε όσους ο καινούργιος χρόνος τους βρίσκει λαβωμένους, από κάποια απροσδόκητη κακοτυχία. Στο σημείο αυτό εύλογα εγείρεται το ερώτημα. Μήπως θα πρέπει να δώσουμε κάποιο δείγμα από τη  συμπάθειά μας στους ανθρώπους που υποφέρουν, αυτήν τη μεγάλη ημέρα της Πρωτοχρονιάς; Ναι, με το μήνυμα της πανανθρώπινης αγάπης, που μας δίνει κάθε νέα χρονιά, μέσα στο οποίο εσωκλείονται και τα λόγια του Ιησού Χριστού που μας προτρέπουν, να προσευχόμαστε ακόμη και για το καλό του εχθρού μας, θα αναθεωρήσουμε τις προσδοκίες μας για τον εαυτό μας και τον κόσμο που μας περιβάλλει.

Αναλογιζόμενοι τα όσα θα πρέπει να πραγματώσουμε μέσα στη νέα χρονιά, θα πρέπει μεταξύ άλλων να πεισθούμε ότι, οι δοκιμασίες που περνάμε εμείς οι Έλληνες και οι συνεχιζόμενες θυσίες που επάλληλα επωμιζόμαστε για την έξοδό μας από την οικονομική κρίση, σκοπό έχουν να μην μεταφέρουμε και εμείς με τη σειρά μας τα λάθη  των προηγούμενων  στις  πλάτες των  επόμενων  γενεών  μας  και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να μεταβάλλουν το  φρόνημά μας ή να λυγίσουν την πίστη και τη θέλησή μας α καλύτερες  ημέρες. Τούτο θα  είχε ως αποτέλεσμα να καταστούμε ευάλωτοι  διαπραγματευτές, υποκείμενοι  σε απαράδεκτους  εκβιασμούς. Αυτές  λοιπόν  τις στιγμές περισυλλογής θα πρέπει  να ανασύρουμε  μέσα από  τα άδυτα της ιστορίας μας,  όλα εκείνα τα στοιχεία, τα  οποία θα  μας  προτρέψουν να αναλάβουμε τη  δική  μας σταυροφορία, για την διατήρηση των αξιών, των αρχών και των ιδανικών που κάποτε πρωτοπορούσαν με τόση υπερηφάνεια στο αρχαίο Ελληνικό πνεύμα. Άλλωστε αυτά μας δίδαξαν με πείσμα και ανιδιοτέλεια, όσοι παρέμειναν πιστοί στο χρέος και τις εθνικές παρακαταθήκες, αυτά μας υπαγορεύουν και τα  παρακάτω με διαχρονική αξία, λόγια του εμπνευσμένου  Εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά, διερμηνεύοντας την επιθυμία της πονεμένης μας Πατρίδας για τον καινούργιο χρόνο που έρχεται:

                                –   Πατρίδα μου, τι θες να σου χαρίσω

                                    για τον καλό το χρόνο που θα ρθή;

                               –    Παιδί μου, το κορμί το λιονταρίσιο

                                        και το παλικαρίσιο το  σπαθί

                                      και τη νεραϊοδογέννητη  τη χώρα

                                            μαζί με το δικέφαλο αετό.

                                 Δε‘ θέλω’ γω καινούργια ή ξένα δώρα.

                                     Παλιά δικά μου πλούτη σου ζητώ.

                               –     Μητέρα, τα δικά σου τα στολίδια,

                                  τα χαίροντ΄ άλλοι μεσ΄την οικουμένη,

                                  και λάμιες τα φυλάν, τα ζώνουν φίδια

                                    και χάνοντ’ εκεί μεσ’ αντρειωμένοι.

                               –     Παιδί μου, όταν τη δόλια σου μητέρα,

                                        με του παιδιού τον πόνο αγαπάς,

                                          με την αγάπη μόνο μιαν ημέρα,

                                         την παλαιά της δόξα θα της πας!

                                  Ευλογημένη  και  Ευτυχισμένη   Χρονιά

 

ΑΓΡΙΑ ΕΠΟΧΗ ΛΟΓΟΣ-ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ

 

Στις 22 Ιανουαρίου 2013 η εφημερίδα THE GARDIAN ανάρτησε δηλώσεις του Ιάπωνα πρώην πρωθυπουργού και νυν Υπουργού Οικονομικών Taro Aso. Ο Taro σε πρόσφατη συνάντηση του Εθνικού Συμβουλίου για τις μεταρρυθμίσεις στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης δήλωσε:

«οι ηλικιωμένοι είναι ένα περιττό βάρος για την οικονομία. Πρέπει να τους επιτρέψουμε να βιαστούν να πεθάνουν. Θεός φυλάξει, αν σε αναγκάσουν να συνεχίσεις να ζεις, όταν θέλεις αν πεθάνεις. Εγώ θα ένοιωθα πολύ άσχημα γνωρίζοντας, ότι  για την φροντίδα μου πληρώνει η Κυβέρνηση. Το πρόβλημα δεν θα λυθεί εκτός κι αν αφήσεις τους ηλικιωμένους να βιαστούν να πεθάνουν».

Η δήλωση αυτή χωρίς καμμία αμφιβολία είναι ένα άγριο σκούντημα στην πλάτη, από την άγρια εποχή μας. Τουλάχιστον όσον αφορά σε μας τους Έλληνες, οι οποίοι σύμφωνα με την γνώμη των περισσοτέρων δυτικοευρωπαίων «πολιτισμένων» φίλων μας, ασθενούμε από τις γνωστές βαριές ασθένειες: της υπερβολικής ευαισθησίας, της αγάπης και αφοσίωσής μας στην οικογένεια, στα παιδιά μας, στους ηλικιωμένους γονείς μας, στον  συνάνθρωπό, στον διπλανό μας, στους ταλαίπωρους ξένους μας. Ασθενούμε από έλλειψη ορθολογισμού, ρεαλισμού, ψυχραιμίας, είμαστε παρορμητικοί κ.α.

Οι σύγχρονες δυτικές «πολιτισμένες» κοινωνίες δεν πολυπάσχουν από αυτές τις ασθένειες. Έχουν ανέλθει προ πολλού σε ένα ΄΄ανώτερο΄΄ διανοητικό επίπεδο, έχουν προσηλωθεί στο κατά κόσμο χρήσιμο και ωφέλιμο, έχουν θεοποιήσει την ύλη. Έτσι έχει χαθεί η ιερότητα του προσώπου και γι΄ αυτό η αξία του προσμετράται μόνο με το μέτρο του κοινωνικά χρήσιμου και ωφέλιμου. Βέβαια εκτός από τους δυτικούς δεν έλειψαν ούτοι οι δικοί μας «πιθηκίζοντες» συμπατριώτες (θυμηθείτε Έλληνα πρωτοκλασάτο πολιτικό που δήλωσε «οι Έλληνες ζούνε πάρα πολλά χρόνια»!!!!)

Όχι για όλους τους όμως. Όχι για τον Φιλέλληνα Ισπανό καθηγητή Αριστείδη Μινκέθ Μπάνιος (Aristides Minguez Banos) του τεχνικού Λυκείου της Μούρθια (Murcia) της νοτιοανατολικής Ισπανίας ο οποίος δημιούργησε ένα βίντεο με τίτλο: «Gracia, Graecia, Nuestra herencia» (ευχαριστούμε Ελλάδα κληρονομιά δική μας), διάρκειας μόλις 7.10΄ με 500.000 επισκέψεις μόλις αναρτήθηκε και εξυμνεί την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Το μικρό αυτό video, αληθινό και γεμάτο αγάπη προς την Ελλάδα, με την τόση επισκεψιμότητα, τονίζει με βαθειά λύπη ότι, η νοοτροπία της Ευρώπης είναι σήμερα καθαρά υλιστική και διακηρύσσει: «Η Ελλάδα είναι η μητέρα μας είναι στην καρδιά ΄μας και χρειάζεται την αγάπη της Ευρώπης. Χωρίς την Ελλάδα δεν θα υπήρχαν ούτε η πολιτική, ούτε η δημοκρατία. Χωρίς τους Έλληνες δεν θα είχαν αναπτυχθεί οι επιστήμες και δεν θα ήμασταν αυτό που είμαστε χωρίς το φως του Αιγαίου και το ηλιοβασίλεμα του Ιονίου.

Ευχαριστούμε για όλα τους Έλληνες, νοιώθουμε αδέλφια σας και είμαστε υπερήφανοι που είστε Έλληνες και που θα συνεχίσετε να είστε».

Ας παραδειγματιστούμε όλοι λοιπόν από την αγάπη του Ισπανού καθηγητή προς την Ελλάδα και τους Έλληνες κι ας αγαπήσουμε κι εμείς οι ίδιοι περισσότερο την Ελλάδα και τους εαυτούς μας, όπως πραγματικά μας αξίζει.

ΣτΣ: Αναζητήστε το video στο google: « Gracias, Graecia nuestra herencia» ή ιστοσελίδα «Aristides Minguez».

Β.Σ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Γράφει ο Ανθ/ρχος (Ε) ε.α. Δημ. Στάσης Π.Ν.

Είναι γνωστό ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Ένωση

με τα διάφορα μνημόνια, τις συμφωνίες και τις δανειακές συμβάσεις επιχειρούν,

όπως ισχυρίζονται, να ελαττώσουν τα χρέη της Ελλάδος προς τους δανειστές της

και ταυτόχρονα να θέσουν κανόνες, που κατ’ αυτούς κρίνονται απαραίτητοι γι

αυτόν τον σκοπό καθώς και για την βελτίωση της οικονομικής της κατάστασης.

Υποθετικά και μόνο λέμε ότι κάποτε ίσως πετύχουν το ποθούμενο. Το πότε, με αυτά

τα προτεινόμενα και εφαρμοζόμενα μέτρα, μόνο ο Θεός το ξέρει και κανείς άλλος,

όπως φαίνεται άλλωστε και από την μέχρι σήμερα επιτυχία τους!

Για το πώς φθάσαμε σε αυτό το χρέος έχουν ειπωθεί πολλά και ίσως

ακουσθούν και περισσότερα. Υπάρχουν, όμως και λεπτομέρειες που δεν έχουν

ειπωθεί δυνατά, οι οποίες επηρέασαν και έπαιξαν τον ρόλο τους, έστω και λιγότερο

από άλλες αιτίες, στην αύξηση των χρεών της Ελλάδος. Είναι αυτές που , αν δεν

γίνει προσπάθεια να διορθωθούν, ανεξάρτητα από τις άλλες προσπάθειες που

καταβάλλονται, τότε σύμφωνα με την κοινή λογική δεν πρόκειται να αλλάξει η

δυσμενής οικονομική κατάσταση που βιώνουμε.

Συγκεκριμένα οι αιτίες αυτές εντοπίζονται στο διάστημα της εισόδου

μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (τότε ΕΟΚ ) και στην αντίστοιχη Οικονομική και

Νομισματική αργότερα (Ο.Ν.Ε. 2001), και αφορούν τις «παραχωρήσεις» που

κάναμε ως χώρα προκειμένου να γίνουμε κράτος- μέλος αυτών των οργανισμών.

Έτσι, είτε κατ’ ανάγκη είτε από παράληψη διεκδικήσεων, αποδεχτήκαμε

προϋπάρχοντες όρους και συμφωνίες ενάντια στα συμφέροντά μας.

Κατ’ αρχάς το διεθνές κεφάλαιο, κατά την είσοδο της χώρας μας σε

αυτούς τους οργανισμούς, δεν έδωσε στην Ελλάδα έναν ρόλο βιομηχανικής χώρας

αλλά εκείνο του μεταπωλητή των βιομηχανικών προϊόντων του μητροπολιτικού

καπιταλισμού. Δεν ήθελαν να παράγουμε αλλά να καταναλώνουμε ευρέως τα

προϊόντα τους και πολλές φορές με τον δόλιο, υπερβολικό και κάθε άλλο παρά

καλοπροαίρετο δανεισμό προς τη χώρα μας, αποκλειστικά γι αυτόν τον σκοπό.

Πρόκειται για έναν δανεισμό που έδινε το δικαίωμα σε κακούς διαχειριστές για

σπατάλες και γενικά ωθούσε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

Στο σημείο αυτό, όμως, εύλογα τίθεται το ερώτημα αν και κατά πόσο η χώρα

μας μπορεί να έχει βιομηχανική παραγωγή. Η απάντηση είναι κατηγορηματικά

θετική: Βεβαίως και μπορεί να έχει. Ο γεωργικός τομέας έχει τεράστιες δυνατότητες

βιομηχανικής ανάπτυξης. Το ελληνικό κλίμα, ό ήλιος, τα εδάφη και ο υδροφόρος

ορίζοντας πληρούν ιδανικά τις προϋποθέσεις προς την κατεύθυνση αυτή. Εδώ,

ωστόσο, υπάρχουν οι ευθύνες και οι παραλήψεις για την υποτίμησή τους και την μη

αξιοποίησή τους , ενώ παράλληλα κλείνουν ή περιορίζουν κατά πολύ την παραγωγή

τους πολλές από τις ήδη υπάρχουσες βιομηχανίες μεταποίησης αγροτικών προϊόντων, όπως καπνού, κλωστοϋφαντουργίας και άλλες.

Η ιστορία αρχίζει από τη στιγμή της πλήρους ένταξης μας στην Ευρωπαϊκή

Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) με το σύνθημα ότι εισερχόμαστε σε μια μεγάλη αγορά

αγροτικών προϊόντων που θα σήμαινε και την προστατευτική στήριξη των δικών

μας αγροτικών αγαθών. Η ενθουσιώδης υποδοχή της εισόδου μας δεν έλαβε υπόψη

τα συμφέροντα των ετέρων μας. Ο σκληρός πυρήνας της Ευρώπης δεν χαρίζει

χρήματα σε άλλους λαούς χωρίς να λαμβάνει τελικά περισσότερα από αυτούς.

Υπό αυτό το πρίσμα η Ελλάδα δεν είναι παρά μια ακόμη αγορά των προϊόντων

των πλουσίων χωρών της Ε.Ε. Συμφέροντα και μόνο συμφέροντα, ουσιαστικά

απουσιάζουν οι ηθικές αρχές.

Δεν πέρασε πολύς καιρός και οι υποσχέσεις περί οικονομικής δικαιοσύνης

και της προαγωγής των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών διαψευστήκαν. Αντί

οικονομικής προόδου, είδαμε τις χωματερές να γίνονται νεκροταφεία των

αγροτικών μας προϊόντων και αυτό γιατί δεν πληροφορήθηκε ο ελληνικός λαός

για το πλήθος ομοίων αγροτικών προϊόντων με τα ελληνικά που θα εισάγονταν

σχεδόν ελεύθερα από όλο τον κόσμο. Δεν γνώριζε ότι με την είσοδό του στην

ευρωπαϊκή κοινότητα αποδέχτηκε την ενάντια στα συμφέροντα μας προϋπάρχουσα

σύμβαση Λαμέ, όπως λέγεται, με την οποία η ΕΟΚ είχε δεσμευτεί με 63 χώρες της

Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ), χώρες πρώην βρετανικές και

Γαλλικές αποικίες (αγγλικά και γαλλικά συμφέροντα), να προμηθεύεται το 95% των

εξαγωγών τους και ακολούθως να υποχρεώνει τις χώρες μέλη να τα αγοράζουν

παρόλο που οι ίδιες παράγουν τα ίδια προϊόντα και με υποχρεωτικές ποσοστώσεις.

Πώς όμως δικαιολογείται μια τέτοιου είδους δέσμευση εκ μέρους της

ΕΟΚ; Αυτό έγινε γιατί τα αποικιακά κράτη της κοινότητας θέλουν να πωλούν τα

βιομηχανικά τους προϊόντα και όπλα στις χώρες αυτές. Αυτή η σύμβαση δεσμεύει

την Ευρωπαϊκή κοινότητα να αγοράζει από αυτές τις χώρες π.χ. κάθε χρόνο σε

ικανοποιητικές τιμές 1.300.000 τόνους ζάχαρη – αυτό τουλάχιστον προέβλεπε

η αρχική συμφωνία, η οποία ενδέχεται να έχει τροποποιηθεί. Έτσι και εμείς

υποχρεωνόμαστε να αγοράζουμε και μάλιστα με συνάλλαγμα, μέρος αυτής

της ζάχαρης σε βάρος τόσο των δικών μας καλλιεργητών που καλλιεργούσαν

ζαχαρότευτλα σε μεγάλες ποσότητες όσο και των εργοστασίων ζάχαρης. Η μείωση

εξαγωγής προϊόντων όπως σταφίδας, σουλτανίνας, ροδάκινων, πορτοκαλιών και

άλλων αγροτικών αγαθών έχει ως επακόλουθο όχι μόνο τη δραματική μείωση του

εισοδήματος των αγροτών αλλά και την αύξηση της ανεργίας σε αυτήν τη μερίδα

του πληθυσμού.

Υπήρξαν, όμως, και παρεμβάσεις υπέρ της Ελλάδος προερχόμενες από

σχετικά άρθρα της πράξης προσχώρησης (Ρήτρα διασφάλισης και οικονομικής

ενίσχυσης) οι οποίες τελικά δεν απέτρεψαν την εγκατάλειψη των αγροτικών

καλλιεργειών ως ασύμφορες και την συρρίκνωση σε βαθμό φτώχειας του αγροτικού

εισοδήματος.

Η σημερινή κατάσταση των μνημονίων και των δεινών που έπεσαν στην

ελληνική κοινωνία : ανεργία, αυτοκτονίες, κατασχέσεις, υπερβολικές φορολογικές

επιβαρύνσεις- περισσότερο προς τους οικονομικά ασθενέστερους- μειώσεις

οικονομικών παροχών σε συνδυασμό με άλλες μεθοδευμένες ενέργειες σε

άλλους τομείς της ζωής του έθνους, μας στερούν την ελπίδα και την προοπτική για

σύντομη βελτίωση των συνθηκών της ζωής μας, ακόμη και για την ύπαρξή μας ως

ελεύθερους Έλληνες.

Κάθε έθνος με ιστορική εθνική συνείδηση προσπαθεί να διατηρήσει τα

ουσιώδη τουλάχιστον προσδιοριστικά του, όπως την γλώσσα του ανόθευτη, την

ιστορία του, την θρησκεία του, τα ήθη και τα έθιμα, εν γένει την παράδοσή του,

ακόμη και το εθνικό του νόμισμα που στη δική μας περίπτωση τόσο πολύ έχει

κατηγορηθεί. Εάν αυτό ισχύει για όλα τα έθνη, για το δικό μας η ευθύνη είναι

μεγάλη, ώστε να διατηρηθεί αυτός ο ανεκτίμητος θησαυρός, με τη μεγάλη του

ιστορία και τη βαριά κληρονομιά του αποκλειστικού κληρονόμου της μεγάλης

Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Αυτή η κληρονομιά είναι που μας έδωσε το δικαίωμα,

ώστε όλοι οι πόλεμοι που κάναμε και μετά την Επανάσταση του 1821 να

χαρακτηρίζονται και να ονομάζονται απελευθερωτικοί, σύμφωνα με τα ισχύοντα

διεθνώς.

Σε αντίθετη περίπτωση, άλλα κράτη που προσπάθησαν και ήθελαν να

ονομασθούν οι κατακτήσεις τους ως απελευθερωτικές δεν το κατόρθωσαν,

στερουμένων ιστορικών επιβεβαιώσεων. Ρωτάει ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος

στο βιβλίο του «Τα χρόνια του μεγάλου πολέμου 1939-1944» : « Απέβλεπε και

αποβλέπει η Γερμανία με την επεκτατική πολιτικήν της εις ικανοποίησιν εδαφικών

διεκδικήσεων;» και απαντά «Όχι η εισβολή και επιβολή της εις την Αυστρίαν ως

εις έδαφος εχθρικόν δεν έχει καμίαν απολύτως σχέσιν προς την παραδεδομένην

ωραίαν ιδέαν των εθνικών απελευθερωτικών αγώνων».

Το μέχρι σήμερα αναμφισβήτητο αυτό δικαίωμά μας το επιβουλεύονται

άλλοι οι οποίοι με υποσχέσεις, όπως προς χάριν της ευημερίας των λαών κ.τ.λ. μας

προτρέπουν στη νόθευση των συστατικών του έθνους μας και με την Ελλάδα στο

καναβάτσο επιδιώκουν να πετύχουν πολλούς και διάφορους στόχους που τυχόν

έχουν κατά νου, πέραν των οικονομικών που ήδη εφαρμόζουν.

Η αλλοίωση του θρησκευτικού συναισθήματος των Ελλήνων υπήρξε

και στο παρελθόν και αποτελεί και σήμερα επιδίωξη πολλών. Πόλεμοι ενάντια στην

ορθοδοξία κατά διαστήματα είναι γνωστοί από το Σχίσμα των Εκκλησιών και μετά.

Θύματα κατά καιρούς υπήρξαν πολλά, ο Μέγας Φώτιος, ο Μάρκος ο Ευγενικός και

άλλοι πολλοί. Το 1279 μ.Χ. συνέβη ένα αξιοσημείωτο γεγονός, κατά το οποίο

μαρτύρησαν για την Ορθοδοξία οι οσιομάρτυρες του Αγίου Όρους. Τότε ο

αυτοκράτωρ του Βυζαντίου Μιχαήλ Η΄ ο Παλαιολόγος και ο πατριάρχης Ιωάννης

Βέκκος προσπάθησαν διά της βίας να καθυποτάξουν κάτω από την εξουσία του

Πάπα την ακρόπολη της ορθοδοξίας, το Άγιο Όρος. Απαίτησαν να δεχτούν οι

Αγιορείτες τα Λατινικά δόγματα, να Λατινοφρονήσουν, να συγκατατεθούν στην

ένωση με την παπική εκκλησία. Οι Αγιορείτες δεν δέχτηκαν και πλήρωσαν την

άρνησή τους με μαρτύρια. Το ίδιο επανελήφθη με τους Βαυαρούς κατά τα πρώτα

χρόνια της απελευθερώσεώς μας από τους Οθωμανούς, με χαρακτηριστική την

περίπτωση του Παπουλάκου στην Πελοπόννησο.

Σήμερα τίθεται το θέμα αλληλένδετο με την οικονομική κατάσταση της

χώρας. Υπάρχει ανησυχία για την κατάλυση από την Τρόικα και του μεγαλύτερου

θεσμού που στηρίζει την κοινωνική συνοχή και την πνευματική ελευθερία των

Ελλήνων. Ασκούνται, δηλαδή, πιέσεις να καταλυθεί, όπως γράφουν οι εφημερίδες,

ένα ακόμα προπύργιο του ελληνικού κράτους, η εκκλησιαστική διοικητική

αυτοτέλεια που είναι κατοχυρωμένη από το σύνταγμα μας, με εγκαθίδρυση

ειδικού καθεστώτος «εκκλησιαστικής εποπτείας» από τους δανειστές μας.

Απώτερος σκοπός του όλου εγχειρήματος είναι να εκμεταλλευτούν όλη την

εκκλησιαστική περιουσία, ώστε να μη δύναται πλέον η Εκκλησία και η Ορθοδοξία

να είναι ελεύθερη, όπως υπήρξε μέχρι σήμερα, και να εκπληρώνει το μεγάλο

πνευματικό και κοινωνικό της έργο.

Οι καιροί είναι δύσκολοι και ίσως όχι τόσο αθώοι. Οι πολλές υποσχέσεις και

υποδείξεις για θεσμικές αλλαγές εκ μέρους των δανειστών, που εκμεταλλεύονται

την δική μας αδράνεια, συν τα υπερβολικά αυστηρά οικονομικά μέτρα που μας

επιβάλλουν οδηγούν στην εξαθλίωση του λαού μας, στις αυτοκτονίες, στην ανεργία.

Επαχθή μέτρα, όπως η φορολόγηση και η έλλειψη κάθε πρόνοιας για τους Έλληνες

πολύτεκνους παράλληλα με την αθρόα είσοδο λαθρομεταναστών ή οικονομικών

μεταναστών όπως θέλουν να λέγονται, μεταβάλλουν το δημογραφικό τοπίο της

χώρας μας σε επικίνδυνο βαθμό.

Εμείς οι παλαιοί έχουμε ζήσει πολύ δύσκολες καταστάσεις στο παρελθόν

πολέμους κλπ, αλλά με την πίστη μας τις αρχές μας και τους αγώνες μας τις

ξεπεράσαμε. Έτσι πιστεύω και τώρα, εάν εργαστούμε σκληρά, κατά τα πρότυπα

του παρελθόντος, ενάντια σε κάθε κακό που βρίσκει την πατρίδα μας, θα τα

καταφέρουμε. Με τόλμη, ελεύθερο φρόνημα και ελληνική συνείδηση, όλα

γίνονται και, όπως και άλλοτε, όλα διορθώνονται και ανατρέπονται για το καλό του

ελληνισμού και της χώρας μας.

====================================

Βιβλιογραφία:
«Η Μεγάλη Ευθύνη» Τάσου Κ. Παναγόπουλου
«Τα χρόνια του μεγάλου πολέμου 1939-1944» Παναγιώτη Κανελλόπουλου
«Τυπική διάταξις των ιερών ακολουθιών 2010» Απόστολου Ε. Παπαχρήστου
Εφημερίδα «Ελλάδα»

 

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΡΑΤΑ

   Απαντώντας στο  σχόλιο άρθρου του  Δρίμακου, με τίτλο ‘’Ποια Πατρίδα’’

της Εφημερίδας ‘’ΞΙΦΙΑΣ’’, αναφορικά με τους Βαυαρούς του ΄Οθωνα, επιθυμώ να επισημάνω στον αρθρογράφο ότι, η ιστορική αποτίμηση και αυτής της

περιόδου, δεν  είναι άμοιρη από αντιθέσεις και αναθεωρήσεις. Οπωσδήποτε

τε όμως, ταυτίζεται εν πολλοίς με τη θεσμική, την πνευματική και την ιδεολογική θεμελίωση του Ελληνικού Κράτους, καθόσον κατά τη διετία 1833-34, τέθηκαν τα θεμέλια των θεσμών της Δημόσιας Διοίκησης, της Δημόσιας Εκπαίδευσης, της Εθνικής Εκκλησίας, του Στρατού κ.λ.π., με παράλληλη εκτέλεση των

απαιτουμένων  γι’ αυτούς τους λόγους, έργων – κτιριακών εγκαταστάσεων.

   Εδώ κρίνεται απαραίτητο να επισημανθεί στους Νεοέλληνες ότι, θα πρέπει να μελετήσουν σε βάθος την ιστορία της πατρίδας μας, προκειμένου ενημερωθούν για τους πραγματικούς φίλους της Χώρας μας στην πολυτάραχη διαδρομή της. Κατ΄αυτό  τον τρόπο θα διαπιστώσουν με ευκολία και με σαφήνεια ότι, ο πατέρας του ΄Οθωνος, Βασιλεύς της Βαυαρίας Λουδοβίκος Α’, ήταν φανατικός φιλέλληνας, λάτρης της κλασικής Ελληνικής αρχαιότητας και του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, ενώ ως φορέας βαθύτατου φιλελληνικού προσανατολισμού, εξόδευσε υπέρογκα για την εποχή εκείνη ποσά, για τη διατήρηση, αλλά και τη σωτηρία της Ελληνικής  Επανάστασης, δείχνοντας με αυτή

την πολιτική του, τη γνήσια και ανυστερόβουλη φιλία και αγάπη του, για ένα μικρό επαναστατημένο ΄Εθνος της Βαλκανικής Χερσονήσου.

   Δεν δικαιούμεθα να παραβλέπουμε μεταξύ άλλων, την αποστολή στον Ελβετό τραπεζίτη Ευνάρ  435.000 φράγκων, για την απελευθέρωση των γυναικόπαιδων, που μετά  την καταστροφή του Μεσολογγίου, είχαν  πέσει στα χέρια των Τούρκων και θα πουλιόντουσαν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής, αλλά ούτε και την  επιδειχθείσα  πρόνοια  προς τα  ορφανά των  επαναστατών, τα  οποία μεταφέρθηκαν  στο Μόναχο  και η πολιτεία ανέλαβε  την εκπαίδευσή τους. Ανάμεσα τους συγκαταλέγονταν και τα παιδιά μεγάλων ηρωϊκών μορφών της Επανάστασης, όπως των Ανδρούτσου, Μπότσαρη, Καραϊσκάκη, Μαυρομιχάλη, Κανάρη, Μεταξά, Τζαβέλλα και Κριεζή.
Χαρακτηριστική είναι  η περίφημη ρήση του, λίγες ημέρες πριν την ενθρόνισή

του  ως Βασιλέως της Βαυαρίας, δείχνοντας κατ΄ αυτό τον τρόπο καθαρά το χαρακτήρα του ανδρός.

  « Καλύτερα πολίτης της Ελλάδας, παρά κληρονόμος του Θρόνου »

   Ο λόγος της παραίτησής του ήταν οι καταγγελίες εις βάρος του για ένα υπέρογκο δάνειο της Βαυαρίας υπέρ του Όθωνα και της Ελλάδας που είχε γονατίσει τα οικονομικά του μικρού Βαυαρικού κρατιδίου.

   Τα ανωτέρω και άλλα πολλά συνέβησαν από ορισμένους αλλογενείς μεν, αλλά φιλέλληνες άρχοντες που λάτρευαν πραγματικά την Χώρα μας εκείνη την  περίοδο, όπως  ο  Λουδοβίκος ο Α΄, σε  αντίθεση με πολλούς  νεώτερους

εγγενείς / αυτόχθονες  ηγέτες μας, οι  οποίοι  δυστυχώς  αφού  λήστεψαν  την

Πατρίδα τους, απηύθυναν πρόσκληση στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δρομολογώντας την παράδοσή της σχεδόν αμαχητί.-

                                                                              Σημαιοφόρος   ε.α.  Π.Ν.

                                                                              Κωνσταντίνος Νυχτάκης

 

Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΣΜΥΝ

Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΣΜΥΝ

Αγώνες Καλαθοσφαίρισης Ανδρών ΑΣΣΥ – ΣΑ 2013
    Από 10 έως 14 Απριλίου, διεξήχθησαν οι αγώνες καλαθοσφαίρισης ανδρών μεταξύ των Ανωτέρων Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών και των Σωμάτων Ασφαλείας, στο κλειστό γυμναστήριο Ελευσίνας, με τα κάτωθι αποτελέσματα:
1η θέση : ΣΤΥΑ
2η θέση : ΣΜΥ
3η θέση : Σχολή Αστυφυλάκων
4η θέση : ΣΜΥΝ
5η θέση : ΣΥΔ

Αγώνες πετοσφαίρισης μαθητριών ΑΣΣΥ ΕΔ και ΣΑ έτους 2013
Από 3 έως 7 Απριλίου διεξήχθησαν οι αγώνες πετοσφαίρισης μαθητριών μεταξύ των Ανωτέρων Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών και των Σωμάτων Ασφαλείας, που διοργάνωσε η ΣΥΔ στη Θεσσαλονίκη. Η αντιπροσωπευτική ομάδα της ΣΜΥΝ κατέλαβε τη τρίτη θέση.
Αγώνες ανωμάλου δρόμου μαθητών/ριών ΑΣΣΥ ΕΔ και ΣΑ έτους 2013
   
Την Κυριακή 10 Μαρτίου διεξήχθησαν οι αγώνες ανωμάλου δρόμου μαθητών/ριών μεταξύ των Ανωτέρων Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών και των Σωμάτων Ασφαλείας, που διοργάνωσε η ΣΜΥ στα Τρίκαλα. Η αντιπροσωπευτική ομάδα της ΣΜΥΝ κατέλαβε τη τρίτη θέση στο ομαδικό ανδρών.
Ιστιοπλοϊκοί αγώνες «ΠΑΣΤΡΙΚΑΚΕΙΑ 2013
»   
  
Στους ιστιοπλοϊκούς αγώνες «ΠΑΣΤΡΙΚΑΚΕΙΑ 2013» που διεξήχθησαν την 30 και 31 Μαρτίου 2013 , η Σχολή συμμετείχε με τη Δ.Υ 33ης (Τ/ΜΗΧ) Ζωγράφου Βασιλική η οποία κατέλαβε την Πρώτη (1η)θέση στην κατηγορία Laser Radial γυναικών.
Συμμετοχή Δ.Υ στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα TAE KWON DO
 2013
Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα TAE KWON DO (ITF) γυναικών, που διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη  από 22 έως 24 Φεβρουαρίου 2013, η Δόκιμος Υπαξιωματικός 32ης σειράς (ΑΡΜ) Κ. Μακροπούλου κατέλαβε την Πρώτη (1η) θέση κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στη κατηγορία των  εξήντα τριών (63) κιλών γυναικών.

Ν.Ν.Α.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ν.Ν.Α.

Του Ελ. Σφακτού

Προέδρου του ΣΑ/ΣΜΥΝ

Το πώς κρίνουμε και τι κριτήρια μεταχειριζόμεθα όταν αποτιμούμε διαθέσεις ή πράξεις των συνανθρώπων μας, εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίον έχουμε τοποθετηθεί απέναντι στη ζωή και στα αγαθά της. Και η τοποθέτηση αυτή διαμορφώνεται ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία μας, την ανατροφή μας, την εκπαίδευσή μας, τις επαγγελματικές μας φιλοδοξίες, την ικανότητα επικοινωνίας κ.α.

Αν στα πιο πάνω χαρακτηριστικά υπάρξει μία αρμονία κι ένα επίπεδο άνω του μέσου όρου, τότε ο κοινός άνθρωπος αισθάνεται, σκέπτεται, κι ενεργεί «συζευκτικά» και όχι «διαζευκτικά». Τοποθετείται εύκολα στο «σχετικό και το απόλυτο». Στην αντίθετη περίπτωση γίνεται αιχμάλωτος των έξεών του, δημιουργεί ένα παγιοποιημένο τρόπο συμπεριφοράς-εξωτερικής ή εσωτερικής- αυτοματοποιείται.

Ένα συχνό φαινόμενο αυτής της «ψυχολογικής αδράνειας» είναι η εύκολη γενίκευση μίας, κατ’ αυτούς, αστοχίας υπηρεσίας ή υλικού. Όταν δε, οι συνθήκες του κοινωνικού «γίγνεσθαι» είναι όπως αυτές που βιώνουμε τα τρία τελευταία χρόνια, τότε η πίκρα, η απογοήτευση, η κούραση μα και ο θυμός εύκολα μας στρέφουν να τα βάζουμε επί δικαίων και αδίκων.

Ο χώρος της υγείας πάντα υπήρξε ένας πολύτιμος όσο και ευαίσθητος τομέας της ζωής μας. Οι λόγοι ευνόητοι.

Ο ΣΑ/ΣΜΥΝ επανειλημμένα έχει τοποθετηθεί είτε με άρθρα στην εφημερίδα του (Νέα του ΣΑ/ΣΜΥΝ) είτε με παραστάσεις όπου δει, αν και κατά πόσον η λειτουργία και προσφορά του ΝΝΑ είναι η ενδεικνυόμενη. Η κριτική δε που ενίοτε υφίσταται το νοσοκομείο είναι αυστηρότατη, τις περισσότερες δε φορές άδικη.

Όλοι γνωρίζουμε ή το έχουμε βιώσει, ο άρρωστος δεν είναι απλώς και μόνο ένας οργανισμός που έχασε την «ισορροπία« του και κινδυνεύει να ταλαιπωρηθεί, να χαθεί. Είναι (προπάντων είναι) ένα άτομο που υποφέρει και ψυχικά (όπως και ο περίγυρός του), που προσπαθεί να «γαντζωθεί» από κάπου για να σωθεί. Ζητάει βοήθεια από παντού, πρωτίστως όμως από τον γιατρό. Έχει ανάγκη όχι μόνο ιατρική άλλα και ψυχική. Γι’ αυτό και ο καλός γιατρός πρέπει να είναι και καλός ψυχολόγος. Δεν γνωρίζω αν οι σημερινοί φοιτητές που σπουδάζουν ιατρική μαθαίνουν ψυχολογία γενική και ιδίως του αρρώστου ( όχι τα ψυχικά νοσήματα), διότι για τους παλαιοτέρους είναι βέβαιο ότι δεν υπήρχε τέτοιο μάθημα. Έμπαιναν στο επάγγελμα ανέτοιμοι απάνω στα ψυχολογικά προβλήματα των ασθενών, πιστεύοντας ότι κι εδώ η πείρα θα λειτουργήσει ως δάσκαλος στη πράξη. Στις περιπτώσεις αυτές πάντα ελλοχεύει οι κίνδυνος να συμβούν «ψυχολογικά αστοχήματα». Ένας «σωστός λόγος» μπορεί να ενεργήσει θετικότερα και από το καλύτερο φάρμακο, όπως μπορεί να προκαλέσει το αντίθετο (επιδείνωση της κατάστασης) ένας αδέξιος ψυχολογικός χειρισμός. Ο τελευταίος όχι από κακή θέληση, αλλά από αδυναμία προσέγγισης της ψυχολογικής κατάστασης του ασθενούς. Εδώ ταιριάζει «η πρόληψη καλύτερη της θεραπείας». Διότι ο κάθε ασθενής ανεξάρτητα από ηλικία, φύλο, μόρφωση, κοινωνική θέση α) φοβάται. Η νόσος του φέρνει ανασφάλεια και ας μη το λέει. β) Δυσφορεί γιατί εξαρτάται από άλλους, ιδίως όταν «φταίει» για το πάθημά του, και γ) είναι καχύποπτος απέναντι σε όλους, ακόμα και στο γιατρό του (μου λέει την αλήθεια, ή έχω την κακιά αρρώστιας;). Με τέτοια κακιά ψυχολογία οι διαμαρτυρίες μπορούν να αιτιολογηθούν μα όχι και να δικαιολογηθούν.

Εξυπακούεται ότι, και το νοσηλευτικό προσωπικό (προπάντων αυτό) σαν άμεσος συνεργάτης του γιατρού που υλοποιεί τις εντολές του, πρέπει να κατέχει κατά το μεγαλύτερο δυνατόν την «τέχνη» της προσέγγισης ενός συναισθηματικά φορτισμένου ατόμου, όπως το περιγράψαμε πιο πάνω. Είναι εκείνη η κατηγορία εργαζομένων που γίνεται αποδέκτης των περισσοτέρων παρατηρήσεων, ενίοτε σκληρών και με υπερβάλλοντα ζήλο. Τα περισσότερα, ως συνήθως, αδικαιολόγητα, γενικευμένα και υπερβολικά.

Ο Σύνδεσμός μας στα τριάντα χρόνια λειτουργίας του, έχει γίνει αποδέκτης εκατοντάδων ευχαριστηρίων και θετικών τοποθετήσεων για τη προσφορά του Νοσοκομείου σε όλους τους τομείς. Ειδικά με τις σημερινές αντίξοες, ιδίως οικονομικές, συνθήκες ,όχι μόνο το ίδρυμα δεν περιόρισε την προσφορά του, τουναντίον την επέκτεινε (λεπτομέρειες στα τεύχη Νέα του ΣΑ/ΣΜΥΝ 117, 118 Απρίλ. – Σεπτ. 2012). Του πρέπει λοιπόν η αναγνώριση και η επιβράβευση των προσπαθειών από τον κάθε ένα που το χρησιμοποιεί, αρκεί να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του και σε αντίστοιχους ομοειδείς χώρους. Αρκεί λίγη καλή θέληση και δύναμη ψυχής. Την τελευταία την βρίσκεις με ορισμένη πνευματική τοποθέτηση που σου δίνει νόημα στη ζωή. Αν πετύχεις το τελευταίο, όσο δυσαρμονικός και αν είσαι με τον περίγυρό σου, θα γίνεις λιγότερο βαρύθυμος, κακεντρεχής, μεμψίμοιρος. Τέλος, η κατά καιρούς έμπρακτη ενίσχυση τμημάτων αυτού από την ΕΑΑΝ με σύγχρονες ιατρικές συσκευές, είναι μία αναγνώριση κι επιβεβαίωση στις προσπάθειες που το ΝΝΑ καταβάλλει για να έχουν τα ε.α. στελέχη έναν αξιόπιστο δικό τους χώρο.

Και κλείνοντας. Όταν λίγες ώρες πριν οι καμπάνες σημάνουν το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως βρίσκεσαι μαζί με άλλους άτυχους συνανθρώπους σου στους χώρους των επειγόντων περιστατικών του Νοσοκομείου και όλα λειτουργούν άψογα και στην εντέλεια, χωρίς καμία χαλάρωση, ναι τότε τους βγάζεις το καπέλο.

Συγχαρητήρια κι ευχαριστίες στη βραδινή βάρδια  του τμήματος επειγόντων της 4ης Μαΐου καθώς και στην ιατρική ομάδα της Α`  χειρουργικής κλινικής, με επικεφαλής τον Πλοίαρχο (ΥΙ) Δ. Δαυίδη και σε όλο το νοσηλευτικό προσωπικό της αυτής κλινικής με επικεφαλής την Προϊσταμένη, Πλωτάρχη (Νοσ.) ……..

Η επιστημονική και νοσηλευτική τους προσφορά ήταν άψογη και στις δύο διαδοχικές νοσηλείες στο Νοσοκομείο.

Ειλικρινά τους ευχαριστώ.

Επστής ε.α. Ελ. Σφακτός

Πρόεδρος ΣΑ/ΣΜΥΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

ΣΚΕΨΕΙΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Του Αντιναυάρχου Γρ. Δεμέστιχα ΠΝ

Επίτιμου Αρχηγού Στόλου

«Ο ισχυρός επιβάλλει ότι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ότι του επιβάλλει η αδυναμία του»

Θουκυδίδης

Με το σπουδαίο πιο πάνω γνωμικό του μεγάλου Αθηναίου ιστορικού Θουκυδίδη, ο Ναύαρχος ε.α. Γρ. Δεμέστιχας ΠΝ καταθέτει της σκέψεις και απόψεις του για την ύπαρξη μόνιμης κι ενιαίας ελληνικής εθνικής στρατηγικής, κάτι που έχουν όλες σχεδόν οι χώρες του κόσμου πλην φυσικά της Ελλάδος, ανεξάρτητα ποια παράταξη ή αρμόδιος Υπουργός ασκούν εξουσία. Τούς λόγους τους εξηγεί στον πρόλογό του, αν και είναι γνωστό στους «παροικούντας την Ιερουσαλήμ» ότι κάθε αναγκαία εθνική πολιτική τακτική, χάνεται μέσα στο παραταξιακό και προσωπικό συμφέρον, όπως τα ποτάμια στις θάλασσες. Οι απανωτές εθνικές τραγωδίες που βιώσαμε και βιώνουμε δεν μας συνετάνε. Οι πολιτικές αδυναμίες των ταγών μας, που έχουν καταντήσει κληρονομικές, είναι οι αιτίες των δυστυχιών μας.

Από την πιο πάνω εργασία δημοσιεύουμε τμήμα του τρίτου κεφαλαίου «γεωστρατηγική αξία της Ελλάδός, δυνατότητες και αδυναμίες».

Ευχαριστούμε τον κ. Γρ. Δεμέστιχα για την άδεια δημοσίευσης κειμένων του.

Ε.Σ.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ

Η γεωστρατηγική αξία της Ελλάδος σε συνδυασμό με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην ΝΑ Μεσόγειο, είναι εξαιρετικά σημαντική λόγω της μοναδικής σπουδαιότητος ορισμένων στοιχείων του Ελληνικού χώρου που συνοπτικά παρατίθενται:

  • Ο Ελληνικός χώρος αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, της Μαύρης Θάλασσας, της Μέσης Ανατολής και της Βορειοανατολικής Αφρικής και συνεπώς αποτελεί στρατηγική επιλογή για την εξυπηρέτηση των οικονομικών και γεωπολιτικών διεθνών συμφερόντων.

  • Από τον χώρο αυτό περνούν οι βασικές γραμμές επικοινωνιών για την μεταφορά υλικών, εφοδίων, ενισχύσεων και ενέργειας προς και από τις χώρες και τις ενεργειακές πηγές της Μαύρης Θάλασσας, του Καυκάσου, της Κασπία και της Μέσης Ανατολής, τις χώρες της Δύσης και μέσω του Σούεζ, τις χώρες της ΝΔ Ασίας. Ιδιαίτερης γεωστρατιγικής σημασίας χαρακτηριστικό του χώρου αυτού είναι η κεντρική θέση του Αιγαίου με τα νησιά του και την Κρήτη που παρέχει την δυνατότητα ευχερούς και ουσιαστικού ελέγχου όλων των ανωτέρω γραμμών επικοινωνίας.

  • Είναι περιοχή στην οποία είναι δυνατή η εκτέλεση αεροναυτικών ασκήσεων και επιχειρήσεων και η προβολή ισχύος στην ξηρά με κατεύθυνση προς τις πιθανές ή ήδη υπαρκτές περιοχές κρίσεων της Μ. Ανατολής, της Β. Αφρικής αλλά και των Βαλκανίων, ενώ μπορεί να δημιουργήσει μία ζώνη ανάσχεσης (Buffer Zone) μεταξύ των ακτών της ΒΑ Αφρικής και της Ευρώπης.

  • Ο άξων Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ και των φιλοδυτικών χωρών της Μ. Ανατολής, υποκαθιστά τις βάσεις του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, για επεμβάσεις που αφορούν την εξάρθρωση της τρομοκρατίας ή πολεμικές επεμβάσεις ως απεδείχθη στους δύο πολέμους εναντίον του Ιράκ.

  • Η ελληνική οικονομία ακόμα και μετά την οικονομική κρίση του 2009 σε σύγκριση με τους βορείους γείτονές της υπερέχει, παρά τις σοβαρές δαπάνες για την ασφάλεια που επιβάλλει η θέση της στην περιφέρεια της ΕΕ, σε συνδυασμό με τις απειλές που αντιμετωπίζει και το παγκόσμιο κλίμα ανασφάλειας, μετά την τρομοκρατική επίθεση κατά των ΗΠΑ την 11-9-2001 και με την επακολουθήσασα αντιτρομοκρατική εκστρατεία. Η οικονομία παρά τα όποια προβλήματά και υστερήσεις σύγκλισης προς τους μέσους όρους της ΕΕ, επιτρέπει στην Ελλάδα να καλύπτει τις δαπάνες των (έναντι των γειτόνων της ) μέτρων ασφαλείας της, με εξαίρεση βέβαια την Τουρκία που οι αμυντικές της δαπάνες ξεπερνούν τις οικονομικές της δυνατότητες, αλλά αυξάνουν την εθνική της ισχύ.

  • Διαθέτει αξιόλογες Ένοπλες Δυνάμεις και γενικότερα Δυνάμεις Ασφαλείας που της προσδίδουν αυξημένο ειδικό βάρος στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Η αποτρεπτική τους ισχύς είναι ικανή με σαφή υπεροχή έναντι των γειτόνων της πλην τους Τουρκίας και η οποία αναμένεται να ενισχυθεί περαιτέρω μετά την ολοκλήρωση των σε εξέλιξη αναδιοργάνωσης και εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων μέτρων.

  • Η Οικουμενικότης του Ελληνισμού που υπάρχει και εκφράζεται με τον Ελληνισμό της διασποράς, την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία και τις σχέσεις της με την Ορθοδοξία παγκοσμίως καθώς και την αναγωγή στις αρχαιοελληνικές και βυζαντινές καταβολές και κληρονομιές, αποτελούν σημαντικό στοιχείο ισχύος. Ο Ελληνισμός της διασποράς και η Ορθοδοξία είναι στοιχεία ζώντα και μπορούν να έχουν σημαντική εισφορά.

  • Η γεωστρατηγική θέση της Ελλάδος αναβαθμίζεται περαιτέρω την παρούσα περίοδο, με την μετατόπιση του βασικού προσανατολισμού της διεθνούς ασφάλειας από τις σχέσεις Ανατολής-Δύσης που ίσχυαν τις προηγούμενες δεκαετίες στις σχέσεις Δύσης-Ισλαμικών χωρών. Αυτό που συνήθως ακούγεται, προβάλλεται και τυγχάνει υπερβολικής εκμετάλλευσης, ότι δηλαδή η Τουρκία έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία, παρ΄ όλον ότι είναι ακριβές, δεν σημαίνει ότι η στρατηγική αξία της Ελλάδος είναι μειωμένη αρκεί αυτή να προβάλλεται και να γίνεται η κατάλληλη εκμετάλλευσή της (όπως π.χ. σωστά έγινε με τα γεγονότα Ισραήλ-Χεζμπολάχ στον Λίβανο τον Αύγουστο του 2006), σε συνδυασμό με την προώθηση των Ελληνικών Εθνικών Στόχων και την υποστήριξη των Εθνικών Συμφερόντων.

  • Η Ελλάδα ως μέλος του ΟΗΕ και ΟΑΣΕ, πλήρες μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και μέλος Διεθνών Οργανισμών, έχει λόγο και ψήφο σε όλους αυτούς τους οργανισμούς, οφείλει να έχει ρόλο και απαιτήσεις, και παράλληλα μπορεί να υπερασπιστεί κοινά συμφέροντα και προωθήσει τους στόχους της, σύμφωνα με τις αρχές του διεθνούς δικαίου, τις συνθήκες και τις συμφωνίες. Το λιγότερο που μπορεί να περιμένει η Ελλάδα είναι η εφαρμογή όλων των διεθνών συμφωνιών, καθώς και εκείνων που έχει συνάψει με τους εταίρους της για την διασφάλιση των δικαιωμάτων της.

  • Η εκτεταμένη περιβάλλουσα θαλάσσια περιοχή, που σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης, αποτελεί είτε χωρικά ύδατα, είτε υφαλοκρηπίδα-Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), αποτελεί παράγοντα για ανάπτυξη της οικονομίας και της χώρας με την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων, της αλιείας και άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών. Συγχρόνως όμως δημιουργείται η υποχρέωση για την διάθεση καταλλήλων μέσων προς επιτήρηση και έλεγχο των εκτεταμένων αυτών περιοχών.

Κατωτέρω θα εκτεθούν οι τομείς οι οποίοι εκτιμάται ότι προσφέρονται για εκμετάλλευση, καθώς και οι σχετικές δυνατότητες:

  • Το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι κράτος μέλος της ΕΕ αλλά και παλαιό μέλος του ΝΑΤΟ, το οποίο δια λόγων κι έργων σέβεται τις διεθνείς υποχρεώσεις, ουδένα απειλεί και ουδέν πέραν των κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της απαιτεί, την κάνει να είναι εκ των πραγμάτων ο καλύτερος σύνδεσμος της Δύσης (ΝΑΤΟ-ΕΕ) με τις χώρες του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας και κυρίως τις αμέσως γειτονικές της. Όλα αυτά της δίνουν το δικαίωμα άλλα της δημιουργούν και την υποχρέωση να αναλάβει ενεργό σταθεροποιητικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή, κύριο ρόλος στη διαμόρφωση της Βαλκανικής πολιτικής της ΕΕ καθώς και πρωτεύοντα ρόλο στη διαμόρφωση και υλοποίηση της Μεσογειακής πολιτικής στην ΝΑ Μεσόγειο σε συνδυασμό με άλλες χώρες που θα την ασκήσουν αλλά και με τα Εθνικά Συμφέροντα της χώρας.

  • Η Ελλάδα με την Ελληνορθόδοξη θρησκεία της και τον πολιτισμό της, λόγω θέσεως, ιστορικών σχέσεων και δεσμών αλλά και ευχερούς επικοινωνίας με όλα τα κράτη της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, ένωσε την Δύση με τον Ισλαμικό κόσμο αυτών των περιοχών. Το ίδιο μπορεί να κάνει και τώρα όταν μάλιστα η αντιπαράθεση της Δύσης, ειδικότερα των ΗΠΑ, με το Ισλάμ οδηγείται σε επικίνδυνες καταστάσεις. Εκ των πραγμάτων η Ελλάδα, παρ΄ ότι μικρή χώρα, έχει περιθώρια μεγάλου και βαρύνοντος λόγου, αρκεί να επιτύχει να μην αποτελεί, η ίδια πηγή και κέντρο προβλημάτων. Η επαπειλούμενη επέκταση και επίταση της σύγκρουσης ΗΠΑ-Αραβοϊσλαμικού φανατισμού και το Παλαιστινιακό πρόβλημα, επιβάλλουν επίσπευση των κατευναστικών επιδιώξεων και κινήσεων στις οποίες  Ελλάδα δεν μπορεί να είναι απούσα, διότι η όποια βραδύτητα εκδήλωσης και απόδοσης θα προκαλέσει άλλες υποβόσκουσες και λανθάνουσες εστίες κρίσεων και συγκρούσεων. Πάντως η αναπτυσσομένη Ελληνοϊσραηλινή συνεργασία θα πρέπει  να προβάλλεται ως αναγκαία για θέματα αντιμετωπίσεως της Τουρκικής απειλής και ότι δεν στρέφεται εναντίον του Αραβικού κόσμου και των Μουσουλμανικών κρατών.

  • Η Ελλάδα έχει την δυνατότητα καλύτερης επικοινωνίας με τους ομοδόξους της Ανατολικούς.

  • Ο Ελληνισμός της διασποράς, με την ισχυρή δύναμη και επιρροή που διαθέτει, οργανωμένος και σωστά ενημερωμένος, μπορεί να πιέσει και να απαιτήσει, ακόμη και να επιβάλλει ελληνικές θέσεις.

  • Ορισμένες συγκεκριμένες περιοχές της Ελλάδας, ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος, είτε λόγω της σημαίνουσας γεωστρατηγικής τους θέσης, είτε λόγω των δυνατοτήτων χρησιμοποίησής τους και των διευκολύνσεων που παρέχουν σε διμερές (ΗΠΑ) ή συμμαχικό (ΝΑΤΟ) επίπεδο θα πρέπει να τύχουν κατάλληλης εκμετάλλευσης, με προσεκτική όμως προβολή, δια την μέχρι τώρα και συνεχιζόμενη εξαιρετικά σημαντική και αναντικατάστατη συμβολή τους (π.χ. Κρήτη) στις επιχειρήσεις των στη Μέση Ανατολή.

  • Συνεργασία με την Ρώσική Ομοσπονδία, Βουλγαρία και Παρευξείνιες χώρες, με ανάλογα ανταλλάγματα, ώστε τα ενεργειακά και μεταφορικά δίκτυα από τις χώρες των ενεργειακών πόρων Κασπίας-Καυκάσου να δρομολογηθούν και μέσω Ελλάδος προς την Δυτική Ευρώπη ως η πλέον οικονομο-τεχνικά συμφέρουσα λύση.

Αν και οι δυνατότητες της Ελλάδος είναι πολλές και σημαντικές εν τούτοις υπάρχουν και σοβαρές αδυναμίες που θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ώστε να ελαττώνονται οι δυσμενείς επιδράσεις.

[…]Και το παρόν κεφάλαιο κλείνει με τα εξής συμπεράσματα:

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

  • Η γεωστρατηγική θέση της Ελλάδος είναι σημαντική και η προβολή της δίδει στη χώρα σημαντικά πλεονεκτήματα.

  • Η συμμετοχή της χώρας σε Διεθνείς Οργανισμούς και κυρίως στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, της δίνουν το δικαίωμα να αναπτύσσει πρωτοβουλίες και να μετέχει σε αποφάσεις που αφορούν τις περιοχές ενδιαφέροντός της.

  • Η δυνατότης προσεγγίσεως της ανά τον κόσμο Ορθοδοξίας αλλά και ο Ελληνισμός της διασποράς, δύναται να χρησιμοποιηθούν στην προβολή των Ελληνικών δικαιωμάτων.

  • Οι παραδοσιακά καλές σχέσεις με τον Αραβικό κόσμο και Μουσουλμανικές χώρες, επιτρέπουν στην Ελλάδα να προωθεί τα συμφέροντά της και να προσεταιρίζεται συμμάχους για την προάσπιση των δικαιωμάτων της.

  • Η εκτεταμένη θαλάσσια περιοχή που περιβάλλει την Ελλάδα αποτελεί πηγή πλούτου αλλά και δημιουργεί υποχρεώσεις για θέματα επιτηρήσεως και ελέγχου.

  • Ο άξων Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ είναι σημαντικός για τις Δυτικές χώρες και κυρίως τις ΗΠΑ, διότι δύναται να υποκαταστήσει τις βάσεις του ΝΑΤΟ στην Τουρκία για επεμβάσεις σε περιοχές της ευρύτερης Μέσης Ανατολής.

  • Λόγω των καλών σχέσεων με τον Αραβικό κόσμο και τα Μουσουλμανικά κράτη η αναπτυσσομένη συνεργασία  με το Ισραήλ θα πρέπει να προβάλλεται ως αναγκαία για θέματα αντιμετωπίσεως της τουρκικής απειλής.

  • Σοβαρά θέματα που πρέπει να απασχολούν την Ελλάδα είναι η υπογεννητικότης που έχει ως αποτέλεσμα την μείωση και γήρανση του πληθυσμού και η λαθρομετανάστευση που αλλοιώνει τον κοινωνικό ιστό της χώρας.

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΡΑΤΑ

Οι κινήσεις των θεσμικών προέδρων των ΕΑΑ (επίσκεψη πρωθυπουργού, συνέντευξη τύπου, ενημέρωση αρχηγών κομμάτων, απανωτές παρουσιάσεις σε κανάλια)  έδωσαν σωστή πληροφόρηση στον ελληνικό λαό για τα προβλήματα των ε.ε. και ε.α. στελεχών των Ε.Δ.

Αποκορύφωμα ασφαλώς υπήρξαν οι δύο εντυπωσιακές κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας των Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

Η καθολική συμμετοχή όλων των φορέων ΕΔ και ΣΑ επιβεβαίωσαν το «ισχύς εν τη ενώσει». Όταν παραμερίζουμε τις μικρολεπτομέρειες προς χάριν της ουσίας, μπορούμε να μεγαλουργήσουμε.

Σε όλους αξίζουν θερμά συγχαρητήρια.

Κων. Νυχτάκης

Σημ. (Ε) ε.α. ΠΝ

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ

                                             Γράφει  ο  Αντιπλοίαρχος  Π.Ν. ε.α.  Στ. Παπαδάς

Στους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε εμείς οι ΄Έλληνες, εν μέσω του διεθνούς ανταγωνισμού, της παγκοσμιοποίησης, του σύνθετου και πολύπλοκου χαρακτήρα των  Εθνικών μας θεμάτων, της οικονομικής μας καταβαράθρωσης και διαβαίνοντας τις κρύες ημέρες του Χειμώνα, φορώντας για τις σωματικές μας ανάγκες τα όποια βαριά ρούχα διαθέτουμε, νοιώθουμε πέραν αυτών, όσο ποτέ άλλοτε περισσότερο γυμνοί, στα ενδότερα του επιδερμικά  περιτυλιγμένου  σώματός μας.

Διαχρονικά οι διανοούμενοι και οι επιστήμονες της γης, συγκλίνουν υπέρ της άποψης ότι, ο άνθρωπος εξελικτικά μετασχηματίσθηκε έτσι, ώστε να χαρακτηρίζεται ‘’σοφός’’. Ακολούθως και ενώ οι άνθρωποι ξεκίνησαν από την Αναγέννηση, έφθασαν στο σήμερα διαμορφώνοντας ένα νέο είδος ανθρώπου, ο οποίος φαίνεται ότι, απολακτίζει το χαρακτηριστικό γνώρισμα του ‘’σοφού’’  (δηλαδή του πολυμαθούς, εμβριθούς και συνετού) και δεχόμενος τη μετάλλαξή του, μεταβαπτίζεται εισάγοντας στη θέση αυτού, τον όρο ‘’οικονομικός’’ (δηλαδή τη σημερινή μορφή, του ολόγυμνου ανθρώπου).

Τούτο συντελείται διότι το χρήμα, αφού έφθειρε εν πολλοίς τους θεσμούς και εκτόπισε πολλές ηθικές αξίες, κατέλαβε την πρώτη θέση, θέτοντας ως παρεπόμενες και μη ουσιώδεις τις αξίες εκείνες, που ευρίσκουν ερείσματα στις πραγματικές  ανάγκες  των ανθρώπων, όπως π.χ. τη Θρησκεία, την Πατρίδα, την Οικογένεια, την Παιδεία, τις Παραδόσεις, την Αγάπη, την Εμπιστοσύνη, την Αλήθεια, την  Αλληλεγγύη, την  Εντιμότητα, το  Σεβασμό, την  Ανιδιοτέλεια, την  Αξιοπρέπεια  κ.λ.π.  Κατ΄ αυτό τον  τρόπο αναδιαμορφώθηκε  η ζωή  μας, λαμβάνοντας μία μόνιμη μορφή σχοινοβασίας, αμφιταλαντευόμενη  επικίνδυνα δεξιά, αριστερά, επάνω και κάτω.

Οι άνθρωποι παρατηρώντας τις πράξεις και τον τρόπο των ενεργειών, όσων άσκησαν την εξουσία στην Πατρίδα μας και δίδοντας έμφαση  στο χειρισμό των μεγάλων  προβλημάτων  που  αντιμετωπίζουμε  (όπως   π.χ.  Εθνικά  Θέματα, ανάγκη περιφρούρησης  των  συνόρων της Χώρας μας από την εισροή λαθρομεταναστών, σοβαρή οικονομική κρίση και αδήριτη ανάγκη  δημιουργίας προϋποθέσεων,  για  εξασφάλιση εργασίας   και  ανεύρεση  τρόπων  προσπορισμού εισοδήματος για τους πολίτες  κ.λ.π.) και αφού διαπιστώνουν ότι, οι άρχοντες αυτοί, αποδεικνύονται λίγοι ή μικρότεροι των περιστάσεων, τους γυρίζουν την πλάτη τους. Περαιτέρω περιορίζονται στον εαυτό τους και υπηρετούν  το στενό χώρο του ατόμου τους και της οικογένειάς τους, εξυπηρετώντας με το δικό τους τρόπο, ένα παράλογο ατομικισμό. Τούτο άλλωστε δεν συμβαίνει και δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί ως μία αντεπίθεση, στην επιδεικνυόμενη ανάλγητη  συμπεριφορά της Πολιτείας εναντίον των πολιτών, αλλά ως απόρροια της δημιουργούμενης ανάγκης, η οποία εν προκειμένω παρορμείται από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης του φρόνιμου και αδύναμου ανθρώπου, ο οποίος αντιδρά αμυνόμενος μπροστά σε ένα σύνολο σύνθετων προβλημάτων, όπου οι δρόμοι εν μέσω των οποίων ευρίσκεται, δεν του προσφέρουν διέξοδο για αναζήτηση λύσεων. Το φαινόμενο αυτό βέβαια, παρουσιάζεται έξω από όσα μας επιτάσσει και  μας  προσφέρει  μία  οργανωμένη  κοινωνία  με  απαράβατους κανόνες και νόμους, που συνθέτουν και συντελούν  στην αρμονία και την ισορροπία του κοινωνικού βίου. Στο σημείο αυτό πρέπει επίσης να επισημανθεί το γεγονός ότι, στον αντίποδα της  αυτοσυντήρησης, (φαινόμενο και  αυτό των προαναφερομένων αιτιών) ευρίσκονται  αρκετοί  συμπολίτες  μας, οι  οποίοι  αφού κάμπτονται εύκολα από τις  ατυχείς οικονομικές συγκυρίες και άλλες κρίσεις και μη δυνάμενοι να αντιδράσουν διαφορετικά μέσα από μία μάχη, ώστε να τις υπερνικήσου ή να τις αντιπαρέλθουν, απαρνούνται  τις χαρές και  τα θέλγητρα της ζωής και προβαίνουν στο παράτολμο διάβημα αφαίρεσης της ζωής των με τα  ίδια τους τα χέρια, διαπράττοντας  κατ΄ αυτό τον τρόπο, το αδίκημα της λιποταξίας από τη ζωή.

Παρακολουθώντας όλοι μας και βλέποντας με τα μάτια μας το συνάνθρωπο, να δημιουργεί ο καθένας τη δική του άποψη, θεωρία και ακολουθητέα τακτική που  υποστηρίζει  και  εφαρμόζει, διαπιστώνουμε  εν πρώτοις, τον  σχηματισμό μιας πολυγνωμίας  πνευματικής, πολιτικής, ηθικής και διάφορες ιδέες επίλυσης των προβλημάτων που απασχολούν τον τόπο μας, συναρτήσει των ευρισκομένων σε εξέλιξη θεμάτων σε παγκόσμια κλίμακα, που μας βομβαρδίζουν  ακατάπαυστα τα ΜΜΕ (ημερήσιος και περιοδικός τύπος, τηλεόραση, διαδίκτυο, κ.λ.π).

Τα  πολιτικά  στηρίγματα  στα  οποία  ελπίζαμε  και  επενδύσαμε  όλοι μας,  πέφτουν το ένα μετά το άλλο από τα επιχειρήματα αυτών που φέρνουν νέες θέσεις, έως ότου  και αυτά καταρριφθούν με τη σειρά τους από άλλα, τα οποία  θα διαδεχθούν τα  προηγούμενα, χωρίς να  πείθουν στο  σύνολό τους ότι, υπάρχει στο βάθος η οποιαδήποτε ένδειξη διεξοδικής λύσης, σε μία εποχή που όλοι  μας αισθανόμαστε την αδήριτη  ανάγκη, για  μία σταθερή βάση, ώστε να ορθώσουμε το κεφάλι μας.

Οι εντεινόμενες διαμαρτυρίες από  διάφορες πληγείσες κατηγορίες συμπολιτών μας, του δημόσιου  και του ιδιωτικού βίου, μέσω των ενώσεων, ομοσπονδιών, συνδέσμων, σωματείων, διαφόρων συλλόγων κ.α. ομάδων ανθρώπων κοινών προελεύσεων και συμφερόντων, μηδέ εξαιρουμένων και των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, εν ενεργεία και εν αποστρατεία, ελλείψει της αναμεταξύ των δυνατότητας συνομολόγησης από κοινού, σκοπών, προτάσεων, αλλά  και  εξεύρεσης  τρόπων  προσέγγισης  των Πολιτικών Παραγόντων, για  εποικοδομητικές συζητήσεις μαζί τους, προς  αναζήτηση ρεαλιστικών λύσεων, πέραν της μεμονωμένης και πρόσκαιρης προσφοράς/ αναλαμπής χαράς, υποσχεσιολογίας και ελπίδας, σχετικά με την καθημερινότητα, ουδέν ουσιώδες μπορούν να πετύχουν. Τούτο συντελείται εν προκειμένω διότι, η διάτρηση του ασφυκτικά διαμορφωθέντος  κλοιού, με τα αυξανόμενα οικονομικά κυρίως προβλήματα, που περιβάλλει τις διάφορες κοινωνικές τάξεις όπου συγκαταλέγονται και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, παρεμποδίζεται από τις επισκιάσεις των προαναφερομένων παραγόντων/ αδυναμιών, τα συνεχώς αναφυόμενα νέα όργανα εκπροσώπησής των, καθώς επίσης και τις διάφορες διασπαστικές τάσεις μεμονωμένων ατόμων εντός των εν λόγω οργάνων, τα οποία ενίοτε δημιουργούν υπόνοιες, εξάρτησης και εξόρμησής των από πολιτικά ελατήρια.

Η οποιαδήποτε προβαλλόμενη σωτήρια λύση, σε αυτό το μεγάλο πρόβλημα με  ανυπέρβλητα εμπόδια  για την  ανάσχεση  της  όλης  προσπάθειας, δεν θα μπορούσε να  αντεπεξέλθει  στο  σκοπό  της, γιατί  θα απαιτηθεί η ύψωση ενός τόσου  δυνατού  αναχώματος, τόσο  σίγουρου, μεγαλειώδους και ακατάβλητου,ώστε τίποτα να μη  μπορεί να το καταρρίψει. Τούτο άλλωστε  μπορεί να προκύψει, καθόσον στο άμεσο  μέλλον, λόγω  εξάρτησης  και  πλήρους υποταγής της οικονομίας  μας  σε  ξένους Θεούς με  σκληρά ανταλλάγματα και πολιτικές δεσμεύσεις, εάν εμφανιστεί μία ιδεολογία η οποία μπορεί αργότερα να καταρριφθεί από κάποια άλλη, αυτόματα δημιουργείται στον άνθρωπο η μέγιστη  αμφιβολία, κάνοντάς τον σχοινοβάτη στην πορεία της ζωής του.

Είναι  προφανές  ότι  το κακό, το  οποίο δημιουργήθηκε με την προβολή των πρώτων συμπτωμάτων,  έκπτωσης των θεσμών και των αξιών της Χώρας μας, της παγκοσμιοποίησης, της βεβαρυμμένης και υποτεταγμένης οικονομίας μας και της εισροής και μόνιμης εγκατάστασης στον τόπο μας, μεγάλου αριθμού οικονομικών  μεταναστών / λαθρομεταναστών, με  προοπτική  πολιτογράφησης ικανού  αριθμού αυτών, με ότι αυτό  συνεπάγεται  από απόψεως βλαπτικής επίδρασής των, στην ανανέωση του καταρρέοντος γηγενούς Ελληνικού πληθυσμού, δεν  καταγράφει, ούτε  και καταδεικνύει στον ορίζοντα σαφή σημεία θεραπείας του. Όμως καθίσταται ευδιάκριτο ότι, μακροπρόθεσμα αν και δεν θα  παρατηρηθεί η  ερήμωση  της Χώρας, εντούτοις  θα  παρουσιασθεί η  σταδιακή δημιουργία μιας αλλογενούς πληθυσμιακής σύνθεσης και φυσιογνωμίας. Αυτό άλλωστε θα πρέπει να θεωρηθεί ως μία βεβαία επερχόμενη αλλαγή στον τόπο μας, καθόσον η οικονομική  επιβάρυνση της πολυμελούς Ελληνικής οικογένειας δια μέσου της υπερφορολόγησης των παιδιών, δεν αναστρέφει τις υπάρχουσες δυσμενείς συνθήκες ενθάρρυνσης του αυτόχθονος  πληθυσμού για τεκνοποίηση, παρά το σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Χώρα. Δυστυχώς οι επικρατούσες συνθήκες στον τομέα της οικονομίας, αλλά και της εισροής  λαθρομεταναστών στη Χώρα μας, δυσχεραίνουν  ακόμη  περισσότερο την  αντιμετώπιση  του  προβλήματος, καθιστώντας  το  ακαταμάχητο, ενώ  θα πρέπει πάση θυσία, να αποτρέψουμε το ξέσπασμα μιας  προπαρασκευαζόμενης/ κυοφορούμενης καταιγίδας.

Όμως  ύστερα από όλα  αυτά, τι μέλλει  γενέσθαι; Εκτός  από τη  στηλίτευση όλων των κακώς κειμένων, τι μπορούμε να πράξουμε για να τα θεραπεύσουμε,  τώρα που η κοινή γνώμη (ντόπια και ξένη) είναι εναντίον όλων μας; Ποιος είναι εκείνος  ο  παράγοντας  που  θα αναστρέψει τα  διεθνή οικονομικά  και πολιτικά συμφέροντα, καθώς επίσης και τις υπόγειες συνδιαλλαγές, ώστε να μη μείνουμε κυριολεκτικά μόνοι μας στη διεθνή απολυτότητα;

Αλήθεια πόσο  δύσκολο είναι, να  μην  αρκεσθεί και να μην επαναπαυτεί  κανείς στις πατρικές του κληρονομιές και στις προπατορικές δάφνες, αλλά να τα διατηρήσει όλα αυτά ή να δημιουργήσει κάτι δικό του; Όπως και να έχει όμως,  έχουμε προς τούτο, περιχαρακωμένα στη μνήμη μας τα κατορθώματα των προγόνων μας, που με τόσες θυσίες απέκτησαν, ανέδειξαν, διαμόρφωσαν και μετέδωσαν. ‘Άλλωστε  αυτά  τα  ανεπανάληπτα, περίτεχνα δημιουργήματά τους και ο πολιτισμός τους, υπήρξε η διαχρονική αιτία εκτροφής  εναντίον μας, ζηλόφθονων αισθημάτων από τους διάφορους βάρβαρους λαούς. Για την υπεράσπιση  και διατήρηση  της ανεξαρτησίας του χώρου αυτού, την ανάπτυξη της Οικονομίας και  την πρόοδο του  Πολιτισμού  μας, ο  Ελληνικός λαός αναγκάσθηκε να στερηθεί βασικά αγαθά επιβίωσής του και να αγωνιστεί επί  σειρά  αιώνων, αναπτύσσοντας στο έπακρο και εξαντλώντας όλες του τις δυνάμεις και δυνατότητες, ώστε με θάρρος, ανδρεία, επιδεξιότητα, αυταπάρνηση και σπάνια με ανώτερα οπλικά συστήματα ή άλλα υποστηρικτικά μέσα, ολιγάριθμοι άνδρες να  κατανικήσουν  τόσο  στην ξηρά  όσο  και στη  θάλασσα, πολυπληθέστατους αντιπάλους. Εδώ άλλωστε δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας, τα σοφά λόγια του βαθυστόχαστου, αισθαντικού νομπελίστα ποιητή μας Γεωργίου Σεφέρη, ο οποίος θυμίζοντάς μας με τα λόγια του, «Σβήνοντας  ένα  κομμάτι  από  το παρελθόν,  είναι  σαν  να  σβήνεις  και  ένα  αντίστοιχο  κομμάτι  από  το μέλλον» αντιλαμβανόμαστε ότι, αν θέλουμε να έχουμε μέλλον, πρέπει να δια-τηρήσουμε αναλλοίωτα τα πολύτιμα κομμάτια του παρελθόντος, μέσα από τα οποία θα οδηγούμεθα σε σωστή πορεία. Καιρός λοιπόν είναι, να καλλιεργήσουμε τις αρετές τους και να αναπαράγουμε  τα  κατορθώματά τους, παραμένοντας (Πολιτικοί, Πολίτες  και Στρατιωτικοί) ενωμένοι, πάντα  Έλληνες στη συνείδηση, για  τους ΄Ελληνες  και για την Ελλάδα, με θάρρος, φρόνηση και καρτερικότητα, συντασσόμενοι και εμείς οι απόμαχοι του στρατεύματος, (εξασθενημένοι και ανάπηροι) στον κοινό αγώνα, τόσο σε πολεμική, όσο και σε ειρηνική περίοδο, ακόμη και με αδειανή τη φαρέτρα μας, διαθέτοντας  για  την  Πατρίδα την  όποια υπολειμματική  μας  δυνατότητα, υποβασταζόμενοι  με τα  μπαστούνια  και τις  πατερίτσες. Οδηγός όλων μας ας γίνει η γνώση της ιστορίας, πίστη μας η αφοσίωσή μας στο Θεό και στην Πατρίδα, πυξίδα  μας οι  αρετές της φυλής   μας και  στόχος μας  τα   πεπρωμένα του ΄Εθνους μας. Στο σημείο αυτό έρχονται στη σκέψη μας, τα παρακάτω εξίσου σοφά λόγια του Πρόδρομου και Πρωτεργάτη του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, (κήρυκα του ξεσηκωμού του γένους)ποιητή μας Ρήγα Φεραίου, τα οποία με την αλληγορική / μεταφορική  τους  έννοια και τη διαχρονική τους  αξία, αφού  καθίστανται επίκαιρα, μας οδηγούν και πάλι και μας προτρέπουν, να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα της Πατρίδας μας, τόσο για τη  διάσωση  της φυσιογνωμίας της από τον επιχειρούμενο Εθνικό αποχρωματισμό της, όσο και για τη διαιώνιση της Ελληνικής Ιδέας, αλλά και την ανόρθωση της Εθνικής μας Οικονομίας, στηριζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις

Μην  ελπίζετε  εις  ξένους

και  υιούς  νενοθευμένους,

η   Πατρίς  να  λυτρωθεί.

Της   Ελλάδος  η  πριν  δόξα,

Με  των  τέκνων  της  τα  τόξα,

θέλει  πάλιν  επιστρέψει,

νέους  ήρωες  να  στέψει.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ Ε.Δ.

ΣΚΕΨΕΙΣ

Του Ναυάρχου ε.α. Γρ. Δεμέστιχα ΠΝ

Με τη βαρύτητα που έχουν οι θέσεις του επίτιμου αρχηγού Στόλου, Ναυάρχου ε..α Γρ. Δεμέστιχα ΠΝ δημοσιεύουμε την ενδιαφέρουσα επιστολή που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΄΄Καθημερινή΄΄ , όπου με εύστοχες παρατηρήσεις και προτάσεις δηλώνει απερίφραστα ΄΄οικονομικά προβλήματα ναι, αλλά και εθνική κυριαρχία με ετοιμοπόλεμες Ε.Δ.΄΄

΄΄ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΉ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗ΄΄.

Του Ναυάρχου ε.α. Γρ. Δεμέστιχα ΠΝ

15/10/2012

Κύριε Διευθυντά,

Η οικονομική κατάσταση της χώρας είναι και θα παραμείνει τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα κακή, με αποτέλεσμα να μειώνεται η εθνική ισχύς αφού η υγιής οικονομία είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη όλων των συνιστωσών της ισχύος.

Στην παρούσα περίοδο όλοι οφείλουμε να συνεισφέρουμε για την οικονομική ανόρθωση της χώρας προσφέροντας και από το υστέρημά μας.

Διαρκής όμως στόχος κυβερνώντων και λαού παραμένει η προάσπιση των εθνικών συμφερόντων που κατατάσσονται κατά προτεραιότητα αναλόγως της σπουδαιότητας ενώ ορισμένα εξ αυτών, όπως η εθνική κυριαρχία, είναι αδιαπραγμάτευτη. Οι περικοπές σε δαπάνες σε όλα τα υπουργεία/οργανισμούς είναι μεγάλες αλλά μάλλον αναγκαίες. Το αυτό ισχύει και για το ΥΕΘΑ, ο νέος υπουργός του οποίου εξήγγειλε ορισμένα λογικά μέτρα που αφορούν την οικονομικότερη λειτουργία του Στρατεύματος, ενώ φαίνεται ότι δεν μπόρεσε να πείσει του δανειστές μας για την αποφυγή μεγάλων περικοπών σε μισθούς και συντάξεις των στρατιωτικών, οι οποίοι έχουν τις χαμηλότερες αποδοχές στο Δημόσιο, με αρνητικό αποτέλεσμα στο ηθικό των στελεχών. Θα αναφέρουμε μερικές σκέψεις που εκτιμούμε ότι θα βελτιώσουν την απόδοση των Ε.Δ., χωρίς να επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, με την ελπίδα να εξεταστούν από τον κ. ΥΕΘΑ.

Είναι γεγονός ότι τα εξοπλιστικά προγράμματα έχουν ανασταλεί ενώ τα υπό εξέλιξη, αποπληρωμένα κατά μεγάλο ποσοστό, δεν προχωρούν. Παράλληλα δε η οροφή του Στρατεύματος και ιδίως του Στρατού Ξηράς είναι εξαιρετικά μειωμένη. Ο ΥΕΘΑ θα πρέπει όμως να εξασφαλίσει στους κλάδους των Ε.Δ. τους πόρους για να λειτουργεί το υπάρχον υλικό και να συμπληρώνεται η οροφή σε προσωπικό που θα είναι επαρκώς εκπαιδευμένο προκειμένου να μη συμβούν δυσάρεστες και μη αναστρέψιμες καταστάσεις, δεδομένου ότι  η Τουρκία δεν παύει να υπενθυμίζει τις άδικες διεκδικήσεις εις βάρος της χώρας μας και της Κύπρου, τις οποίες θα επιβάλει είτε με απειλή χρήσης βίας είτε με χρήση βίας όταν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες γι΄ αυτήν και κυρίως απαλλαγεί από το κουρδικό πρόβλημα και επιλύσει τις σχέσεις της με την Συρία.

Παραθέτουμε επιγραμματικά ορισμένα από τα θέματα που θα πρέπει να εξετάσει ο κ. ΥΕΘΑ που έχουν στόχο την αύξηση της ισχύος των Ε.Δ. χωρίς να αιτούνται πρόσθετοι πόροι από τον κρατικό προϋπολογισμό:

  • Επανεξέταση του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας του ΥΕΘΑ: Ο υπουργός των Ιμίων δημιούργησε το 1994 (αλλά και όλοι οι επόμενοι υπουργοί διετήρησαν) ένα αναποτελεσματικό θεσμικό πλαίσιο που λειτουργεί σπάταλα με εκατοντάδες επιτελείς, ενώ δημιουργείται σύγχυση αρμοδιοτήτων μεταξύ ΥΕΘΑ – ΓΕΕΘΑ – Κλάδων των Ε.Δ. Αυτό το θεσμικό πλαίσιο λειτουργεί με αδιαφάνεια και επέτρεψε να δημιουργηθούν τεράστια οικονομικά σκάνδαλα, ενώ δεν εξασφαλίζει  τη συνέχεια λειτουργίας του υπουργείου. Κατά τη γνώμη μας το επιτελείο του υπουργού πρέπει να περιορισθεί σε βασικές αρμοδιότητες που θα καλύπτουν θέματα Πολιτικής Εθνικής Αμύνης, προϋπολογισμού, διαφάνειας, εφαρμογής κυβερνητικής πολιτικής, νομικά, δημόσιες σχέσεις, εποπτεία οργανισμών που υπάγονται απευθείας στο ΥΕΘΑ, ενώ ο υπουργός θα έχει ως βασικά του επιτελεία το ΓΕΕΘΑ και τους Κλάδους των Ε.Δ. που εξασφαλίζουν διαχρονική συνέχεια και συγχρόνως θα επιτυγχάνει οικονομία αλλά και θα τονίζει την εμπιστοσύνη που έχει για το Στράτευμα.

  • Εξεύρεση οικονομικών πόρων: Με δεδομένο ότι ο προϋπολογισμός του ΥΕΘΑ έχει περικοπεί, απαιτείται η εξεύρεση άλλων πόρων για την ορθή λειτουργία των Ε.Δ., την συντήρηση του υλικού και τη μελλοντική προώθηση εξοπλιστικών προγραμμάτων, με την κατά προτεραιότητα υλοποίηση των εν εξελίξει προγραμμάτων. Προτείνουμε την αύξηση της παρακράτησης (φορολογίας) των τόκων των καταθέσεων κατά 5% – 10% και την αποκλειστική διάθεση για τις Ε.Δ. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων καταθετών θα δεχθεί αγόγγυστα αυτήν την παρακράτηση γιατί θα ξέρει ότι τα χρήματά τους προορίζονται για την ασφάλεια της χώρας. Συμπληρωματικά θα μπορούσε να λειτουργήσει η έκδοση Λαχείου Ε.Δ., όπως είχε λειτουργήσει των περασμένο αιώνα (Λαχείο Στόλου).

  • Ουσιαστική αύξηση της θητείας των στρατευσίμων. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την καλύτερη στελέχωση, βελτιωμένη εκπαίδευση, εκπαιδευμένη εφεδρεία, μείωση του αριθμού προσλήψεων επαγγελματιών οπλιτών με αντίστοιχη εξοικονόμηση δαπανών που θα χρησιμοποιηθούν για τη μερική αντιμετώπιση του κόστους των στρατευσίμων ενώ θα εδίδετο συγχρόνως το μήνυμα αποφασιστικότητας προς τη Τουρκία.

  • Περιορισμός βαθμολογικών αποκαταστάσεων: Να τεθεί φραγμός στις πολυπληθείς βαθμολογικές (και οικονομικές) αποκαταστάσεις, που πραγματοποιούνται μέσω του ΣτΕ, με νομοθετική ρύθμιση που δεν θα επιτρέπει την πέραν ενός βαθμού προαγωγή των τυχόν αδικηθέντων από τις κρίσεις. Σημειούται ότι η χώρα μας έχει σήμερα δεκάδες χιλιάδες ανώτατα εν αποστρατεία στελέχη των Ε.Δ. και Σ.Α., που μέσα σε μία ημέρα προήχθησαν αναδρομικά τρεις, τέσσερις ή και περισσότερους βαθμούς, που πέραν της οικονομικής αιμορραγίας στο κράτος επιφέρουν και την απαξίωση των βαθμών.

Οι παραπάνω σκέψεις δεν εξαντλούν τα θέματα που είναι δυνατόν να εξετάσει ο ΥΕΘΑ για την αναβάθμιση των Ε.Δ., είναι όμως ενδεικτικά ότι μέσα στην οικονομική κρίση μπορούν να αναληφθούν πρωτοβουλίες ώστε να διατηρούνται ετοιμοπόλεμες Ε.Δ.

Γρηγόριος Δεμέστιχας – Επίτιμος αρχηγός Στόλου

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΖΩΗΣ

 

Του Γιάννη Γ. Γαϊτάνη

Η ζωή είναι ωραία όταν ξέρεις να τη ζεις. Ο άνθρωπος είναι επισκέπτης και διαβάτης της ζωής. Έρχεται και φεύγει. Η ζωή τον διδάσκει. Τον τιμωρεί μόνο για τα λάθη του και τα σφάλματά του. Δεν υπάρχει ευτυχισμένη ζωή. Ευτυχισμένες στιγμές υπάρχουν. Τραγούδα και γλέντησε σήμερα. Δεν ξέρεις το αύριο.

Αγάπα τον άνθρωπο με την καρδιά σου. Συγχώρεσε τους εχθρούς σου προσφέροντας αγάπη. Στη ζωή πρέπει να δίδουμε αγάπη και βοήθεια στον φίλο μας και να μάθουμε το όνομα του γείτονά μας. Από το μπαλκόνι μας να του τραγουδάμε μέχρι να ανοίξει το κλειστό του παράθυρο.

Η επιτυχία στη ζωή δεν σε περιμένει στον σταθμό. Συνοδοιπορεί μαζί σου με τον τρόπου που ταξιδεύεις. Στη ζωή όποιος έχει φτερά, κινδυνεύει να κατασπαραχθεί από εκείνους που δεν έχουν παρά μόνο νύχια!

Σταμάτα να ζεις στο παρελθόν και προσπάθησε να ξεχάσεις τα όνειρα που είναι απραγματοποίητα.

Μοίρασε του στόχους σου σε εβδομαδιαίες εργασίες και γράψε τον προγραμματισμό σου.

Ξύπνησε τον μικρό γίγαντα που κρύβεται μέσα σου.

Διάβαζε καθημερινά τα θετικά μηνύματα.

Άφησε τη φαντασία σου ελεύθερη και οραματίσου τους στόχους σου. Τράβα μπρος με κρίση πάντα συμφέρον σου και την εκπλήρωση των στόχων σου.

Μην εγκαταλείψεις ποτέ τις προσπάθειές σου και την εκπλήρωση των ονείρων σου. Πάντα να θυμάσαι: Καμία επιτυχία δεν πραγματοποιείται με τις πρώτες προσπάθειες. Μάθε πρώτα να χάνεις. Οι πετυχημένοι άνθρωποι εγγυώνται την επιτυχία σου. Και μην ξεχνάς αυτά τα διδάγματα της ζωής. Η ζωή διδάσκει και τιμωρεί.

ΣτΣ: Το ΄ψαρέψαμε΄ από την εφημερίδα «ΠΕΝΤΑΓΙΩΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ»

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΡΑΤΑ. Θ.Α.Ν.

 

Μία ακόμα περίοδος παραθερισμού στο ΘΑΝ έφτασε στο τέλος της.

Χιλιάδες παραθεριστές κι επισκέπτες απόλαυσαν και χάρηκαν την όμορφη γωνιά της Αγ. Μαρίνας. Για την δημιουργία όμως αυτού του μικρού παράδεισου πολύ λίγοι γνωρίζουν, ιδίως από τις νεότερες γενιές, πως και ποιοι αγωνίστηκαν να τον δημιουργήσουν. Μήπως θα έπρεπε η ηγεσία του Π.Ν. με την ευκαιρία των 40 ετών από λειτουργίας του ΘΑΝ, να τοποθετήσει σε κάποιο χώρο του παραθεριστικού κέντρου μία πλάκα που να αναφέρει τα ονόματα των πρωτεργατών μαζί με μία σύντομη ιστορία του; Νομίζω ότι τους το οφείλουμε.

Κ. Νυχτάκης

Σημ. (Ε) ε.α. Π.Ν.

 

Τ.Ε.Σ. 28 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ!!!!!

ΚΑΙ ΠΩΣ ΔΙΑΛΥΣΑΜΕ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ

 

Δικαιολογημένα επικρατεί ανησυχία μεταξύ των μερισματούχων του ΜΤΝ για την τύχη του ταμείου τους. Από επίσημη αλληλογραφία του 1984 μεταξύ υπηρεσιών του ΠΝ, ΓΕΕΘΑ/ΔΟΙ/2, νομικής υπηρεσίας ΥΕΘΑ και non papers του τότε Υπουργού Οικονομίας, παίρνουμε μία γεύση για το πως άρχισε η …..κατηφόρα των υγειών ταμείων σε προσπάθεια στήριξης των μη υγειών.

Τα έγγραφα μας τα παραχώρησε ο ε.α. Υποναύαρχος (Ο) Π. Μανάκος, Αρχιπλοίαρχος τότε, Δ/τής ΤΕΣ. Και όμως τόλμησε και είπε όχι και φυσικά ……πήρε προαγωγή για το σπίτι του. Τα πάντα είναι πολιτική βούληση, όπως και το συνημμένο non paper του Υπ. Οικονομίας της 5/6//84.

Οι υπογραμμίσεις και σχόλια επί των εγγράφων του κ. Μανάκου.

Στην Ελλάδα πολλές φορές η πολιτική βούληση, σημαίνει «μπάστε σκύλοι και αλέστε», αφού αγνοούν διατάξεις, δημιουργούμενα προβλήματα, ηθικούς νόμους κ.α.

Ε.Σ.

====================================

ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

ΤΑΜΕΙΟ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ

 

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

 

Προς: Υπουργό Οικονομικών κ. Γ. Αρσένη

               Μέλος Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΣ

Συνημμένα: 1) Αντίγραφο του σχετικού (ζ)

2) Αντίγραφο επιστολής από   5-6-1984 του ΥΦΕΘΑ    κ. Π. Ζακολίκου

ΘΕΜΑ: Μεταφορά των διαθεσίμων πόρων των  Στρατιωτικών Ταμείων από την Τράπεζα της Ελλάδος στη Γενική Τράπεζα  Ημερομηνία: 6-9-1984

ΣΧΕΤ:α. ΓΕΕΘΑ/ΔΟΙ/2Φ.890/35/302967/6-6-1984

            β. Ν. 3424/1927

            γ. Αν. Νόμος 1611 από 31-12-1950

            δ. Ν. Διάταγμα 2999/1954

            ε. Κ.Ν.4944/1931 ΄΄Περί Ταμείου Εθνικού Στόλου΄΄

            στ. Κοινή Απόφαση Υπουργού Συντονισμού και Οικονομικών με αριθμό   23699 από 31-1-1956

            ζ. Νομική Διεύθυνση ΥΕΘΑ αρ. Πρωτ. ΕΜΠ 280/Ερ. 788 αρ. Γνωμ. 669/84          από 8-7-1984

            η. Απόφαση Γνωμοδοτικού Συμβουλίου ΤΕΣ 482 από 1-8-1984

Αναφέρουμε επί της σχετικής παρατηρήσεως σας στο βιβλίο Πρακτικών της Ανωτάτης Διοικούσας Επιτροπής το ΤΕΣ τα κατωτέρω:

α. Με το σχετικό (α) διαβιβάστηκε στο ΤΕΣ επιστολή του ΥΦΕΘΑ κ. Π. Ζακολίκου με την οποία ζητείται γενικά από τις ΄΄Διοικήσεις των Στρατιωτικών Ταμείων΄΄ να ενεργήσουν στη Τράπεζα της Ελλάδος Διεύθυνση Νομισματικής Πολιτικής και Τραπεζικών Εργασιών για να μεταφερθούν τα διαθέσιμα κεφάλαια των Ταμείων που είναι κατατεθειμένα σύμφωνα με τα σχετικά (γ) και (δ) σε αυτή. Στη Γενική Τράπεζα της Ελλάδος

β. Η μεταφορά αυτή αποτελεί ειδικότερη ρύθμιση με σκοπό την εκμετάλλευση των διαθεσίμων κεφαλαίων των Στρατιωτικών Ταμείων για την χρηματοδότηση ειδικών προγραμμάτων σε τομείς που η Γενική Τράπεζα λόγω των σχέσεων της με τις Ένοπλες Δυνάμεις έχει μεγαλύτερη αρμοδιότητα.

2. Τα ανωτέρω τέθηκαν προς λήψη αποφάσεων στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο του ΤΕΣ το οποίο αφού έλαβε υπόψη:

α. Ότι το ΤΕΣ κατά τον τύπο και κατά την ουσία δεν διαφέρει από το Δημόσιο (είναι αποκεντρωμένη Δημόσια Υπηρεσία).

β. Ότι η τήρηση των λογαριασμών του, η διαχείριση των χρημάτων του και καθώς και η διεξαγωγή των συναλλαγών του γίνεται σύμφωνα με το σχετικό (β) από την Τράπεζα της Ελλάδος.

γ. Ότι γι΄ αυτό ακριβώς τον λόγο τα χρηματικά ποσά του ΤΕΣ που είναι κατατεθειμένα στη Τράπεζα της Ελλάδος είναι άτοκα όπως και τα χρήματα του Δημοσίου.

δ. Ότι σύμφωνα με τα σχετικά (γ) και (δ) που διέπουν από το 1950 και μετά το καθεστώς των καταθέσεων των ΝΠΔΔ (αν εκληφθεί το ΤΕΣ σαν ΝΠΔΔ) τα διαθέσιμα τους έχουν  κατατεθεί υποχρεωτικά στη Τράπεζα της Ελλάδος η οποία και ασκεί κατά κανόνα τις αρμοδιότητες του Ταμία τους.

ε. Ότι το ίδιο νομικό πλαίσιο ισχύει και για τα αντίστοιχα Ταμεία (Ταμείο Εθνικής Άμυνας του Σ.Ξ. και Ταμείο Αεροπορικής Άμυνας της Π.Α.) των άλλων Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων.

στ. Ότι από το άρθρο 4 του ΑΝ 1611/50 (σχετικό γ) ορίζεται ότι η Τράπεζα της Ελλάδος επενδύει περαιτέρω τα διαθέσιμα των ΝΠΔΔ σε καταθέσεις σε άλλες Τράπεζες για σκοπούς που αναφέρονται ενδεικτικά στον ανώτερο νόμο με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών και του Διοικητού της Τράπεζας της Ελλάδος.

ζ. Ότι στο άρθρο 7 του σχετικού (ε) καθορίζεται ότι τα κεφάλαια του ΤΕΣ τοποθετούνται σε έντοκο παρακαταθήκη στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (η ανωτέρω διάταξη έχει ατονήσει μετά την εφαρμογή των διατάξεων των σχετικών (γ) και (δ).

η. Την γνωμάτευση της Νομικής Διευθύνσεως του ΥΕΘΑ η οποία ζητήθηκε για την πλέον εμπεριστατωμένη μελέτη του όλου θέματος από Νομικής πλευράς και στην οποία διατυπώθηκε η άποψη ότι: ΄΄Σύμφωνα με το άρθρο 45 του καταστατικού της Τράπεζας της Ελλάδος που κυρώθηκε με το ν. 3493/1927 (και έχει ισχύ νόμου σύμφωνα με τον ίδιο νόμο) στην Τράπεζα αυτή έχει ανατεθεί η διεξαγωγή όλων των συναλλαγών, όλοι δε οι λογαριασμοί των δημοσίων επιχειρήσεων θα τηρούνται στη Τράπεζα της Ελλάδος. Επομένως είτε θεωρηθεί το ΤΕΣ ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, είτε θεωρηθεί ως αποκεντρωμένη Δημόσια Υπηρεσία δεν είναι δυνατό να κατατεθούν τα διαθέσιμά του σε άλλη Τράπεζα εκτός από την Τράπεζα της Ελλάδος,

αποφάσισε:

α. Να μην αναληφθούν ενέργειες για την μεταφορά των κατά τα ανωτέρω διαθεσίμων κεφαλαίων του Ταμείου που είναι κατατεθειμένα στη Τράπεζα της Ελλάδος, στη Γενική Τράπεζα γιατί αυτό αντίκειται στις διατάξεις των σχετικών (β), (γ), (δ), (ε) και (στ).

β. Να αναληφθούν ενέργειες ενημερώσεως της Ανωτάτης Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΣ για την λήψη οριστικής αποφάσεως επί του θέματος και σε συνέχεια την ενημέρωση της Ιεραρχίας.

3. Συνημμένα και για την καλύτερη ενημέρωσή σας, επισυνάπτουμε αντίγραφα της επιστολής του ΥΦΕΘΑ κ. Π. Ζακολίκου και της Γνωμοδότησης της Νομικής Διευθύνσεως του ΥΕΘΑ και παρακαλούμε για την υπογραφή του Πρακτικού, εφόσον εγκρίνεται την προαναφερθείσα απόφαση του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του ΤΕΣ.

ΣτΣ: έπονται οι υπογραφές των:

                                    Υ/Δ ΤΕΣ                                  Δ/ΝΤΗΣ ΤΕΣ

==================================

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

ΤΑΜΕΙΟ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ

Προς: ΓΕΕΘΑ/ ΔΟΙ/ 2                                                             Αριθ. Φεκ.:875/36/84

 

ΚΟΙΝ: -ΓΕΝ/Β2-ΙΙΙ (με συνημ.)                                             Αρθ. Σχεδ.: 595

            -ΓΕΝ/Β4-ΙΙΙ (με συνημ.)                                             Ημερομηνία: 10-12-1984

            -Τράπεζα Ελλάδος (κ. Διοικητή)                                  Συνημμένα: Απόσπασμα

                                                                                                            σχετικού (η)

ΘΕΜΑ: α) Η από 5-6-1984 επιστολή του κ. ΥΦΕΘΑ κ. Ζακολίκος

               β) ΓΕΕΘΑ/ΔΟΙ/2 Φ.890/35/302967 από 6-6-1984

               γ) ΤΕΣ 875/22/84 από 28-6-1984 (όχι προς εσάς)

               δ) Έγγραφο Νομικής Δ/νσεως ΥΕΘΑ ΒΜΠ 280/Βρ.788/19-7-1984 (όχι       προς εσάς)

                ε) Πρακτικό Γνωμοδοτικού Συμβουλίου ΤΕΣ 482 από 1-8-1984

               στ) ΓΕΝ/Ε4-ΙΙΙ Φ.Β71.1/19/84 από 10-7-1984

                ζ) ΓΕΕΘΑ/ΔΟΙ/2 1ον Φ.890/43/303739 από 31-8-1984

                η) Πρακτικό Ανωτάτης Διοικούσας Επιτροπής ΤΕΣ 100 από 16-8-1984 (όχι            προς εσάς)

                θ) ΜΤΝ Φ.871.1/155/84/σχ. 79 από 5-10-1984

Η σωτηρία και των διαθέσιμων των ΜΤΝ, ΤΑΝ, ΤΠΝ και του ΝΝΑ.

Επί του σχετικού (β) με το οποίο διαβιβάσατε στο ΤΕΣ αντίγραφο του σχετικού (α) για ανάληψη ενεργειών στα σε αυτό διαλαμβανόμενα σχετικά με το ανωτέρω θέμα υποβάλλουμε συνημμένα απόσπασμα πρακτικού της Διοικούσας Επιτροπής (Πρόεδρος κ. Πρωθυπουργός) του ΤΕΣ (σχετικό η) η οποία δεν συμφώνησε στην κατά τα ανωτέρω μεταφορά των διαθεσίμων του ΤΕΣ από την Τράπεζα της Ελλάδος στη Γενική Τράπεζα για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτό.

Παρακαλούμε για τις τυχόν δικές σας ενέργειες τόσο επί του σχετικού (β) βάση των ανωτέρω όσο και επί του σχετικού (ζ) προς την Τράπεζα Ελλάδος βάσει αυτών που αναλυτικά αναφέρονται στο σχετικό (θ) σχετικά με τον τρόπο διαχειρίσεως των διαθεσίμων της από την Γενική Τράπεζα.

Αρχιπλοίαρχος (Ο) Π. Μανάκος Π.Ν.

Διευθυντής

(ΣτΣ: Να είσαι Αρχιπλοίαρχος, να περιμένεις μετά από 30 χρόνια να γίνεις Υποναύαρχος και να λες όχι στο ΥΦΕΘΑ και στον τότε Τσάρο, πρέπει να λέγεσαι……Καράμπελας και όχι Μανάκος)

ΠΡΑΚΤΙΚΟ

Η Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΣ (Πρόεδρος κ. Πρωθυπουργός) αφού έλαβε υπόψη:

α. Την Γνωμάτευση της Νομικής Διευθύνσεως ΥΕΘΑ με αριθμ. Φ. ΕΜΠ 280/ΕΡ.788 απο΄18-7-1984 η οποία καθόριζε ότι:

(1) Το άρθρο του ν.1611/50 ορίζει ότι όλα τα κεφάλαια των Δημοσίων Οργανισμών του άρθρου 1 αυτού δηλαδή των κάθε φύσεως Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και των Ασφαλιστικών Ταμείων Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου που επενδύονται με μορφή έντοκης καταθέσεως, κατατίθενται στη Τράπεζα Ελλάδος.

(2) Εξάλλου σύμφωνα με το άρθρο 45 του καταστατικού της Τράπεζας Ελλάδος, που κυρώθηκε με το ν.3424/1927 και έχει ισχύ νόμου σύμφωνα με τον ίδιο νόμο, στη Τράπεζα αυτή έχει ανατεθεί η διεξαγωγή όλων των Τραπεζικών συναλλαγών, όλοι δε οι λογαριασμοί και τα υπόλοιπα του Δημοσίου καθώς και οι λογαριασμοί τω δημοσίων επιχειρήσεων θα τηρούνται στη Τράπεζα της Ελλάδος.

(3) Επομένως είτε θεωρηθεί το Ταμείο Εθνικού Στόλου ως αυτοτελές Πρόσωπο του Δημοσίου Δικαίου, είτε θεωρηθεί ως αποκεντρωμένη Δημόσια Υπηρεσία (Συμβ. Επικρατείας 25-12-1518/79) δεν είναι δυνατό να κατατεθούν τα διαθέσιμά του σε άλλη Τράπεζα από την Τράπεζα της Ελλάδος.

β. Τη Γνωμάτευση του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του ΤΕΣ το οποίο αφού είχε λάβει υπόψη του τα αναφερόμενα ανωτέρω δηλαδή ότι:

(1) Το ΤΕΣ κατά τον τύπο και κατά την ουσία δεν διαφέρει κατά κανόνα από το Δημόσιο (είναι αποκεντρωμένη Δημόσια Υπηρεσία) και γι΄ αυτό τόσο η τήρηση των λογαριασμών του όσο και η διαχείριση των χρημάτων του καθώς και η διεξαγωγή των συναλλαγών του γίνεται από την Τράπεζα της Ελλάδας (Ν. 3424/1927). Για τον ίδιο λόγο και τα χρηματικά ποσά του ΤΕΣ που είναι κατατεθειμένα στη Τράπεζα της Ελλάδος είναι άτοκα όπως και τα χρήματα του Δημοσίου.

(2) Σύμφωνα με τον Αν. Νόμο 1611 από 31-12-1950 και το Ν.Δ. 2999/1954 που διέπουν από το 1950 και μετά το καθεστώς των καταθέσεων των ΝΠΔΔ τα διαθέσιμα, έχουν κατατεθεί υποχρεωτικά στη Τράπεζα της Ελλάδος η οποία και ασκεί κατά κανόνα τις αρμοδιότητες του Ταμία τους.

Καθώς και ότι:

α. Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Κ.Ν. 4944/1931 ΄΄Περί Ταμείου Εθνικού Στόλου΄΄ τα κεφάλια του Ταμείου (ΤΕΣ) τοποθετούνται σε έντοκη παρακαταθήκη στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (η ανωτέρω διάταξη έχει ατονήσει μετά την ισχύ του ΑΝ 1411 από 31-12-1950 και του ΝΔ 2999/1954 σε περίπτωση όμως καταργήσεως των ανωτέρω διατάξεων αναβιώνει αυτόματα).

……….είχε γνωμοδοτήσει με το πρακτικό 482 από 1-8-1984 ότι πρέπει:

α. Να μην αναληφθούν ενέργειες για την μεταφορά στη Γενική Τράπεζα των διαθεσίμων κεφαλαίων του Ταμείου που σήμερα είναι κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος, του Ν.Δ. 2999/1954, του Κ.Δ. 4944/1931 ΄΄Περί συστάσεως Ταμείου Εθνικού Στόλου΄΄ και της Κοινής Αποφάσεως Υπουργών Συντονισμού και Οικονομικών με αριθμό 23699 από 31-5-1956.

β. Να εισαχθεί το όλο θέμα στην Ανωτάτη Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΣ για την λήψη οριστικής αποφάσεως περί μεταφοράς ή όχι των διαθεσίμων κεφαλαίων του Ταμείου.

Αποφάσισε να μην μεταφερθούν στην Γενική Τράπεζα τα διαθέσιμα κεφάλια του ΤΕΣ από την Τράπεζα Ελλάδος που είναι κατατεθειμένα γιατί αυτό αντίκειται στη νομοθεσία που διέπει τα κεφάλια του ΤΕΣ.

Απόσπασμα.

«Γιατί να μην μεταφερθούν τα διαθέσιμα;» Απορία Υπουργού Οικονομίας, αφού δεν μπορεί να πείσει ο ίδιος για την σκοπιμότητα της μεταφοράς!!!

Το non paper του ιδίου Υπουργού προς τον ΥΦΕΘΑ που διερωτάται γιατί δεν υλοποιείται «μια πολιτική βούληση».
Τόσο σοβαρά θέματα διευθετίζοντο με απλά σημειώματα που κατέληγαν στον κάλαθο των αχρήστων

Απάντηση του Υπουργού Οικονομίας προς τον ΥΦΕΘΑ κ. Ζακολίκο (σε non paper αλληλογραφία)

΄΄Το ενημερωτικό σημείωμα ΔΕΝ απαντά στο ερώτημά μου. Αφού θέλουμε να μεταφέρουμε καταθέσεις στη Γενική Τράπεζα ΔΕΝ χρειάζομαι 4 σελίδες αναφορά για τα προβλήματα που υπάρχουν. Χρειάζομαι υποδείξεις για μέτρα που θα υλοποιήσουν μία πολιτική βούληση που εκφράζεται στο έγγραφο΄΄

Στον κ. Ζακολίκο (5/6/84).

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ

Μια άποψη

Του Αντιπλοιάρχου (ΗΝ) Π.Ν. ε.α. Γρηγ. Γεωργακόπουλου

Η εκκλησία μας βάλλεται πανταχόθεν, ευτυχώς όμως ανεπιτυχώς. Όταν γνωρίσαμε τον κόσμο, οι γονείς μας (αγράμματοι-εγγράμματοι, μορφωμένοι, λιγότερο μορφωμένοι), ο δάσκαλός μας, μας μίλησαν για την εκκλησία , θρησκεία, οικογένεια, την πατρίδα μας. Πιστέψαμε, γαλουχηθήκαμε, αγαπήσαμε με σεβασμό, ευλάβεια αυτά τα Θεία δώρα. Γι΄ αυτή μας την αγάπη δεν ζημιωθήκαμε μέχρι σήμερα.

Εμείς (υποτίθεται) πιο μορφωμένοι από τους παραπάνω, αλλά με λιγότερη πείρα, κάναμε σχεδόν το ίδιο για τα παιδιά μας. Όλοι από τα παλιά σχολεία έχουμε διδαχθεί πολλά για τη θρησκεία μας, γι΄ αυτό στις δύσκολες στιγμές την επικαλούμεθα, αυτός είναι και ο σωστός δρόμος. Η εκκλησία μας προσφέρει πολλά αγαθά πνευματικά και υλικά.

Πολλά από αυτά δεν τα βλέπουμε υπό κανονικές συνθήκες,. αλλά μόνο στις δύσκολες στιγμές. Όλοι μας ακούμε και βλέπουμε ότι η εκκλησία μας προσφέρει σίτιση σε χιλιάδες συνανθρώπους μας, οικονομική βοήθεια και πολλά άλλα υλικά αγαθά. Πνευματικά μας προσφέρει την ίδια τη ζωή. Οι εκπρόσωποι της εκκλησίας μας δεν είναι αλάνθαστοι, αλάνθαστος είναι μόνο ο Θεός. Στο πέλαγος της ζωής μας υπάρχει η τρικυμία και η γαλήνη.

Πολλές μανάδες σήμερα επιφυλάσσονται να μιλήσουν στα παιδιά τους για την εκκλησία μας. Λένε, άφησε το παιδί, θα μεγαλώσει και θα πάρει το δρόμο του. Πιστεύω (νομίζω) αυτό δεν είναι σωστό. Σε ορισμένα πράγματα πρέπει οι γονείς να δείξουν το σωστό δρόμο στα παιδιά τους,. Δεν είναι ντροπή να διδάξουμε τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας να κάνουν το σταυρό τους, να πηγαίνουν στην εκκλησία και γενικά για τη θρησκεία μας. Ως παππούδες-γιαγιάδες κι εμείς, να μιλήσουμε στα εγγόνια μας, όπως μιλήσαμε στα παιδιά μας για την εκκλησιά, τη θρησκεία μας και για τα παλιά δικά μας χρόνια. Δεν είναι υποτιμητικό. Όλοι ξέρουμε ότι το παρελθόν καθοδηγεί το μέλλον.

Είμαστε υποχρεωμένοι να θωρακίσουμε από τις άθεες και αιρετικές δοξασίες τα εγγόνια και τα παιδιά  μας. Επίσης, να τους παραδώσουμε τη σκυτάλη της ζωής-πίστης- στις παραπάνω αξίες.

Έτσι θα προσφέρουμε καλές υπηρεσίες στις νεότερες αυτές γενιές.

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ


Ο κ. Ρόμπιν Λέϊν Φοξ είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Μιλώντας στην εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης για μία έκθεση που γίνεται στη χώρα του για τη Μακεδονία, έκανε μία δήλωση που είναι βέβαιο ότι θα έχει προκαλέσει ταραχή στην ηγεσία των Σκοπίων.

Είναι μία δήλωση που κανένας Έλληνας πολιτικός δεν έχει τολμήσει να κάνει.

ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ;

Ο κ. Ρόμπιν Λέϊν Φοξ δήλωσε: «Αυτή η έκθεση είναι η πιο σημαντική από όσες έχουν γίνει ποτέ στην Αγγλία. Έχει ένα ιστορικό μήνυμα, το οποίο πολιτικά πρέπει να επαναλαμβάνεται. Η Μακεδονία είναι ένα ελληνόφωνο βασίλειο στη βόρεια Ελλάδα με κατοίκους που έχουν ελληνικά ονόματα και λατρεύουν τους Έλληνες Θεούς.

Αυτοί που ζουν στα Σκόπια και λένε ότι εκείνοι είναι η Μακεδονία, η πατρίδα του Αλεξάνδρου, είναι αμαθείς και εξοργιστικοί. Είναι σαν κάποιος να πει ότι το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης έχει τις ρίζες του στη Λευκορωσία και ότι η Οξφόρδη ήταν το Μίνσκ.