ΑΣ ΦΥΛΑΞΟΥΜΕ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

Απόψεις

                           

                                                                                       Γράφει ο Ελ. Σφακτός

Η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρώπη πριν μερικές δεκαετίες, χαιρετίσθηκε με τυμπανοκρουσίες και διθυραμβικούς λόγους, χωρίς βέβαια να λείπουν και οι αντίθετες φωνές.

Στην ένταξη αυτή ,ο μέσος Έλληνας  που στη μεγάλη του πλειοψηφία ανήκει στους αδιάφορους για τα τεκταινόμενα γύρω του, έβλεπε ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο και μόνο. Προσπέρασε και αδιαφόρησε προκλητικά για το πλήθος των προκλήσεων και υποχρεώσεων που μας αφορούσαν αναλογικά και έπρεπε να υλοποιήσουμε. Οι αρμόδιοι κωλυσιεργούσαν προκλητικά στην ανταπόκριση των υποχρεώσεών μας, φοβούμενοι  το πολιτικό κόστος ,και παρέπεμπαν τα πάντα στις καλένδες. Ορισμένοι

δε ,θεωρώντας  τις πολιτικές τους ικανότητες  ανώτερες εκείνων των Ευρωπαϊκών θεσμών και συναδέλφων τους, τους παραπλανούσαν, κοινώς τους κορόιδευαν, προκειμένου να κερδίσουν χρόνο. Τελικά η αναμέτρηση που  αναμενόταν και βρίσκεται σε εξέλιξη , ήρθε  σκληρή και ανελέητη . Την λένε Μνημόνιο και την σκληρότητά της τη ζούμε όλοι. Βρισκόμαστε στη τροχιά της έκπτωσης. της  παρακμής και της αναξιοπιστίας. Σε τίποτα δεν καταφέραμε να συμβαδίσουμε ίσοι προς ίσους με τους εταίρους  μας. Στην οικονομία που ήταν το αρχικό ξεκίνημα της Ευρώπης, εξ΄ου και ΕΟΚ, τα γενναιόδωρα Ευρωπαϊκά κονδύλια αντί να γίνουν επενδύσεις σε μία αναπτυσσόμενη οικονομία που θα παρήγαγε με τη σειρά της χρήμα, κατασπαταλήθηκαν σε καταναλωτικά αγαθά, ή χάθηκαν σε σκοτεινούς διαδρόμους που η διαπλοκή και διαφθορά  μεγαλουργεί  εδώ και δεκαετίες. Και  επειδή δεν έφταναν  τα Ευρωπαϊκά χρήματα, χρεώσαμε και τα δισέγγονά μας με τα αλόγιστα δάνεια  που πήραμε από τους, «χαζούς«  κουτόφραγκους, πιστεύοντας ότι  …. έχουν να λαβαίνουν. !!!

Στη κοινή εξωτερική πολιτική που ήταν το επόμενο βήμα της ενωμένης Ευρώπης, όλα μας τα Εθνικά θέματα βρίσκονται σε τελμάτωση ,και την ευθύνη την ρίχνουμε, όπως πάντα, στους  ξένους, και όχι στην ανυπαρξία μιας σταθερής εξωτερικής μας πολιτικής. Κάθε πολιτική παράταξη που κυβερνάει , αλλά και κάθε υπουργός της ίδιας κυβέρνησης εφαρμόζει δική του εξωτερική  γραμμή. Σε εξωτερικά δε θέματα γενικού  Ευρωπαϊκού προβληματισμού, ΄΄χορεύουμε΄΄ στο ρυθμό των δικών τους κελευσμάτων  ,και αν ακόμα αυτά είναι αντίθετα με τα δικά μας  συμφέροντα.

Τέλος, στη κοινή πολιτική  εσωτερικής ασφάλειας του κάθε μέλους της ένωσης, το τρίτο βήμα της κοινής Ευρωπαϊκής πορείας, μια λέξη ταιριάζει: Τραγωδία. Έχουμε καταντήσει ένα ξέφραγο αμπέλι  και κινδυνεύουμε να γίνουμε το Ευρωπαϊκό  Ghetto.

( Hot spots τα λένε σήμερα ) για τις χιλιάδες εγκλωβισμένους πρόσφυγες και μετανάστες. Η όλη δυσμενής κατάσταση τείνει να εξελιχθεί  σε μόνιμο , μέγα, εθνικό πρόβλημα, Και ενώ η Λυδία λίθος αντιμετώπισης ή και επίλυσης του θέματος είναι η Τουρκία, όχι τυχαία οι Ευρωπαίοι συνέτεροί μας, μας  θεωρούν αποκλειστικά υπεύθυνους και μας απειλούν με επιστροφή όσων προσφύγων-μεταναστών φιλοξενούν στα εδάφη τους. Ορατός ο κίνδυνος η Ελλάδα να γίνει ένα πολυεθνικό και  πολυθρησκευτικό  κράτος με ότι αυτό συνεπάγεται σε βάθος χρόνου.

Τίποτα δεν προγραμματίζεται και υλοποιείται τυχαία από τα ξένα κέντρα που ρυθμίζουν τις τύχες των λαών  Και ποτέ ο Έλληνας δεν κατάλαβε, ότι δεν υπάρχουν φίλοι και σύμμαχοι, παρά μόνο συμφέροντα.

Και ενώ ακροβατούμε στα πιο πάνω τρία βήματα, έχει εισβάλει αθόρυβα και χωρίς πολλές αναφορές ένα τέταρτο πιο επικίνδυνο και ύπουλο βήμα από τα προηγούμενα. Εκείνο με το οποίο  πιεστικά επιζητούν αλληλεγγύη και συναίνεση για πολιτιστική  ενότητα-ομογενοποίηση  των λαών της Ευρώπης, στην ανάγκη να εξασφαλιστεί μια ενιαία ταυτότητα ευρωπαϊκού πολιτισμού χωρίς να κρύβουν τις προθέσεις τους. Δήλωνε παλαιότερα ο πρόεδρος της Deutshebank  κ. Ντιτμάγιερ. << Ονειρεύομαι την Ευρώπη των Καθολικών >> Επίσης απόσπασμα από τους New York Times, << Στους αντίποδες του δραστήριου Ρωμαιοκαθολικού πολιτισμού  βρίσκονται οι θρασύδειλες χριστιανικές ορθόδοξες δημοκρατίες και το Ισλάμ,με τις απολυταρχικές παραδόσεις τους,πού απειλούν την Ευρώπη εκτρέφοντας έντονο εθνικισμό και όχι δημοκρατία >>

( βλ. Χρήστος Γιανναράς ΄΄Ευρώπη:  Πόλωση πολιτισμών΄΄ Καθημερινή  14.6.95)

Κατ΄ αυτούς ,ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός κινείται σε δύο άξονες. Ο ένας αποτελείται από τις ρωμαιοκαθολικές και προτεσταντικές κοινωνίες .ο άλλος από τις ορθόδοξες και Ισλαμικές κοινωνίες, (Samuel Huntington  πολιτικός επιστήμονας-αναλυτής.)

Στον Ισλαμικό φονταμενταλισμό που θεωρείται, και  είναι  κίνδυνος για την Ευρώπη,

παραθέτουν και την ορθοδοξία ως σκοταδιστική και μισαλλόδοξη. Στο ίδιο σακί λοιπόν με το Ισλάμ και οι χριστιανικές ορθόδοξες δημοκρατίες, !!!!

Είναι σαφείς και ωμοί στις προθέσεις τους. Τίποτα δεν γίνεται και λέγεται τυχαία.

Η Ελλάδα  διαθέτει μια πλούσια πνευματική παράδοση, μοναδική  στον κόσμο.

Γνωρίζουν ότι θα χρειαστεί σκληρή αναμέτρηση σε επίπεδο πολιτισμού και αυτοσυνειδησίας ,Πραγματικός αγώνας επιβολής για αυτούς ,επιβίωσης ή αφανισμού, σε βάθος χρόνους, ως Έθνος για εμάς.  Το θλιβερό όσο και ανησυχητικό είναι ότι στη προσπάθειά τους αυτή, βρίσκονται θιασώτες και εντός της Ελλάδας. Όψιμοι κουλτουριάρηδες, γιατί όχι και μισθωμένα φερέφωνα, ξεπερνούν σε εμπάθεια τους ξένους πατρόνες  τους. ΄΄Θεσμοί Θανάτου ΄΄

Είχαν χαρακτηριστεί  οι Ένοπλές Δυνάμεις και η Εκκλησία, ( Νικ.Δήμου Καθημερινή  20.8.95).

Αμέτρητοι είναι οι  << Φωταδιστές >> που ευτελίζουν τη γλώσσα μας. παραποιούν και συκοφαντούν την ιστορία μας. αποδυναμώνουν την παιδεία μας. Την οικογένεια την διαλύουνε από τις ιερές παραδόσεις της και την εκκοσμικεύουνε όπως και τις παραδόσεις μας. Με τη παραπληροφόρηση εύκολα κατευθύνουνε τις μάζες εκεί που θέλουν οι σύγχρονοι  ιστορικοπολιτικοί  Ευρωπαίοι …διαφωτιστές

Και βέβαια από τον ανελέητο αυτόν  πόλεμο δεν μπορούσε να λείπει και η Εκκλησία.

Έγραφε επιγραμματικά ο μεγάλος Βυζαντινολόγος Steven Runciman : ΄΄ Οι Έλληνες έχουν μια κληρονομιά για την οποία μπορούν να αισθάνονται υπερήφανοι, μια κληρονομιά που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στις εναλλασσόμενες υλικές καταστάσεις. Είναι  η Εκκλησία η οποία ήταν εκείνη η οποία παρά τις πολλές δυσκολίες, απογοητεύσεις. ταπεινώσεις μπόρεσε να προσφέρει πνευματική ανακούφιση, αλλά και να συντηρήσει –διατηρήσει τις παραδόσεις του Ελληνισμού…΄΄  Και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι οραματιστές της νέας Ευρώπης , για αυτό  θέλουν την Ελλάδα στο περιθώριο, όπως ο Καρλομάγνος (742-814)  που επιχείρησε να ενώσει την Ευρώπη αφήνοντας  εκτός συνόρων τον τότε Ελληνισμό και το Βυζάντιο. Για αυτό  η Εκκλησία πρέπει να αποκαθηλωθεί , να απομονωθεί, να ρεζιλευτεί όσο πιο πολύ μπορεί. Γραικύλοι και πιθηκίζοντες πάντα υπάρχουν να βοηθήσουν σε αυτό.

Τελικά τι πρέπει να γίνει; Υπάρχει ελπίδα;

Μόνο εάν δραστηριοποιηθεί  σύσσωμος ο πνευματικός κόσμος της χώρας και μπει ανάχωμα  μπροστά σε αυτή την λαίλαπα  αλλοίωσης  της πνευματικής μας κληρονομιάς, μπορεί να υπάρξει ελπίδα. Από την πολιτική πλευρά, φευ δεν μπορούμε να ελπίζουμε τίποτα. Ο χώρος αυτός βρίσκεται σε μόνιμη  Νιρβάνα που φτάνει  τα όρια της πολιτικής αφασίας.

Η  Ελλάδα που οι αρχαίοι της πρόγονοι, μαζί με τη Ρώμη και τον Χριστιανισμό έβαλαν τα θεμέλια του Ευρωπαϊκού πολιτισμού, η Ελλάδα που έσωσε την Ευρώπη από τα στίφη των βαρβάρων, η Ελλάδα που διέσωσε τον αρχαίο φιλοσοφικό πλούτο των μεγάλων  φιλοσόφων της, και τον οποίον μετά την άλωση τον μετέφεραν στη Δύση για να γίνει η «μαγιά« της αναγέννησης που ακολούθησε, πρέπει να σωθεί.

Στον πνευματικό κόσμο εναπόκειται να ξυπνήσει τον νεώτερο Έλληνα από το σύνδρομο της μαζικής μειονεξίας που ατυχώς διακατέχεται απέναντι στη Ευρώπη.

Η κρίσιμη πρόκληση, που σίγουρα θα αντιμετωπίσουν τα εγγόνια μας, θα είναι καθοριστική. Ή σώζουμε την πνευματική μας κληρονομιά παίζοντας τον ρόλο που μας έχουν επιφυλάξει οι αιώνες, όπως κάναμε κάθε φορά που συναντηθήκαμε με άλλους λαούς, ( όνειρο του Καποδίστρια ήταν να καταστήσει την Ελλάδα πνευματικό κέντρο της Ευρώπης,) ή αλλοτριωνόμεθα στην απορρόφηση και αφομοίωση που μας επιφυλάσσουν οι  νεωτεριστές με αντάλλαγμα  ΄΄Γκαρσόνια ΄΄ στα τουριστικά μας αξιοθέατα.

Τέλος ,μια παράγραφο του Αλέξανδρου  Παπαδιαμάντη από τον «Λαμπριάτικο  Ψάλτη«, πάντα επίκαιρη και διδακτική.

Άγγλος ή Γερμανός ή Γάλλος δύναται να είναι κοσμοπολίτης ή αναρχικός ή άθεος ή οτιδήποτε. Έκανε το πατριωτικόν χρέος του, έκτισε μεγάλην πατρίδα. Τώρα είναι ελεύθερος να επαγέλλεται, χάριν πολυτελείας, την απιστίαν και την απαισιοδοξίαν.

Αλλά ο Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην ομοιάζει με  νάνον  ανορθούμενον επ΄ακρων ονύχων και ταννύμενον να φθάση εις ύψος και φανή και αυτός γίγας. Το Έλληνικόν έθνος το δούλον, αλλ΄ ουδέν ήττον και το ελεύθερον, έχει και θα έχη δια παντός ανάγκην της θρησκείας του. Το έπ΄εμοί. ενόσω ζώ και αναπνέω και σωφρονώ δεν θα παύσω πάντοτε, ιδίως δε κατά τας πανεκλάμπρους ταύτας ημέρας, να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστόν μου, να περιγράφω μετ΄ έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά ήθη, Εάν επιλάθωμαί σου, Ιερουσαλήμ, επιλησθείη η δεξιά μου, κολληθείη η γλώσσα μου τω λάρυγγί μου, εάν μη σου μνησθώ.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΠΠ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Του Αντιναυάρχου Ε. Α. Β. Μαρτζούκου Π.Ν.

 

      ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

Εβδομήντα πέντε χρόνια μετά, η Ελλάς δεν ευρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση αλλά ευρισκόμενη σε γενική κρίση, αντιμετωπίζει ένα σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον με πληθώρα και ποικιλία απειλών, προκλήσεων και ευκαιριών.

Η υφιστάμενη παγκόσμια αστάθεια παρουσιάζει τάσεις επιδεινώσεως. Η ενεργειακή εξάρτηση και η θαλάσσια διακίνηση υδρογονανθράκων σε ποσοστό άνω του 90%, επαυξάνει τους αεροναυτικούς εξοπλισμούς πολλών κρατών και αυξάνει την στρατηγική σημασία των θαλασσίων γραμμών επικοινωνίας και ιδιαίτερα των υποχρεωτικών περιοχών διελεύσεως (π.χ. στενά Μάλακκα, Ορμούζ, Ταϊβάν, Σουέζ, Αιγαίο, Βόσπορος, Γιβραλτάρ κ.λπ.).

Η ΕΕ, με ξεθωριασμένο το όραμα της κοινής εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, αντιμετωπίζει φυγόκεντρες τάσεις, οικονομικά προβλήματα και έντονες μεταναστευτικές ροές, κυρίως Μουσουλμάνων, οι οποίες θέτουν σε δοκιμασία τις δομές, τον χαρακτήρα και τις αξίες της. Η σημαντική ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από την Ρωσία αναβαθμίζει την αξία των υποθαλασσίων κοιτασμάτων της Μεσογείου.

Η σύγκρουση για την άσκηση επιρροής μεταξύ Δύσεως και Ρωσίας, οι περιφερειακές φιλοδοξίες, η αναβίωση του ακραίου Ισλάμ, ο εμφύλιος στην Συρία και οι επιπτώσεις του, τα ενεργειακά συμφέροντα, διακρατικές αναθεωρητικές βλέψεις και αλυτρωτισμοί, εθνοτικές, φυλετικές και θρησκευτικές έριδες δημιουργούν εντάσεις και αστάθεια στην Ουκρανία, στα Βαλκάνια, τον Καύκασο, την Μ. Ανατολή, την Α. Μεσόγειο και την Β. Αφρική.

Η φιλόδοξη, αναθεωρητική, νέο-οθωμανική Τουρκία παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στο εξωτερικό και το εσωτερικό της περιβάλλον, πληροί επακριβώς τον ορισμό της πολιτικής και στρατιωτικής απειλής για την Ελλάδα. Η Τουρκία διαθέτει ισχυρούς συντελεστές εθνικής ισχύος, όπως η δημογραφία, οι Ένοπλες Δυνάμεις, η οικονομία, η τεχνολογία, το στρατηγικό βάθος και επιπλέον έχει την σταθερή πολιτική βούληση, ανεξαρτήτως Κυβερνήσεων, όπως πραγματοποιήσει τις αναθεωρητικές της διεκδικήσεις στο Αιγαίο, την Θράκη, την Κύπρο και την Α. Μεσόγειο γενικότερα. Ενδεχόμενη ένταξη ή ειδική σχέση της Τουρκίας με την ΕΕ, εκτιμάται ότι δεν θα την αποτρέψει από τις εις βάρος μας διεκδικήσεις της. Με τα τρέχοντα δεδομένα κατά τα επόμενα λίγα έτη, η ήδη υφιστάμενη σημαντική διαφορά υλικής στρατιωτικής ισχύος και αμυντικής υποδομής, πρόκειται να αυξηθεί εντυπωσιακά υπέρ της Τουρκίας, με κίνδυνο να χαθεί το εναπομένον απόθεμα αποτροπής και οι διμερείς σχέσεις να διέπονται πλέον καθαρά από πειθαναγκασμό και κατευνασμό αντίστοιχα.

Η διαχρονική έλλειψη Εθνικής Στρατηγικής και οι εξ αυτής παλινωδίες της εξωτερικής μας πολιτικής αποθρασύνουν  τους γείτονές μας.  Η πολυδιαφημισμένη οικονομική διείσδυση στα Βαλκάνια, δεν απέφερε πολιτικά οφέλη και σήμερα η χώρα μας σε αμυντική θέση ενδεχομένως να συμβιβασθεί, στο ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, ενώ  αντιδρά σπασμωδικά στον μεγαλοϊδεατισμό και αλυτρωτισμό της Αλβανίας. Η πατρίδα μας συνομιλεί συστηματικά με την Τουρκία και την διευκολύνει στην είσοδό της στην ΕΕ, υπό καθεστώς casus belli και με καθημερινές προκλήσεις και απειλές κατά της ακεραιότητός της, ενώ η πορεία της λύσεως  του Κυπριακού, προκαλεί εύλογες ανησυχίες. Τέλος η χώρα μας αντιμετωπίζει εκτός από το οικονομικό της δράμα, τον μεγαλύτερο ίσως κίνδυνο στο εσωτερικό της, που συνοψίζεται στον συνδυασμό «δημογραφικό – μετανάστευση – Ισλάμ».

Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι κατά τις εκάστοτε εθνικές κρίσεις οι συμμαχίες της Ελλάδος, κατά την πλέον επιεική κρίση, δεν εγγυώνται και δεν συγκλίνουν απαραιτήτως προς τα Εθνικά μας Συμφέροντα.  Ο διαυγής και προφητικός Π. Κονδύλης προειδοποιεί άλλωστε ότι «καμία συμμαχία δεν ασφαλίζει πλήρως αυτόν που βρίσκεται σε θέση μονομερούς εξαρτήσεως» και ακόμη ότι «η αξία μίας συμμαχίας για μία ορισμένη πλευρά καθορίζεται από το ειδικό βάρος της πλευράς αυτής μέσα στο πλαίσιο της συμμαχίας».

Η γεωστρατηγική σημασία του ελλαδικού χώρου παραμένει μοναδική, αφού ελέγχει την πρόσβαση προς νότο τόσο από την Αδριατική, όσο και από την Μ. Θάλασσα, ελέγχει τα στενά του Βοσπόρου και διασφαλίζει την κυριαρχία στην Α. λεκάνη της Μεσογείου και την από εκεί προβολή ισχύος προς κάθε κατεύθυνση. Από τον ελληνικό θαλάσσιο χώρο διέρχονται παγκοσμίως σημαντικές γραμμές επικοινωνιών οι οποίες συνδέουν το Γιβραλτάρ με το Σουέζ και την Μ. Θάλασσα και μέσω αυτών τις χώρες πέραν του Ατλαντικού, με τις χώρες της Ευρώπης, της Μ. Ανατολής, της Αφρικής και της Ασίας. Σημεία ελέγχου της Α. Μεσογείου αποτελούν τα Επτάνησα (κυρίως η Κέρκυρα), οι νήσοι του Αιγαίου, η Κρήτη με την πολύτιμη ναυτική βάση της Σούδας και ασφαλώς η Κύπρος.

     ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΙΣΧΥΣ – ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Η έννοια της «θαλασσίας ισχύος» είναι πολυσύνθετη και περιεκτική. Από στρατηγική άποψη εμπεριέχει το πολεμικό ναυτικό ενός κράτους, το οποίο αποτελεί την «ναυτική ισχύ», το δυναμικό του εμπορικού του στόλου, τις υπάρχουσες υποδομές θαλάσσιας δραστηριοποιήσεως καθώς και εκμεταλλεύσεως των θαλασσίων και υποθαλασσίων πλουτοπαραγωγικών πόρων, την δυνατότητα ελέγχου θαλασσίων κομβικών σημείων, και την ναυτική παράδοση και ενασχόληση του πληθυσμού. Πολιτικά σημαίνει έναν πολλαπλασιαστή ισχύος πρώτου μεγέθους, με τον οποίο το έθνος αντλεί δυνάμεις τόσο από την εσωτερική του συγκρότηση, όσο και από τις συμμαχίες καθώς και από τις περιοχές ασκήσεως ελέγχου ή επιρροής. Κοινωνικά η θαλάσσια ισχύς συνδέεται με την οικονομική δύναμη που απορρέει από την κυριαρχία στο υγρό στοιχείο καθώς και με τις έννοιες αστική τάξη, κίνηση και διαρκής ροή περιβάλλοντος, εμπόριο, ανθρωποκεντρική και ορθολογική θεώρηση των πραγμάτων, παιδεία, επιστήμες, τέχνες, κοσμικό κράτος και Δημοκρατία.

Βάσει της παραπάνω προσεγγίσεως, η ενσυνείδητη επιλογή της στρατηγικής της «θαλασσίας ισχύος», ευρίσκεται στο επίπεδο της Υψηλής Στρατηγικής, αποτελεί μία ολοκληρωμένη εθνική αναπτυξιακή πρόταση, που είναι μακρόπνοη, διατρέχει όλο το φάσμα της εσωτερικής συγκροτήσεως και εξωτερικής πολιτικής του κράτους, επηρεάζει σχεδόν κάθε πτυχή, της κοινωνικής ζωής, καθορίζει ευρύτατο πλαίσιο δράσεως και συμπεριφορών και διαμορφώνει συγκεκριμένη κοσμοαντίληψη. Η θαλάσσια ισχύς δύναται να παρέξει στην χώρα μας ασφάλεια, οικονομική ισχύ, καθώς και συγκριτικό πλεονέκτημα, στα πλαίσια των συμμαχιών της.

αεροναυτικές βάσεις.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Γενικότερα η χώρα μας ζει σε οριακή κατάσταση σε όλους σχεδόν τους τομείς και όλοι αναμένουν από το πολιτικό σύστημα να πράξει τα δέοντα ώστε να σταματήσει ο ευτελισμός μίας Ελλάδος που επαιτεί την οικονομική της επιβίωση, που έπεται των διεθνών εξελίξεων και κυρίως που εγκαταλείπει την αρχή της αυτοβοήθειας και εναποθέτει σταδιακά την άμυνα και την ασφάλειά της στην καλή θέληση των συμμάχων της. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι συνεχείς και δραστικές περικοπές για την άμυνα και ασφάλεια της χώρας είναι οι μόνες οι οποίες περνούν από την Βουλή των Ελλήνων άνευ κομματικών αντιρρήσεων.

Εάν δεν αλλάξει κάτι, κατά τα επόμενα λίγα έτη, η έννοια της στρατιωτικής αποτροπής έναντι της Τουρκίας θα είναι παρελθόν, δεδομένου ότι η όποια ποιοτική διαφορά του έμψυχου δυναμικού δεν θα δύναται πλέον να ισοσταθμήσει την μεγάλη διαφορά των αριθμών, των μέσων, της τεχνολογίας και των υποδομών του αντιπάλου. Ευελπιστούμε ότι θα γίνει έστω και τώρα αντιληπτό ότι η πορεία αυτή οδηγεί σε εθνικές περιπέτειες και στην δορυφοροποίηση της χώρας μας. Οι δήθεν φιλειρηνικές και κοινωνικές δαπάνες σε βάρος των αποτρεπτικών ΕΔ, κρίνονται ως εξόχως αντικοινωνικές αφού προκαλούν μία ώρα αρχύτερα είτε στρατιωτική αναμέτρηση από θέσεως αδυναμίας είτε εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Δεν νοείται οικονομική και εμπορική ανάπτυξη δίχως καθεστώς ασφάλειας, που μόνο οι ΕΔ και τα ΣΑ διασφαλίζουν. Η κατάλληλη επένδυση στην αμυντική βιομηχανία, την έρευνα και τεχνολογία δυνατόν να αποφέρει έσοδα και να συγκρατήσει νέους Έλληνες επιστήμονες και τεχνικούς, πριν αποδράσουν στο εξωτερικό.

Η απόκτηση κατάλληλης θαλάσσιας και ναυτικής ισχύος και στρατηγικής, συνεπικουρούμενη από ανάλογα ανεπτυγμένη αεροπορική και χερσαία ισχύ, δύναται να αναπτύξει οικονομικά και κοινωνικά την χώρα, αντιστρέφοντας παράλληλα την πορεία προς τον μονόδρομο του κατευνασμού. Στον σκοπό αυτό θα πρέπει να συστρατευθεί το σύνολο του Ελληνισμού εντός και εκτός της ελληνικής επικράτειας. Η αμυντικογενής σταθερή επιλογή του κατευνασμού και του «δεν διεκδικούμε τίποτε» ιστορικά ουδέποτε δικαιώθηκε. Προϋπόθεση για την επιτυχία του παραπάνω εγχειρήματος και την εξεύρεση των απαιτουμένων πόρων, αποτελεί η συνειδητοποίηση και υιοθέτησή του από την πολιτική ηγεσία, η διακομματική πίστη προς αυτό, η λαϊκή μύηση και συναίνεση, καθώς και η συνεπής τήρηση των επί μέρους χρονοδιαγραμμάτων υλοποιήσεως.

Το Έθνος μας έχει παρελθόν παρόν και μέλλον. Τα πληρώματα των πολεμικών πλοίων το 1821 – 1827 συνέβαλαν καθοριστικά στην απαλλαγή από την μακραίωνη σκλαβιά και στην δημιουργία της νεωτέρας Ελλάδος, το 1912 -1913 απελευθέρωσαν το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου, το 1940 – 1945 συνέβαλαν στην διατήρηση της επικράτειας και την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων. Η δράση των πληρωμάτων των προγόνων μας δείχνει τον δρόμο και απαγορεύει οιαδήποτε σκέψη για εθνική συρρίκνωση ή κατευναστική υποχώρηση. Ο τρόπος συνοψίζεται στο ρητό «κυβερνάν εστί προβλέπειν» ή ¨των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν».

                                                                 Μάϊος 2016

                                              Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ

                                                     Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.

                                                          Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

 

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥΣ
Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

 

Ανεξάρτητα των ατομικών επιλογών εκάστου εξ ημών, οι
εικόνες των εξαθλιωμένων μεταναστών (ασχέτως προ-
ελεύσεως και ονομασίας) προκαλούν αισθήματα συμ-
πόνιας. Δραματικές συνήθως οι εικόνες των υπερφορτωμένων,
κατά ευφημισμό πλεούμενων, που διασχίζουν τη Μεσόγειο και
ενίοτε οδηγούν στον υγρό τάφο τους απελπισμένους επιβαί-
νοντες. Τα αισθήματα όμως αυτά συνήθως υποχωρούν όταν
στην καθημερινότητα μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις ανη-
συχητικές συνέπειες του μεταναστευτικού προβλήματος. Ανα-
πόφευκτα, η έντονη ανησυχία της συνέχισης της εθνικής, φυ-
λετικής και κοινωνικής μας ύπαρξης, με τη μορφή που γνωρί-
ζουμε, έρχεται σε σύγκρουση με τον ανθρωπισμό, τις θρησκευ-
τικές μας δοξασίες και τις ιδεολογίες μας. Η τραγικότητα της
εσωτερικής σύγκρουσης του καθενός μας επιτείνεται από την
αδυναμία της πολιτείας αλλά και του υποκριτικού δυτικού κό-
σμου να διαχειριστεί την ανθρωπιστική κρίση.
Μοιραζόμενος και εγώ τα ίδια συναισθήματα, ανησυχίες και
προσωπικές αμφιταλαντεύσεις, εκπλήσσομαι αρνητικά από δη-
λώσεις διαμαρτυρίας μεταναστών που προβάλουν τα ελληνικά
ΜΜΕ. Εξυπακούεται ότι οποιαδήποτε περίπτωση απάνθρωπης
μεταχείρισης πρέπει να ερευνάται και να ελέγχεται ο παραβάτης
εάν και εφόσον η καταγγελία ευσταθεί. Αυτό προτάσσει η ελ-
ληνική νομοθεσία, οι διεθνείς συμβάσεις που αποδεχόμαστε και
οι πανανθρώπινες αξίες που ανέπτυξε ο κλασικός ελληνισμός
πριν από την εμφάνιση και διδασκαλία του Θεανθρώπου. Απα-
ράδεκτες όμως οι δηλώσεις μεταναστών που γενικώς και αδια-
κρίτως κατακρίνουν την ελληνική πολιτεία και κοινωνία για
αδράνεια και αδιαφορία. Αφγανός μετανάστης προσφάτως δή-
λωνε αναιδώς στις τηλεοπτικές κάμερες ότι εδώ η κατάσταση
είναι χειρότερη από την κατάσταση στη χώρα του χωρίς να λά-
βει τη δέουσα απάντηση ότι η ελληνική πολιτεία με την κοινο-
τική συνδρομή προνοεί για την εθελουσία και άνευ εξόδων επι-
δοτούμενη επιστροφή του στην πατρική του γη. Αντίστοιχα πα-
ράπονα εκφράζουν και οι διαμένοντες- σε άσχημες πράγματι
συνθήκες συνήθως- μετανάστες που στοιβάζονται στα ελληνικά
νησιά. Ουδέποτε όμως πληροφορήθηκα για εργασίες στις οποί-
ες οι ίδιοι (υπό την καθοδήγηση των αρχών ή των φορέων υπο-
δοχής) να προχωρούν για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίω-
σης τους. Εκτιμώ ότι η διαχείριση και βελτίωση των συνθηκών
της καθημερινότητας τους αποτελεί και δική τους υποχρέωση
και όχι μόνο της ελληνικής και σε βαθιά οικονομική κρίση ευ-
ρισκόμενης πολιτείας. Μπορεί η ιατρική φροντίδα και η παροχή
υλικών καθαριότητος να αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας
αλλά η καθαριότητα των χώρων υποδοχής και διαμονής απο-
τελεί αποκλειστικά φροντίδα των μεταναστών (όσων τουλάχι-
στον χαίρουν άκρας υγείας). Οι υποχρεώσεις αυτές των μετα-
ναστών καίτοι αυτονόητες, πρέπει να γίνουν άμεσα κατανοητές
και υλοποιήσιμες με την αρωγή και επιβολή του κράτους και
των κοινωνικών φορέων και οργανώσεων.
Θα τολμήσω μάλιστα να γίνω και πιο επικριτικός προς
όλους αυτούς που δεν σέβονται τη μειωμένη -λόγω αντικειμε-
νικών συνθηκών (αλλά και παθογενειών) – φροντίδα και προ-
στασία της ελληνικής πολιτείας. Η επιλογή της εξόδου από τη
χώρα τους υπήρξε δική τους σεβαστή επιλογή είτε για την προ-
στασία της ατομικής και οικογενειακής ζωής τους είτε για την
εξασφάλιση καλυτέρων συνθηκών διαβίωσης. Ειδικά για τη
δεύτερη κατηγορία, των παρανόμων μεταναστών, να αναφέρω
ότι ουδεμία εγγύηση δεν δόθηκε ποτέ εκ μέρους μας ότι δυ-
νάμεθα να παρέχουμε αδιαλείπτως και σε τεράστιους αριθμούς
αυτές τις αναμενόμενες καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και αν-
τικειμενικά αυτό δεν είναι δυνατόν. Όσο για τους δικαιούμενους
διεθνούς προστασίας πρόσφυγες των εμπολέμων περιοχών και
με σεβασμό στην αγωνία τους, έχω να παρατηρήσω ότι η επι-
λογή του δρόμου της εξόδου και όχι της παραμονής και του
αγώνα, τελικά ενισχύει όλες τις μορφές αντίδρασης (εξτρεμι-
στές, εγκληματικές οργανώσεις, διεφθαρμένα καθεστώτα) που
είναι συνυπεύθυνες για την εφιαλτική κατάσταση των χωρών
προέλευσης αυτών των ψυχών. Είναι παράδοξο και συνάμα
τραγικό εκατοντάδες ευρωπαίοι υπήκοοι (το πλείστον με κατα-
γωγή από τις φλεγόμενες περιοχές) να μετακινούνται στα πεδία
των συγκρούσεων για να πολεμήσουν και να πεθάνουν υπέρ
των θρησκευτικών δοξασιών τους ενώ αντίστοιχα χιλιάδες γη-
γενείς κάτοικοι να εγκαταλείπουν τις εστίες τους αποφεύγοντας
τον αγώνα και επιζητώντας να έρθουν στην Ευρώπη για ένα
καλύτερο μέλλον.
Κλείνοντας να επαναλάβω ότι το θέμα είναι πολυσύνθετο
και τραγικό και δεν επιδέχεται εύκολες λύσεις, γενικεύσεις, πο-
λιτικές σκοπιμότητες, ανεύθυνες ιδεοληψίες, μονομερείς ενέρ-
γειες και δυναμικές εξάρσεις αλλά ούτε και εφησυχασμό. Ας μη
ξεχνάμε ότι η μετανάστευση διαχρονικά αποτέλεσε κινητήριο
μοχλό αλλαγών στην παγκόσμια ιστορία, δημιουργώντας νέες
οντότητες και πολιτισμούς, διαλύοντας στιβαρές αυτοκρατορίες,
αιματοκυλίζοντας ηπείρους, ανανεώνοντας παρηκμασμένες κοι-
νωνίες και όλα αυτά μέσω συγκρούσεων και ανατροπών, πε-
ρισσότερο ή λιγότερο βίαιων, ορατών ή μη. Σε κάθε όμως σύγ-
κρουση ή ανατροπή, υπάρχουν χαμένοι και κερδισμένοι

Σεβασμός στη μνήμη των νεκρών συναδέλφων μας

Κύριε Υπουργέ,

Εμείς οι στρατιωτικοί, έχουμε αποδεχτεί το θάνατο!! Αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά, από τα πρώτα μας βήματα, ότι το «λειτούργημα» μας (και όχι δουλειά ή εργασία), είναι συνυφασμένο με τη θυσία, για την Πατρίδα, την Πίστη και τα Ιδανικά του Έθνους, των Ελλήνων!!

Κατά συνέπεια, ο θάνατος κατά την εκτέλεση του καθήκοντος, των τριών (3) νεαρών μελών της Οικογένειας μας, των πιλότων του μοιραίου Ε/Π ΑΒ212 του Πολεμικού Ναυτικού, μας γεμίζει θλίψη, πολύ μεγάλη θλίψη για την απώλεια τους, αλλά παράλληλα ….. και μας πεισμώνει και μας κάνει υπερήφανους!!

Μας πεισμώνει, να αποδείξουμε ξανά, ότι παρά τον πόνο και τα χτυπήματα που δεχόμαστε, συνεχίζουμε να αντέχουμε στη φουρτούνα, συνεχίζουμε να πολεμάμε καθημερινά μόνοι μας, ….. έστω όλο και πιο λίγοι, αλλά όλο και καλύτεροι!!

Μας κάνει υπερήφανους, διότι μάθαμε να πονάμε ….. χωρίς να μεμψιμοιρούμε για τη θυσία μας. Μας κάνει να δοκιμάζουμε και συνεχώς να επιβεβαιώνουμε, την πίστη μας σε αρχές, την αγωγή και την τιμή μας στην παράδοση και στην Ιστορία μας, την αταλάντευτη προσήλωση μας, στο Καθήκον μας και στην Αποστολή μας, την πίστη μας στον Όρκο, που δώσαμε ως 20χρονα παιδιά, μπροστά στο Ευαγγέλιο και στη Σημαία μας!!

Όμως πιο πολύ απ’ όλα, η θυσία αυτή μας κάνει υπερήφανους, γιατί με το αίμα μας, συνεχίζουμε να χαράζουμε και να φωτίζουμε τα σύνορα μας, τα οποία προασπίζουμε καθημερινά, για μην επιτρέψουμε σε ΚΑΝΕΝΑΝ να τα αμφισβητήσει!!

Αυτά όμως, τα αντιφατικά για τους πολλούς, συναισθήματα «πόνου, πείσματος και περηφάνειας», για τη θυσία των συναδέλφων μας, όπως και για τον ιδιαίτερο «Ρόλο» του Στρατιωτικού και του «Λειτουργήματος» του, κατανοώ το να μη τα αντιλαμβάνονται οι απλοί συμπολίτες μας!!

Αυτό όμως που ΑΠΑΙΤΩ, είναι να τα αντιλαμβάνεται πλήρως και σαφώς, η Πολιτική Ηγεσία της Χώρας μου και ειδικά ο αρμόδιος Υπουργός Άμυνας, για να μπορεί έτσι, να υπάρχει αρμονική συνεργασία, ομοψυχία, αλληλοσεβασμός και αμοιβαία εμπιστοσύνη, για το καλό της Πατρίδας μας!!

ΕΣΕΙΣ όμως κύριε Υπουργέ, με τη δήλωση σας, ότι «αφιερώνετε στους τρεις πεσόντες συναδέλφους μας, τη Συμφωνία σας, με την οποία αναθέτετε, τη φύλαξη των συνόρων μας στο Αιγαίο, στο ΝΑΤΟ», δείχνετε ότι δεν έχετε αντιληφθεί τίποτα, ούτε κατ’ ελάχιστο, απ’ την Αποστολή μας, απ’ την ψυχή μας και απ’ την προσφορά μας!!

Δεν κρίνω την «Πολιτική» αυτή Απόφαση σας, ούτε και τη σκοπιμότητα που (καλώς ή κακώς) την επέβαλλαν!! Όμως, μ’ αυτή τη δήλωση-αφιέρωση σας, αντί να τιμήσετε και να σεβαστείτε τους νεκρούς μας, εσείς ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΤΕ τη μνήμη τους και απαξιώνετε τη θυσία τους!! Την ίδια ώρα δηλαδή, που ΑΥΤΟΙ έπεσαν προασπιζόμενοι την ακεραιότητα της Πατρίδας μας και τη φύλαξη, την ασφάλεια των συνόρων μας, ΕΣΕΙΣ, όλα αυτά τα εκχωρούσατε στο ΝΑΤΟ και μάλιστα, τους «αφιερώνατε» αυτή σας την πράξη!! Με τον τρόπο σας αυτό, είναι σαν να τους ασκείτε μομφή, για την ικανότητα και την αποφασιστικότητα τους, να επιτελέσουν την Αποστολή τους, είναι σαν να τους λέτε ότι …… «άσκοπα έπεσαν», σ’ ένα καθήκον, που εσείς ήδη, το έχετε ΑΝΑΘΕΣΕΙ σε ξένους!!

Για οποιονδήποτε άλλον, μια τέτοια ατυχή δήλωση, θα τη θεωρούσα …. ως αφέλεια ή και ως απρέπεια!! Όμως για τον Υπουργού Άμυνας, μια τέτοια δήλωση, είναι βαριά προσβολή της μνήμης και απαξίωση της θυσίας τους!! Είναι δηλαδή βεβήλωση, στα άταφα ακόμη πτώματα των πεσόντων συναδέλφων μας και ακόμα ένα ισχυρό πλήγμα, στα όνειρα και στο ηθικό των στρατιωτικών γενικότερα!!

Μ’ αυτή την άστοχη συμπεριφορά σας, θεωρώ ότι πλέον χάσατε κάθε ψυχική επαφή, με την Οικογένεια Στρατιωτικών, το έργο και τη θυσία των οποίων, δείχνετε να μην αντιλαμβάνεστε, ως άλλος ένας …. κοινός πολίτης!!

Υποναύαρχος ε.α. Κ. Βουλγαράκης ΠΝ

ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΛΑΘΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Του Υποναυάρχου εα. Κ. Βουλγαράκη ΠΝ

Πολύ πρόσφατα, υψηλά ιστάμενο ηγετικό στέλεχος της Κυβερνήσεως, συνομιλώντας με τον Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Βάλντις Ντομπρόβσκις, συσχέτισε την οικονομική αξιολόγηση της χώρας μας, με τα θέματα «κοινωνικής συνοχής» και το «προσφυγικό». Ο Ευρωπαίος συνομιλητής του –σαν έτοιμος από καιρό- του δήλωσε εύστοχα και εμφατικά ότι: «… κατανοεί το πρόβλημα και ότι ήδη η Ε.Ε. ενίσχυσε τον Ελληνικό προϋπολογισμό  (Π/Υ) και … θα τον ενισχύσει περαιτέρω» …. και έτσι έμειναν ΟΛΟΙ ευχαριστημένοι, όπως δήλωσαν αργότερα!!

Βασική «αρχή διαπραγμάτευσης», σε οποιοδήποτε θέμα, σε όλα τα επίπεδα και τις κατηγορίες, είναι ότι: ΔΕΝ ΕΜΠΛΕΚΕΙΣ θέματα που θεωρείς «αδιαπραγμάτευτα», με αυτά που διαπραγματεύεσαι και ειδικά, αν σ’ αυτά (τα υπό διαπραγμάτευση) βρίσκεσαι «εν αδυναμία»!!!!

Και εδώ τίθεται το ερώτημα: Πρόσφατα στην Ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής, για το «Προσφυγικό», θέσαμε ορισμένες αντιρρήσεις στις προτάσεις και τα (εις βάρος μας) σχέδια των Εταίρων μας και τελικά ….. καταλήξαμε να πάρουμε 5,9εκατ. ευρώ, για να δεχτούμε 50.000 πρόσφυγες στο έδαφος μας!!!

Αν δηλαδή αύριο μας πούνε, να πάρουμε 59εκατ. ευρώ, ΕΜΕΙΣ θα δεχτούμε άλλες 50 ή 100 χιλιάδες πρόσφυγες στην Χώρα μας!? Και μέχρι που θα πάει αυτό, διότι ανάγκη από λεφτά, εμείς ΠΑΝΤΑ θα έχουμε και αυτοί, ΠΑΝΤΑ θα είναι πρόθυμοι να μας δίνουν, αρκεί …. να τους βολεύει!!

Η Ευρώπη ξέρει ότι πλέον, δεν κινδυνεύει από τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας, αλλά από το «Προσφυγικό» και αυτό τώρα θέλει να αντιμετωπίσει, αλλά δεν έχει τις λύσεις. Έτσι δεν θα διστάσει να ΕΚΒΙΑΣΕΙ οποιονδήποτε, βρεθεί εν αδυναμία ή απροετοίμαστος!!

ΕΜΕΙΣ λοιπόν, αν θεωρούμε ότι το «Προσφυγικό», είναι θέμα …. ΜΟΝΟ οικονομικής διάστασης, τότε, ας το διαπραγματευτούμε σκληρά και ας βάλουμε στο ταμείο, όσα ευρώ μπορούμε περισσότερα!! Αν όμως θεωρούμε ότι, το «Προσφυγικό» άπτεται της Εθνικής μας Ασφάλειας και της Κοινωνικής Συνοχής της Χώρας μας, τότε θα πρέπει να το διαφυλάξουμε ….. ως ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ!!

Θα πρέπει να το μελετήσουμε στην πραγματική του διάσταση και να θέσουμε, δημόσια και διεθνώς, τις σαφείς / ρητές μας θέσεις, προς κάθε κατεύθυνση!! Οι Ευρωπαίοι αρέσκονται και με θρησκευτική ευλάβεια τηρούν «Μοντέλα Υπολογισμών» (αριθμητικά, λογιστικά, επιδόσεων, στατιστικών, κλπ), βάσει των οποίων ΠΑΝΤΟΥ διαπραγματεύονται και παίρνουν αποφάσεις. Άρα λοιπόν, ας διαπραγματευτούμε, με τους «δικούς τους όρους» και ας τους θέσουμε υπόψη:

– Πόσοι είναι σήμερα οι πρόσφυγες και οι μετανάστες (νόμιμοι και μη) στη Χώρα μας και σε τι ποσοστό αυτοί πλέον διαμορφώνονται, έναντι του Ελληνικού πληθυσμού (λέγεται ότι είναι περίπου στο 20%).

– Ποιος είναι ο Μ.Ο. προσφύγων και μεταναστών, ως ποσοστό του Ευρωπαϊκού πληθυσμού και επ’ αυτού να διαπραγματευτούμε (να αποδεχτούμε δηλαδή μετανάστες, μόνο μέχρι του αντίστοιχου ποσοστού Ευρωπαϊκού Μ.Ο.).

– Ποιο είναι το Ευρωπαϊκό «Κατά Κεφαλήν Μέσο Κόστος Φιλοξενίας» ανά μετανάστη (εγκατάστασης, συντήρησης, υποστήριξης, περίθαλψης, κλπ), ως «ποσοστό του Π/Υ» και εκεί πάνω, αν υστερούμε και αδυνατούμε να το υποστηρίξουμε μέσω του Π/Υ μας, να ζητήσουμε «ενίσχυση (οικονομική) ή απομείωση (αριθμητική των μεταναστών)», μέχρι τον αντίστοιχο Ευρωπαϊκό Μ.Ο.

Δηλαδή, συνοψίζοντας, ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΜΕ να φιλοξενήσουμε, τόσους μετανάστες-πρόσφυγες, όσο και ο Ευρωπαϊκός Μ.Ο. (για να διαφυλάξουμε την Κοινωνική

Συνοχή μας) ή όσους αντιστοιχούν, στο Ευρωπαϊκό «Μέσο κατά Κεφαλήν Κόστος» ανά μετανάστη, σύμφωνα με τις αντοχές του Π/Υ (συν τις Ευρωπαϊκές ενισχύσεις)!!

Επίσης στο κρίσιμο θέμα της αποτελεσματικότερης «Φύλαξης των Θαλάσσιων Συνόρων» μας, μέσω της συνεργασίας μας με την Τουρκία (κοινές περιπολίες), το χειριστήκαμε επιπόλαια και αγκυλωτικά, λάθος!!

ΟΧΙ, λες μόνο σε τελεσίγραφα. Στη διπλωματική γλώσσα όμως, αντίστοιχα λες …. «ΝΑΙ, αλλά υπό αυτές τις προϋποθέσεις» και οι προϋποθέσεις αυτές  από μόνες τους είναι τέτοιες, που το ΟΧΙ έρχεται αυτονόητα, διότι δεν είναι cost effective για τα συμφέροντα (τα μόνα που λογαριάζουν) των συνομιλητών σου. Άλλως, μέσω αυτών ακριβώς των προϋποθέσεων σου, προσπαθείς να επιτύχεις άλλα «μείζονα Εθνικά οφέλη», όπως κατά σύστημα κάνει η Τουρκία (δεκαετίες τώρα)!!

Είναι αυτονόητο ότι, χωρίς την ενεργό και πραγματική συνεργασία της Τουρκίας, οι «Μεταναστευτικές Ροές», δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να ανασχεθούν. Αυτές είναι ΑΔΥΝΑΤΟ να ανασχεθούν στη θάλασσα, όσα καράβια κι αν περιπολούν, διότι εκεί υπερισχύει άλλο Δίκαιο (της Θάλασσας), το ανθρωπιστικό και της διάσωσης των ναυαγών. Άρα, η ανάσχεση μπορεί να γίνει ΜΟΝΟ επί εδάφους και δη, του Τουρκικού εδάφους, αρχικά στα Νότια και Ανατολικά σύνορα της Τουρκίας και εν συνεχεία, κατά το οδοιπορικό των μεταναστών, στο έδαφος της, …. ΠΡΙΝ δηλαδή φθάσουν στα παράλια της!!

Με την Τουρκία …. ήδη συνεργαζόμαστε ως «σύμμαχοι» σε πληθώρα συλλογικών αποστολών και δραστηριοτήτων. Το πρόβλημα μας, είναι αποκλειστικά και μόνο … σε διμερές πλαίσιο. Άρα, ας φτιάξουν οι Σύμμαχοι και Εταίροι μας, ένα κατάλληλο Θεσμικό / Συλλογικό Όργανο, στο πλαίσιο του οποίου θα δρουν, όσες ομάδες θέλουν και με όσες Εθνικότητες το επιθυμούν (Frontex, ΝΑΤΟ, ΟΑΣΑ, OHE, οτιδήποτε άλλο, αλλά …. ΟΧΙ διμερές)!! Ας αναλάβει έτσι η Τουρκία τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες της -μέσω αυτών των συλλογικών οργάνων- ώστε να ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΟΥΝ και οι πραγματικές προθέσεις της, σε όλους διεθνώς!!

Δυστυχώς, για να ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα, χρειάζεται πάντα ένα ρεαλιστικό Σχέδιο και μια μακρόπνοη σοβαρή Στρατηγική!! Αν δεν τα έχεις αυτά, γίνεσαι «παιχνιδάκι» στα συμφέροντα των άλλων (ας δούμε ιστορικά την πορεία μας και ας προβληματιστούμε).

Η Χώρα μας, περισσότερο και από την οικονομική κρίση, σήμερα κινδυνεύει από το «Προσφυγικό», που αποτελεί εν δυνάμει κίνδυνο Εθνικής Ασφάλειας και ραγδαίας αποσάθρωσης της Κοινωνικής Συνοχής μας!!

Είναι επιτέλους η ώρα, για Εθνική συνεννόηση!!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΤΥΠΟΥ ΓΕΝ

Αρ. Πρωτ. 001

Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2015

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι πρωινές ώρες του Σαββάτου 3 Ιανουαρίου 2015, κατόπιν σχετικού αιτήματος του Ενιαίου Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης (ΕΚΣΕΔ), ελικόπτερο του Πολεμικού Ναυτικού  (τύπου AEGEAN HAWK), στο οποίο επέβαινε διασώστης από τη ΔΥΚ, απεγκλώβισε τρια (3) άτομα από αποκλεισμένη περιοχή στο όρος Δίρφη.

No12

Διάσωση εγκλωβισμένων

Οι διασωθέντες μεταφέρθηκαν με ασφάλεια στο αεροδρόμιο της Τανάγρας.

 ===================

 Αρ. Πρωτ. 007

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2015

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2015, διοργανώθηκε εκδήλωση από το Σωματείο Φίλοι Κοινωνικής Παιδιατρικής (Φ.Κ.Π.Ι) ‘’Ανοιχτή Αγκαλιά’’, προς τιμήν του Πολεμικού Ναυτικού για τη σημαντική προσφορά στο κοινωνικό έργο του.

No14

Το Π.Ν. τιμώμενο από την «Ανοιχτή Αγκαλιά»

Στην εν λόγω εκδήλωση παρέστησαν ο Αρχηγός ΓΕΝ, Αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης ΠΝ, τα μέλη του Ανώτατου Ναυτικού Συμβουλίου (ΑΝΣ), ανώτατοι και ανώτεροι αξιωματικοί του ΠΝ, καθώς και πληρώματα πολεμικών πλοίων, που συμμετέχουν στο πρόγραμμα Προληπτικής Ιατρικής του Σωματείου στα νησιά του Αιγαίου.

 ============================

 Αρ. Πρωτ. 011

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2015

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2015, ο Αρχηγός ΓΕΝ, Ευάγγελος Αποστολάκης ΠΝ, συναντήθηκε στο ΓΕΝ με τον Κινέζο Υποναύαρχο Zhang Chuanshu, Υπαρχηγό Στόλου της Νότιας Θάλασσας.

Ο Υποναύαρχος Zhang Chuanshu εκτελεί καθήκοντα Τακτικού Διοικητή της Δύναμης (TG 989) του Ναυτικού της Κίνας, που ναυλοχεί στο λιμένα του Πειραιά από 16 έως 20 Φεβρουαρίου 2015. Η εν λόγω Ναυτική Δύναμη συγκροτείται από τις ακόλουθες μονάδες:

–  CHANG BAISHAN (LPD-Yuzhao class//Δεξαμενόπλοιο)

–  YUN CHENG (FFG-TYPE SIANGKAI II//Φρεγάτα)

–  CHAO HU (Type 903A//Πετρελαιοφόρο)

No16

Επίδοση αναμνηστικού στον Κινέζο Υποναύαρχο

Στο πλαίσιο του κατάπλου των Κινεζικών πλοίων στον Πειραιά, έχουν προγραμματιστεί, επίσκεψη αντιπροσωπείας  σε Αρχηγείο Στόλου και Διοικήσεις, αθλητικές εκδηλώσεις καθώς και συνεκπαίδευση εν πλω με μονάδες του ΠΝ.

 =========================

 Αρ. Πρωτ. 015

Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2015

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι από Τετάρτη 25 έως Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2015, ο Διοικητής του ΝΑΤΟ Allied Maritime Command (MARCOM), Αντιναύαρχος P.D. Hudson CB CBE του Ναυτικού του Ην. Βασιλείου, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του, ο Διοικητής MARCOM συναντήθηκε με τον Αρχηγό ΓΕΝ, Αντιναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη ΠΝ και συζήτησαν θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος.

Επίσης, ο Αντιναύαρχος P.D. Hudson CB CBE, είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί, το ΓΕΝ, το Αρχηγείο Στόλου, πολεμικά πλοία, τη Δύναμη SNMG-2, που ναυλοχεί στον Πειραιά, το Ναύσταθμο Κρήτης και το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ).

 =========================

Αρ. Πρωτ. 016

Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2015

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι μεσημβρινές ώρες Σαββάτου 28 Φεβρουαρίου 2015, ελικόπτερο του ΠΝ (τύπου S-70B, Aegean Hawk), διενήργησε αεροδιακομιδή ασθενή, υπηκοότητας Φιλιππίνων, που επειγόντως έπρεπε να μεταφερθεί σε κατάλληλο νοσοκομείο, από το δεξαμενόπλοιο RAY G (Ιταλικής Σημαίας), το οποίο έπλεε στην περιοχή δυτικά ν. Άνδρου.

Ο ασθενής μεταφέρθηκε στο ελικοδρόμιο του Στρατοπέδου »ΣΑΚΕΤΤΑ Β.», όπου τον παρέλαβε το ΕΚΑΒ.

 =========================

Αρ. Πρωτ. 021

Πέμπτη 05 Μαρτίου 2015

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι την Πέμπτη 05 Μαρτίου 2015, πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις του Ναυστάθμου Σαλαμίνος, η τελετή παράδοσης – παραλαβής  Αρχηγού Στόλου, από τον Αντιναύαρχο Παναγιώτη Λίτσα ΠΝ στον Αντιναύαρχο Γεώργιο Γιακουμάκη ΠΝ.

No21

Από τη τελετή παράδοσης – παραλαβής Α.Σ.

Στην τελετή παρέστησαν ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Πάνος Καμμένος, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος , ο Αρχηγός ΓΕΝ, Αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης ΠΝ, ο Αρχηγός ΓΕΑ, Αντιπτέραρχος (Ι) Χρήστος Βαϊτσης, τα μέλη του Ανώτατου Ναυτικού Συμβουλίου, Ανώτατοι Αξιωματικοί και λοιποί προσκεκλημένοι.

No24

H παραδοσιακή αποχώρηση του αποχωρούντος Α.Σ.

No29

To τέλος μιας πετυχημένης καριέρας

 ========================

Αρ. Πρωτ.022

Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι την Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015, στη Ναυτική Βάση «ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ» πραγματοποιήθηκε τελετή παράδοσης – παραλαβής Διοικητού Ναυτικής Εκπαίδευσης (ΔΝΕ), παρουσία του Αρχηγού ΓΕΝ, Αντιναύαρχου Ευάγγελου Αποστολάκη ΠΝ και των μελών του Ανώτατου Ναυτικού Συμβουλίου.

No41

Τελετή παράδοσης – παραλαβής ΔΝΕ

Καθήκοντα Διοικητού ΔΝΕ, παρέλαβε ο Υποναύαρχος Κωνσταντίνος Καραγεώργης ΠΝ από τον Αντιναύαρχο Γεώργιο Γιακουμάκη ΠΝ.

 =============================

Αρ. Πρωτ. 023

Παρασκευή 13  Μάρτιου 2015

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι την Παρασκευή 13 Μαρτίου 2015, στο Αμφιθέατρο του Νοσοκομείου ΝΙΜΙΤΣ  πραγματοποιήθηκε η τελετή έναρξης του 14ου Πολυθεματικού Ιατρικού Συνεδρίου του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών (ΝΝΑ), το οποίο εφέτος συμπληρώνει 60 έτη από την ίδρυση και λειτουργία του.

Την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου, που θα ολοκληρωθεί το Σάββατο 14 Μαρτίου 2015, κήρυξε ο ΑΝΥΕΘΑ κ. Κώστας Ήσυχος ενώ παρέστησαν ο Αρχηγός ΓΕΝ, Αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης ΠΝ, ο οποίος απεύθυνε χαιρετισμό, μέλη του Ανώτατου Ναυτικού Συμβουλίου (ΑΝΣ), στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων καθώς και λοιποί προσκεκλημένοι από τον επιστημονικό και ακαδημαϊκό χώρο.

Αντιπλοίαρχος Δημήτριος Γούναρης ΠΝ

Εκπρόσωπος Τύπου ΓΕΝ

«ΚΑΙΡΟΣ ΤΟΥ ΣΙΩΠΑΝ. ΚΑΙΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΛΕΙΝ«

 

Η Σιωπή. Έκφραση χειρισμού του λόγου από ένα ή πολλά πρόσωπα για την αξία της σιωπής έχει χυθεί πολύ μελάνι. Λέγεται ότι ο Αθηναίος Στρατηγός Φωκίωνας (4ος αι. π.Χ.) πήγε να κουρευτεί. Πολυλογάς ο κουρέας δεν έλεγε να τελειώσει με τον προηγούμενο πελάτη. Κύριο θέμα της πολυλογίας του, η πολιτική. Όταν επί τέλους ήλθε η σειρά του, τον ρωτάει ο κουρέας πως θέλει να τον κουρέψει. Και ο Φωκίωνας αποστομωτικά: «Εν σιωπή».

Ο δε Ισοκράτης, ζήτησε από έναν φλύαρο που ήθελε να μαθητεύσει κοντά του, διπλά δίδακτρα. Στην απορία του τελευταίου γιατί; Του απάντησε: «ένα μισθό για να μάθεις να μιλάς και τον άλλον για να μάθεις να σωπαίνεις».

Μεγάλο όσο και σπουδαίο χάρισμα χαρακτηρίζεται ο λιγόλογος και περιεκτικός σε νόημα λόγος κάποιου. Είναι πράγματι μεγάλη τέχνη να μάθεις να μιλάς και να ακούς. Διότι για να ακούσεις πρέπει πρωτίστως να σιωπήσεις. Προτέρημα σπάνιο και είδος «εν ανεπαρκεία» ιδίως στο χώρο της πολιτικής. Σπάνια θα απολαύσεις μία πολιτισμένη συζήτηση στα λεγόμενα «πάνελ» των Μ.Μ.Ε. Σωστή χάβρα των Ιουδαίων κατά τη λαϊκή έκφραση.  Η πατρίδα μας περνά μία δύσκολη περίοδο σε όλους τους τομείς. Αντί της σιωπής και σύνεσης που οι συνθήκες επιβάλλουν, παρατηρείται μία πλημμυρίδα  λαλίστατων ιθυνόντων με αντιφατικές θέσεις και προτάσεις για το ίδιο θέμα. Αποτέλεσμα πραγματικό αλαλούμ που φτάνει στα όρια της διανοητικής σύγχυσης. Για τη τέχνη και την αξία της σιωπής, έχουν ειπωθεί  πολλές και σοφές παραινέσεις από την αρχαιότητα, έως και τις ημέρες μας.

«Καιρός του σιωπάν, καιρός του λαλείν» (Χρυσόστομος)

«Κρείτον σιωπάν ή λαλείν α μη πρέπει» (Χρυσόστομος)

«Η λέγε τι σιγής κρείτον ή σιγήν έχε» (Ευριπίδης)

«Μη εν πολλοίς ολίγα λέγε, άλλ’ εν ολίγοις πολλά» (Πυθαγόρας)

Νεότερες παραινέσεις:

«Πολλές φορές μετάνιωσα επειδή μίλησα, αλλά ποτέ επειδή σιώπησα (Σαίξπηρ)

«Η σιωπή είναι ο ναός της σύνεσης» (Γρηγόριος Ε`)

«Η σιωπή δεν κάνει ποτέ γκάφες» (Σω)

«Η σιωπή σπουδάζεται κατόπιν πολλών ατυχημάτων της ζωής» (Σενέκας)

Μεγάλη λοιπόν αρετή η σιωπή και ο συνετός λόγος. Για τον Έλληνα όμως και δη των πλείστων διαχρονικά πολιτικούς μας είναι δύσκολο το μέτρο. Με πνευματική ή μη καλλιέργεια ο πολυλογάς γίνεται στο τέλος επιζήμιος σε αυτό που πρεσβεύει. Το εύρος μεταξύ πολυλογίας και ασυναρτησίας είναι πολύ μικρό. Μοιραίως οι λαλίστατοι ηδονιζόμενοι να ομιλούν ακατάπαυστα, χάνουν τον ειρμό των σκέψεών τους, πέφτουν σε αντιφάσεις, αγνοούν το δικαίωμα του «ομιλείν» στον συνομιλητή τους. Σπάνια, αν όχι ποτέ, πετυχαίνουν της αποστολή τους. Σίγουρα θα ήταν πιο ωφέλιμοι αν είχαν μελετήσει τις πιο πάνω παραινέσεις των Σαίξπηρ και Σενέκα. Για τη τελευταία παραίνεση ο σιδηρούς Καγκελάριος της Γερμανίας «Βίσμαρκ« είχε προσθέσει: «Έξυπνος είναι εκείνος που μαθαίνει από τα ατυχήματα (σφάλματα) των άλλων και όχι από τα δικά του».

Ε.Σ.