ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΙΠΛΟΙΑΡΧΟ  (Δδ) ΣΤΕΦΑΝΟ ΠΟΖΙΑΔΗ ΠΝ ε.α

 Από τον Αρχιπλοίαρχο (Δδ) ε.α. Γιάννη Χαρτοφύλη ΠΝ  

                                           Πόρος 6-11-2017

 Θρηνεί σήμερα η λαϊκή Μούσα και σέρνει αργόσυρτο μοιρολόι «Σήμερα μαύρος ουρανός , σήμερα μαύρη μέρα», καθώς ο πένθιμος ήχος της καμπάνας διαλαλεί απ’ άκρη σ’ άκρη  του νησιού το θλιβερό άγγελμα του θανάτου σου, αγαπητέ και αλησμόνητε Στέφανε. Κι’ αυτό το άγγελμα συγκέντρωσε γύρω σου όλους εμάς, που σε γνωρίσαμε στη ζωή και σε αγαπήσαμε. Ήλθαμε να σου απευθύνουμε το στενό αντίο, σ’ αυτή τη μεγάλη και ιερή ώρα του αποχωρισμού και να ευχηθούμε όπως, ο Άγιος Θεός, που σ’ όλη σου τη ζωή τον υμνούσες και τον δοξολογούσες με την καλλικέλαδη ψαλμωδία σου, σε αναπαύσει εν χώρα ζώντων. Μας πίκρανε πολύ ο θάνατός σου. Γιατί χάσαμε έναν εξαίρετο φίλο, ένα εκλεκτό συνάδελφο, ένα υπέροχο άνθρωπο . Έναν άνθρωπο,  που ήξερε να σκορπά το γέλιο και τη χαρά στους γύρω του και να χαρίζει απλόχερα το κέφι στη συντροφιά του. Ένα αφοσιωμένο σύζυγο και στοργικό πατέρα .

Γνωριστήκαμε πριν 60 χρόνια, σ’ αυτόν εδώ τον ευλογημένο τόπο. Ήμαστε τότε νέοι, γεμάτοι ζωντάνια, δυναμισμό και όρεξη για δουλειά. Αποστολή μας ήταν η μόρφωση και η κατάρτιση των μελλοντικών στελεχών της Υπηρεσίας μας. Δύσκολη αποστολή, αλλά και σταθερή η θέλησή μας  να επιτύχουμε. Γι’ ατό και η Υπηρεσία, εις αναγνώριση, σου απένειμε όλους τους τιμητικούς τίτλους και τα αξιώματα που πριν λίγο ακούσαμε, κατά την ανάγνωση του φύλου μεταβολών σου. Πέρα από την κύρια αποστολή σου, ήσουν πάντα πρόθυμος σε κάθε εθελοντική αποστολή. Δυστυχώς η οικονομία του χρόνου δεν επιτρέπει να επεκταθώ. Όμως θάταν άδικο να μη μνημονεύσω την επιτυχία, με την οποία παρουσίαζες πάντα και μάλιστα προ Υψηλών προσώπων, τις γυμναστικές επιδείξεις της Σχολής, αλλά και το γεγονός ότι, για πολλά χρόνια συνυπηρετούσαμε στο ιερό αναλόγιο του Ιστορικού αυτού  Ναού του Αγίου Νικολάου του ΚΕΠΟΠΡΟΣ. Και ζήσαμε τότε από κοινού όλα τα μεγάλα γεγονότα της θρησκείας μας, ζήσαμε ώρες κατάνυξης και μυσταγωγίας, ώρες ευλάβειας και ψυχικής ανάτασης. Όμως τα χρόνια πέρασαν, οι δρόμοι μας χώρισαν, αλλά η επικοινωνία ήταν τακτική. Και με αγωνία κάθε φορά μάθαινα  για την ταλαιπωρία, που σου επεφύλαξε τα τελευταία χρόνια η υγεία σου. Και να τώρα, που ήλθε και για σένα το πλήρωμα του χρόνου. Ήρθε η ώρα να ακολουθήσεις την κοινή των ανθρώπων μοίρα και να πάρεις το δρόμο για την αιώνια κατοικία σου. Φεύγεις πλήρης ημερών και με την ικανοποίηση ότι, στο πλευρό της αγαπημένης σου Πόπης, δημιουργήσατε μία εκλεκτή οικογένεια. Σε αξίωσε ο Θεός να σφίξεις στην αγκαλιά σου παιδιά και εγγόνια, «ως νεόφυτα ελαιών κύκλω της τραπέζης σου». Φεύγεις με την αγάπη και την καλή μαρτυρία μιας ολόκληρης κοινωνίας, μέσα στην οποία έζησες. Σ’ αυτή τη μεγάλη ώρα του αποχωρισμού, υποκλίνομαι με σεβασμό στη μνήμη σου και εύχομαι να είναι όντως μακαρία η οδός, που θα πορευθείς. Και σαν φθάσεις στο τέρμα να σε περιμένει ο Δίκαιος Κριτής, με ορθάνοικτες τις πύλες της Ουράνιας Βασιλείας του  και να σου απευθύνει το «Είσελθε δούλε εις την χαρά του Κυρίου σου». Εύχομαι την εξ Ύψους παρηγορίαν στην Πόπη σου, στη Σοφιάνα, στο Θεόφιλο, στο Θανάση και σε όλους όσους πίκρανες με το θάνατό σου . .   ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: