ΙΣΛΑΜ  ΚΑΙ  ΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ

 

              Του Ναυάρχου Χρ.Λυμπέρη Π.Ν. ε.α.  Επίτιμου  Α/ΓΕΕΘΑ

Το Ισλάμ για τον Ελληνισμό έχει την πνευματική και πολιτική του διάσταση. Βλέπουμε τον ισλαμικό κόσμο ως φίλο και όχι ως εχθρό μας. Υπάρχει αντικειμενικά διακριτή διαφορετικότητα μεταξύ του Ελληνισμού και του Ισλάμ με την οποία, όπως στην πράξη έχει αποδειχθεί ,μπορούμε να συνεργαζόμεθα και να συνεπιχειρούμε οικονομικά και εμπορικά. Οι φιλικές μας σχέσεις με όλο τον αραβικό κόσμο, το Ιράν και άλλες μουσουλμανικές χώρες το επιβεβαιώνουν.  Οι θέσεις του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας ως σύστημα ζωής διαφέρουν από εκείνες του Ισλάμ. Οι δύο θρησκείες δεν προάγουν τις ίδιες αξίες, δεν χρησιμοποιούν τον ίδιο λόγο, δεν προτείνουν το ίδιο έσχατο για τον άνθρωπο και επί πλέον αποκλίνουν σημαντικά στην οργάνωση της κοινωνίας. Ουσιαστικά αναφερόμεθα σε δύο διαφορετικούς πολιτισμικούς κόσμους. Είναι αποδεδειγμένη η ασυμβατότητα του τουρκικού πολιτισμού με τον ευρωπαϊκό στη ευρεία του έννοια. Πότε επέδειξε το τουρκικό κράτος ανθρωπισμό και ισοπολιτεία απέναντι στους πολίτες του;  Οι πολιτισμοί δεν συγχωνεύονται και αυτό που μένει ανοικτό, ως επιλογή είναι η συνύπαρξη-συμφιλίωση της διαφορετικότητας  με όρους αυστηράς και συνεπούς λειτουργίας του κράτους και της κοινωνίας.    Η απόσταση μεταξύ των δύο πολιτισμών δεν ενθαρρύνει, αντίθετα αποθαρρύνει, την πιθανότητα επιμειξίας. Το Ισλάμ δύσκολα θα συμβιβαστεί με τον ευρωπαϊκό κόσμο. Δεν υπάρχει κοινό παρελθόν, κοινότητα αξιών και κοινή πολιτισμική κληρονομιά, και ας υποστήριζε το αντίθετο ο Τούρκος τ. υπουργός εξωτερικών κ. Νταβούτογλου.      Η προβολή του ισλαμικού δόγματος   ΄΄η γη της ιεραποστολής΄΄ (νταρ-αντ-νταούα) δεν επιτρέπει εφησυχασμό της Ευρώπης και φυσικά της Ελλάδας σε ένα εν δυνάμει κίνδυνο ασφαλείας. Το δόγμα αυτό παροτρύνει τις μουσουλμανικές μειονότητες να ζουν σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο, να ασκούν προσηλυτισμό στο Κοράνιο και να διατηρούν ισχυρό τον ισλαμικό τους χαρακτήρα.  Η Ευρώπη έχει συνειδητοποιήσει το μέγεθος της πολιτισμικής ισλαμικής απειλής.   Εκτιμά ως αποσταθεροποιητικό κοινωνικό παράγοντα την παρουσία εκατομμυρίων μουσουλμάνων στην επικράτεια της όσο και το ενδεχόμενο πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Η εμφύτευση ισχυρής πληθυσμιακής ομάδας (1,5 εκατομμύρια) στην Ελλάδα υπό το σχήμα μεταναστών-προσφύγων έχει ήδη δημιουργήσει προβλήματα κοινωνικής συνοχής, εσωτερικής ασφάλειας, ναρκωτικών, παραεμπορίου και περιβάλλοντος.  Άλλο όμως το Ισλάμ και άλλο η Τουρκία με την οποία ο Ελληνισμός βρίσκεται επί αιώνες σε αντιπαράθεση.

Η Τουρκία τηρεί μια επιθετική εχθρική στάση εναντίον της Ελλάδας και  του Ελληνισμού επενδύοντας στη στρατιωτική της ισχύ και σε γεωπολιτικές παραμέτρους προκειμένου να εξασφαλίσει την ανοχή στα σχέδια της από τις δυτικές Δυνάμεις. Η Τουρκία παράλληλα με την απειλή εναντίον της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας, επιχειρεί και υποβάθμιση της σημαντικότητας του ελληνικού πνεύματος. Με τις οργανωμένες πράξεις βανδαλισμού εναντίον ιστορικών μνημείων του βυζαντινού πολιτισμού όσο και με την επιχείρηση πλαστογράφησης της ελληνικής παρουσίας στην Ιωνία  έχει επιβεβαιώσει τις προθέσεις της  κατ΄επανάληψη.  Η επιθετικότητα της Άγκυρας και η έντονη παρεμβατική της πολιτική στη ζωή των Ελλήνων μουσουλμάνων της Θράκης οξύνει το πρόβλημα για την Αθήνα.   Αφελείς προσεγγίσεις και αβασάνιστα λόγια πρέπει να δώσουν τη θέση τους σε ένα εθνικό σχέδιο ελέγχου της εδώ κυκλοφορίας πολιτών ισλαμικής προέλευσης με σεβασμό πάντα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των νόμων του κράτους.  Στην διαφορετικότητα των δύο πολιτισμών και την οικονομική κατάσταση των ξένων μεταναστών είναι πιθανόν κατά καιρούς να ακουμπάνε και επενδύουν ξένες μυστικές υπηρεσίες. Εκείνο  που δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας είναι το γεγονός ότι η παρουσία μουσουλμανικών μειονοτήτων στη ΝΑ Ευρώπη διασπά τη θρησκευτική ενότητα των Ορθόδοξων λαών της περιοχής.  Το πρόσφατα διατυπωθέν στρατηγικό όραμα της Άγκυρας, περί ΄΄συμπατριωτισμού΄΄ της Τουρκίας με τους γειτονικούς της λαούς, αποκαλύπτει τον μεγαλοϊδεατισμό της και τα επεκτατικά της σχέδια, όχι μόνον γεωγραφικά αλλά και γεωοικονομικά. Τι μας λέγει σε δύο γραμμές το δόγμα αυτό: ΄΄… οι λαοί των Βαλκανίων, της Μέσης Ανατολής και του Καυκάσου παρά τη διαφορετικότητα τους έχουν μοιραστεί την ίδια Ιστορία και η Τουρκία, τους εκπροσωπεί όλους… Ο αρχαίος πλούτος, που έχει η Τουρκία,  της επιτρέπει να συναντηθεί με όλους τους πολιτισμούς της Ανατολής, ενώ ταυτόχρονα με την έννοια  της πολιτικής  κουλτούρας η Τουρκία βρίσκεται στο κέντρο της  ΄΄ Δύσης ΄΄.  Πρόκειται για αλαζονεία σε άξονα γεωπολιτικού  και στρατηγικού οράματος το οποίο διαστρεβλώνει τα δεδομένα της Ιστορίας. Η Τουρκία βρέθηκα στην Ευρώπη κατά την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας ως κατακτητής που εκδιώχθηκε. Δεν παρήγαγε η Ευρώπη κοινό πολιτισμό με την Τουρκία και πολύ περισσότερο ούτε η Ελλάδα. Η Ιστορία καταγράφει συγκρούσεις και πολέμους μεταξύ ευρωπαϊκών δυνάμεων και Τουρκίας. Έντεχνα η Άγκυρα μεθοδεύει υποκλοπή και διαστρέβλωση της Ιστορίας. Δεν αναγνωρίζει το ένοχο παρελθόν της των γενοκτονιών και καταπίεσης όλων των μη τουρκογενών πολιτών της. Οι ΗΠΑ ρυμουλκούνται από την Άγκυρα για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων και άλλων πληθυσμών. Η γεωπολιτική τους σκοπιμότητα υπερτερεί της ιστορικής αλήθειας και απόδοσης δικαιοσύνης. Μια πολύ γρήγορη ανάγνωση του δόγματος αυτού αποκαλύπτει ως στρατηγικό στόχο της Τουρκίας να καταστεί περιφερειακή δύναμη μέσα στη ζώνη ΝΑ Ευρώπη-Α. Μεσόγειο(1)-Μέση ανατολή-Κεντρική Ασία όπου το ισλαμικό στοιχείο επικρατεί.     Ακόμη δεν μπορεί να αποκλεισθεί ως μείζων στόχος της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής να προβάλλεται ως σταθεροποιητικός παράγοντας στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική με, ή χωρίς, τη στρατηγική συνεργασία άλλων δυνάμεων.Εκτιμάται ότι η Άγκυρα στην προώθηση αυτού του δόγματος θα ασκήσει ευκαιριακή πολιτική σχέσεων καλής γειτονίας με τις όμορες χώρες της χωρίς όμως να υποστείλει τις γνωστές διεκδικήσεις της. Για την Ελλάδα κριτήριον αξιοπιστίας των όποιων μειδιαμάτων της Άγκυρας είναι το τετράγωνο  ΄΄ Αιγαίο, Κύπρος, Πατριαρχείο, Θράκη ΄΄.  Είμαι επιφυλακτικός απέναντι σε σκέψεις επένδυσης των Αθηνών σε ξέσπασμα θυμών μεταξύ Τελ Αβίβ και Άγκυρας, Και επειδή η Άγκυρα  θα πορεύεται με τα δικά της εθνικά-εθνικιστικά οράματα το ζητούμενο είναι: ΄΄ Αθήνα τι γαρ βούλεται ποιήσει ;΄΄ Η απάντησή μου είναι να πορευθεί η Ελλάδα με  βάση τους εθνικούς της στρατηγικούς στόχους. Έχουν δει το φως της δημοσιότητας  εκτιμήσεις για την προοπτική της προσέγγισης μεταξύ Ισραήλ και Ελληνισμού σε πεδίο γεωπολιτικής και γεωοικονομίας. Θα απαιτηθεί σοβαρή συστημική ανάλυση προκειμένου να αξιολογηθεί η εξέλιξη αυτή ώστε να φωτισθεί το περιθώριο στρατηγικής ευκαιρίας και στρατηγικού κινδύνου.  Ακόμη παραμένω επιφυλακτικός απέναντι στην ειλικρίνεια της Τουρκίας ότι, η Ελλάδα δεν αποτελεί απειλή για αυτήν (δόγμα εθνικής ασφαλείας 2010). Θα ήταν αξιόπιστη η διακήρυξη του νέου δόγματος εάν παράλληλα ή και προ αυτής, υπήρχαν μέτρα όπως: κατάργηση τέταρτης στρατιάς μετά των ευκολιών αυτής, άρση του casus belli, σημαντική μείωση στρατιωτικής παρουσίας στη Θράκη, αλλαγή στάσης στην αποστρατικοποίηση των νήσων του ανατολικού Αιγαίου, άρση εδαφικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο κ.α.

1.Η Τουρκία έχει επιδοθεί σε συστηματική προσπάθεια να παρουσιαστεί ως ναυτική δύναμη στη Μεσόγειο στο πλαίσιο της Ναυτικής της στρατηγικής.

( Πηγή: Από το βιβλίο  «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ» του Ναυάρχου ε.α.           Χρ. Λυμπέρη  εκδόσεις:   Εν  πλω Αθήνα 2011)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: