ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

  ΕΠΕΤΕΙΟΣ 40 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ ΤΑΞΕΩΣ ΣΔΥΝ 1976

Σαν να ήταν χθες, το Παρασκευοσαββατοκύριακο 7-8-9 Σεπτεμβρίου 2016 ξαναβρεθήκαμε στο ιστορικό νησί του Πόρου και στην ιστορική μας σχολή (έναρξη λειτουργίας της το 1889) οι συμμαθητές της τάξης εισαγωγής του 1976 Σ.Δ.Υ.Ν. Όσοι μπόρεσαν, προεξέχοντος του Αρχηγού μας Γρηγόρη Φανού πού από την Αγγλία όπου διαπρέπει ως δ/ντης εναέριας κυκλοφορίας περιφερειακού αεροδρομίου του Αγγλίας, συντόνισε όλη την προσπάθεια μαζί με την ψυχή της εκδήλωσης στην Ελλάδα Παναγιώτη Λάμπρου και τον επιτυχημένο επιχειρηματία Λεύτερη Συφαντο από την Νάπολη της Ιταλίας!!

Ας μου επιτραπεί ν’ αναφέρω ονομαστικά και άλλους συμμαθητές μας πού ήρθαν από μακριά, τους: Νίκο Γιαννακοπουλο από την  Μυτιλήνη και δημιουργό της ιστοσελίδας της τάξης μας, Νίκο Κετσιτζη από την ακριτική Αλεξανδρούπολη, Κυριάκο Χριστοδουλακο από την Κρήτη, Κιτσοδημο Δημήτρη από την Πάτρα, Δημήτρη Θεοχαρακη από την Καβάλα, Τάσο Μωραΐτη από την Σκύρο, Σάκη Γιατρα από την Σύρο, Γιώργο Βερεμη από την Αθήνα πού ήρθε όμως με σπασμένο χέρι και όλους τους υπόλοιπους από την Αθήνα, τον Πειραιά και τα Μέγαρα!!

Παρευρέθηκαν και  9 σύζυγοι οι οποίες συγκινήθηκαν από τις εκδηλώσεις λατρείας και αγάπης πού ανταλλάξαμε αγκαλιασμένοι όλοι μας σαν μία οικογένεια μετά από τόσα χρόνια πού ξαναβρεθήκαμε!!

Δυστυχώς πολλοί αγαπημένοι συμμαθητές μας δεν κατάφεραν να παρευρεθούν για διάφορους προσωπικούς λόγους και κυρίως λόγω της οικονομικής κατοχής πού έχει επιβληθεί στην πατρίδα μας!!

 Στη σχολή μας υποδέχθηκε ο αγαπημένος μας καθηγητής και Πρόεδρος της Ε.Α.Α.Ν Πόρου Γεώργιος Αλιφερης μαζί με τον αειθαλή Τριαντάφυλλο Τσογκα και τον Υποπλοίαρχο ΣΝΔ Γ. Μπελλα ΠΝ, πού μετά την βόλτα μας στον χώρο της σχολής, ξαναφέραμε στο προσκήνιο μνήμες μας καλές, άσχημες, δύσκολες, όμορφες εκείνων των τρυφερών χρόνων!!

Στον Ιερό Ναό του Αγ. Νικολάου έγινε τρισάγιο στην μνήμη του αδικοχαμένου συμμαθητή μας Δημητρίου Διολή από την Σαλαμίνα, ο οποίος έχασε την ζωή του σε ηλικία μόλις 51 χρόνων μετά από χειρουργική επέμβαση στο Ν.Ν.Α όπου και νοσηλευόταν.

Στη συνέχεια στο Διοικητήριο ο Διοικητής Πλοίαρχος Γ. Κουσανης, ο Υποπλοίαρχος Γ. Μπελλας και η υπεύθυνη εθιμοτυπίας Ανθυπασπιστής Ρια Κοτζια  μας πρόσφεραν καφέ, αναψυκτικά και γλυκό πού το είχε φτιάξει με τα χεράκια της η κα. Κοτζια!!

Ο Αρχηγός μας μαζί με τον Υπαρχηγό μας Θεοδωρο Μπελιτσο έδωσαν αναμνηστικές πλακέτες στον Διοικητή, στους κ.κ. Αλιφερη και Τσογκα καθώς και σε όλους τους συμμαθητές!! Ο Διοικητής απένειμε αντίστοιχα τον θυρεό του Κ/Ε Πόρος στον Αρχηγό μας, ο οποίος δεσμεύτηκε ότι θα τον αναρτήσει σε περίοπτη θέση του γραφείου του στην Αγγλία!!

Σε αυτό το σημείο ο γράφων ζήτησα και πήρα τον λόγο και αφού αναφέρθηκα στην ιστορικότητα του χώρου, τόνισα για άλλη μία φορά την αναγκαιότητα της μεταφοράς της Σχολής Υπαξιωματικών στο φυσικό της χώρο του Πόρου και την επαναφορά της ονομασίας της σε Σ.Δ.Υ.Ν.!!

 Η συνέχεια ως είθισται στο Π.Ν δόθηκε σε παραλιακή ταβέρνα απέναντι από την σχολή πού επιμελήθηκε ο Ποριωτης Νίκος Πουλακης!! Τέλος δώσαμε ραντεβού για την ανανέωση της γιορτής μας σε 10 χρόνια, όσοι και αν ζούμε μέχρι τότε!!

Επιμέλεια κειμένου, Δημητρης Δεδης

Υ.Γ. Θα ήθελα ν’ αναφέρω την προσφορά για την επιτυχία της εκδήλωσής μας στους: προηγούμενο Διοικητή του Κ/Ε Πόρος Αντιπλοίαρχο Ε. Καφετζή και τον Υποπλοίαρχο Ε Α. Δημητρίου!!

=========================

              ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 6ης ΣΕΙΡΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΝΑΥΤΟΠΑΙΔΩΝ (1951)

Αγαπητέ φίλε  Λευτέρη. Ευχαριστώ πολύ για την  παρουσία σου στην 38η συνάντηση της τάξης μας άφ΄ότου αποχωρήσαμε από το Π.Ν. Ήσουν όπως πάντα άψογος.

Ένα  σύντομο  ιστορικό των εκδηλώσεών της 6ης ηρωικής σειράς Ναυτοπαίδων :

1-. Η πρώτη συνάντηση – εκδήλωση έγινε το 1978 στο Τουρκολίμανο στον Πειραιά ! Νομίζω, έτσι οργανωμένα, ήμασταν ΄΄  οι πρώτοι διδάξαντες’’! στις συγκεντρώσεις αποφοίτων της μεταπολεμικής σχολής Ναυτοπαίδων.  Μετά μας ακολούθησαν αρκετοί άλλοι, όπως και από άλλες σχολές επίσης.

Ετών 80 και συνεχίζουμε

2.-Από την επόμενη χρονιά (1979) και για κάθε χρόνο  καθιερώθηκαν ανελλιπώς   μια  συνάντηση και μία τριήμερη εκδρομή ανά την επικράτεια. Και όλα αυτά σε πείσμα του πανδαμάτορα χρόνου.

3.- Στην φετινή εκδήλωση  που έγινε στη Μαρίνα Ζέας στον Πειραιά τον Νοέμβριο/16.  συμπληρώθηκαν 38 χρόνια από την πρώτη εκδήλωση!, και 65 από την είσοδό μας στη Σχολή!!! Τι πιο ισχυρή ένδειξη συναδελφικής αγάπης και ισχυρών δεσμών που σφυρηλατήθηκαν τα τρία χρόνια της φοίτησής μας στη σχολή, και στη διάρκεια της σταδιοδρομίας μας στο Ναυτικό. Μα και αυτοί που έφυγαν νωρίς από το σώμα και χάθηκαν πρόσκαιρα, δεν ξέχασαν τους παλιόφιλους ούτε και το Ναυτικό, και σε κάθε ΄΄ προσκλητήριο΄΄ της τάξης τους, έδιναν και δίνουν το παρόν, ερχόμενοι ακόμα και από το εξωτερικό.

Και η ευχή μετά από κάθε συνάντηση, πάντα η ίδια. ΚΑΛΗ ΥΓΕΙΑ και του χρόνου πάλι όλοι μαζί.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   Κ. ΣΠΥΡΟΥ 

                                              Αντιπλοίαρχος (Ε) ε.α.

 

 ====================== 

 

ΕΠΕΤΕΙΟΣ 60 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ ΤΑΞΕΩΣ 1956 ΣΧ. Ν/ΔΩΝ

       

Αγαπητοί φίλοι συνάδελφοι και κυρίες,

Μετά από εξήντα χρόνια βρισκόμαστε σήμερα στο χώρο αυτό και ανασύρουμε μνήμες και όνειρα της μακρινής εκείνης εποχής. Ήταν αρχές Αυγούστου, 1η έως 3η του 1956, που με τρεις καραβιές το τριήμερο αυτό αποβιβάστηκαν σ’ αυτό το χώρο πολλές εκατοντάδες παιδιά ηλικίας από 13 έως 16 ετών, πολλά από αυτά με κοντά παντελονάκια. Μετά από 40 ημέρες σκληρής ως και βάναυσης ενίοτε εκπαίδευσης για τις παιδικές μας ψυχές και κατόπιν γραπτών εξετάσεων μείναμε περίπου 160 άτομα. Εδώ για τρία χρόνια σφυρηλατήθηκαν και διαμορφώθηκαν χαρακτήρες, που στη συν­έχεια στελέχωσαν και ετίμησαν το Ναυτικό μας. Μπορεί την εποχή εκείνη πολλοί από εμάς να κακίζαμε τους γονείς μας θεωρώντας ότι μας πέταξαν στην κόλαση αυτή. Όμως με την πάροδο του χρόνου καταλάβαμε ότι μέσα από τα αποκαΐδια ενός σκλη­ρού πολέμου και μιας εμφύλιας συμφοράς δεν μπορούσαν, οι περισσότεροι τουλάχιστον, να μας προσφέρουν κάτι καλύτερο, γι’ αυτό και τους δικαιώσαμε. Γιατί μέσα από αυτή τη δύσκολη πορεία γνωρίσαμε την επαγγελματική και οικονομική απο­κατάσταση και την κοινωνική καταξίωση. Δημιουργήσαμε καλές οικογένειες και βγάλα­με αξιόλογα παιδιά. Εδώ θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι το μεγαλύτερο βάρος το σήκωσαν οι γυναίκες μας και κάτω από αντίξοες συνθήκες, καθώς ήταν αναγκασμένες να παίζουν το διπλό ρόλο της μάνας και του πατέρα ταυτόχρονα, και τις ευχαριστούμε γι’ αυτό.

60 χρόνια μετά

Τάξης 1956. 60 χρόνια πριν.

Αγαπητοί φίλοι συνάδελφοι, η σημερινή μας επίσκεψη στον τόπο αφετηρίας της επαγγελματικής μας σταδιοδρομίας ίσως για ορισμένους από εμάς να είναι και η τε­λευταία, αυτό όμως να μη μας στεναχωρεί, γιατί εμείς έχουμε την τύχη της σημερινής επίσκεψης, έστω και με κάποια βοηθήματα, όπως λέει και ο αγαπητός συνάδελφος και φίλος Γιάννης Ψυρίδης, ενώ άλλοι συνάδελφοι δεν την είχαν, γιατί έφυγαν νωρίς.

Επίδοση αναμνηστικού στον Διοικητή ΚΕ/ΠΟΡΟΣ
από τον Ι. Ψυρίδη

Δεξιώση στους μαθητές του 1956 από την Διοίκηση του ΚΕ/ΠΟΡΟΣ

Τελειώνοντας πρέπει να συγχαρούμε και να ευχαριστήσουμε τους συναδέλφους που είχαν την έμπνευση και τη διάθεση να οργανώσουν τη σημερινή μας επίσκεψη.

Γ. Ηλιόπουλος, Αντιπλοίαρχος (Ε) ε.α.

====================

60 χρόνια μαζί

Παιδιά αμούστακα κείνο το καλοκαίρι

Γεμάτα όνειρα και πάθος για ζωή

Παιδιά μαζεύτηκαν απ’ όλη την Ελλάδα

Γράφαν τη μοίρα τους στού Πόρου την Σχολή

Πως νοιώσαμε ο ένας για τον άλλον

άρβυλα σάκους λιγαδούρες μια στολή

Πως νοιώσαμε ο ένας για τον άλλον

Μία η καρδιά μας ένα το βήμα .. προσοχή

Τάξεις μελέτη  ποινολόγιο αναφορά

3ο-ετείς εκπαιδευτές με αντριλίκι όψιμο

Πατάτες μπλούμ με μόντε Βιάνκο και λαπά

Και το γλυκό μας ένα κομμάτι  σταφιδόψωμο

Αβέρωφ μίνιο  ματσακόνι αμμοβολή

Γήπεδο ξύλα αγγαρεία  και Μπετά

Ένα εργοτάξιο ολόκληρη η Σχολή

Και το βραδάκι βουναλάκι και… Ιτιά

Πώς πέρασαν αλήθεια τόσα χρόνια

Καθ’ ένας με πορεία αλλού κι αλλού

Στόλος καράβια με απόπλου και μπαλόνια

Γραμμένα όλα στην λινάτσα του Μυαλού

Παιδιά αμούστακα κείνο το καλοκαίρι

Γεμάτα όνειρα και πάθος για ζωή

Πώς Πέρασαν αδέλφια τόσα χρόνια

60 χρόνια ..και….είμαστε μαζί

Γιάννης  Ψυρίδης       

Νοέμβριος   2016

=======================

Κοσμοσυρροή στα επισκεπτήρια πολεμικών πλοίων (6/12)

«ΕΔΩ ΔΕΝ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ ΜΕ ΟΝΟΜΑ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ
ΣΤΗ ΔΟΞΑ ΣΜΙΓΟΥΝ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: