ΑΣ ΦΥΛΑΞΟΥΜΕ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

Απόψεις

                           

                                                                                       Γράφει ο Ελ. Σφακτός

Η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρώπη πριν μερικές δεκαετίες, χαιρετίσθηκε με τυμπανοκρουσίες και διθυραμβικούς λόγους, χωρίς βέβαια να λείπουν και οι αντίθετες φωνές.

Στην ένταξη αυτή ,ο μέσος Έλληνας  που στη μεγάλη του πλειοψηφία ανήκει στους αδιάφορους για τα τεκταινόμενα γύρω του, έβλεπε ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο και μόνο. Προσπέρασε και αδιαφόρησε προκλητικά για το πλήθος των προκλήσεων και υποχρεώσεων που μας αφορούσαν αναλογικά και έπρεπε να υλοποιήσουμε. Οι αρμόδιοι κωλυσιεργούσαν προκλητικά στην ανταπόκριση των υποχρεώσεών μας, φοβούμενοι  το πολιτικό κόστος ,και παρέπεμπαν τα πάντα στις καλένδες. Ορισμένοι

δε ,θεωρώντας  τις πολιτικές τους ικανότητες  ανώτερες εκείνων των Ευρωπαϊκών θεσμών και συναδέλφων τους, τους παραπλανούσαν, κοινώς τους κορόιδευαν, προκειμένου να κερδίσουν χρόνο. Τελικά η αναμέτρηση που  αναμενόταν και βρίσκεται σε εξέλιξη , ήρθε  σκληρή και ανελέητη . Την λένε Μνημόνιο και την σκληρότητά της τη ζούμε όλοι. Βρισκόμαστε στη τροχιά της έκπτωσης. της  παρακμής και της αναξιοπιστίας. Σε τίποτα δεν καταφέραμε να συμβαδίσουμε ίσοι προς ίσους με τους εταίρους  μας. Στην οικονομία που ήταν το αρχικό ξεκίνημα της Ευρώπης, εξ΄ου και ΕΟΚ, τα γενναιόδωρα Ευρωπαϊκά κονδύλια αντί να γίνουν επενδύσεις σε μία αναπτυσσόμενη οικονομία που θα παρήγαγε με τη σειρά της χρήμα, κατασπαταλήθηκαν σε καταναλωτικά αγαθά, ή χάθηκαν σε σκοτεινούς διαδρόμους που η διαπλοκή και διαφθορά  μεγαλουργεί  εδώ και δεκαετίες. Και  επειδή δεν έφταναν  τα Ευρωπαϊκά χρήματα, χρεώσαμε και τα δισέγγονά μας με τα αλόγιστα δάνεια  που πήραμε από τους, «χαζούς«  κουτόφραγκους, πιστεύοντας ότι  …. έχουν να λαβαίνουν. !!!

Στη κοινή εξωτερική πολιτική που ήταν το επόμενο βήμα της ενωμένης Ευρώπης, όλα μας τα Εθνικά θέματα βρίσκονται σε τελμάτωση ,και την ευθύνη την ρίχνουμε, όπως πάντα, στους  ξένους, και όχι στην ανυπαρξία μιας σταθερής εξωτερικής μας πολιτικής. Κάθε πολιτική παράταξη που κυβερνάει , αλλά και κάθε υπουργός της ίδιας κυβέρνησης εφαρμόζει δική του εξωτερική  γραμμή. Σε εξωτερικά δε θέματα γενικού  Ευρωπαϊκού προβληματισμού, ΄΄χορεύουμε΄΄ στο ρυθμό των δικών τους κελευσμάτων  ,και αν ακόμα αυτά είναι αντίθετα με τα δικά μας  συμφέροντα.

Τέλος, στη κοινή πολιτική  εσωτερικής ασφάλειας του κάθε μέλους της ένωσης, το τρίτο βήμα της κοινής Ευρωπαϊκής πορείας, μια λέξη ταιριάζει: Τραγωδία. Έχουμε καταντήσει ένα ξέφραγο αμπέλι  και κινδυνεύουμε να γίνουμε το Ευρωπαϊκό  Ghetto.

( Hot spots τα λένε σήμερα ) για τις χιλιάδες εγκλωβισμένους πρόσφυγες και μετανάστες. Η όλη δυσμενής κατάσταση τείνει να εξελιχθεί  σε μόνιμο , μέγα, εθνικό πρόβλημα, Και ενώ η Λυδία λίθος αντιμετώπισης ή και επίλυσης του θέματος είναι η Τουρκία, όχι τυχαία οι Ευρωπαίοι συνέτεροί μας, μας  θεωρούν αποκλειστικά υπεύθυνους και μας απειλούν με επιστροφή όσων προσφύγων-μεταναστών φιλοξενούν στα εδάφη τους. Ορατός ο κίνδυνος η Ελλάδα να γίνει ένα πολυεθνικό και  πολυθρησκευτικό  κράτος με ότι αυτό συνεπάγεται σε βάθος χρόνου.

Τίποτα δεν προγραμματίζεται και υλοποιείται τυχαία από τα ξένα κέντρα που ρυθμίζουν τις τύχες των λαών  Και ποτέ ο Έλληνας δεν κατάλαβε, ότι δεν υπάρχουν φίλοι και σύμμαχοι, παρά μόνο συμφέροντα.

Και ενώ ακροβατούμε στα πιο πάνω τρία βήματα, έχει εισβάλει αθόρυβα και χωρίς πολλές αναφορές ένα τέταρτο πιο επικίνδυνο και ύπουλο βήμα από τα προηγούμενα. Εκείνο με το οποίο  πιεστικά επιζητούν αλληλεγγύη και συναίνεση για πολιτιστική  ενότητα-ομογενοποίηση  των λαών της Ευρώπης, στην ανάγκη να εξασφαλιστεί μια ενιαία ταυτότητα ευρωπαϊκού πολιτισμού χωρίς να κρύβουν τις προθέσεις τους. Δήλωνε παλαιότερα ο πρόεδρος της Deutshebank  κ. Ντιτμάγιερ. << Ονειρεύομαι την Ευρώπη των Καθολικών >> Επίσης απόσπασμα από τους New York Times, << Στους αντίποδες του δραστήριου Ρωμαιοκαθολικού πολιτισμού  βρίσκονται οι θρασύδειλες χριστιανικές ορθόδοξες δημοκρατίες και το Ισλάμ,με τις απολυταρχικές παραδόσεις τους,πού απειλούν την Ευρώπη εκτρέφοντας έντονο εθνικισμό και όχι δημοκρατία >>

( βλ. Χρήστος Γιανναράς ΄΄Ευρώπη:  Πόλωση πολιτισμών΄΄ Καθημερινή  14.6.95)

Κατ΄ αυτούς ,ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός κινείται σε δύο άξονες. Ο ένας αποτελείται από τις ρωμαιοκαθολικές και προτεσταντικές κοινωνίες .ο άλλος από τις ορθόδοξες και Ισλαμικές κοινωνίες, (Samuel Huntington  πολιτικός επιστήμονας-αναλυτής.)

Στον Ισλαμικό φονταμενταλισμό που θεωρείται, και  είναι  κίνδυνος για την Ευρώπη,

παραθέτουν και την ορθοδοξία ως σκοταδιστική και μισαλλόδοξη. Στο ίδιο σακί λοιπόν με το Ισλάμ και οι χριστιανικές ορθόδοξες δημοκρατίες, !!!!

Είναι σαφείς και ωμοί στις προθέσεις τους. Τίποτα δεν γίνεται και λέγεται τυχαία.

Η Ελλάδα  διαθέτει μια πλούσια πνευματική παράδοση, μοναδική  στον κόσμο.

Γνωρίζουν ότι θα χρειαστεί σκληρή αναμέτρηση σε επίπεδο πολιτισμού και αυτοσυνειδησίας ,Πραγματικός αγώνας επιβολής για αυτούς ,επιβίωσης ή αφανισμού, σε βάθος χρόνους, ως Έθνος για εμάς.  Το θλιβερό όσο και ανησυχητικό είναι ότι στη προσπάθειά τους αυτή, βρίσκονται θιασώτες και εντός της Ελλάδας. Όψιμοι κουλτουριάρηδες, γιατί όχι και μισθωμένα φερέφωνα, ξεπερνούν σε εμπάθεια τους ξένους πατρόνες  τους. ΄΄Θεσμοί Θανάτου ΄΄

Είχαν χαρακτηριστεί  οι Ένοπλές Δυνάμεις και η Εκκλησία, ( Νικ.Δήμου Καθημερινή  20.8.95).

Αμέτρητοι είναι οι  << Φωταδιστές >> που ευτελίζουν τη γλώσσα μας. παραποιούν και συκοφαντούν την ιστορία μας. αποδυναμώνουν την παιδεία μας. Την οικογένεια την διαλύουνε από τις ιερές παραδόσεις της και την εκκοσμικεύουνε όπως και τις παραδόσεις μας. Με τη παραπληροφόρηση εύκολα κατευθύνουνε τις μάζες εκεί που θέλουν οι σύγχρονοι  ιστορικοπολιτικοί  Ευρωπαίοι …διαφωτιστές

Και βέβαια από τον ανελέητο αυτόν  πόλεμο δεν μπορούσε να λείπει και η Εκκλησία.

Έγραφε επιγραμματικά ο μεγάλος Βυζαντινολόγος Steven Runciman : ΄΄ Οι Έλληνες έχουν μια κληρονομιά για την οποία μπορούν να αισθάνονται υπερήφανοι, μια κληρονομιά που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στις εναλλασσόμενες υλικές καταστάσεις. Είναι  η Εκκλησία η οποία ήταν εκείνη η οποία παρά τις πολλές δυσκολίες, απογοητεύσεις. ταπεινώσεις μπόρεσε να προσφέρει πνευματική ανακούφιση, αλλά και να συντηρήσει –διατηρήσει τις παραδόσεις του Ελληνισμού…΄΄  Και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι οραματιστές της νέας Ευρώπης , για αυτό  θέλουν την Ελλάδα στο περιθώριο, όπως ο Καρλομάγνος (742-814)  που επιχείρησε να ενώσει την Ευρώπη αφήνοντας  εκτός συνόρων τον τότε Ελληνισμό και το Βυζάντιο. Για αυτό  η Εκκλησία πρέπει να αποκαθηλωθεί , να απομονωθεί, να ρεζιλευτεί όσο πιο πολύ μπορεί. Γραικύλοι και πιθηκίζοντες πάντα υπάρχουν να βοηθήσουν σε αυτό.

Τελικά τι πρέπει να γίνει; Υπάρχει ελπίδα;

Μόνο εάν δραστηριοποιηθεί  σύσσωμος ο πνευματικός κόσμος της χώρας και μπει ανάχωμα  μπροστά σε αυτή την λαίλαπα  αλλοίωσης  της πνευματικής μας κληρονομιάς, μπορεί να υπάρξει ελπίδα. Από την πολιτική πλευρά, φευ δεν μπορούμε να ελπίζουμε τίποτα. Ο χώρος αυτός βρίσκεται σε μόνιμη  Νιρβάνα που φτάνει  τα όρια της πολιτικής αφασίας.

Η  Ελλάδα που οι αρχαίοι της πρόγονοι, μαζί με τη Ρώμη και τον Χριστιανισμό έβαλαν τα θεμέλια του Ευρωπαϊκού πολιτισμού, η Ελλάδα που έσωσε την Ευρώπη από τα στίφη των βαρβάρων, η Ελλάδα που διέσωσε τον αρχαίο φιλοσοφικό πλούτο των μεγάλων  φιλοσόφων της, και τον οποίον μετά την άλωση τον μετέφεραν στη Δύση για να γίνει η «μαγιά« της αναγέννησης που ακολούθησε, πρέπει να σωθεί.

Στον πνευματικό κόσμο εναπόκειται να ξυπνήσει τον νεώτερο Έλληνα από το σύνδρομο της μαζικής μειονεξίας που ατυχώς διακατέχεται απέναντι στη Ευρώπη.

Η κρίσιμη πρόκληση, που σίγουρα θα αντιμετωπίσουν τα εγγόνια μας, θα είναι καθοριστική. Ή σώζουμε την πνευματική μας κληρονομιά παίζοντας τον ρόλο που μας έχουν επιφυλάξει οι αιώνες, όπως κάναμε κάθε φορά που συναντηθήκαμε με άλλους λαούς, ( όνειρο του Καποδίστρια ήταν να καταστήσει την Ελλάδα πνευματικό κέντρο της Ευρώπης,) ή αλλοτριωνόμεθα στην απορρόφηση και αφομοίωση που μας επιφυλάσσουν οι  νεωτεριστές με αντάλλαγμα  ΄΄Γκαρσόνια ΄΄ στα τουριστικά μας αξιοθέατα.

Τέλος ,μια παράγραφο του Αλέξανδρου  Παπαδιαμάντη από τον «Λαμπριάτικο  Ψάλτη«, πάντα επίκαιρη και διδακτική.

Άγγλος ή Γερμανός ή Γάλλος δύναται να είναι κοσμοπολίτης ή αναρχικός ή άθεος ή οτιδήποτε. Έκανε το πατριωτικόν χρέος του, έκτισε μεγάλην πατρίδα. Τώρα είναι ελεύθερος να επαγέλλεται, χάριν πολυτελείας, την απιστίαν και την απαισιοδοξίαν.

Αλλά ο Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην ομοιάζει με  νάνον  ανορθούμενον επ΄ακρων ονύχων και ταννύμενον να φθάση εις ύψος και φανή και αυτός γίγας. Το Έλληνικόν έθνος το δούλον, αλλ΄ ουδέν ήττον και το ελεύθερον, έχει και θα έχη δια παντός ανάγκην της θρησκείας του. Το έπ΄εμοί. ενόσω ζώ και αναπνέω και σωφρονώ δεν θα παύσω πάντοτε, ιδίως δε κατά τας πανεκλάμπρους ταύτας ημέρας, να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστόν μου, να περιγράφω μετ΄ έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά ήθη, Εάν επιλάθωμαί σου, Ιερουσαλήμ, επιλησθείη η δεξιά μου, κολληθείη η γλώσσα μου τω λάρυγγί μου, εάν μη σου μνησθώ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: