Β Ι Β Λ Ι Α

 

ΨΙΘΥΡΟΙ  ΚΑΡΔΙΑΣ

Στο σχολείο της ζωής, της πάλης των στερήσεων και της υπομονής, στο μεγάλο αυτό σχολείο, αν είσαι ευάγωγος μαθητής αξιώνεσαι μια παράδοξη αλχημεία:  ότι διδάσκεσαι  γίνεται πλούτος.

Έτσι, είσαι πλούσιος σε συναίσθημα, πηγαίο αυθορμητισμό, αγάπη για τον άνθρωπο. Προσεγγίζεις με λεπτότητα τις ανθρώπινες σχέσεις, τις αναλύεις ευγενικά. Αποκτάς δηλαδή την ικανότητα να αναζητήσεις και τελικά να βρεις το ουσιαστικό απόσταγμα της ζωής.

Ένα  ωραίο παράδειγμα  για όλα τα πιο πάνω, είναι ο «δικός μας« Δημήτρης Σταματέλλος , επικελευστής  ε.α. του  ΠΝ , με την ποιητική του συλλογή «ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΗΜΑ«.

Τα ποιήματά του ήρθαν και μας συνάντησαν σαν δροσερό  αεράκι, σαν ψιθυρίσματα καρδιάς, της καρδιάς του, και μας ψιθυρίζουν στ΄αυτί, διακριτικά, νοσταλγικά, τρυφερά αλλά και με θαυμαστή οξύνοια, το συναρπαστικό τραγούδι της ζωής.

Δημήτρη μας συγκίνησες.!!! Μπράβο φίλε.

 ===================

ΟΔΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ 142

Το  Μέλος ,τιμής ένεκεν, και φίλος του συνδέσμου μας κ. Βασίλης  Ιατρίδης (ανιψιός Του Μίλτου Ιατρίδη ,Υ/Β Παπανικολής)  μας έστειλε το τρίτο του βιβλίο  με τίτλο «Αριστοτέλους 142«.

Ο συγγραφέας επιχειρεί μια αναδρομή ,εξιστορώντας  με μυθιστορηματική  ανάπτυξη ατά που έζησε και τον εντυπωσίασαν στην χωμάτινη τότε οδός Αριστοτέλους ,στην Ευρύτερη περιοχή ,που ανάλογα με την ηλικία του   όλο και  διευρύνετο.

Ξεκινώντας από  το παιδικό του παρατηρητήριο, το μπαλκόνι του σπιτιού του ,αρχίζει να καταγράφει . «Το βιβλίο της ζωής του«,  δηλαδή τις αναμνήσεις που μας ακολουθούν σε όλη μας τη ζωή . Η πολυτάραχη εκείνη περίοδος (1939-1955) που σημάδεψε με τα γεγονότα της όλο το πρόσφατο ιστορικό γίγνεσθαι της Ελλάδας, του προσέφεραν πολύ υλικό αναμνήσεων ,εντυπώσεων και αναπάντητων. «Γιατί;«

Πόλεμος ΄40,  Το Έπος, Η Κατοχή, Απελευθέρωση, Δεκεμβριανά, Εμφύλιος, άφησαν ανεξίτηλα βιώματα, όπως  σε κάθε «μπόμπιρα« της τότε  γενιάς, χωρίς να καταλαβαίνει τις απαντήσεις των μεγάλων στα ατελείωτα  γιατί;

Ο θείος Μίλτος Ιατρίδης  είναι παρόν σε πολλές σκηνές της μυθιστορηματικής του αφηγηματικής πορείας, και πώς η στρατιωτική του ιδιότητα επηρέασε, αρνητικά, την  οικογένειά του την περίοδο των Δεκεμβριανών.

Σίγουρα ένας αναγνώστης της γενιάς του συγγραφέα, θα βρει  και βιώματα της δικής του παιδικής ηλικίας  και με ότι αυτή τον έχει σημαδέψει.

Για την περίοδο της εφηβείας ,γλαφυρά και χωρίς σεμνοτυφίες, περιγράφει τους πρώτους  γενετήσιους προβληματισμούς ,τις σχέσεις με το άλλο φύλλο και τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα, τα υπέρ το δέον αυστηρά σχολεία ,οι πολλές ώρες  δύσκολων μαθημάτων, η αγωνία για λίγη διασκέδαση, και οι…μηχανορραφίες  και πώς να τα πετύχεις όλα αυτά σε μια κοινωνία αυστηρότατων ηθών και άκρατου συντηρητισμού.

Ένα δροσερό ανάγνωσμα που οι νέες γενιές ,πολλά θα μάθουν πώς μεγάλωσαν οι πατεράδες τους, κάνοντας μια σύγκριση του τότε με το σήμερα.

Ευχαριστούμε τον κ. Ιατρίδη και του ευχόμαστε καλή συγγραφική συνέχεια.

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο από τη δανειστική μας βιβλιοθήκη.

                                                                                                                       Ε.Σ.

=================

« Τώρα ; Διαβάζεις τα ποιήματά μου»

Με αυτόν τον τίτλο, ο καταξιωμένος πλέον στο χώρο της λογοτεχνίας  συνάδελφος Λεωνίδας Γιανναράκος, παρουσίασε την νέα του εργασία,

Το βιβλίο  προλόγισαν οι, Κώστας Καρούσος, πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, μέλος της οποίας είναι και ο Λεωνίδας, η Ελένη Συκά- Κοντόζογλου   μέλος Δ.Σ.της Ε.Ε.Λ.,ποιήτρια,  Νέλλη  Λαγάκου ποιήτρια  εκπαιδευτικός, Χάρης Μελιτάς, ποιητής , άπαντες μέλη της Ε.Ε.Λ.

Με τα εγκωμιαστικά τους σχόλια και παρατηρήσεις οι ομιλητές επιβεβαίωσαν τον ποιητικό οίστρο που διακατέχει τον κ. Γιανναράκο και για το πλατύ εύρος που αυτός καλύπτει με τα ποιήματά του.

Από την ανάγνωση μέρους της τελευταίας του εργασίας, εντύπωση έκανε το ποίημα «Ναυτόπαιδες του Αιγαίου«,  όπου τα νερά του Αιγαίου «…ιερουργούσαν στα θαλασσινά μας κορμιά, με πλέριο φώς για τ’  άπλερα  τα Ελληνάκια».

Ο Λεωνίδας δεν ξεχνάει τις ρίζες του.

Αυτό είναι το 13ο  βιβλίο που ο Λεωνίδας εκδίδει ,με το οποίο κάνει μια στροφή στις λογοτεχνικές του ανησυχίες ,μπαίνοντας στον δύσκολο χώρο της Ωδής Καλή  σου επιτυχία Λεωνίδα σε όλες σου τις προσπάθειες Στη σκιά του ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ

Η ανταρσία του Αντιτορπιλικού  «Βέλος» Στο ανακαινισμένο εκ βάθρων Δημοτικό Θέατρο  του Πειραιά παρουσιάστηκε το βιβλίο του αντιπεριφερειάρχη  Παναγιώτη Χατζηπέρου, μέλος του ΑΤ Βέλος  (Σημ/ρος Μηχ.) την περίοδο του κινήματος στο Ναυτικό.

Για το βιβλίο μίλησαν οι: Ρένα Δούρου Περιφερειάρχης Αττικής, Ο Γεώργιος Κασιμάτης, Ομότιμος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου ΕΚΠΑ, ο όποίος είπε ότι: ηρωισμός δεν είναι μόνο η αρετή του να υπερασπίζεσαι την ακεραιότητα του εδάφους  της πατρίδας σου, θυσιάζοντας και την ζωή σου ενίοτε, αλλά και η υπεράσπισης των ιδεωδών της Πατρίδας, του όρκου προς αυτήν, Αυτό δεν είναι απειθαρχία αλλά πειθαρχία προς τον όρκο .Δεν είναι θυσία ζωής αλλά θυσία τιμής που κοσμεί έναν Λαό ολόκληρο. Είναι μια άμυνα στην προσβολή της Πατρίδας.

Ιωάννης Παλούμπης Αντιναύαρχος ε.α., ο οποίος τόνισε :

Το  κίνημα των Συνταγματαρχών υπήρξε μια  «μέγγενη« διλλημάτων για τους Αξιωματικούς του Ναυτικού. και το κίνημα του Βέλος υπήρξε μια ψηφίδα Ιστορίας, διότι «έσπασε« τη φήμη του αρραγούς των Ε.Δ. και την αφοσίωσή τους στην Επανάσταση.  Αν δε το κίνημα του Ναυτικού γενικά πετύχεναι, σίγουρα θα απεσοβήτω  η τραγωδία της Κύπρου. Επίσης εκτός από τα ιστορικά του στοιχεία, το βιβλίο περιέχει και λογοτεχνικό ύφος που το καθιστά εύκολο στην ανάγνωση.

 Ο Δημήτρης Αλευρομάγειρας  Αντιστράτηγος ε.α. υπηρετώντας την περίοδο εκείνη στη Κύπρο, αναφέρθηκε στα της εισβολής  και στις εγκληματικές κινήσεις  της Χούντας με τα γνωστά αποτελέσματα.

Τέλος, Ο Δρ.Αριστείδης Γ.Διαμαντής   Πλοίαρχος (ΥΙ), συγγραφέας, χαρακτήρισε το βιβλίο «κατάθεση ψυχής». Όπως κάθε βιβλίο, έτσι  και αυτό είναι ένα παράθυρο στην ιστορία. Η ύλη και η δομή του καλύπτουν τις ανάγκες του αναγνώστη να γνωρίσει μέσα σε λίγες σελίδες την ιστορία  του εγχειρήματος.

 =================

Η τελείωση

 Στα τέσσερα εγγόνια μου

Η φλόγα της ψυχής μου άναψε

Όταν με φώναξες παππού.

Το τίποτα, μέχρι χθες,

Έγινε σήμερα όλα,

Ήσυχος, ήρεμος,

Κλείνω τα μάτια μου και ονειρεύομαι λουλούδια!

Τρέμουν τα χέρια μου

όταν τα σφιχταγκαλιάζω.

Το εγγόνι, η γνησιότητα της ψυχής

εκφρασμένη με όνειρα.

Απλώνω τα χέρια να τα πιάσω παίζοντας,

φωνάζοντας, τραγουδώντας, δακρύζοντας!…

(Από την ποιητική συλλογή του Δ,Σταματέλλου  «ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΗΜΑ

 

====================

 

«ΕΜΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΑΝΤΩΝ»

 

Ο Χαρίτων Γιωτάκης  μετά το βιβλίο του `Σπαρτιάτες, Σκλάβοι του Πολέμου,« επανήλθε πολύ σύντομα στο προσκήνιο με νέο βιβλίο.

Αφομοιώνοντας τις διαθέσιμες γνώσεις των αρχαίων συγγραφέων από το πρωτότυπο κείμενο και όλα τα σύγχρονα επιστημονικά συμπεράσματα, συνέθεσε με λογοτεχνική έμπνευση και πάθος ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ιστορικό μυθιστόρημα. Η  νέα δημιουργία του είναι  ένας καταπληκτικός συνδυασμός ιστορικών γεγονότων,επιστημονικών συμπερασμάτων και λογοτεχνικής αφήγησης καθημερινών στιγμών της εποχής, που πλαισιώνονται από πραγματικά και φανταστικά πρόσωπα.

Το πολυσέλιδο  πόνημα με τίτλο: «Εμαυτόν και μετά απάντων», μου δημιούργησε ανησυχία: θα μπορέσω να το διαβάσω μέχρι το τέλος και μάλιστα χωρίς να χάσω τη ροή και τη συνέχειά του;  […}    Διαβάζοντάς, διαπίστωσα ευχάριστα ότι ο συγγραφέας νοιάζεται από νωρίς για την ενδεχόμενη ή πιθανή άγνοια του αναγνώστη, σχετικά με την ιστορική περίοδο που αναλύει, και έτσι φρόντισε επιμελημένα να τον ενημερώνει συνεχώς με τις υποσελίδιες υποσημειώσεις του.    Ιδιαίτερη εντύπωση μού έκαναν η περιγραφή της Τριήρους και οι ναυτικές μάχες. […]    . Ο αναγνώστης στο τέλος γίνεται πλουσιότερος λογοτεχνικά, ιστορικά, αλλά και εγκυκλοπαιδικά. […]

 Η πλουσιότατη βιβλιογραφία, η επιστημονική και λογοτεχνική ενσωμάτωση στην πλοκή και μυθιστορία της πραγματικής Ιστορίας καθώς και στα σύγχρονα επιστημονικά συμπεράσματα που την αφορούν.[…]

Η δομή της ύλης και η ροή είναι καταπληκτική. Η διάταξη και η παράθεση των εξελίξεων μέσα από τα ιστορικά γεγονότα, διέρχονται πραγματικά σαν φυσικό γεγονός.[…]

Παραστατική είναι η περιγραφή του πλήθους των επιβλητικών συναισθημάτων των ηρώων του. […]

Μία γενική παρατήρηση είναι, ότι έμαθα τόσες πολλές λεπτομέρειες από τον καθημερινό βίο και την πολιτειακή ζωή της Αθήνας, εκ των οποίων κάποιες ούτε που φανταζόμουν, […]

 Ο φόβος, η τιμή, το μίσος, η ανδρεία και κυρίως ο έρωτας, κατακλύζουν το κείμενο με αποτέλεσμα τη συναισθηματική φόρτιση του αναγνώστη.  Οι σκηνές των μαχών  είναι απλώς συγκλονιστικές.

Εν κατακλείδι, η ανάγνωση του βιβλίου είναι μία εξαιρετικά ευχάριστη διαδρομή μέσα σε, εν πολλοίς, γνωστά μας (με τη γενική έννοια της λέξης) ιστορικά γεγονότα.[…] Η διαδρομή και η πλοκή είναι τόσο καλά δεμένες μεταξύ τους και με τόσο καλή προσέγγιση και λεπτομέρεια, που είναι σαν να μεταφερόμαστε εκεί –κι ας έχουν περάσει εικοσιπέντε αιώνες– χωρίς να μας λείπουν ούτε καν οι μικρές λεπτομέρειες της απλής ματιάς. […]

Τέλος, χαίρομαι που το βιβλίο αποδεικνύει το μεγαλείο των Ελλήνων στην κοιτίδα τους. Ο συγγραφέας είναι άξιος συγχαρητηρίων, όχι μόνο για το αριστουργηματικό αποτέλεσμα του έργου του, αλλά και για το άσβεστο πάθος του για δημιουργία.

Γεώργιος Σιδερής

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: