Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΠΠ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Του Αντιναυάρχου Ε. Α. Β. Μαρτζούκου Π.Ν.

 

      ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

Εβδομήντα πέντε χρόνια μετά, η Ελλάς δεν ευρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση αλλά ευρισκόμενη σε γενική κρίση, αντιμετωπίζει ένα σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον με πληθώρα και ποικιλία απειλών, προκλήσεων και ευκαιριών.

Η υφιστάμενη παγκόσμια αστάθεια παρουσιάζει τάσεις επιδεινώσεως. Η ενεργειακή εξάρτηση και η θαλάσσια διακίνηση υδρογονανθράκων σε ποσοστό άνω του 90%, επαυξάνει τους αεροναυτικούς εξοπλισμούς πολλών κρατών και αυξάνει την στρατηγική σημασία των θαλασσίων γραμμών επικοινωνίας και ιδιαίτερα των υποχρεωτικών περιοχών διελεύσεως (π.χ. στενά Μάλακκα, Ορμούζ, Ταϊβάν, Σουέζ, Αιγαίο, Βόσπορος, Γιβραλτάρ κ.λπ.).

Η ΕΕ, με ξεθωριασμένο το όραμα της κοινής εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, αντιμετωπίζει φυγόκεντρες τάσεις, οικονομικά προβλήματα και έντονες μεταναστευτικές ροές, κυρίως Μουσουλμάνων, οι οποίες θέτουν σε δοκιμασία τις δομές, τον χαρακτήρα και τις αξίες της. Η σημαντική ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από την Ρωσία αναβαθμίζει την αξία των υποθαλασσίων κοιτασμάτων της Μεσογείου.

Η σύγκρουση για την άσκηση επιρροής μεταξύ Δύσεως και Ρωσίας, οι περιφερειακές φιλοδοξίες, η αναβίωση του ακραίου Ισλάμ, ο εμφύλιος στην Συρία και οι επιπτώσεις του, τα ενεργειακά συμφέροντα, διακρατικές αναθεωρητικές βλέψεις και αλυτρωτισμοί, εθνοτικές, φυλετικές και θρησκευτικές έριδες δημιουργούν εντάσεις και αστάθεια στην Ουκρανία, στα Βαλκάνια, τον Καύκασο, την Μ. Ανατολή, την Α. Μεσόγειο και την Β. Αφρική.

Η φιλόδοξη, αναθεωρητική, νέο-οθωμανική Τουρκία παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στο εξωτερικό και το εσωτερικό της περιβάλλον, πληροί επακριβώς τον ορισμό της πολιτικής και στρατιωτικής απειλής για την Ελλάδα. Η Τουρκία διαθέτει ισχυρούς συντελεστές εθνικής ισχύος, όπως η δημογραφία, οι Ένοπλες Δυνάμεις, η οικονομία, η τεχνολογία, το στρατηγικό βάθος και επιπλέον έχει την σταθερή πολιτική βούληση, ανεξαρτήτως Κυβερνήσεων, όπως πραγματοποιήσει τις αναθεωρητικές της διεκδικήσεις στο Αιγαίο, την Θράκη, την Κύπρο και την Α. Μεσόγειο γενικότερα. Ενδεχόμενη ένταξη ή ειδική σχέση της Τουρκίας με την ΕΕ, εκτιμάται ότι δεν θα την αποτρέψει από τις εις βάρος μας διεκδικήσεις της. Με τα τρέχοντα δεδομένα κατά τα επόμενα λίγα έτη, η ήδη υφιστάμενη σημαντική διαφορά υλικής στρατιωτικής ισχύος και αμυντικής υποδομής, πρόκειται να αυξηθεί εντυπωσιακά υπέρ της Τουρκίας, με κίνδυνο να χαθεί το εναπομένον απόθεμα αποτροπής και οι διμερείς σχέσεις να διέπονται πλέον καθαρά από πειθαναγκασμό και κατευνασμό αντίστοιχα.

Η διαχρονική έλλειψη Εθνικής Στρατηγικής και οι εξ αυτής παλινωδίες της εξωτερικής μας πολιτικής αποθρασύνουν  τους γείτονές μας.  Η πολυδιαφημισμένη οικονομική διείσδυση στα Βαλκάνια, δεν απέφερε πολιτικά οφέλη και σήμερα η χώρα μας σε αμυντική θέση ενδεχομένως να συμβιβασθεί, στο ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, ενώ  αντιδρά σπασμωδικά στον μεγαλοϊδεατισμό και αλυτρωτισμό της Αλβανίας. Η πατρίδα μας συνομιλεί συστηματικά με την Τουρκία και την διευκολύνει στην είσοδό της στην ΕΕ, υπό καθεστώς casus belli και με καθημερινές προκλήσεις και απειλές κατά της ακεραιότητός της, ενώ η πορεία της λύσεως  του Κυπριακού, προκαλεί εύλογες ανησυχίες. Τέλος η χώρα μας αντιμετωπίζει εκτός από το οικονομικό της δράμα, τον μεγαλύτερο ίσως κίνδυνο στο εσωτερικό της, που συνοψίζεται στον συνδυασμό «δημογραφικό – μετανάστευση – Ισλάμ».

Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι κατά τις εκάστοτε εθνικές κρίσεις οι συμμαχίες της Ελλάδος, κατά την πλέον επιεική κρίση, δεν εγγυώνται και δεν συγκλίνουν απαραιτήτως προς τα Εθνικά μας Συμφέροντα.  Ο διαυγής και προφητικός Π. Κονδύλης προειδοποιεί άλλωστε ότι «καμία συμμαχία δεν ασφαλίζει πλήρως αυτόν που βρίσκεται σε θέση μονομερούς εξαρτήσεως» και ακόμη ότι «η αξία μίας συμμαχίας για μία ορισμένη πλευρά καθορίζεται από το ειδικό βάρος της πλευράς αυτής μέσα στο πλαίσιο της συμμαχίας».

Η γεωστρατηγική σημασία του ελλαδικού χώρου παραμένει μοναδική, αφού ελέγχει την πρόσβαση προς νότο τόσο από την Αδριατική, όσο και από την Μ. Θάλασσα, ελέγχει τα στενά του Βοσπόρου και διασφαλίζει την κυριαρχία στην Α. λεκάνη της Μεσογείου και την από εκεί προβολή ισχύος προς κάθε κατεύθυνση. Από τον ελληνικό θαλάσσιο χώρο διέρχονται παγκοσμίως σημαντικές γραμμές επικοινωνιών οι οποίες συνδέουν το Γιβραλτάρ με το Σουέζ και την Μ. Θάλασσα και μέσω αυτών τις χώρες πέραν του Ατλαντικού, με τις χώρες της Ευρώπης, της Μ. Ανατολής, της Αφρικής και της Ασίας. Σημεία ελέγχου της Α. Μεσογείου αποτελούν τα Επτάνησα (κυρίως η Κέρκυρα), οι νήσοι του Αιγαίου, η Κρήτη με την πολύτιμη ναυτική βάση της Σούδας και ασφαλώς η Κύπρος.

     ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΙΣΧΥΣ – ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Η έννοια της «θαλασσίας ισχύος» είναι πολυσύνθετη και περιεκτική. Από στρατηγική άποψη εμπεριέχει το πολεμικό ναυτικό ενός κράτους, το οποίο αποτελεί την «ναυτική ισχύ», το δυναμικό του εμπορικού του στόλου, τις υπάρχουσες υποδομές θαλάσσιας δραστηριοποιήσεως καθώς και εκμεταλλεύσεως των θαλασσίων και υποθαλασσίων πλουτοπαραγωγικών πόρων, την δυνατότητα ελέγχου θαλασσίων κομβικών σημείων, και την ναυτική παράδοση και ενασχόληση του πληθυσμού. Πολιτικά σημαίνει έναν πολλαπλασιαστή ισχύος πρώτου μεγέθους, με τον οποίο το έθνος αντλεί δυνάμεις τόσο από την εσωτερική του συγκρότηση, όσο και από τις συμμαχίες καθώς και από τις περιοχές ασκήσεως ελέγχου ή επιρροής. Κοινωνικά η θαλάσσια ισχύς συνδέεται με την οικονομική δύναμη που απορρέει από την κυριαρχία στο υγρό στοιχείο καθώς και με τις έννοιες αστική τάξη, κίνηση και διαρκής ροή περιβάλλοντος, εμπόριο, ανθρωποκεντρική και ορθολογική θεώρηση των πραγμάτων, παιδεία, επιστήμες, τέχνες, κοσμικό κράτος και Δημοκρατία.

Βάσει της παραπάνω προσεγγίσεως, η ενσυνείδητη επιλογή της στρατηγικής της «θαλασσίας ισχύος», ευρίσκεται στο επίπεδο της Υψηλής Στρατηγικής, αποτελεί μία ολοκληρωμένη εθνική αναπτυξιακή πρόταση, που είναι μακρόπνοη, διατρέχει όλο το φάσμα της εσωτερικής συγκροτήσεως και εξωτερικής πολιτικής του κράτους, επηρεάζει σχεδόν κάθε πτυχή, της κοινωνικής ζωής, καθορίζει ευρύτατο πλαίσιο δράσεως και συμπεριφορών και διαμορφώνει συγκεκριμένη κοσμοαντίληψη. Η θαλάσσια ισχύς δύναται να παρέξει στην χώρα μας ασφάλεια, οικονομική ισχύ, καθώς και συγκριτικό πλεονέκτημα, στα πλαίσια των συμμαχιών της.

αεροναυτικές βάσεις.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Γενικότερα η χώρα μας ζει σε οριακή κατάσταση σε όλους σχεδόν τους τομείς και όλοι αναμένουν από το πολιτικό σύστημα να πράξει τα δέοντα ώστε να σταματήσει ο ευτελισμός μίας Ελλάδος που επαιτεί την οικονομική της επιβίωση, που έπεται των διεθνών εξελίξεων και κυρίως που εγκαταλείπει την αρχή της αυτοβοήθειας και εναποθέτει σταδιακά την άμυνα και την ασφάλειά της στην καλή θέληση των συμμάχων της. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι συνεχείς και δραστικές περικοπές για την άμυνα και ασφάλεια της χώρας είναι οι μόνες οι οποίες περνούν από την Βουλή των Ελλήνων άνευ κομματικών αντιρρήσεων.

Εάν δεν αλλάξει κάτι, κατά τα επόμενα λίγα έτη, η έννοια της στρατιωτικής αποτροπής έναντι της Τουρκίας θα είναι παρελθόν, δεδομένου ότι η όποια ποιοτική διαφορά του έμψυχου δυναμικού δεν θα δύναται πλέον να ισοσταθμήσει την μεγάλη διαφορά των αριθμών, των μέσων, της τεχνολογίας και των υποδομών του αντιπάλου. Ευελπιστούμε ότι θα γίνει έστω και τώρα αντιληπτό ότι η πορεία αυτή οδηγεί σε εθνικές περιπέτειες και στην δορυφοροποίηση της χώρας μας. Οι δήθεν φιλειρηνικές και κοινωνικές δαπάνες σε βάρος των αποτρεπτικών ΕΔ, κρίνονται ως εξόχως αντικοινωνικές αφού προκαλούν μία ώρα αρχύτερα είτε στρατιωτική αναμέτρηση από θέσεως αδυναμίας είτε εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Δεν νοείται οικονομική και εμπορική ανάπτυξη δίχως καθεστώς ασφάλειας, που μόνο οι ΕΔ και τα ΣΑ διασφαλίζουν. Η κατάλληλη επένδυση στην αμυντική βιομηχανία, την έρευνα και τεχνολογία δυνατόν να αποφέρει έσοδα και να συγκρατήσει νέους Έλληνες επιστήμονες και τεχνικούς, πριν αποδράσουν στο εξωτερικό.

Η απόκτηση κατάλληλης θαλάσσιας και ναυτικής ισχύος και στρατηγικής, συνεπικουρούμενη από ανάλογα ανεπτυγμένη αεροπορική και χερσαία ισχύ, δύναται να αναπτύξει οικονομικά και κοινωνικά την χώρα, αντιστρέφοντας παράλληλα την πορεία προς τον μονόδρομο του κατευνασμού. Στον σκοπό αυτό θα πρέπει να συστρατευθεί το σύνολο του Ελληνισμού εντός και εκτός της ελληνικής επικράτειας. Η αμυντικογενής σταθερή επιλογή του κατευνασμού και του «δεν διεκδικούμε τίποτε» ιστορικά ουδέποτε δικαιώθηκε. Προϋπόθεση για την επιτυχία του παραπάνω εγχειρήματος και την εξεύρεση των απαιτουμένων πόρων, αποτελεί η συνειδητοποίηση και υιοθέτησή του από την πολιτική ηγεσία, η διακομματική πίστη προς αυτό, η λαϊκή μύηση και συναίνεση, καθώς και η συνεπής τήρηση των επί μέρους χρονοδιαγραμμάτων υλοποιήσεως.

Το Έθνος μας έχει παρελθόν παρόν και μέλλον. Τα πληρώματα των πολεμικών πλοίων το 1821 – 1827 συνέβαλαν καθοριστικά στην απαλλαγή από την μακραίωνη σκλαβιά και στην δημιουργία της νεωτέρας Ελλάδος, το 1912 -1913 απελευθέρωσαν το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου, το 1940 – 1945 συνέβαλαν στην διατήρηση της επικράτειας και την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων. Η δράση των πληρωμάτων των προγόνων μας δείχνει τον δρόμο και απαγορεύει οιαδήποτε σκέψη για εθνική συρρίκνωση ή κατευναστική υποχώρηση. Ο τρόπος συνοψίζεται στο ρητό «κυβερνάν εστί προβλέπειν» ή ¨των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν».

                                                                 Μάϊος 2016

                                              Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ

                                                     Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.

                                                          Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: