ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

  • Γνωστός και μη εξαιρετέος ο Αυστριακός καγκελάριος Μέττερνιχ, θεματοφύλακας της Ιεράς Συμμαχίας, εμάχετο με κάθε μέσον, κάθε ευρωπαϊκή φιλελεύθερη φωνή ή κίνηση. Για το ελληνικό ζήτημα είχε δηλώσει «Δεν υπάρχει ελληνικό έθνος διότι έχει εκπέσει των αξιών του». Η απάντηση ήρθε άμεσα από τον διδάσκαλο του Γένους Αδ. Κοραή: « Δεν έχει εκλείψει το ελληνικό έθνος διότι έχει έναν ανεκτίμητο θησαυρό. Η φυλαχθείσα εκ του παρελθόντος γλώσσα του».

  • Αυτό τον ανεκτίμητο θησαυρό, έχουν βαλθεί οι κατ’ ευφημισμόν εκσυγχρονιστές και ψεύτο-προοδευτικούρες να τον νοθεύσουν και από την γεμάτη γλυκόλαλη – νοηματική της μορφή,να τη καταντήσουν στεγνή και ξύλινη γλώσσα. Ο Ιούλιος έγινε Γιούλης, ο Ιούνιος Γιούνης το αναφανδόν αναφαντόν,το εκμαιεύω εκμυαίυω και χίλια άλλα δύο μαργαριτάρια που κοσμούν προφορική και γραπτή χρήση της γλώσσας μας. Δεν είναι τυχαίο που η παιδεία , «η ροδόχρους ελπίς της πατρίδας» κατά τον Καποδίστρια, είναι στο στόχαστρο ανεγκέφαλων ταγών μας. Τελικά οι δαυλοί των αχρείων επιδιώκουν να μας κάνουν δούλους της αχρειότητάς τους, ιδίως τις νεότερες γενιές.

  • Κάλαντα. Μία παράδοση που χαρακτήριζε τον ερχομό των μεγάλων εορτών, όταν χαρούμενες παιδικές φωνές πλημμύριζαν τις γειτονιές, αναγγέλλοντας την γέννηση του Χριστού, τον ερχομό του νέου έτους ή τη βάπτιση του Χριστού. Στη δε επαρχία, παλαιότερα και τα Άγια Πάθη του Χριστού. Τα τελευταία χρόνια οι παιδικές φωνές όλο και λιγοστεύουν, τείνουν να χαθούν. Οι λόγοι πολλοί και γνωστοί. Ο βίαιος και αγχώδης τρόπος ζωής που μας έχουν επιβάλλει εκείνοι που απεργάζονται την νόθευση των εθνικών μας χαρακτηριστικών και την απομάκρυνσή μας από την ιστορική μας μνήμη, η αυξανόμενη εγκληματικότητα, ο πιθηκισμός που μας χαρακτηρίζει για κάθε ξενόφερτο «event« !!!κ.α.π. σβήνουν το όμορφο αυτό έθιμο. Έτσι τα ευχητήρια κι εγκωμιαστικά τραγούδια περνούν σε ξένα χείλη, άσχετα με τη θρησκεία μας, έθιμά μας, κληρονομιά μας, αφαιρώντας από αυτά το χαρμόσυνο – εορταστικό μήνυμα τους. Κάθε μικρή ή μεγάλη κοινωνική συνήθεια που χάνεται από την εθνική μας παράδοση που κληρονομήσαμε μας οδηγεί σε επικίνδυνα μονοπάτια αφομοίωσης και εξαφανισμού.

  • Βαρύγδουπες υποσχέσεις για μη περαιτέρω μείωση των κυρίων συντάξεων ακούγονται από επίσημα χείλη. Και όσα πιο πολλά λέγονται, τόσο αυξάνει η ανησυχία μας για το αντίθετο. Πέντε χρόνια τώρα, το ίδιο τροπάριο παίζεται. Συνταξιούχοι και μισθωτοί κατάντησαν το «Ελντοράντο« κάθε κρατικού οικονομικού ελλείμματος.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: