ΕΝΑΣ ΑΓΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ή ΕΝΑ ΗΡΩΑΣ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΝ

Έχει σωστά ειπωθεί «οι αναμνήσεις είναι ο μόνος παράδεισος από τον οποίο κανείς δεν μπορεί να μας διώξει». Ο πολυκύμαντος τρόπος ζωής του Ναυτικού φρόντισε να γεμίσει τις δεξαμενές των αναμνήσεών μας με πλήθος μα και ποικιλία από αυτές. Έτσι, η μνήμη μας δεν βρίσκει ποτέ ¨κενό μοναξιάς¨ και πάντα ανασύρει από την πλούσια παρακαταθήκη  γεγονότα και καταστάσεις ¨παντός καιρού¨, όπως θα λέγαμε στη ναυτική ορολογία. ¨

Σήμερα παρουσιάζουμε τις αναμνήσεις του σεβαστού όσο και αγαπητού Ναυάρχου ε.α. Γ. Μόραλη (επιτ. Αρχηγού Στόλου) για τον Αξ/κό Δ. Αλεξάνδρου όπως αυτός τον έζησε. Ευχαριστούμε τον κ., Ναύαρχο που μοίρασε τις αναμνήσεις του μαζί μας.

                   ΕΝΑΣ ΑΓΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Η ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ

Μία ημέρα ξεφυλλίζοντας ξανά το βιβλίο Α/Τ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΟΛΓΑ του Ναυάρχου Κ. Μεταλλινού,  ξαναδιάβασα στις σελίδες 201-202, τα σχόλια για τον Πλωτάρχη Δ Αλεξάνδρου, κυβερνήτη της ΟΛΓΑΣ. Δυστυχώς είναι  ο μόνος από το ΠΝ που τον αναφέρει πλησιάζοντας αρκετά την αλήθεια.

Είχα την τύχη να υπηρετήσω δυο χρόνια στην ΟΛΓΑ από την αρχή του πολέμου του 1940 (ΟΚΤ 1940 έως ΣΕΠ 1942) και είχα τα καθήκοντα: Βοηθός Επιστασίας “Π”, Επικεφαλής των Α/Α πολυβόλων,  Αξιωματικός Γενικής Επιστασίας, Αξιωματικός ΦΑΨ, Πρατηρίου Πληρώματος κ.λ.π.

Υπηρέτησα με τους κάτωθι κυβερνήτας:

α.  Πλοίαρχο Αλφρέδο Λεοντόπουλο: έδωσε στο πλοίο την ναυτοσύνη και την αρχοντιά

β.   Πλοίαρχο Ιωάννη Βλαχόπουλο: έδωσε στο πλοίο στρατιωτική αγωγή

γ.   Πλωτάρχη Δημήτριο Αλεξάνδρου: κυβερνήτης του Α/Τ ΟΛΓΑ στην πλέον επικίνδυνη περίοδο και περιοχή Κεντρικής Μεσογείου, παράλια Αιγύπτου, Βεγγάζης και του περίφημου Τομπρούκ. Αντιμετώπισε πολλούς κινδύνους και δύσκολες καταστάσεις.

Στην περίοδο αυτή μπορεί να πούμε ότι το Α/Τ ΟΛΓΑ απέκτησε τεράστια πείρα πολέμου, που την βοήθησε αργότερα να συγκαταλέγεται μεταξύ των καλυτέρων συμμαχικών και αγγλικών αντιτορπιλικών.

δ.  Πλωτάρχης Γεώργιος Μπλέσσας: Υπηρέτησα μόνο λίγους μήνες μαζί του. Δεν είχα την τύχη να συνεχίσω την υπηρεσία μου στην ΟΛΓΑ, η οποία συνέχιζε να επισκευάζεται μετά το τελευταίο της ατύχημα.

Το μόνο που θυμάμαι από τον πλωτάρχη Μπλέσσα  είναι ότι μου έκανε ερωτήσεις για θέματα πυροβολικού, προκειμένου να διαπιστώσει το επίπεδο γνώσεών μου. Μία άλλη φορά με φώναξε στο Πλωτό Συνεργείο ΗΦΑΙΣΤΟΣ , που ήμασταν παραβεβλημένοι και εκεί μαζί με τον Ναύαρχο Σακελαρίου, μου ζήτησε  την γνώμη μου, σχετικά με τα προσόντα μερικών συμμαθητών μου προκειμένου να τους τοποθετήσουν σε διάφορες θέσεις.

Αλλά παρασύρθηκα και δεν συνέχισα τις αναμνήσεις για τον Πλωτάρχη Δ. Αλεξάνδρου και συγκεκριμένα για τα τρία ατυχήματα, που αναφέρονται στο βιβλίο του Ναυάρχου Μεταλλινού, τα οποία έζησα και η εικόνα είναι η κάτωθι:

1ο Ατύχημα: Μία νύκτα επιστρέψαμε μετά από άσκηση με Υ/Β έξω από την Αλεξάνδρεια, είχαμε  μαζί μας Αξιωματικούς των Υ/Β για να παρατηρήσουν το ASDIX, που είχαμε τοποθετήσει στις Ινδίες για τον εντοπισμό των Υ/Β. Έμειναν κατάπληκτοι για  την απόδοση του μηχανήματος. Δεν γνώριζαν ακόμα τις δυνατότητες και αδυναμίες του. Παραβάλαμε σ’ ένα πετρελαιοφόρο για να πάρουμε πετρέλαιο. Μου λέει ο Υποπλοίαρχος Βούλτσος, ύπαρχος, θα πω στον κυβερνήτη να μην φύγουμε για να πάμε να δέσουμε σε σημαντήρα γιατί έχει κακοκαιρία με πολύ δυνατό άνεμο. Δεν μπορούσαμε όμως να μείνουμε γιατί απαγορεύονταν η παραμονή μας στο Πετρελαιοφόρο. Το λιμάνι της Αλεξάνδρειας ήταν γεμάτο από πολεμικά πλοία, αντιτορπιλικά, καταδρομικά, αεροπλανοφόρα. Νύκτα ο κυβερνήτης Αλεξάνδρου εχείρησε προς τον σημαντήρα που θα δέναμε. Στο σημαντήρα ήταν ένα ρυμουλκό, δεμένο που έφυγε όπως και ημείς.

Ο Αλεξάνδρου εχείρησε πάλι για να δέσουμε στον σημαντήρα, αλλά την τελευταία στιγμή που πλησιάζαμε τον σημαντήρα, το Ρ/Κ που είχε απομακρυνθεί και ήταν κρυμμένο πίσω από ένα πολεμικό, βγήκε ξαφνικά την στιγμή που εμείς πλησιάζαμε τον σημαντήρα για να δέσουμε.

Ο Αλεξάνδρου έκαμε ανάποδα ολοταχώς, αλλά δεν προλάβαμε, γιατί δεν υπήρχε χρόνος, ούτε απόσταση για χειρισμό. Ήμουν στο πρόστεγο και έζησα όλη την σκηνή. Στις ανακρίσεις που έγιναν στο Θωρηκτό QUEEN ELIZABETH και ήμουν  και εγώ μάρτυρας, οι Άγγλοι γνωμάτευσαν ότι υπεύθυνος ήταν η ΟΛΓΑ, διότι είχε το Ρ/Κ δεξιά της και έπρεπε να το φυλάξει. Πράγμα για μένα όχι ορθό, διότι το Ρ/Κ βγήκε δεξιά μας την τελευταία στιγμή και σε μικρή απόσταση που ήταν αδύνατος η αποφυγή της σύγκρουσης, παρά το ολοταχώς ανάποδα που κάναμε.

2ο Ατύχημα: Μία φορά πηγαίναμε συνοδεία ένα πετρελαιοφόρο (Π/Φ) από την Αλεξάνδρεια για το Τομπρούκ, η ΟΛΓΑ, ένα Αγγλικό Α/Τ ( το  JAGUAR εάν θυμάμαι καλά). Θυμάμαι ήταν νύκτα και κάναμε ελίγδην πλου. Στην Γέφυρα είχαμε βάρδια εγώ και ο Ανθυποπλοίαρχος Μπάτσης. Ξαφνικά βλέπουμε μία μεγάλη φλόγα / έκρηξη προς την πλευρά, που ήταν το Π/Φ. Το Π/Φ εξακολουθούσε να πλέει, η φλόγα ήταν από το Α/Τ, που είχε τορπιλισθεί από Υ/Β.

Πλεύσαμε κοντά στο Α/Τ. Το Ρ/Κ(νομίζω λεγόταν CLO ), που ήταν μαζί μας, ανέφερε δεν βρίσκω τους ναυαγούς του Α/Τ. Ο Αλεξάνδρου έκαμε σήμα στο Π/Φ να αναστρέψει, ώστε να πλεύσουμε πλησίον του Α/Τ για τους ναυαγούς.

Το Π/Φ δεν ανάστρεψε και συνέχισε τον πλου του. Το Ρ/Κ ανέφερε τελικώς ότι περισυλλέγει ναυαγούς. Θυμάμαι ξημέρωνε, αναπτύξαμε ταχύτητα και πλέαμε προς συνάντηση του Π/Φ. Θυμάμαι ανέβαινα από την πίσω εξωτερική σκάλα στην Γέφυρα. Ακούω σφυρίγματα από μακριά στην θάλασσα. Ήσαν οι ναυαγοί του Π/Φ.

Γυρίσαμε στην Αλεξάνδρεια με τους ναυαγούς. Αυτό το γεγονός σχολιάσθηκε ότι δεν έπρεπε να αφήσουμε το Π/Φ μόνο του. Άλλο να σκέπτεσαι από μακριά και άλλο να είσαι κοντά με συναδέλφους τραυματισμένους στη θάλασσα και να χρειάζονται επειγόντως βοήθεια. Ο Αλεξάνδρου διέταξε το Π/Φ να αναστρέψει, ώστε να δυνάμεθα να παράσχουμε προστασία και σ’ αυτό.

Όταν το 1959 παραλαμβάναμε το Α/Τ ΒΕΛΟΣ στις ΗΠΑ, σε μία σχολή στο Σικάγο που εκπαιδεύονταν Υπαξιωματικοί του ΒΕΛΟΥΣ, ήσαν και Γερμανοί Υπαξιωματικοί του πολέμου. Κουβεντιάζοντας για τις επιχειρήσεις του πολέμου, βρέθηκε ένας Υπαξιωματικός Γερμανός  μέλος του πληρώματος του Υ/Β που βύθισε το JAGUAR και το Π/Φ.

3ο Ατύχημα :  Μία φορά-ήμασταν σύνολο- σε μία μεγάλη νηοπομπή και πηγαίναμε από την Αλεξάνδρεια στο Τομπρούκ. Ήμασταν αρκετά συνοδά αντιτορπιλικά. Η ΟΛΓΑ είχε θέση πρύμνηθεν της νηοπομπής. Είχαμε συνέχεια αεροπορικές επιθέσεις με αποτέλεσμα η νηοπομπή από τους διαφόρους χειρισμούς προς αποφυγήν των αεροπορικών επιθέσεων είχε ξεπέσει ολίγον προς την ξηρά. Είχαμε βάρδια με τον Ανθυποπλοίαρχο Μπάτση. Το αναφέραμε στον κυβερνήτη. Ο Ανθυποπλοίαρχος Η. Κολοκύθας, Αξιωματικός “N”, έκαμε στίγμα με την βοήθεια ενός φάρου και απεφάνθη για την ασφαλή θέση μας. Μετά την παράδοση φυλακής και ενώ είχα ξαπλώσει στο δωμάτιο,  μετά από αρκετή ώρα με ξύπνησε ένας τρομακτικός κρότος και κλυδωνισμός του πλοίου, που πετάχτηκα επάνω και έτρεξα στο κατάστρωμα. Το πλοίο είχε κρατήσει. Προφανώς κάπου είχε κτυπήσει στα ύφαλα. Έγινε έλεγχος πουθενά καμία διαρροή ύδατος. Όταν όμως έγινε κίνηση των μηχανών, τότε παρουσιάσθηκαν κραδασμοί στο πλοίο προφανώς από τις προπέλες..

Ο Αξιωματικός  “N”πάλι έκαμε στίγμα, που και πάλι μας έβγαζε μακριά από τις ξέρες. Ίσως να ήταν κανένα ναυάγιο πλοίου. Ο Α’ Μηχανικός Υποπλοίαρχος Χρυσάνθης, μετά από μερικές κινήσεις μηχανών , ανέφερε ότι με μικρή ταχύτητα θα δυνάμεθα να πλεύσουμε. Εγκαταλείψαμε την νηοπομπή και γυρίσαμε στην Αλεξάνδρεια. Μπήκε το πλοίο σε Δεξαμενή και άρχισαν οι επισκευές. Επειδή ο Ρόμελ πλησίαζε στην Αλεξάνδρεια και οι Άγγλοι ετοίμαζαν αποχώρηση του Στόλου τους και άλλων από την Αλεξάνδρεια, επίσης ήθελαν να καταστρέψουν την ΟΛΓΑ, ώστε να μην την πάρουν οι Γερμανοί.

Τελικώς συμφώνησαν  με την πρόταση του Ναυάρχου Ε. Καββαδία και η ΟΛΓΑ ρυμουλκήθηκε από την Κορβέτα ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ και συνοδεία του Τορπιλοβόλου ΣΦΕΝΔΟΝΗ κατέπλευσε στο Πόρτ Σάιντ και εν συνεχεία στο Πορτ Τουέφικ. Εκεί έπεσε δίπλα στο Πλωτό Συνεργείο ΗΦΑΙΣΤΟΣ, όπου και άρχισαν οι επισκευές του πλοίου.

Την εποχή εκείνη έγινε και η αντικατάσταση του Πλωτάρχη Αλεξάνδρου από τον Πλωτάρχη Γ. Μπλέσσα.

Για μένα που γνώρισα στον πόλεμο πολλούς ανθρώπους, ναύτες, υπαξιωματικούς, αξιωματικούς και κυβερνήτες, ο Πλοίαρχος Δ. Αλεξάνδρου ήταν ένας εξαίρετος επαγγελματικά αξιωματικός με ήθος, θάρρος, αυταπάρνηση και  σεμνότητα.

Παρ’ ότι ήτο σε υπηρεσία ξηράς, λόγω υγείας, δεν παρέμεινε στην Ελλάδα με την κατάρρευση του Μετώπου, όπως πολλοί άλλοι Αξιωματικοί και κυβερνήτες. Αλλά όπως αναφέρθη,  επιβιβάσθηκε στην ΟΛΓΑ και συνέχισε την προσφορά του στο πλοίο ως ύπαρχος αρχικά και κυβερνήτης στις πιο δύσκολες περιόδους της ιστορίας του πλοίου.

Μήπως αυτός ο άνθρωπος θα έπρεπε να αναφέρεται ως ένας αγνός ήρωας; Για μένα που τον έζησα από πολύ κοντά –ναι. Τον έχω πάντα στην μνήμη μου και στην καρδιά μου με σεβασμό και αγάπη.

ΜΟΡΑΛΗΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ Ε.Α.

ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟΛΟΥ

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: