ΤΟ ΑΔΟΞΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ USS «BACHE« ΣΤΗ ΡΟΔΟ (1968)

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ Π.Ν.

Το αναφερόμενο πιο κάτω συμβάν δεν έχει άμεση σχέση και δεν πηγάζει από τη ζωή του δικού μας Πολεμικού Ναυτικού. Έχει να κάνει με πλοίο του γνωστού στους παλαιότερους, 6ου Αμερικάνικου Στόλου που όργωνε όλη τη Μεσόγειο. Η συμμετοχή του ελληνικού Π.Ν. είναι έμμεση, με την αρωγή του στις προσπάθειες διάσωσης του αμερικάνικου πλοίου. Ο ψυχρός πόλεμος στη κορύφωσή του. Συγχρόνως με τον 6ο Στόλο, μεγάλη μοίρα του τότε Σοβιετικού Στόλου είχε τη παρουσία του στα ίδια νερά, με μόνιμο «αγκυροβόλιο« στα διεθνή ύδατα νότια των Κυθήρων. Τον 6ο Στόλο τον απάρτιζαν όλων των ειδών τα πλοία. Αεροπλανοφόρα, Καταδρομικά, Αντιτορπιλλικά, Υ/Β, Βοηθητικά Στόλου κ.α. Ο μεγάλος σε αριθμό και όγκο Στόλος, εντυπωσίαζε κάθε φορά που κατέπλεε σε κάποιο ελληνικό λιμάνι, προκειμένου να ξεκουραστούν και να διασκεδάσουν τα πληρώματα. Τους κατάπλους αυτούς τους ονόμαζαν «επίσκεψη καλής θελήσεως». Οι επισκέψεις αυτές κινητοποιούσαν τις τοπικές κοινωνίες σε όλες τις δομές, ιδίως τις επαγγελματικές εκείνες τάξεις που προσδοκούσαν αύξηση του…. «κύκλου εργασιών» τους από τις εκατοντάδες ναυτών που αποβίβαζαν τα πλοία. Αρχαιολογικοί χώροι, τουριστικά και μη αξιοθέατα εδέχοντο την επίσκεψη αυτών. Ο χώρος όμως που εδέχετο τον μεγαλύτερο όγκο των «εξοδούχων« ήταν οι απομακρυσμένες ή περιθωριοποιημένες από τον ιστό της πόλης περιοχές με κέντρα προσφοράς πάσης φύσεως διασκέδασης….και «ο νοών νοείτω«. Ο Έλληνας ευρηματικός σε χιουμοριστικό σχολιασμό κάθε κοινωνικής κατάστασης, πέραν των αποδεκτά καθιερωμένων, δεν άφησε την περίπτωση ασχολίαστη. Εκτός του πολιτικού σε περιεχόμενο «Yankee go home« την ατμόσφαιρα δονούσε «κορίτσια ο Στόλος«!! Ιδίως στην εμφάνιση κάθε παρέας από θελκτικές υπάρξεις. Αυτά από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα  «άμα τω κατάπλω» του Στόλου.

No10

No9

To USS «ΒΑCHE» ημιβυθισμένο, στο σημείο που ο καιρός το εξώκειλε

Μία τέτοια επίσκεψη «καλής θελήσεως« έγινε στις 5 Οκτωβρίου 1968 στη Ρόδο. Μικρός αριθμός πολεμικών πλοίων κατέπλευσε στη Ρόδο και αγκυροβόλησε ανοικτά του παλαιού λιμανιού της Ρόδου, γνωστό ως Μαντράκι. Μεταξύ των πλοίων που αγκυροβόλησαν ήταν και το USS BACHE. Αντιτορπιλικό τύπου «Fletcer», γνωστός μας τύπος, αφού το δικό μας Π.Ν. είχε ήδη αποκτήσει 6 του ιδίου τύπου στο διάστημα 1959-1962 (ΒΕΛΟΣ, ΣΦΕΝΔΟΝΗ, ΑΣΠΙΣ, ΛΟΓΧΗ, ΘΥΕΛΛΑ, ΝΑΥΑΡΙΝΟ), όταν και άρχισε η μεγάλη ανανέωση του ελληνικού στόλου, αντικαθιστώντας τα γηρασμένα αγγλικά Αντιτορπιλικά του Β! Π.Π. τύπου HUNT. Κατά τη διάρκεια παραμονής των πλοίων στα αγκυροβόλια τους, ξεσπά κακοκαιρία με ΒΔ ανέμους 8-9 μποφόρ και σφοδρή θαλασσοταραχή. Ένα πραγματικά «γεμάτο« GALE κατά την κοινή ναυτική ορολογία.

 Τα πλοία κυριολεκτικά κλυδωνίζονται στα αγκυροβόλιά τους. Ξαφνικά οι αλυσίδες των αγκυρών του Α/Τ «BACHE« σπάνε. Πριν το πλοίο προλάβει να ενεργοποιήσει τις μηχανές του, ακυβέρνητο παρασέρνεται και εξοκείλει πάνω στα εξωτερικά μυτερά βράχια (μπλόκια) του λιμενοβραχίονα, απέναντι από τον Ναυτικό Όμιλο Ρόδου. Έρμαιο των κυμάτων, το πλοίο σύρεται και φέρεται από τα πελώρια κύματα μέχρις ότου «κάθεται« σφηνωμένο στα βράχια. Τα μεγάλα ρήγματα που υπέστη κατακλύζουν με νερά, το μηχανοστάσιο και τα κατώτερα διαμερίσματά του. Το πλήρωμα αδυνατεί να αντιμετωπίσει τη κατάσταση, όπως και κάθε εξωτερική βοήθεια ήταν αδύνατη. Έτσι, κατά τις πρώτες βραδινές ώρες διετάχθη η εγκατάλειψη του πλοίου. Ένα τολμηρό και δύσκολο εγχείρημα. Η αποβίβαση γίνεται με πολύ δυσκολία και ρίσκο από τη στεριά με τη συνδρομή κατοίκων και αρχών του νησιού. Ευτυχώς, ανθρώπινα θύματα δεν υπήρξαν. Την επόμενη ημέρα ο καιρός παρουσίασε κάποια βελτίωση. Στο ημιβυθισμένο μα σφηνωμένο στη κυριολεξία στα βράχια πλοίο πλησιάζουν πλοία του 6ου Στόλου (Αεροπλανοφόρο «Fraklin Roosevelt« Α/Τ , Ναυαγοσωστικό «Heist« ) ενώ από ελληνικής πλευράς τα «Ιέραξ« «Ναυαρίνο«, τα βοηθητικά «Σείριος« και «Γίγας« καθώς και το Ρ/Κ «Άτλας«. Τον όλο συντονισμό της ελληνικής συμμετοχής είχε ο τότε Διοικητής του Αρχηγείου Κρητικού – Ιονίου Πελάγους (ΑΚΙΠ), Πλοίαρχος Γ. Μόραλης, ευρισκόμενος σε 24ωρη Ρ/Τ επαφή με τα ελληνικά πλοία διάσωσης.

Οι προσπάθειες αποκόλλησης κράτησαν αρκετές ημέρες.  Τα ρήγματα και οι ζημιές που το πλοίο είχε υποστεί ήταν τόσο εκτεταμένες που καθιστούσαν αδύνατη την αποκόλληση και διάσωση του σκάφους. Έτσι, αποφασίστηκε η εγκατάλειψή του. Αφού οι Αμερικανοί διέλυσαν και πήραν επί τόπου ότι αυτοί θεώρησαν απαραίτητο, παρέδωσαν το πλοίο στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Ο Διοικητής ΑΚΙΠ έστειλε ένα πλωτό γερανό, φορτιγήδες και ρυμουλκά με επικεφαλής τον Ανθ/ρχο (Αρμ.) Δημ. Γιαννουλέα. Το προσωπικό των συνεργείων εργαζόμενο επί ημέρες αφαίρεσε από το πλοίο, εξωτερικά κι εσωτερικά κάθε τι που θεωρήθηκε χρήσιμο ως ανταλλακτικό για τα ιδίου τύπου ελληνικά πολεμικά πλοία. Το «κουφάρι« του άτυχου πλοίου, παρέμεινε επί δεκαετίες σφηνωμένο στα βράχια, θυμίζοντας στους πάντες ότι, ποτέ δεν πρέπει να αγνοείς τα στοιχεία της φύσης, ιδίως στη θάλασσα. Η εγρήγορση και πρόβλεψη απαραίτητα προσόντα για κάθε ναυτιλόμενο και δη Κυβερνήτη. Υπολείμματα από τα ύφαλα του πλοίου σίγουρα θα υπάρχουν σφηνωμένα στο σημείο που αυτό εξόκειλε, παρά τα ισχυρά ρεύματα που υπάρχουν στη περιοχή.

Ε.Σ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: