ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΦΕΥΓΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ

Γράφει  ο  Αντιπλοίαρχος ε.α.

Σ. Παπαδάς  Π.Ν.

     Φθάνοντας στις τελευταίες ώρες του χρόνου και περιμένοντας να προβάλλει ο νέος,  οι σκέψεις μας για τη νέα χρονιά, αλλά και για εκείνη που φεύγει είναι πολλές και ποικίλες. Νοσταλγία και περιέργεια, λύπη και χαρά, ελπίδα και αγωνία, τόσα ανάμεικτα και αντιφατικά συναισθήματα διαδέχονται το ένα το άλλο, προσβλέποντας πάντα ο  άνθρωπος, σε κάτι το διαφορετικό. Ένας χρόνος φεύγει και ένας άλλος μπαίνει. Αν και κατά λογική άποψη, ο χρόνος είναι συνεχής και ενιαίος, χωρίς την οποιαδήποτε στιγμιαία έστω διακοπή ή διαφοροποίησή του κατά την παράδοση-παραλαβή  της σκυτάλης μεταξύ του παλιού και του νέου, εν τούτοις ο υποτιθέμενος διαχωρισμός, ο οποίος  εξυπηρετεί πρακτικούς σκοπούς, αποτελεί ένα σταθμό στη μονότονη ζωή μας, επηρεάζοντάς μας και  διαφοροποιώντας  μας συναισθηματικά και ψυχολογικά. Τούτο συντελείται διότι την ημέρα αυτή, προσδίδουμε ένα πανηγυρικό τόνο στο γεγονός ότι, μετά από ένα  ακόμη χρόνο ζωής, φτάσαμε ευτυχισμένοι και πάλι στο κατώφλι της νέας χρονιάς, αλλά και διότι η αλλαγή του χρόνου που σημαίνει  την ώρα της ανανέωσης και  εισάγει  κατά  κάποιο τρόπο την  έννοια  του καινούργιου, αναπτερώνει τη  διάθεση  για  δημιουργία. Ο καθένας την ημέρα αυτήν, αναζητεί μία ώρα περισυλλογής και αυτοσυγκέντρωσης. Πάνω λοιπόν στην αλλαγή, δίδεται σε όλους η ευκαιρία, να σταματήσουμε για λίγο το χρόνο και να σκεφτούμε πραγματικά τι θέλουμε να μας προσφέρει η νέα χρονιά. Βέβαια την οποιαδήποτε αλλαγή, δεν θα μας την κάνει η νέα χρονιά, αλλά αντιθέτως η ίδια η φιλοδοξία μας και η ισχυρή μας θέληση, ξεπερνώντας τις δυνάμεις μας για την  πραγματοποίησή της.

     Την ημέρα αυτή, η οποία εορτάζεται παγκοσμίως και συμβολίζει μία νέα αφετηρία,  παραλείπουμε τα δυσάρεστα αλλά και τα ευχάριστα γεγονότα που είχαν επίδραση στο πρόσωπό μας και  αγναντεύουμε το μέλλον με αισιοδοξία, βάζοντας πλώρη για κάτι περισσότερο. Είναι η ώρα της αυτοκριτικής και του απολογισμού των πράξεών μας, για το διάστημα του απερχόμενου χρόνου. Πραγματοποιήσαμε άραγε όσα είχαμε σχεδιάσει;

Αν ναι, θα συνεχίσουμε με νέες δυνάμεις; ΄Αν όχι, θα ψάξουμε να βρούμε τις αιτίες ώστε

να ζητήσουμε  να βελτιώσουμε τη θέση μας μέσα στο χρόνο και στο κοινωνικό περιβάλλον  που ζούμε; Προσδιορίζοντας λοιπόν τις θέσεις μας για τον καινούργιο χρόνο, έρχονται στο νου μας οι αποφθεγματικές φράσεις της ΄Ελεν Κέλλερ, « Όταν κλείνει  μία  πόρτα ευτυχίας, μία  άλλη ανοίγει. Ωστόσο συχνά κοιτάζουμε την κλειστή πόρτα  τόσο πολύ καιρό, ώστε δε βλέπουμε την άλλη που έχει ανοίξει για μας», οι οποίες

ενώ δεν εγράφησαν παραμονές πρωτοχρονιάς αλλά ούτε και γι΄ αυτό το λόγο, εν τούτοις

ευρίσκουν εν προκειμένω πεδίο εφαρμογής και προσιδιάζουν απόλυτα με αυτή την ημέρα, καθόσον  μας προτρέπουν να  εκμεταλλευτούμε την  πρόσκληση της  νέας  εποχής.

Η «ανοιχτή πόρτα» της αισιοδοξίας, μας καλεί να αντιπαρέλθουμε το χρόνο που πέρασε

χωρίς παράπονα, οργή, αφορισμούς  και μεμψιμοιρίες και να  δοθούμε ολόψυχα για το

νέο ξεκίνημα, με υγεία, αγάπη, περισσότερα χαμόγελα, ευτυχία, αισιοδοξία και απαλλαγμένοι από αρνητικές  σκέψεις.

      Στην ψυχή όλων μας φωλιάζει μία κρυφή λαχτάρα, να ζήσουμε πολλά χρόνια ευτυχισμένοι, να  κατορθώσουμε όσα  ονειρευτήκαμε πλημμυρισμένοι από χαρά. Βλέπεις είναι αυτό το διαφορετικό και ξεχωριστό νόημα της πρώτης ημέρας του χρόνου, ημέρα η οποία εκπέμπει προς όλες τις κατευθύνσεις, το μήνυμα της ελπίδας και της αγάπης.

      Πρώτη ημέρα του έτους! Χιλιάδες και ποικίλες ευχές ακούγονται από όλα τα στόμα-τα, οι οποίες διαφοροποιούνται αναλόγως το πρόσωπο στο οποίο απευθύνονται. «Καλή πρόοδο» για το μαθητή, «Καλή σταδιοδρομία» για τον απόφοιτο, «Καλή ανάρρωση» για

τον ασθενή, «Κάθε ευτυχία» για τους νεοπαντρεμένους, «Καλή τύχη» για τους ανύπαντρους,«Ομόνοια και Αγάπη» για όλους τους λαούς πάνω στη γη, κ.λ.π. Αφθονία

αγαθών, χαρές και γέλια τη μέρα αυτή. Παράλληλα όμως και  προβληματισμός σε εμάς τους Έλληνες, για την έμπρακτη συμμετοχή μας στην ανάκαμψη και αναγέννηση του τόπου μας, του εαυτού μας και του κόσμου ολόκληρου, για να πάρουν σάρκα και οστά οι χιλιάδες ευχές μας και τα ακαταμέτρητα όνειρά μας.

     Όμως εμείς που γιορτάζουμε σύμφωνα με τις Ελληνοχριστιανικές παραδόσεις και προσδίδουμε ένα διαφορετικό ειδικό βάρος σε αυτή την ημέρα, η γιορτή της πρωτοχρονιάς, είναι διπλή. Γιορτάζουμε και τον Αϊ-Βασίλη, τον προστάτη των γραμμάτων και των φτωχών. Τα παιδιά περιμένουν τον  γεροντάκο με τα άσπρα  μαλλιά και  γένια, ντυμένο στα κόκκινα με το σακούλι στην πλάτη γεμάτο δώρα, που θα τα μοιράσει ανάμεσά τους. Δεν πρέπει να λησμονήσει ούτε ένα παιδάκι, προσπερνώντας αδιάφορα μπροστά από το μικρό και φτωχικό σπιτάκι που στέκεται δίπλα στο μεγάλο διακοσμημένο αρχοντικό, με τον περίτεχνο και τα πολλά λαμπιόνια φωτισμό, τον κήπο και το τζάκι. Κανείς δεν πρέπει να μείνει παραπονεμένος, επειδή ο δωροδότης Άγιος τον αγνόησε. Εν τούτοις όμως στις ημέρες μας, οι οποίες είναι ημέρες σκληρής δοκιμασίας της Πατρίδας μας, υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι και οικογένειες που αναζητούν το γάλα του παιδιού τους, που χρειάζονται μες στον παγερό χειμώνα λίγη ζεστασιά, ένα μόνο πιάτο ζεστής σούπας από τα άφθονα και ποικίλα εδέσματά μας, λίγα από τα πλούσια και μυρωδάτα γλυκίσματα, που θα στολίζουν τα τραπέζια των περισσότερων, ένα ζεστό κρεβάτι για τον μοναχικό υπερήλικα και υπάρχει ακόμα πιο μεγάλη δυστυχία σε όσους ο καινούργιος χρόνος τους βρίσκει λαβωμένους, από κάποια απροσδόκητη κακοτυχία. Στο σημείο αυτό εύλογα εγείρεται το ερώτημα. Μήπως θα πρέπει να δώσουμε κάποιο δείγμα από τη  συμπάθειά μας στους ανθρώπους που υποφέρουν, αυτήν τη μεγάλη ημέρα της Πρωτοχρονιάς; Ναι, με το μήνυμα της πανανθρώπινης αγάπης, που μας δίνει κάθε νέα χρονιά, μέσα στο οποίο εσωκλείονται και τα λόγια του Ιησού Χριστού που μας προτρέπουν, να προσευχόμαστε ακόμη και για το καλό του εχθρού μας, θα αναθεωρήσουμε τις προσδοκίες μας για τον εαυτό μας και τον κόσμο που μας περιβάλλει.

Αναλογιζόμενοι τα όσα θα πρέπει να πραγματώσουμε μέσα στη νέα χρονιά, θα πρέπει μεταξύ άλλων να πεισθούμε ότι, οι δοκιμασίες που περνάμε εμείς οι Έλληνες και οι συνεχιζόμενες θυσίες που επάλληλα επωμιζόμαστε για την έξοδό μας από την οικονομική κρίση, σκοπό έχουν να μην μεταφέρουμε και εμείς με τη σειρά μας τα λάθη  των προηγούμενων  στις  πλάτες των  επόμενων  γενεών  μας  και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να μεταβάλλουν το  φρόνημά μας ή να λυγίσουν την πίστη και τη θέλησή μας α καλύτερες  ημέρες. Τούτο θα  είχε ως αποτέλεσμα να καταστούμε ευάλωτοι  διαπραγματευτές, υποκείμενοι  σε απαράδεκτους  εκβιασμούς. Αυτές  λοιπόν  τις στιγμές περισυλλογής θα πρέπει  να ανασύρουμε  μέσα από  τα άδυτα της ιστορίας μας,  όλα εκείνα τα στοιχεία, τα  οποία θα  μας  προτρέψουν να αναλάβουμε τη  δική  μας σταυροφορία, για την διατήρηση των αξιών, των αρχών και των ιδανικών που κάποτε πρωτοπορούσαν με τόση υπερηφάνεια στο αρχαίο Ελληνικό πνεύμα. Άλλωστε αυτά μας δίδαξαν με πείσμα και ανιδιοτέλεια, όσοι παρέμειναν πιστοί στο χρέος και τις εθνικές παρακαταθήκες, αυτά μας υπαγορεύουν και τα  παρακάτω με διαχρονική αξία, λόγια του εμπνευσμένου  Εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά, διερμηνεύοντας την επιθυμία της πονεμένης μας Πατρίδας για τον καινούργιο χρόνο που έρχεται:

                                –   Πατρίδα μου, τι θες να σου χαρίσω

                                    για τον καλό το χρόνο που θα ρθή;

                               –    Παιδί μου, το κορμί το λιονταρίσιο

                                        και το παλικαρίσιο το  σπαθί

                                      και τη νεραϊοδογέννητη  τη χώρα

                                            μαζί με το δικέφαλο αετό.

                                 Δε‘ θέλω’ γω καινούργια ή ξένα δώρα.

                                     Παλιά δικά μου πλούτη σου ζητώ.

                               –     Μητέρα, τα δικά σου τα στολίδια,

                                  τα χαίροντ΄ άλλοι μεσ΄την οικουμένη,

                                  και λάμιες τα φυλάν, τα ζώνουν φίδια

                                    και χάνοντ’ εκεί μεσ’ αντρειωμένοι.

                               –     Παιδί μου, όταν τη δόλια σου μητέρα,

                                        με του παιδιού τον πόνο αγαπάς,

                                          με την αγάπη μόνο μιαν ημέρα,

                                         την παλαιά της δόξα θα της πας!

                                  Ευλογημένη  και  Ευτυχισμένη   Χρονιά

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: