ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΣΑ/ΣΜΥΝ

ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΝΑΥΤΙΚΟΝ

ΚΕ/ΠΟΡΟΣ

ΠΡΟΣ: Α.Ν.Ε. ΑΡΙΘΜ.:1204/Χ/68

ΘΕΜΑ: Τροποποίησις στολής Ν/παίδων  

ΗΜΕΡ: 26 Νοεμβρίου 1968

1.         Αναφέρεται ότι η υπό του οικείου κανονισμού προβλεπομένη στολή δια τους Ν/παιδας, τυγχάνει κατά πάντα ομοία προς την τοιαύτην του ναύτου με μόνην διαφοράν την ταινίαν πιλίσκου και τα διακριτικά των χειρίδων.

2.         Η τοιαύτη πανομοιότυπος, προς τους κληρωτούς ναύτας εμφάνισις αφ΄ ενός μεν επιδρά δυσμενώς επί του ηθικού των Ν/παίδων, αφ΄ ετέρου δε δεν υποβοηθεί τη προσέλκυσιν υποψηφίων, ως μη παρέχουσα εμφανή στοιχεία διακρίσεως κατά τας δημοσίας εμφανίσεις των μαθητών.

3.         Κατόπιν των ανωτέρω και προς βελτίωσιν της εμφανίσεως υποβάλλεται πρότασις καθιερώσεως ως στολής εξόδου Ν/παίδων, της εις συνημμένην φωτογραφίαν εμφαινομένης, ήτις εκτιμάται ότι θα συμβάλει σημαντικώς εις τας επιδιώξεις προβολής της Σχολής.

4.         Αιτείται, εγκρίνοντες, μεριμνήσητε δια τα περαιτέρω.

Αντιπλοίαρχος Κ. Ζωγράφος Β.Ν.

ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ

ΣτΣ.: Η πιο πάνω πρόταση υλοποιήθηκε μετά 10 χρόνια το 1978, όταν χορηγήθηκε στους μαθητές της ΣΔΥΝ στολή Υπαξιωματικού έναντι εκείνης του ναύτου. Η στολή ήταν ένα από τα κύρια αιτήματα των μαθητών Ναυτοπαίδων που το 1952 προκάλεσαν την γνωστή κίνηση, της ομαδικής απείθειας. Λεπτομέρειες για τη στολή και ΄΄απείθεια΄΄ στο βιβλίο ΄΄Ιστορικό-Φωτογραφικό Λεύκωμα Σ.Ν. -ΣΔΥΝ-ΣΜΥΝ 1946-2000΄΄ του Ελ. Σφακτού σελ. 119 κ΄ 149. Το βιβλίο διατίθεται από τον ΠΟΝ και τα γραφεία του ΣΑ/ΣΜΥΝ.

 ===================================

ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ

«ΦΟΡΟΙ»

Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχή μας ράχη, ποτίστε  με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα,σεις το κρασί, και τον καπνό να πίνετε μονάχοι,κι’ εμείς να σας κυττάζωμε με μάτι σαν γαρίδα.

Βαρειά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει…βάλετε φόρους βάλετε, κι’ η ράχη μας αντέχει.Ότι καλό κι’ αν έχωμε απάνω μας ας μείνει,στα πρόσωπά μας ας χυθεί του μαρασμού το χρώμα,μ’ εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνει,φορολογήσετε κι’ αυτή τη σάρκα μας ακόμα. Του κρέατος μας κόβετε καμμιά παχειά λωρίδακαι τρώγετε την λάιμαργα μαζί με την πατρίδα. Λοιπόν κανένας πρόστυχος κεφάλι μη σηκώσει,για τόσα νομοσχέδια μη βγάλει τσιμουδιά εις της πατρίδος τον βωμόν το αίμα του ας δώσει,χωρίς ν’ αφήσει στεναγμό η μαύρη του καρδιά. Κι’ αν τώρα πάλι έπεσε επάνω του ο κλήρος,πρέπει και πάλι να φανεί γενναίος, μάρτυς, ήρως!

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

ΑΓΡΙΑ ΕΠΟΧΗ ΛΟΓΟΣ-ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ

 

Στις 22 Ιανουαρίου 2013 η εφημερίδα THE GARDIAN ανάρτησε δηλώσεις του Ιάπωνα πρώην πρωθυπουργού και νυν Υπουργού Οικονομικών Taro Aso. Ο Taro σε πρόσφατη συνάντηση του Εθνικού Συμβουλίου για τις μεταρρυθμίσεις στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης δήλωσε:

«οι ηλικιωμένοι είναι ένα περιττό βάρος για την οικονομία. Πρέπει να τους επιτρέψουμε να βιαστούν να πεθάνουν. Θεός φυλάξει, αν σε αναγκάσουν να συνεχίσεις να ζεις, όταν θέλεις αν πεθάνεις. Εγώ θα ένοιωθα πολύ άσχημα γνωρίζοντας, ότι  για την φροντίδα μου πληρώνει η Κυβέρνηση. Το πρόβλημα δεν θα λυθεί εκτός κι αν αφήσεις τους ηλικιωμένους να βιαστούν να πεθάνουν».

Η δήλωση αυτή χωρίς καμμία αμφιβολία είναι ένα άγριο σκούντημα στην πλάτη, από την άγρια εποχή μας. Τουλάχιστον όσον αφορά σε μας τους Έλληνες, οι οποίοι σύμφωνα με την γνώμη των περισσοτέρων δυτικοευρωπαίων «πολιτισμένων» φίλων μας, ασθενούμε από τις γνωστές βαριές ασθένειες: της υπερβολικής ευαισθησίας, της αγάπης και αφοσίωσής μας στην οικογένεια, στα παιδιά μας, στους ηλικιωμένους γονείς μας, στον  συνάνθρωπό, στον διπλανό μας, στους ταλαίπωρους ξένους μας. Ασθενούμε από έλλειψη ορθολογισμού, ρεαλισμού, ψυχραιμίας, είμαστε παρορμητικοί κ.α.

Οι σύγχρονες δυτικές «πολιτισμένες» κοινωνίες δεν πολυπάσχουν από αυτές τις ασθένειες. Έχουν ανέλθει προ πολλού σε ένα ΄΄ανώτερο΄΄ διανοητικό επίπεδο, έχουν προσηλωθεί στο κατά κόσμο χρήσιμο και ωφέλιμο, έχουν θεοποιήσει την ύλη. Έτσι έχει χαθεί η ιερότητα του προσώπου και γι΄ αυτό η αξία του προσμετράται μόνο με το μέτρο του κοινωνικά χρήσιμου και ωφέλιμου. Βέβαια εκτός από τους δυτικούς δεν έλειψαν ούτοι οι δικοί μας «πιθηκίζοντες» συμπατριώτες (θυμηθείτε Έλληνα πρωτοκλασάτο πολιτικό που δήλωσε «οι Έλληνες ζούνε πάρα πολλά χρόνια»!!!!)

Όχι για όλους τους όμως. Όχι για τον Φιλέλληνα Ισπανό καθηγητή Αριστείδη Μινκέθ Μπάνιος (Aristides Minguez Banos) του τεχνικού Λυκείου της Μούρθια (Murcia) της νοτιοανατολικής Ισπανίας ο οποίος δημιούργησε ένα βίντεο με τίτλο: «Gracia, Graecia, Nuestra herencia» (ευχαριστούμε Ελλάδα κληρονομιά δική μας), διάρκειας μόλις 7.10΄ με 500.000 επισκέψεις μόλις αναρτήθηκε και εξυμνεί την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Το μικρό αυτό video, αληθινό και γεμάτο αγάπη προς την Ελλάδα, με την τόση επισκεψιμότητα, τονίζει με βαθειά λύπη ότι, η νοοτροπία της Ευρώπης είναι σήμερα καθαρά υλιστική και διακηρύσσει: «Η Ελλάδα είναι η μητέρα μας είναι στην καρδιά ΄μας και χρειάζεται την αγάπη της Ευρώπης. Χωρίς την Ελλάδα δεν θα υπήρχαν ούτε η πολιτική, ούτε η δημοκρατία. Χωρίς τους Έλληνες δεν θα είχαν αναπτυχθεί οι επιστήμες και δεν θα ήμασταν αυτό που είμαστε χωρίς το φως του Αιγαίου και το ηλιοβασίλεμα του Ιονίου.

Ευχαριστούμε για όλα τους Έλληνες, νοιώθουμε αδέλφια σας και είμαστε υπερήφανοι που είστε Έλληνες και που θα συνεχίσετε να είστε».

Ας παραδειγματιστούμε όλοι λοιπόν από την αγάπη του Ισπανού καθηγητή προς την Ελλάδα και τους Έλληνες κι ας αγαπήσουμε κι εμείς οι ίδιοι περισσότερο την Ελλάδα και τους εαυτούς μας, όπως πραγματικά μας αξίζει.

ΣτΣ: Αναζητήστε το video στο google: « Gracias, Graecia nuestra herencia» ή ιστοσελίδα «Aristides Minguez».

Β.Σ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ

ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Συγχαρητήρια ανήκουν σε εκείνον ή εκείνους που στις στρατιωτικές επίσημες τελετές καθιέρωσαν τον θεσμό την ώρα που η μουσική μπάντα παιανίζει τον Εθνικό Ύμνο, αυτός να ψάλλεται συγχρόνως και από το παρευρισκόμενο τιμητικό άγημα.

Η ανάταση του εθνικού φρονήματος είναι απαραίτητη στις κάθε είδους χαλεπές ημέρες που διανύουμε.

=============================

Νοιώθω την ηθική υποχρέωση να ευχαριστήσω τους: Πλωτάρχη (ΥΙ) Ιωάν. Γαλανάκη ΠΝ και το ιατρικό του επιτελείο για την αίσια έκβαση του προβλήματος υγείας που αντιμετώπισα. Το νοσηλευτικό προσωπικό της ουρολογικής κλινικής για τις πρόθυμες υπηρεσίες του στη μετεγχειρητική μου πορεία και τον Αντιπλοίαρχο (ΥΙ) Γεωρ. Κατσιμακλή ΠΝ για την ηθική του συμπαράσταση.

Γεώργιος Μουρατίδης

Αντιπλοίαρχος (Ε) ε.α. ΠΝ 

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


Μέσα στον βόρβορο της διαφθοράς, και της ιδιοτέλειας, σφυρηλατείται το καθάριο αδαμάντινο σώμα του Πατριωτισμού, όπως ακριβώς ένας βαλλόμενος οργανισμός γεννά αντισώματα για την τελική αντεπίθεση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το κορμί της Ελλάδας βάλλεται πανταχόθεν. Η υπέροχη Ελληνική Γη και τα γεννήματα της στους αιώνες άλλωστε ήταν μόνιμος στόχος επιβουλής όλων αυτών που δεν μπορούσαν να αντέξουν το καθάριο Ελληνικό φως. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε οι κοινωνοί του σκοταδισμού, της μισαλλοδοξίας, της ύβρεως να ανεχθούν αυτόν τον φάρο που στέκει ενάντια στις λυσσαλέες επιθέσεις, φωτοβόλος ως τα πέρατα της οικουμένης;

Μα και ο γενιτσαρισμός που επικρατεί τα τελευταία χρόνια εντός ενός αρρώστου κράτους δεν είναι πρωτόγνωρος. Όλοι οι κατακτητές ιστορικά, έψαχναν τους πρόθυμους εντός των τειχών. Από τους μηδίσαντες έως την Κερκόπορτα. Από τους γενίτσαρους στους δοσίλογους της κατοχής. Από κοντά με τον σπόρο της διχόνοιας και του εμφύλιου σπαραγμού ώστε ο οργανισμός να είναι ευάλωτος στις εξωτερικές επιθέσεις.

Μα ο πλέον ύπουλος εχθρός ήταν η ηθική αλλοίωση. Η μετακίνηση από τις ατσάλινες αρχές που κράτησαν την Ελλάδα όρθια στις χιλιετίες. Αυτός ο ηθικός, ανεκτίμητος πλούτος που γεννούσε σοφία και σκόρπιζε ανθρωπισμό στα πέρατα του πλανήτη. Στην πλανεμένη ή υπόδουλη ανθρωπότητα. Ο τρόμος του άδικου, του φεουδάρχη, του αποικιοκράτη, του δουλεμπόρου, του βάρβαρου εξουσιαστή.

Αυτός ο κώδικας ηθικής έπρεπε να σπάσει, να διαρραγεί. Όπως οι αφύσικες συνήθειες ενός οργανισμού, δημιουργούν τα καρκινικά κύτταρα, από την ίδια την σάρκα. Και τότε ο εχθρός βρίσκεται εντός των πυλών καταστρέφοντας τον οργανισμό που πήγε ενάντια στην φύση του.

Θυμηθείτε τον ορυμαγδό της «εκσυγχρονιστικής» προπαγάνδας. Την δαιμονοποίηση του πατριωτισμού, της ιστορίας, των ιερών και οσίων, της εθνικής υπερηφάνειας.

Θυμηθείτε τις αφ’ υψηλού δηλώσεις των καθαρμάτων που σήμερα βρίσκονται πίσω από τα σίδερα ή πιάστηκαν με την βαλίτσα στο χέρι, πώς απαξίωναν όσους τολμούσαν να μιλήσουν για Ελλάδα. Την ίδια στιγμή οι ίδιοι ινστρούχτορες ξεπουλούσαν κάθε ικμάδα της πατρίδας στους ξένους εντολείς, παραδίδοντας τον παραγωγικό ιστό ενώ παράλληλα αυγάτιζαν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

Σήμερα γνωρίζουμε. Η επίθεση στον πατριωτισμό των Ελλήνων δεν ήταν προϊόν κάποιας γελοίας, αρρωστημένης ιδεολογίας. Ήταν αριστοτεχνικά στοχευμένη ενέργεια γιατί οι ίδιοι γνώριζαν ότι ο πραγματικός τους εχθρός δεν ήταν ούτε ο πολιτικός ούτε ο ιδεολογικός τους αντίπαλος. Ήταν ο Έλληνας που θα τολμούσε να ορθώσει ανάστημα απέναντι στην Λερναία Ύδρα, ορμώμενος από την αιώνια αγάπη για την Ελλάδα.

Ήταν ο Έλληνας που δεν μπορούσαν να υπνώσουν, να εξαγοράσουν ή να απειλήσουν. Ήταν ο κληρονόμος της αδιάλειπτης συνέχειας του πραγματικού και όχι αριθμητικού Χρέους: «Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης».

Ήταν οι δύο ηρωικοί πανεπιστημιακοί που αποκάλυψαν το σκάνδαλο της Παντείου και το πλήρωσαν με την ίδια τους την ζωή.

Ήταν ο Άγιος του Ελληνισμού, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, που μέσα στην σηπεδόνα των γραμματικών και φαρισαίων, των ανδρεικέλων του νέου προτεκτοράτου, ακόμα και με τον αγαπημένο πρωτότοκο γιό του νεκρό από τις σφαίρες των εφιαλτών, δεν δίστασε ούτε στιγμή και όρθωσε ανάστημα πάλι για την πατρίδα.

Είναι οι αγωνιστές του ανεξάρτητου διαδικτύου που συγκρούονται για να αποκαλύψουν την αλήθεια εκεί που οι χρυσοπληρωμένοι κονδυλοφόροι της διαπλοκής σιωπούν.

Ας μην γελιόνται λοιπόν οι αρχιτέκτονες του ψεύδους. Ο Έλληνας όχι μόνο δεν ηττήθηκε, όχι μόνο δεν παραδόθηκε αλλά αντίθετα σφυρηλατήθηκε μέσα στην αχλή της πτώσης, εκεί που όλα φάνταζαν παραδομένα, όπως το ατσάλι.

Αυτοί που θεώρησαν ότι οι Θερμοπύλες έπεσαν, αρχίζουν να αφουγκράζονται την δόνηση των ψυχών που εγείρονται. Ενωμένες με το Θείο νήμα που συνδέει της ψυχές των Αγίων προγόνων με την οργή των νέων αγωνιστών.

Έρχεται η ώρα των Ελλήνων…

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/07/blog-post_6808.html#ixzz1zdsuxJm9

 

ΣτΣ: Το ψαρέψαμε από την εφημερίδα «Φωνή του Συνδέσμου Αποφοίτων ΣΥΔ (ΣΑΣΥΔΑ) τεύχος 44