EΠΕΤΕΙΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Π.Ν.

Ομιλία Αρχηγού ΓΕΝ

Αντιναυάρχου Ευάγγελου Αποστολάκη ΠΝ

Εκ μέρους της μεγάλης οικογένειας του Πολεμικού Ναυτικού, σας

καλωσορίζω στη σημερινή τελετή που είναι αφιερωμένη σε μία μεγάλη σελίδα

της ιστορίας μας, αυτής της αντιδικτατορικής δράσης του Ναυτικού μας.

Το Πολεμικό Ναυτικό, είναι γνωστό, δεν υπέστειλε ποτέ τη σημαία του

και πάντα προάσπιζε τα ιδανικά της ελευθερίας και της Δημοκρατίας. Υπήρξε

πάντα παρών στα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα της πολιτικής, κοινωνικής

και στρατιωτικής ιστορίας αυτού του τόπου.

Φωτεινό και λαμπρό παράδειγμα αποτελούν τα γεγονότα του Μάιου

του 1973 όταν στις 23 του μήνα ήταν δρομολογημένο να εκδηλωθεί το Κίνημα

του Ναυτικού ενάντια στη Χούντα που δυνάστευε τη πατρίδα μας. Ομάδα

Αξιωματικών στόχευαν στην απελευθέρωση από τη Χούντα, στην

αποκατάσταση της Δημοκρατίας και όχι στην απλή αντικατάσταση των

συνταγματαρχών.

Από τις αρχές του 1969 ο μικρός πυρήνας των οργανωτικών στελεχών

του Κινήματος άρχισε να μεγαλώνει, με συστηματική μύηση αξιωματικών.

Το Κίνημα όμως προδόθηκε και δεν εκδηλώθηκε ποτέ. Ακολούθησαν

συλλήψεις και βασανιστήρια.

Πάρα ταύτα, στις 25 Μαΐου του 1973, το Αντιτορπιλικό ΒΕΛΟΣ

εγκαταλείπει τη Νατοϊκή άσκηση στο Τυρρηνικό Πέλαγος – υπό τις εντολές του

Κυβερνήτη του, Ναυάρχου Νικόλαου Παππά – και κατευθύνεται προς το

Φιουμιτσίνο της Ιταλίας, όπου το πλήρωμα ζητά πολιτικό άσυλο.

Το σημαντικότερο αποτέλεσμα του Κινήματος και της ανταρσίας του

ΒΕΛΟΥΣ ήταν η ανανέωση της αντίστασης αφού από το 1971 η Χούντα είχε δώσει την εντύπωση ότι όλες οι Ένοπλες Δυνάμεις ήταν με το μέρος της.

Πρόκειται για την πρώτη επίσημη αμφισβήτηση του καθεστώτος, κίνηση με

πολλαπλές ερμηνείες και σπουδαίας πολιτικής σημασίας.

Μπορεί το Κίνημα του Ναυτικού να μην στέφθηκε από επιτυχία στο

σύνολο του, αλλά πέτυχε πολιτικά. Έκανε φανερό ότι το καθεστώς των

Απριλιανών κλονίζεται στη βάση του. Το πλήγμα στη χούντα ήταν σημαντικό,

ενώ η «Ανταρσία» του Αντιτορπιλικού ΒΕΛΟΣ, ως αντιστασιακή κίνηση,

υπήρξε ιστορικά σημαντική.

Στάλθηκε ένα ηχηρό μήνυμα εναντίον του δικτατορικού καθεστώτος

στην Ελλάδα σε παγκόσμιο επίπεδο, καθιστώντας αισθητό στη διεθνή

κοινότητα, με την βοήθεια των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Ίσως για πρώτη

φορά φάνηκε το πόσο δυσχερής ήταν η πολιτική και κοινωνική κατάσταση

στην Ελλάδα. Παράλληλα, τέθηκαν οι βάσεις του αντιστασιακού Κινήματος

στην Ελλάδα, το οποίο αργότερα γιγαντώθηκε και οδήγησε τελικά στην

ανατροπή του καθεστώτος το 1974.

Η κίνηση του Κυβερνήτη και του πληρώματος του ΒΕΛΟΣ υπήρξε

ιδιαίτερη, γιατί ξεκαθάρισε στην κοινή γνώμη – εγχώρια και διεθνή – πως η

επιβολή του δικτατορικού καθεστώτος στην Ελλάδα δεν έχαιρε της στήριξης

όλων των Ενόπλων Δυνάμεων. Το Πολεμικό Ναυτικό, διαθέτοντας ιστορικά

μια δημοκρατική παράδοση στις δομές και στην οργάνωση του, απέδειξε

έμπρακτα την εμπιστοσύνη του στους δημοκρατικούς θεσμούς και όχι στην

όποια παρεμβατική μορφή διακυβέρνησης. Μέσω του Κινήματος του

Ναυτικού, απέδειξε πως μπορεί να εγγυηθεί τη Δημοκρατία και τις αρχές που

τη διέπουν. Η «Ανταρσία» του ΒΕΛΟΣ άφησε το δείγμα γραφής που επέβαλε

εκείνη την εποχή η κοινωνία, υπογράφοντας με αυτό τον τρόπο ένα κοινωνικό

συμβόλαιο μαζί της, το οποίο είναι ζωντανό και ενεργό μέχρι και τις μέρες μας.

Σαράντα χρόνια μετά, το Κίνημα του Ναυτικού και η «Ανταρσία» του

ΒΕΛΟΣ παραμένει μια κίνηση θάρρους και αποφασιστικότητας. Για εμάς στο

Πολεμικό Ναυτικό αποτελεί σίγουρα μια βαρύτιμη παρακαταθήκη. Δυστυχώς, οι φετινοί εορτασμοί σκιάζονται από την απώλεια ενός εκ

των βασικότερων πρωτεργατών όλου αυτού του ιστορικού εγχειρήματος. Ο

Αείμνηστος Ναύαρχος Νικόλαος Παππάς, ένας αληθινός ήρωας και

υπερασπιστής της Δημοκρατίας έφυγε από τη ζωή στις 5 του περασμένου

Απριλίου, γι΄ αυτό σήμερα δεν βρίσκεται εδώ να γιορτάσει μαζί μας. Ο

Αείμνηστος Ναύαρχος Παππάς υπήρξε μια εμβληματική μορφή του

Πολεμικού Ναυτικού, ένας οραματιστής, ένας ηγέτης που είχε την ικανότητα

να εμπνέει την εμπιστοσύνη και να κινητοποιεί τα πιο θαρραλέα των

αισθημάτων, όπως ακριβώς κατάφερε και τότε με το πλήρωμα του ΒΕΛΟΣ το

1973. Δεν ήταν άλλωστε τυχαίο ότι άνδρες του πληρώματος τον ακολούθησαν

πρόθυμα σε αυτή την πρωτοφανή για τα ιστορικά και στρατιωτικά δεδομένα

κίνηση. Τέτοια πρόσωπα, σαν τον Αείμνηστο Ναύαρχο Παππά είναι

αναπόφευκτο να λείπουν όταν φεύγουν από τη ζωή, ωστόσο τα στελέχη του

Πολεμικού Ναυτικού εμπνέονται από τους αγώνες του και το Ναυτικό μας

είναι περήφανο που η ιστορία και η παράδοση του είναι δεμένη με τέτοιες

προσωπικότητες.

Σήμερα, το Αντιτορπιλικό ΒΕΛΟΣ, υπάρχει εδώ δίπλα μας για να μας

θυμίζει τις αρχές, τις αξίες και τις παραδόσεις του Πολεμικού μας Ναυτικού.

Να μας θυμίζει ότι οφείλουμε να είμαστε σε εγρήγορση, έτσι ώστε να

μπορούμε να αναγνωρίσουμε έγκαιρα και να αντιμετωπίσουμε

αποτελεσματικά την οιαδήποτε απειλή.

Το Πολεμικό Ναυτικό, έχοντας πλήρη συνείδηση του ρόλου του,

αναπτύσσει διαρκώς μια διοικητική οργάνωση, κουλτούρα και κοινωνική

ευαισθησία που εγγυάται το δίπτυχο της υπεράσπισης της εθνικής

κυριαρχίας, αλλά και της διασφάλισης των δημοκρατικών δομών. Δεν μένουμε

πιστοί σε δομές που δεν συμβαδίζουν με την εποχή, καινοτομούμε και έχουμε

όραμα.

Αντλούμε δύναμη και έμπνευση από τους ήρωες του Ναυτικού και τους

προκατόχους μας και από τη παράδοση μας. Σεβόμαστε την ιστορία μας και

κοιτάμε μπροστά. Άλλωστε, η διαμόρφωση του γεωπολιτικού πεδίου, οι

εύθραυστες ισορροπίες στην βαλκανική και στη νοτιοανατολική μεσόγειο

αναδεικνύουν ολοένα και περισσότερες προκλήσεις. Προκλήσεις που επιβάλλουν ισχυρή διεθνή παρουσία και ανάδειξη της χώρας μας ως πυλώνα

σταθερότητας και ασφάλειας. Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο το Πολεμικό Ναυτικό

έχει καθοριστικό ρόλο να παίξει στην προάσπιση των Εθνικών μας

συμφερόντων και στην υποστήριξη της Ελληνικής αμυντικής πολιτικής.

Οι δυσκολίες των καιρών, αντί να μας αποθαρρύνουν, μας δίνουν

κίνητρα και ώθηση να πετύχουμε στο έργο μας και στην αποστολή μας.

Ως Αρχηγός του Πολεμικού Ναυτικού μπορώ να σας διαβεβαιώσω, ότι

το Πολεμικό μας Ναυτικό είναι ισχυρότατο και απολαμβάνει διεθνούς

αναγνώρισης. Η αποτρεπτική του ισχύ έναντι κάθε εχθρικής επιβουλής, είναι

δεδομένη. Όπως δεδομένη είναι και η ικανότητα και προδιάθεση των

στελεχών μας να αγωνιστούν με αυταπάρνηση για να υπερασπιστούν την

ακεραιότητα της πατρίδας μας καιτην ελευθερία.

Σας ευχαριστώ όλους για την παρουσία σας στη σημερινή επέτειο και

εύχομαι να έχετε πάντα υγεία.

Ν.Ν.Α.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ν.Ν.Α.

Του Ελ. Σφακτού

Προέδρου του ΣΑ/ΣΜΥΝ

Το πώς κρίνουμε και τι κριτήρια μεταχειριζόμεθα όταν αποτιμούμε διαθέσεις ή πράξεις των συνανθρώπων μας, εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίον έχουμε τοποθετηθεί απέναντι στη ζωή και στα αγαθά της. Και η τοποθέτηση αυτή διαμορφώνεται ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία μας, την ανατροφή μας, την εκπαίδευσή μας, τις επαγγελματικές μας φιλοδοξίες, την ικανότητα επικοινωνίας κ.α.

Αν στα πιο πάνω χαρακτηριστικά υπάρξει μία αρμονία κι ένα επίπεδο άνω του μέσου όρου, τότε ο κοινός άνθρωπος αισθάνεται, σκέπτεται, κι ενεργεί «συζευκτικά» και όχι «διαζευκτικά». Τοποθετείται εύκολα στο «σχετικό και το απόλυτο». Στην αντίθετη περίπτωση γίνεται αιχμάλωτος των έξεών του, δημιουργεί ένα παγιοποιημένο τρόπο συμπεριφοράς-εξωτερικής ή εσωτερικής- αυτοματοποιείται.

Ένα συχνό φαινόμενο αυτής της «ψυχολογικής αδράνειας» είναι η εύκολη γενίκευση μίας, κατ’ αυτούς, αστοχίας υπηρεσίας ή υλικού. Όταν δε, οι συνθήκες του κοινωνικού «γίγνεσθαι» είναι όπως αυτές που βιώνουμε τα τρία τελευταία χρόνια, τότε η πίκρα, η απογοήτευση, η κούραση μα και ο θυμός εύκολα μας στρέφουν να τα βάζουμε επί δικαίων και αδίκων.

Ο χώρος της υγείας πάντα υπήρξε ένας πολύτιμος όσο και ευαίσθητος τομέας της ζωής μας. Οι λόγοι ευνόητοι.

Ο ΣΑ/ΣΜΥΝ επανειλημμένα έχει τοποθετηθεί είτε με άρθρα στην εφημερίδα του (Νέα του ΣΑ/ΣΜΥΝ) είτε με παραστάσεις όπου δει, αν και κατά πόσον η λειτουργία και προσφορά του ΝΝΑ είναι η ενδεικνυόμενη. Η κριτική δε που ενίοτε υφίσταται το νοσοκομείο είναι αυστηρότατη, τις περισσότερες δε φορές άδικη.

Όλοι γνωρίζουμε ή το έχουμε βιώσει, ο άρρωστος δεν είναι απλώς και μόνο ένας οργανισμός που έχασε την «ισορροπία« του και κινδυνεύει να ταλαιπωρηθεί, να χαθεί. Είναι (προπάντων είναι) ένα άτομο που υποφέρει και ψυχικά (όπως και ο περίγυρός του), που προσπαθεί να «γαντζωθεί» από κάπου για να σωθεί. Ζητάει βοήθεια από παντού, πρωτίστως όμως από τον γιατρό. Έχει ανάγκη όχι μόνο ιατρική άλλα και ψυχική. Γι’ αυτό και ο καλός γιατρός πρέπει να είναι και καλός ψυχολόγος. Δεν γνωρίζω αν οι σημερινοί φοιτητές που σπουδάζουν ιατρική μαθαίνουν ψυχολογία γενική και ιδίως του αρρώστου ( όχι τα ψυχικά νοσήματα), διότι για τους παλαιοτέρους είναι βέβαιο ότι δεν υπήρχε τέτοιο μάθημα. Έμπαιναν στο επάγγελμα ανέτοιμοι απάνω στα ψυχολογικά προβλήματα των ασθενών, πιστεύοντας ότι κι εδώ η πείρα θα λειτουργήσει ως δάσκαλος στη πράξη. Στις περιπτώσεις αυτές πάντα ελλοχεύει οι κίνδυνος να συμβούν «ψυχολογικά αστοχήματα». Ένας «σωστός λόγος» μπορεί να ενεργήσει θετικότερα και από το καλύτερο φάρμακο, όπως μπορεί να προκαλέσει το αντίθετο (επιδείνωση της κατάστασης) ένας αδέξιος ψυχολογικός χειρισμός. Ο τελευταίος όχι από κακή θέληση, αλλά από αδυναμία προσέγγισης της ψυχολογικής κατάστασης του ασθενούς. Εδώ ταιριάζει «η πρόληψη καλύτερη της θεραπείας». Διότι ο κάθε ασθενής ανεξάρτητα από ηλικία, φύλο, μόρφωση, κοινωνική θέση α) φοβάται. Η νόσος του φέρνει ανασφάλεια και ας μη το λέει. β) Δυσφορεί γιατί εξαρτάται από άλλους, ιδίως όταν «φταίει» για το πάθημά του, και γ) είναι καχύποπτος απέναντι σε όλους, ακόμα και στο γιατρό του (μου λέει την αλήθεια, ή έχω την κακιά αρρώστιας;). Με τέτοια κακιά ψυχολογία οι διαμαρτυρίες μπορούν να αιτιολογηθούν μα όχι και να δικαιολογηθούν.

Εξυπακούεται ότι, και το νοσηλευτικό προσωπικό (προπάντων αυτό) σαν άμεσος συνεργάτης του γιατρού που υλοποιεί τις εντολές του, πρέπει να κατέχει κατά το μεγαλύτερο δυνατόν την «τέχνη» της προσέγγισης ενός συναισθηματικά φορτισμένου ατόμου, όπως το περιγράψαμε πιο πάνω. Είναι εκείνη η κατηγορία εργαζομένων που γίνεται αποδέκτης των περισσοτέρων παρατηρήσεων, ενίοτε σκληρών και με υπερβάλλοντα ζήλο. Τα περισσότερα, ως συνήθως, αδικαιολόγητα, γενικευμένα και υπερβολικά.

Ο Σύνδεσμός μας στα τριάντα χρόνια λειτουργίας του, έχει γίνει αποδέκτης εκατοντάδων ευχαριστηρίων και θετικών τοποθετήσεων για τη προσφορά του Νοσοκομείου σε όλους τους τομείς. Ειδικά με τις σημερινές αντίξοες, ιδίως οικονομικές, συνθήκες ,όχι μόνο το ίδρυμα δεν περιόρισε την προσφορά του, τουναντίον την επέκτεινε (λεπτομέρειες στα τεύχη Νέα του ΣΑ/ΣΜΥΝ 117, 118 Απρίλ. – Σεπτ. 2012). Του πρέπει λοιπόν η αναγνώριση και η επιβράβευση των προσπαθειών από τον κάθε ένα που το χρησιμοποιεί, αρκεί να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του και σε αντίστοιχους ομοειδείς χώρους. Αρκεί λίγη καλή θέληση και δύναμη ψυχής. Την τελευταία την βρίσκεις με ορισμένη πνευματική τοποθέτηση που σου δίνει νόημα στη ζωή. Αν πετύχεις το τελευταίο, όσο δυσαρμονικός και αν είσαι με τον περίγυρό σου, θα γίνεις λιγότερο βαρύθυμος, κακεντρεχής, μεμψίμοιρος. Τέλος, η κατά καιρούς έμπρακτη ενίσχυση τμημάτων αυτού από την ΕΑΑΝ με σύγχρονες ιατρικές συσκευές, είναι μία αναγνώριση κι επιβεβαίωση στις προσπάθειες που το ΝΝΑ καταβάλλει για να έχουν τα ε.α. στελέχη έναν αξιόπιστο δικό τους χώρο.

Και κλείνοντας. Όταν λίγες ώρες πριν οι καμπάνες σημάνουν το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως βρίσκεσαι μαζί με άλλους άτυχους συνανθρώπους σου στους χώρους των επειγόντων περιστατικών του Νοσοκομείου και όλα λειτουργούν άψογα και στην εντέλεια, χωρίς καμία χαλάρωση, ναι τότε τους βγάζεις το καπέλο.

Συγχαρητήρια κι ευχαριστίες στη βραδινή βάρδια  του τμήματος επειγόντων της 4ης Μαΐου καθώς και στην ιατρική ομάδα της Α`  χειρουργικής κλινικής, με επικεφαλής τον Πλοίαρχο (ΥΙ) Δ. Δαυίδη και σε όλο το νοσηλευτικό προσωπικό της αυτής κλινικής με επικεφαλής την Προϊσταμένη, Πλωτάρχη (Νοσ.) ……..

Η επιστημονική και νοσηλευτική τους προσφορά ήταν άψογη και στις δύο διαδοχικές νοσηλείες στο Νοσοκομείο.

Ειλικρινά τους ευχαριστώ.

Επστής ε.α. Ελ. Σφακτός

Πρόεδρος ΣΑ/ΣΜΥΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

ΣΚΕΨΕΙΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Του Αντιναυάρχου Γρ. Δεμέστιχα ΠΝ

Επίτιμου Αρχηγού Στόλου

«Ο ισχυρός επιβάλλει ότι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ότι του επιβάλλει η αδυναμία του»

Θουκυδίδης

Με το σπουδαίο πιο πάνω γνωμικό του μεγάλου Αθηναίου ιστορικού Θουκυδίδη, ο Ναύαρχος ε.α. Γρ. Δεμέστιχας ΠΝ καταθέτει της σκέψεις και απόψεις του για την ύπαρξη μόνιμης κι ενιαίας ελληνικής εθνικής στρατηγικής, κάτι που έχουν όλες σχεδόν οι χώρες του κόσμου πλην φυσικά της Ελλάδος, ανεξάρτητα ποια παράταξη ή αρμόδιος Υπουργός ασκούν εξουσία. Τούς λόγους τους εξηγεί στον πρόλογό του, αν και είναι γνωστό στους «παροικούντας την Ιερουσαλήμ» ότι κάθε αναγκαία εθνική πολιτική τακτική, χάνεται μέσα στο παραταξιακό και προσωπικό συμφέρον, όπως τα ποτάμια στις θάλασσες. Οι απανωτές εθνικές τραγωδίες που βιώσαμε και βιώνουμε δεν μας συνετάνε. Οι πολιτικές αδυναμίες των ταγών μας, που έχουν καταντήσει κληρονομικές, είναι οι αιτίες των δυστυχιών μας.

Από την πιο πάνω εργασία δημοσιεύουμε τμήμα του τρίτου κεφαλαίου «γεωστρατηγική αξία της Ελλάδός, δυνατότητες και αδυναμίες».

Ευχαριστούμε τον κ. Γρ. Δεμέστιχα για την άδεια δημοσίευσης κειμένων του.

Ε.Σ.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ

Η γεωστρατηγική αξία της Ελλάδος σε συνδυασμό με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην ΝΑ Μεσόγειο, είναι εξαιρετικά σημαντική λόγω της μοναδικής σπουδαιότητος ορισμένων στοιχείων του Ελληνικού χώρου που συνοπτικά παρατίθενται:

  • Ο Ελληνικός χώρος αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, της Μαύρης Θάλασσας, της Μέσης Ανατολής και της Βορειοανατολικής Αφρικής και συνεπώς αποτελεί στρατηγική επιλογή για την εξυπηρέτηση των οικονομικών και γεωπολιτικών διεθνών συμφερόντων.

  • Από τον χώρο αυτό περνούν οι βασικές γραμμές επικοινωνιών για την μεταφορά υλικών, εφοδίων, ενισχύσεων και ενέργειας προς και από τις χώρες και τις ενεργειακές πηγές της Μαύρης Θάλασσας, του Καυκάσου, της Κασπία και της Μέσης Ανατολής, τις χώρες της Δύσης και μέσω του Σούεζ, τις χώρες της ΝΔ Ασίας. Ιδιαίτερης γεωστρατιγικής σημασίας χαρακτηριστικό του χώρου αυτού είναι η κεντρική θέση του Αιγαίου με τα νησιά του και την Κρήτη που παρέχει την δυνατότητα ευχερούς και ουσιαστικού ελέγχου όλων των ανωτέρω γραμμών επικοινωνίας.

  • Είναι περιοχή στην οποία είναι δυνατή η εκτέλεση αεροναυτικών ασκήσεων και επιχειρήσεων και η προβολή ισχύος στην ξηρά με κατεύθυνση προς τις πιθανές ή ήδη υπαρκτές περιοχές κρίσεων της Μ. Ανατολής, της Β. Αφρικής αλλά και των Βαλκανίων, ενώ μπορεί να δημιουργήσει μία ζώνη ανάσχεσης (Buffer Zone) μεταξύ των ακτών της ΒΑ Αφρικής και της Ευρώπης.

  • Ο άξων Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ και των φιλοδυτικών χωρών της Μ. Ανατολής, υποκαθιστά τις βάσεις του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, για επεμβάσεις που αφορούν την εξάρθρωση της τρομοκρατίας ή πολεμικές επεμβάσεις ως απεδείχθη στους δύο πολέμους εναντίον του Ιράκ.

  • Η ελληνική οικονομία ακόμα και μετά την οικονομική κρίση του 2009 σε σύγκριση με τους βορείους γείτονές της υπερέχει, παρά τις σοβαρές δαπάνες για την ασφάλεια που επιβάλλει η θέση της στην περιφέρεια της ΕΕ, σε συνδυασμό με τις απειλές που αντιμετωπίζει και το παγκόσμιο κλίμα ανασφάλειας, μετά την τρομοκρατική επίθεση κατά των ΗΠΑ την 11-9-2001 και με την επακολουθήσασα αντιτρομοκρατική εκστρατεία. Η οικονομία παρά τα όποια προβλήματά και υστερήσεις σύγκλισης προς τους μέσους όρους της ΕΕ, επιτρέπει στην Ελλάδα να καλύπτει τις δαπάνες των (έναντι των γειτόνων της ) μέτρων ασφαλείας της, με εξαίρεση βέβαια την Τουρκία που οι αμυντικές της δαπάνες ξεπερνούν τις οικονομικές της δυνατότητες, αλλά αυξάνουν την εθνική της ισχύ.

  • Διαθέτει αξιόλογες Ένοπλες Δυνάμεις και γενικότερα Δυνάμεις Ασφαλείας που της προσδίδουν αυξημένο ειδικό βάρος στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Η αποτρεπτική τους ισχύς είναι ικανή με σαφή υπεροχή έναντι των γειτόνων της πλην τους Τουρκίας και η οποία αναμένεται να ενισχυθεί περαιτέρω μετά την ολοκλήρωση των σε εξέλιξη αναδιοργάνωσης και εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων μέτρων.

  • Η Οικουμενικότης του Ελληνισμού που υπάρχει και εκφράζεται με τον Ελληνισμό της διασποράς, την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία και τις σχέσεις της με την Ορθοδοξία παγκοσμίως καθώς και την αναγωγή στις αρχαιοελληνικές και βυζαντινές καταβολές και κληρονομιές, αποτελούν σημαντικό στοιχείο ισχύος. Ο Ελληνισμός της διασποράς και η Ορθοδοξία είναι στοιχεία ζώντα και μπορούν να έχουν σημαντική εισφορά.

  • Η γεωστρατηγική θέση της Ελλάδος αναβαθμίζεται περαιτέρω την παρούσα περίοδο, με την μετατόπιση του βασικού προσανατολισμού της διεθνούς ασφάλειας από τις σχέσεις Ανατολής-Δύσης που ίσχυαν τις προηγούμενες δεκαετίες στις σχέσεις Δύσης-Ισλαμικών χωρών. Αυτό που συνήθως ακούγεται, προβάλλεται και τυγχάνει υπερβολικής εκμετάλλευσης, ότι δηλαδή η Τουρκία έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία, παρ΄ όλον ότι είναι ακριβές, δεν σημαίνει ότι η στρατηγική αξία της Ελλάδος είναι μειωμένη αρκεί αυτή να προβάλλεται και να γίνεται η κατάλληλη εκμετάλλευσή της (όπως π.χ. σωστά έγινε με τα γεγονότα Ισραήλ-Χεζμπολάχ στον Λίβανο τον Αύγουστο του 2006), σε συνδυασμό με την προώθηση των Ελληνικών Εθνικών Στόχων και την υποστήριξη των Εθνικών Συμφερόντων.

  • Η Ελλάδα ως μέλος του ΟΗΕ και ΟΑΣΕ, πλήρες μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και μέλος Διεθνών Οργανισμών, έχει λόγο και ψήφο σε όλους αυτούς τους οργανισμούς, οφείλει να έχει ρόλο και απαιτήσεις, και παράλληλα μπορεί να υπερασπιστεί κοινά συμφέροντα και προωθήσει τους στόχους της, σύμφωνα με τις αρχές του διεθνούς δικαίου, τις συνθήκες και τις συμφωνίες. Το λιγότερο που μπορεί να περιμένει η Ελλάδα είναι η εφαρμογή όλων των διεθνών συμφωνιών, καθώς και εκείνων που έχει συνάψει με τους εταίρους της για την διασφάλιση των δικαιωμάτων της.

  • Η εκτεταμένη περιβάλλουσα θαλάσσια περιοχή, που σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης, αποτελεί είτε χωρικά ύδατα, είτε υφαλοκρηπίδα-Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), αποτελεί παράγοντα για ανάπτυξη της οικονομίας και της χώρας με την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων, της αλιείας και άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών. Συγχρόνως όμως δημιουργείται η υποχρέωση για την διάθεση καταλλήλων μέσων προς επιτήρηση και έλεγχο των εκτεταμένων αυτών περιοχών.

Κατωτέρω θα εκτεθούν οι τομείς οι οποίοι εκτιμάται ότι προσφέρονται για εκμετάλλευση, καθώς και οι σχετικές δυνατότητες:

  • Το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι κράτος μέλος της ΕΕ αλλά και παλαιό μέλος του ΝΑΤΟ, το οποίο δια λόγων κι έργων σέβεται τις διεθνείς υποχρεώσεις, ουδένα απειλεί και ουδέν πέραν των κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της απαιτεί, την κάνει να είναι εκ των πραγμάτων ο καλύτερος σύνδεσμος της Δύσης (ΝΑΤΟ-ΕΕ) με τις χώρες του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας και κυρίως τις αμέσως γειτονικές της. Όλα αυτά της δίνουν το δικαίωμα άλλα της δημιουργούν και την υποχρέωση να αναλάβει ενεργό σταθεροποιητικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή, κύριο ρόλος στη διαμόρφωση της Βαλκανικής πολιτικής της ΕΕ καθώς και πρωτεύοντα ρόλο στη διαμόρφωση και υλοποίηση της Μεσογειακής πολιτικής στην ΝΑ Μεσόγειο σε συνδυασμό με άλλες χώρες που θα την ασκήσουν αλλά και με τα Εθνικά Συμφέροντα της χώρας.

  • Η Ελλάδα με την Ελληνορθόδοξη θρησκεία της και τον πολιτισμό της, λόγω θέσεως, ιστορικών σχέσεων και δεσμών αλλά και ευχερούς επικοινωνίας με όλα τα κράτη της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, ένωσε την Δύση με τον Ισλαμικό κόσμο αυτών των περιοχών. Το ίδιο μπορεί να κάνει και τώρα όταν μάλιστα η αντιπαράθεση της Δύσης, ειδικότερα των ΗΠΑ, με το Ισλάμ οδηγείται σε επικίνδυνες καταστάσεις. Εκ των πραγμάτων η Ελλάδα, παρ΄ ότι μικρή χώρα, έχει περιθώρια μεγάλου και βαρύνοντος λόγου, αρκεί να επιτύχει να μην αποτελεί, η ίδια πηγή και κέντρο προβλημάτων. Η επαπειλούμενη επέκταση και επίταση της σύγκρουσης ΗΠΑ-Αραβοϊσλαμικού φανατισμού και το Παλαιστινιακό πρόβλημα, επιβάλλουν επίσπευση των κατευναστικών επιδιώξεων και κινήσεων στις οποίες  Ελλάδα δεν μπορεί να είναι απούσα, διότι η όποια βραδύτητα εκδήλωσης και απόδοσης θα προκαλέσει άλλες υποβόσκουσες και λανθάνουσες εστίες κρίσεων και συγκρούσεων. Πάντως η αναπτυσσομένη Ελληνοϊσραηλινή συνεργασία θα πρέπει  να προβάλλεται ως αναγκαία για θέματα αντιμετωπίσεως της Τουρκικής απειλής και ότι δεν στρέφεται εναντίον του Αραβικού κόσμου και των Μουσουλμανικών κρατών.

  • Η Ελλάδα έχει την δυνατότητα καλύτερης επικοινωνίας με τους ομοδόξους της Ανατολικούς.

  • Ο Ελληνισμός της διασποράς, με την ισχυρή δύναμη και επιρροή που διαθέτει, οργανωμένος και σωστά ενημερωμένος, μπορεί να πιέσει και να απαιτήσει, ακόμη και να επιβάλλει ελληνικές θέσεις.

  • Ορισμένες συγκεκριμένες περιοχές της Ελλάδας, ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος, είτε λόγω της σημαίνουσας γεωστρατηγικής τους θέσης, είτε λόγω των δυνατοτήτων χρησιμοποίησής τους και των διευκολύνσεων που παρέχουν σε διμερές (ΗΠΑ) ή συμμαχικό (ΝΑΤΟ) επίπεδο θα πρέπει να τύχουν κατάλληλης εκμετάλλευσης, με προσεκτική όμως προβολή, δια την μέχρι τώρα και συνεχιζόμενη εξαιρετικά σημαντική και αναντικατάστατη συμβολή τους (π.χ. Κρήτη) στις επιχειρήσεις των στη Μέση Ανατολή.

  • Συνεργασία με την Ρώσική Ομοσπονδία, Βουλγαρία και Παρευξείνιες χώρες, με ανάλογα ανταλλάγματα, ώστε τα ενεργειακά και μεταφορικά δίκτυα από τις χώρες των ενεργειακών πόρων Κασπίας-Καυκάσου να δρομολογηθούν και μέσω Ελλάδος προς την Δυτική Ευρώπη ως η πλέον οικονομο-τεχνικά συμφέρουσα λύση.

Αν και οι δυνατότητες της Ελλάδος είναι πολλές και σημαντικές εν τούτοις υπάρχουν και σοβαρές αδυναμίες που θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ώστε να ελαττώνονται οι δυσμενείς επιδράσεις.

[…]Και το παρόν κεφάλαιο κλείνει με τα εξής συμπεράσματα:

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

  • Η γεωστρατηγική θέση της Ελλάδος είναι σημαντική και η προβολή της δίδει στη χώρα σημαντικά πλεονεκτήματα.

  • Η συμμετοχή της χώρας σε Διεθνείς Οργανισμούς και κυρίως στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, της δίνουν το δικαίωμα να αναπτύσσει πρωτοβουλίες και να μετέχει σε αποφάσεις που αφορούν τις περιοχές ενδιαφέροντός της.

  • Η δυνατότης προσεγγίσεως της ανά τον κόσμο Ορθοδοξίας αλλά και ο Ελληνισμός της διασποράς, δύναται να χρησιμοποιηθούν στην προβολή των Ελληνικών δικαιωμάτων.

  • Οι παραδοσιακά καλές σχέσεις με τον Αραβικό κόσμο και Μουσουλμανικές χώρες, επιτρέπουν στην Ελλάδα να προωθεί τα συμφέροντά της και να προσεταιρίζεται συμμάχους για την προάσπιση των δικαιωμάτων της.

  • Η εκτεταμένη θαλάσσια περιοχή που περιβάλλει την Ελλάδα αποτελεί πηγή πλούτου αλλά και δημιουργεί υποχρεώσεις για θέματα επιτηρήσεως και ελέγχου.

  • Ο άξων Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ είναι σημαντικός για τις Δυτικές χώρες και κυρίως τις ΗΠΑ, διότι δύναται να υποκαταστήσει τις βάσεις του ΝΑΤΟ στην Τουρκία για επεμβάσεις σε περιοχές της ευρύτερης Μέσης Ανατολής.

  • Λόγω των καλών σχέσεων με τον Αραβικό κόσμο και τα Μουσουλμανικά κράτη η αναπτυσσομένη συνεργασία  με το Ισραήλ θα πρέπει να προβάλλεται ως αναγκαία για θέματα αντιμετωπίσεως της τουρκικής απειλής.

  • Σοβαρά θέματα που πρέπει να απασχολούν την Ελλάδα είναι η υπογεννητικότης που έχει ως αποτέλεσμα την μείωση και γήρανση του πληθυσμού και η λαθρομετανάστευση που αλλοιώνει τον κοινωνικό ιστό της χώρας.