Η 53Η Γενική κλήση του πληρώματος παραλαβής του «Α/Τ ΒΕΛΟΣ»

Στις 26.05.12, Σάββατο μεσημέρι, σήμανε για 53η φορά η καθιερωμένη γενική κλήση του πληρώματος παραλαβής του τότε «Β.Π. Βέλος». Για 53 χρόνια επαναλαμβάνεται η αντάμωση αυτή, πλημμυρισμένη από μνήμες και συναισθήματα μιας εποχής, για όλους τους συμμετέχοντες, εξαιρετικά έντονη και αξέχαστη. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί κυριολεκτούν και καλύπτουν όλη αυτή τη δημιουργική περίοδο στις ΗΠΑ, ήτοι της προετοιμασίας, της παραλαβής και επιστροφής του πληρώματος με το Α/Τ ΒΕΛΟΣ από την Καλιφόρνια στην Πατρίδα.

Για ιστορικούς λόγους, είναι ανάγκη να θυμηθούμε ότι η παραλαβή του ΒΕΛΟΥΣ αποτέλεσε την επιτυχή απαρχή ανανέωσης και εκσυγχρονισμού του Ελληνικού στόλου, με μονάδες σύγχρονες και εξοπλισμένες με τη σχεδόν άγνωστη μέχρι τότε ηλεκτρονική τεχνολογία για κάθε τους λειτουργική ανάγκη κυρίως βέβαια πολεμική. Η πτυχή αυτή της αποστολής φάνταζε στο πλήρωμα ακόμα δυσκολότερη γιατί η περιπέτεια της παραλαβής ενός πολεμικού πλοίου ξεκίνησε χωρίς μπούσουλα, χωρίς συγκεκριμένη συμφωνία το τι θα παραληφθεί. Η εντολή ήταν «πάτε να παραλάβετε ένα παροπλισμένο Α/Τ συγκεκριμένου τύπου, αλλά στην ικανότητά σας εναπόκειται να πετύχετε το καλύτερο δυνατό για να αποκτηθεί τελικά πλοίο σύγχρονο και αξιόμαχο»οι δυσκολίες ήταν πολλές, δύσβατες και φαινομενικά ανυπέρβλητες. Αρκεί να αναφερθούν κάποιες από αυτές, όπως η ξένη γλώσσα και νοοτροπία, η πολυπλοκότητα της θεωρητικής και πρακτικής εκπαίδευσης του πληρώματος σε όλο το μήκος και πλάτος σχεδόν της αμερικανικής επικράτειας , ο εφοδιασμός όλων των ειδικοτήτων με τα αντίστοιχα εγχειρίδια, η καταγραφή και συγκέντρωση όλου του έγγραφου αναγκαίου υλικού για τη λειτουργία του πλοίου, η αδιάκοπη παρακολούθηση των εργασιών στο σκάφος που γίνονταν στο ναυπηγείο για να κλείσει αυτή η επιγραμματική περιγραφή των προβλημάτων με τη διαρκή αλλά διακριτική εποπτεία της επικοινωνιακής συμπεριφοράς του πληρώματος στην καθημερινή διαβίωση ανάμεσα στην αμερικανική κοινωνία αλλά και την κατά τόπους ελληνική παροικία.

Από την 53η γενική κλίση πληρωμάτων παραλαβής Α/Τ ΒΕΛΟΣ

Το πρόβλημα όμως είχε, όπως είναι φυσικό, και την άλλη του όψη. Ο αρχηγός της αποστολής που θα παρελάμβανε τέσσερα όμοια Α/Τα και κυβερνήτης του πρώτου από αυτά, που αποτελούσε και το πρότυπο οριστικοποίησης της συμφωνίας παραλαβής και που ήταν το ΒΕΛΟΣ, ο τότε Αντιπλοίαρχος Γ. Μόραλης είχε στοχεύσει πολύ ψηλά στην απόλυτη επιτυχία της αποστολής, παρά την απροσδιόριστη, όπως προαναφέρθηκε, συμφωνία παραχώρησης των πλοίων. Η συμπυκνωμένη γνώση και πείρα του από τα καταστρώματα των πολεμικών πλοίων μας, σε όλη τη διάρκεια του μεγάλου πολέμου, με αυτό της «Βασιλίσσης Όλγας» να ξεχωρίζει, και ο τελειομανής, οργανωτικός αλλά και εργασιομανής χαρακτήρας του δικαιολογούν απόλυτα την υψηλότερη δυνατή στόχευση. Δίνοντας πάντα πρώτος το παράδειγμα, πέτυχε το πλήρωμα σύσσωμο να πιστέψει στο δύσκολο στόχο, να τον κάνει κοινό όραμα και στο τέλος πραγματικότητα.

Όλο το χρονικό διάστημα που κράτησε η αποστολή, εκείνος έπαιξε το ρόλο του μαέστρου με πρώτο βιολί του Ύπαρχο του πλοίου, τον τότε πλωτάρχη Γ. Τσιαδή, τον επίσης πολεμοτραφή, τον έμπειρο ναυτικό αλλά και ταλαντούχο στρατιωτικό ηγέτη. Η πολυσύνθετη αυτή ορχήστρα λειτούργησε και απέδωσε σαν ένας άνθρωπος. Όλοι πρόσφεραν, δούλεψαν αλλά και διασκέδασαν μέσα στο πλέγμα της αγάπης και του καθήκοντος, της συναδελφικότητας και της αλληλεγγύης. Οι άνθρωποι της θάλασσας που περνούν τη ζωή τους ανάμεσα στις δύσκολες ώρες της βάρδιας στη γέφυρα και το μηχανοστάσιο, στην πλήξη του υποφράγματος, αλλά και στη χαρά της εξόδου, βιώνουν περισσότερο από τον καθένα τα πιο πάνω συναισθήματα.

Κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, η επίτευξη του στόχου έδινε το στίγμα της όλο και πιο ξεκάθαρα. Τους πρώτους μήνες, το γραφείο που παραχωρήθηκε από τους Αμερικανούς για τις ανάγκες της αποστολής ήταν στο κτίριο Νο 101 του ναυστάθμου του Long Island και μετά η μικρή καμπίνα, πίσω από τη γέφυρα που στέγαζε το γραφείο του Κυβερνήτου, φάνταζαν σαν φωταγωγημένες αίθουσες όταν έφθαναν τα χαρμόσυνα νέα και τα συγχαρητήρια σήματα για τις επιτυχίες του πληρώματος στα διάφορα κέντρα εκπαίδευσης, αλλά και οι εγκρίσεις για την παροχή προηγμένου τεχνολογικού εξοπλισμού, που ήταν βέβαια αποτέλεσμα επίμονης και επίπονης προσπάθειας όλου του επιτελείου της αποστολής. Τέλος με την ολοκλήρωση του προγράμματος ήρθε και το επιστέγασμα, η αναγνώριση της πλήρους επιτυχίας και η ώρα για απόπλου με προορισμός την Πατρίδα.

Ας γυρίσουμε όμως στη φετινή μας συνάντηση που έγινε και πάλι στις φιλόξενες εγκαταστάσεις του Ναυτικού Ομίλου Καλαμακίου (Ν.Ο.Κ.). Στο προσκλητήριο, προσήλθαν όσοι μπόρεσαν, όμως κάθε χρόνο και δεν ήταν λίγου. Όλους διέκρινε η χαρούμενη διάθεση και οι νοσταλγικές σκέψεις.

Η όλη εκδήλωση εξελίχθηκε στην γνωστή μας φιλική και ζεστή ατμόσφαιρα που τη διατρέχει η αγάπη και ο αλληλοσεβασμός στα πρόσωπα όλων, ενώ εμφαντικά απουσιάζει, γιατί δεν χρειάζεται πια, η παρεμβολή της τόσο αναγκαίας για άλλες περιπτώσεις ιεραρχίας και πειθαρχίας.

Ο κ. Φ. Ζωιδάκης, βασικός οργανωτής της εκδήλωσης, καλωσορίζει το πλήρωμα.

Τη γιορτή στόλισαν και ευωδίασαν όπως κάθε χρόνο τόσο τα ωραία τριαντάφυλλα που η οικογένεια του τότε Ανθ/χου Φ. Ζωιδάκη, μοίρασε στις κυρίες της μεγάλης συντροφιάς, όσο και οι ατελείωτες γαρδένιες που προσφέρει πάντα απλόχερα ο κ. Μπατζάκης, μέλος του πληρώματος. Διανθίστηκε ακόμα με μια ωραία έκπληξη, έργο και πάλι του βασικού οργανωτή αυτής της πρωτότυπης και μοναδικής στο είδος της εκδήλωσης, του Φ. Ζωιδάκη, Γιορτάσαμε τα γενέθλια του Κυβερνήτη του Α/Τ ΒΕΛΟΣ,, του ναυάρχου πλέον Γ. Μόραλη. Ο ίδιος, ακμαιότατος και με βαθιά φιλοσοφημένη σκέψη, δέχθηκε με πολλή χαρά και μεγάλη συγκίνηση την έκπληξη και τις ευχές όλων. Όρθιος, μπροστά στην τούρτα με τα κεράκια, βαθιά συγκινημένος, αντί για άλλα λόγια, τραγούδησε, απήγγειλε και κάποιες στιγμές ψέλλισε το τραγούδι του ΒΕΛΟΥΣ, του οποίου στιχουργός και συνθέτης ήταν ο τότε Ανθ/χος μηχανικός Ν. Τσαπάρας, που πέρα από τα καθήκοντά του είχε αναλάβει αυθόρμητα το ψυχαγωγικό πρόγραμμα του πληρώματος, φθάνοντας ακόμη και στην έκδοση μιας μικρής εφημερίδας με τίτλο το όνομα του πλοίου.

Δυστυχώς η καδένα που λέγεται «πλήρωμα παραλαβής Β/Π ΒΕΛΟΣ» έσπασε νωρίς. Πολλοί κρίκοι χάθηκαν αλλά σίγουρα δεν ξεχάστηκαν. Ένας από τους χαμένους, και μάλιστα από τους πρώτους ήταν ο Νίκος Τσαπάρας. Στις ψυχές όλων μας η καδένα παραμένει ατόφια, σαν να μην κόπηκε ποτέ.

Μετά από κάποιες ώρες ψυχικής ανάτασης, και η φετινή κλήση έφτασε στο τέλος της χαρούμενα και αισιόδοξα. Οι εναγκαλισμοί, οι θερμές χειραψίες αλλά και οι ευχαριστίες όλων στον οργανωτή ήταν όπως πάντα θερμές και για το αναμνηστικό δωράκι που προσφέρθηκε σε όλους με τη στάμπα του «Α/Τ ΒΕΛΟΣ».

Ο αειθαλής Κυβερνήτης Ναύαρχος ε.α. Γ. Μόραλης έτοιμος να σβήσει τα… 29 κεράκια των γενεθλίων του.
(Το 29 δεν είναι λάθος … Διαβάζεται ανάποδα!).

Με τη διάλυση της γενικής κλήσης του 2012, μια ευχή εγκάρδια βγήκε από τα χείλη όλων προς όλους. Στην επόμενη αντάμωση να είναι όλοι παρόντες και ακόμη περισσότεροι.

Πριν κλείσει το σημείωμα αυτό, όλο το πλήρωμα θέλει να ευχαριστήσει πάρα πολύ τον συνάδελφο και εκδότη κ. Ελευθέριο Σφακτό, που επί σειρά ετών τιμά την ιδιόρρυθμη αυτή γιορτή με την παρουσία του αλλά και με τη δημοσιοποίηση του γεγονότος στο ευρύτερο κοινό μέσω ης εφημερίδας τους, «Τα ΝΕΑ του Σ.Α.Σ.Μ.Υ.Ν.».

Κλείνει το σημείωμα αυτό με την ευχή η επόμενη αντάμωση να είναι το ίδιο επιτυχής και να πραγματοποιηθεί στο γνώριμο περιβάλλον, στο κατάστρωμα του ΒΕΛΟΥΣ, δίνοντας ζωή ξανά σ το παροπλισμένο σκαρί, έστω και με την ανοχή των όποιων αρμοδίων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: