ΒΙΒΛΙΑ

Το Θωρηκτό «Γεώργιος ΑΒΕΡΩΦ» 1911-2011

Ιστορία και Τέχνη

Είναι γνωστό ότι, ο ιστός της Ιστορίας, υφαίνεται από γεγονότα, μικρά ή μεγάλα που συμβαίνουν σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ή σε βάθος χρόνου. Συρραπτόμενα δε μεταξύ τους δημιουργούν το ευρύτερο γεγονός μίας εποχής που συνήθως μένει στην ιστορία με ένα συγκεκριμένο όνομα, όπως . <<Βαλκανικοί Πόλεμοι.>>

Με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από την ύψωση της ελληνικής σημαίας κι ένταξης του ΑΒΕΡΩΦ στον στόλο, το ΝΜΕ επιμελήθηκε την έκδοση του ομώνυμου έργου. Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του βιβλίου σεργιανάς στην εκατονταετή ιστορία του πλοίου, όπως αυτή παρουσιάστηκε στη μονοθεματική έκθεση στο Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος από τις 5 Οκτ. 2011 έως και τις 7Ιανουρ. 2012. Μέσα από το βιβλίο μαθαίνουμε για την ιστορία του πλοίου από ναυπηγήσεως του (1909) έως  ότου πρυμνοδέτησε  στο Φλοίσβο του Φαλήρου (1983).

Σημαντικές όσο και ιστορικές στιγμές του πλοίου τις ζούμε μέσα από πίνακες ζωγραφικής σπουδαίων και καταξιωμένων Ελλήνων ζωγράφων. Αυθεντικές και σπάνιες φωτογραφίες επιβεβαιώνουν τον θρύλο του «Σατανικού Βαποριού», όπως το ονόμαζαν οι Τούρκοι. Ζούμε την διαχρονική του πορεία. Βαλκανικοί Πόλεμοι ,Μεσοπόλεμος, Β! Π.Π., Μέση Ανατολή, Ινδικός, επιστροφή στην πατρίδα, το τέλος ενός θρύλου. Μαθαίνουμε για τις βιογραφίες του Δωρητού του πλοίου, των αξ/κών του, των καλλιτεχνών που το απεικόνισαν στο καμβά τους και τις λεπτομέρειες των ναυμαχιών ΕΛΛΗΣ και ΛΗΜΝΟΥ μέσα από τις αναφορές του Κουντουριώτη, τα σχεδιαγράμματα των ναυμαχιών ΕΛΛΗΣ και ΛΗΜΝΟΥ αποτυπωμένα με κάθε λεπτομέρεια σε κατασκευές διόραμα απεικονίζοντας τόσο την ναυτική στρατηγική του Ναυάρχου, όσο και το τολμηρόν του εγχειρήματος.

Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί και να το μάθουν οι νέες γενιές.

=============================

«Β! ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ. ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ…..»

Όπως και ο τίτλος του βιβλίου μαρτυράει, πρόκειται για ένα πεντάτομο έργο του Αντιναυάρχου ΠΝ ε.α. Αναστ. Δημητρακόπουλου στο οποίο καταγράφονται οι προσωπικές μαρτυρίες 165 παλαίμαχων του Β! Παγκ. Πολέμου, όπως αυτοί τις θυμούνται ή βρέθηκαν καταγραμμένα σε προσωπικά ημερολόγια όσων δεν βρίσκονται πλέον ανάμεσά μας.

Έργο δύσκολο και χρονοβόρο που επιβραβεύουν την σπουδαιότητα του έργου. Σίγουρα αξίζουν συγχαρητήρια στο συγγραφέα. Η διάσωση των μαρτυριών, πολλές από αυτές ανέκδοτες, προσφέρουν μία πλούσια πηγή πληροφοριών για ιστορικούς ή «εραστές» της ιστορίας. Η περίοδος που καλύπτουν οι αφηγήσεις, είναι από τις σημαντικότερες της ιστορίας του ΠΝ.

Άγημα του Α/Τ ΟΛΓΑ στη Kaλκούτα.
Επικεφαλής ο Σημ. Γ. Μόραλης.

Τα μετά τον πόλεμο στελέχη του Ναυτικού, θα διαβάσουν τις αναμνήσεις παλαίμαχων τους οποίους γνώρισαν κατά την σταδιοδρομία τους, χωρίς ποτέ να φαντάζονται τις τρομερές εμπειρίες που έζησαν μέσα στην λαίλαπα του πολέμου και ας είχαν συνυπηρετήσει με πάρα πολλούς από αυτούς. Οι νεότεροι θα μάθουν τι σημαίνει ηρωισμός και υπέρτατη θυσία για την πατρίδα αλλά και τις ολέθριες συνέπειες του τυφλού πολιτικού πάθους.

Η μασκώτ του πλοίου «ΟΛΓΑ» Βαζαίος. Ακολούθησε το πλοίο στον υγρό του τάφο μαζί με το αφεντικό του
Δίοπο Θερμ. Σ. Βαζαίο.

Μνεία οφείλεται και για το Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος που « τόλμησε» το ρίσκο έκδοσης του έργου σε καιρούς οικονομικά, δύσκολους, καθώς και στον εφοπλιστικό όμιλο Ρέστη, που ως χορηγός διευκόλυνε την έκδοση του έργου. Μπράβο τους.

Ο Σημ. Γ. Μόραλης στον κατευθυντήρα του «ΟΛΓΑ»

======================

΄΄ΟΙ ΦΡΟΥΡΟΙ ΤΗΣ ΣΥΚΑΜΙΝΙΑΣ΄΄

Στο προηγούμενο τεύχος είχαμε κάνει μία σύντομη αναφορά για το βιβλίο του Αντώνη Κακαρά ΄΄Οι Φρουροί της Συκαμινίας΄΄ μεταφέροντας τις απόψεις του εκδοτικού οίκου Παπαζήση. Μετά το διάβασμα του βιβλίου συμφωνούμε απόλυτα με τα λεχθέντα του εκδότη, αποσύροντας την αρχική σκέψη (πριν διαβάσουμε το βιβλίο) ότι, «ο παπάς ευλογεί τα γένια του».

Μέσα από τα 52 αυτοτελή πεζογραφήματα ο συγγραφέας περιγράφει μία ποικιλία θεμάτων που αναφέρονται σε διαφορετικές εποχές, καλύπτοντας πολλές εκφάνσεις του ανθρώπινου βίου και πνεύματος. Χιούμορ, ζωντανές περιγραφές των διαλαμβανομένων, πλούσιο λεξιλόγιο, ντοπιολαλιά να χρωματίζει τους διαλόγους, αναμνήσεις πολλών περιόδων, ατομικές και του τόπου μας και άλλα πολλά κάνουν το διάβασμα ξεκούραστο και ευχάριστο. Διαβάστε το και θα καταλάβετε γιατί ζούμε έναν εφιάλτη. Διότι, οι φρουροί της Συκαμινίας (κοινώς Μουριά) που εμείς ΄΄εκλέγαμε΄΄, φρόντιζαν να τρώνε για τον εαυτό τους και «ημέτερους», τα νόστιμα μαύρα μούρα. Για εμάς τους κατ΄ αυτούς, αφελείς, άφηναν τα ….κοτσάνια. Γι΄ αυτό ορισμένοι πάρα-ευτραφείς μας θεωρούν ….κότσους. Αϊ Σιχτίρ….. όπως λέει και το 49ο διήγημα του συγγραφέα.

=====================

ΑΝΘΙΣΤΑΜΑΙ

-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-

Ο Λεωνίδας Γιανναράκος πολυγραφότατος και μόνιμα ανήσυχο πνεύμα, παραμένει πάντα σύγχρονος, ζει την κάθε εποχή. Ο Λεωνίδας, επηρεασμένος από τη μακριά νύχτα της σαθρότητας, της παρακμής και αναλγησίας, προβληματίζεται και διερωτάται: «τέτοια ώρα τι να πεις», όταν όλα γύρω σου είναι ήξεις αφήξεις και στην «ώρα  μηδέν»; Δεν καταθέτει όμως τα όπλα. Δεν πρέπει να μείνει άφωνος κανένας. Το πιστεύει δυνατά και κάνει την δική του πνευματική παρέμβαση με το καινούργιο του ποιητικό έργο «ΑΝΘΙΣΤΑΜΑΙ». Μέσα από την πένα του αντιστέκεται πότε σαν τρυφερός τροβαδούρος και προτάσσει την αγάπη και τον έρωτα με το «Ειδυλλιακό». Πότε αναπολεί τη δική του νιότη στο «Εκείνα τα Χριστούγεννα» και «Έτσι μεγάλωσα», χωρίς αν ξεχνάει και το σύντομο πέρασμά του από το ΠΝ που διεκόπη βίαια με τα γεγονότα του ΄52. Είναι μεγαλόψυχος, δεν μεμψιμοιρεί. Θυμάται τους φίλους του με την «Αναφορά στη φαντασία». Δεν χάνεται όμως στο παρελθόν. Ζει το σήμερα. Αγωνιά για τη νεότητα μήπως χαθούν τα όνειρά τους, μήπως γίνουν «Τα παιδιά της θλίψης». Οργίζεται, τον τρομάζουν τα «Καιρού σημάδια». Πιστεύει ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα, υπάρχουν «Αλκυονίδες» και για την Ελλάδα, γι΄ αυτό σαν κραυγή απόγνωσης σαλπίζει «Αντισταθείτε», ο «Ήλιος βγαίνει για όλους». Δεν μπορεί, παρά στο τέλος να υπάρξει «Φως». Την κρίση που εντέχνως μας έφεραν ντόπιοι και ξένοι με «Σατανικές Χασμωδίες» , ενώ θησαυρίζουν, μας χαρακτηρίζουν με λέξεις αποκτήνωσης, ως οι «Άθλιοι». Ο Λεωνίδας δεν είναι αιθεροβάμων. Γνωρίζει τις αρετές των Ελλήνων. Εχθροί και φίλοι έχουν διαχρονικά αναφωνήσει, με διαφορετικά συναισθήματα, «Ω Ελλάδα». Είναι σίγουρος. «Το Νενικήκαμεν» πάλι θα ακουστεί (το ποίημα «Νενικήκαμεν» έχει βραβευθεί με εύφημη μνεία σε Παγκόσμιο  λογοτεχνικό διαγωνισμό από τον Παγκόσμιο Φιλολογικό Σύλλογο των απανταχού Ελλήνων ΄΄Αμφικτιονία  Ελλήνων  ‘’ με θέμα ¨Αρχαίο  πνεύμα αθάνατο. επιτεύγματα των Ελλήνων, μηνύματα  πολιτισμού και  συνύπαρξης (Για την Ελλάδα ο σύλλογος εδρεύει στη Θεσσαλονικη.)

Συγχαρητήρια στον Λεωνίδα Γιανναράκο για το νέο δείγμα γραφής του και την υψηλής ποιότητας ποίησής του.

Ε.Σ.


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: