ΠΕΡΙΠΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

  • Είναι γνωστή η φράση «ξύλινη γλώσσα« που χρησιμοποιούν αρκετά συχνά οι επαγγελματίες πολιτικοί προκειμένου να μας πείσουν για τις θέσεις τους ή να μας παρουσιάσουν, ανερυθρίαστα, το μαύρο άσπρο. Μετά λοιπόν την καταιγίδα των περικοπών στις συντάξεις και μισθούς, τις αυξήσεις στο ΦΠΑ και είδη πρώτης ανάγκης και όλα τα άλλα που ενέσκηψαν εν ίδει «κεφαλικού« φόρου επί δικαίων και αδίκων, οι μαθητευόμενοι μάγοι της πολιτικής προσπαθούν να μας πείσουν ότι η αφαίμαξη αυτή δεν είναι φόροι αλλά……. κοινωνική αλληλεγγύη!!!!
  • Είναι αποδεκτό ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Εδώ όμως και μερικές δεκαετίες έγινε η τέχνη του ….αρπαχτού. Επόμενο ήταν κάποια στιγμή να αδειάσουν τα δημόσια ταμεία. Κι επειδή ο ταγοί μας ποτέ δεν προβλέπουν σε βάθος χρόνου, καταφεύγουν σε λύσεις οδυνηρές για τους «σίγουρους« νομοταγείς πολίτες. Τους μισθωτούς και συνταξιούχους. Και ως αιώνιοι «καλόγεροι« της πολιτικής, βαπτίζουν τα αρτύσιμα σε νηστίσιμα. Εξ ου και οι φόροι κοινωνική αλληλεγγύη.
  • Η απαλλαγή των επιδομάτων επικινδυνότητας από τις κάθε είδους κρατήσεις ήταν μία σωστή απόφαση των αρμοδίων φορέων. Σίγουρα η σθεναρή στάση των ηγεσιών του στρατεύματος και των θεσμικών φορέων του συνέβαλαν στην δίκαιη αυτή εξαίρεση για εκείνους που παίζουν την ζωή τους κορώνα-γράμματα προκειμένου να υπάρχουν αξιόμαχες Ένοπλες Δυνάμεις
  • Είναι γνωστή η κατά καιρούς απαξιωτική συμπεριφορά πολιτικών προσώπων για τους Ένστολους γενικά. Τα τρία πρόσφατα θανάσιμα ατυχήματα στο χώρο των Ε.Δ., ήρθαν σαν οδυνηρή αποστομωτική απάντηση στους εκάστοτε μεγαλόστομους κουφιοκεφαλάκηδες. Ίσως η θυσία τους (αλήθεια που την χρεώνουν; Στην πατρίδα ή στην…… συντεχνία τους;)τους συνετίσει και πριν τοποθετηθούν και πάλι απαξιωτικά δαγκώνουν την γλώσσα τους εφ’ όσον δεν μπορούν να την βουτάνε στο μυαλό τους.
  • Η Θεία Λειτουργία που τελέστηκε τον Δεκαπενταύγουστο στη ιστορική Μονή Σουμελά μετά το 1923 προεξάχοντος του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, σίγουρα είναι ένα ορόσημο, όχι μόνο στις διακρατικές σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας, αλλά στο καθολικό συναίσθημα των απανταχού Χριστιανών. Και όπως μονολόγησε μία υπέργηρη πονεμένη Πόντια «τόχε πει η Κυρά, η Παναγιά. Πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θα ‘ναι». Μπορεί να μη μας ανήκουν πλέον εδαφικά. Το πνεύμα όμως και η πίστη που ενσαρκώνουν, θα είναι πάντα δικά μας.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: