ΒΙΒΛΙΑ

Ναύαρχος Νίκος Παππάς

Το ΒΕΛΟΣ στην καρδιά της δικτατορίας

του Κωστή Γκορτζή

Δεν χρειάζεται να είσαι δηλωμένος συγγραφέας ούτε να έχεις σπουδάσει ειδικές επιστήμες που θα σε βοηθήσουν να περιγράψεις-μεταφέρεις, μέσα από ένα βιβλίο, γεγονότα κι εμπειρίες που έχεις ζήσει. Πόσο μάλλον όταν στην διαμόρφωσή τους έχεις συμβάλλει κι εσύ ο ίδιος. Τότε δεν χρειάζεσαι τα πιο πάνω. Αρκεί ένα «αμάγαλμα« ζήλου και πόθου για να το πετύχεις (ο Στρατηγός Μακρυγιάννης αγράμματος ήταν. Τα απομνημονεύματά του όμως στέκουν ψηλά στην λογοτεχνία, διότι είναι βγαλμένα από ψυχής).

Και το βιβλίο του Αντιναυάρχου ε.α. Κ. Γκορτζή (Σημαιοφόρος τότε στο Α/Τ ΒΕΛΟΣ) είναι γραμμένο από καρδιάς. Σε ταξιδεύει «ζωντανά« στα τότε γεγονότα. Μέσα από τις σελίδες του οσμίζεσαι μυρουδιά καραβίσια, νοιώθεις το ράπισμα του κύματος όταν σπάει στην πλώρη λούζοντας το πλοίο μέχρι ψηλά στην κόντρα γέφυρα, θυμάσαι ή μαθαίνεις λεπτομέρειες που έχουν την δική τους βαρύτητα στην διαμόρφωση ενός πρόσφατου όσο και σημαντικού ιστορικού γίγνεσθαι.

Το γεγονός του Α/Τ ΒΕΛΟΣ δεν ήταν μία συνηθησμένη απειθαρχία-ανυπακοή, όχι μόνο στην ελληνική αλλά και στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία.

Αξίζει να το διαβάσετε.

(Το βιβλίο στολίζει την βιβλιοθήκη μας)

Ε.Σ.

===================

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Με το γνωστό ύφος της γραφής του που την χαρκτηρίζει η αρχαία κλασική περιβολή, ο συνάδελφος Ιωάν. Θεοδωρόπουλος (Σ.Ν. 1954) μας χάρισε άλλο ένα πόνημα με τίτλο «Ιωάννης Καποδίστριας (πατέρας μας και μάρτυρας)«.

Ο τρόπος που ο Γιάννης έχει επιλέξει να μεταφέρει στο χαρτί τις συγγραφικές του ανησυχίες, κάθε αλλο παρά εύκολος είναι. Η δραματοποίηση ενός γεγονότος κατά το πρότυπο των αρχαίων κλασικών έργων απαιτεί λυρικό ταλέντο, τεκμηριωμένες ιστορικές γνώσεις, ήθος και φαντασία σκηνοθέτου. Ο Γιάννης δεν υστερεί σε τίποτα από τα πιο πάνω.

Συγχαρητήρια στον συνάδελφο κ. Θεοδωρόπουλο για το διδακτικό όσο και άκρος ιστορικά τεκμηριωμένο νέο του έργο.

=================

ΑΛΑΡΓΙΝΟ ΑΓΕΡΙ

Ο Λεωνίδας Γιανναράκος ανήσυχος και πολυγραφότατος μας χάρισε ακόμη ένα του, ποικίλο, έργο από 12 αληθινές ιστορίες όπως αυτός τις έζησε και 6 χρονογραφήματα. Μετά τις τρεις ποιητικές του συλλογές, «Το αγώι« (1987), «Ο αγωγιάτης« (1990) και «Αναδρομές« (2007), με το «Αλαργινό αγέρι« ο Λεωνίδας μας ταξιδεύει από τα πρώτα του βήματα, εκεί στο όμορφο Γύθειο, μέχρι τις ημέρες μας, χωρίς να ξεχάσει να «πιάσει λιμάνι» και στον Πόρο (Σχολή Ναυτοπαίδων) όπου το 1952 ως τριτοετής συμμετείχε δυναμικά μαζί με άλλους «επαναστάτες με αιτία», όπως τους ονομάζω εγώ, στην γνωστή κίνηση ομαδικής απειθαρχίας των μαθητών Γ` & Β` τάξεως.

Παραθέτω ένα απόσπασμα από το προλογικό σημείωμα του κριτικού λόγου και τέχνης Κυριάκου Βαλαβάνη. […] ο λόγος των κειμένων παστρικός, ντόμπρος, ειλικρινής, είτε είναι με χιούμορ ή σκωπτικό πνεύμα καταχωρημένος. Προσεγγίζει προβλήματα, οριοθετεί θέσεις, είναι γυμνός από κάθε διάκριση, αναλύει και αξιολογεί όταν πρέπει, έχει στόχο τη δικαίωση, ευαισθητοποιεί τον επικοινωνούντα, βιώνεται μέσα στο μυστήριο, συμβάλει κι ερευνά όπου και όταν….εκφράζει κάθε σημείο αναφοράς της ζωής, προσυπογράφει με τόλμη και ευθύτητα κάθε ευθύνη του και άπτεται με ήθος και εγκυρότητα κάθε ηψηλής αντιλήψεως αγγιζόμενο θέμα.[….]

Ε.Σ.

=====================

Και μέσα στα βιβλία που λάβαμε: ``ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ…ΞΑΝΗΛΘΑΝΕ ΤΑ ΦΕΟΥΔΑ«

Ένα ευχάριστο ξάφνιασμα από την γραφή ενός αξιόλογου φίλου του ΣΑ/ΣΜΥΝ, του κ. Μιχ. Πεσματζόγλου, όπου μολονότι το μικρό του πόνημα το έγραψε το 2001-2002 τα συναισθήματα και οι ανησυχίες του εκείνης της περιόδου, τον δικαίωσαν απόλυτα με το σημερινό ναυάγιο της πατρίδας μας σε όλους τους τομείς. Γράφει ο κ. Πεσμαζόγλου:

[..] Η κολακεία και τα ψεύτικα λόγια είναι ότι χειρότερο μέσον μπορεί να υπάρξει για την διαμόρφωση χαρακτήρων και πολιτικής. Η αλαζονεία της εξουσίας και της πρόσκαιρης οικονομικής δύναμης οδηγούν τα βήματα αρκετών σε λαθεμένες ατραπούς και πράξεις. Οι ιθύνοντες πρέπει πρώτα και πάνω από όλα να σκέπτονται ότι είναι ίδιο σώμα κι έχουν τις ίδιες ανάγκες κι αξίες με όλον τον άλλο λαό. Απλά είτε από τύχη, είτε από εκλογή έχουν ταχθεί να παίρνουν κάποιες αποφάσεις και να κάνουν κάποιες ενέργειες που έχουν επίπτωση στην καθημερινότητα όλων. «Θεέ μου. Δώσε μου την γαλήνη να δέχομαι τα πράγματα που δεν μπορώ να αλλάξω, την δύναμη να αλλάξω τα πράγματα που μπορώ και την σοφία να ξέρω την διαφορά» […] και στον επίλογο […] Η «ζωή είναι ένας θησαυρός που λιγοστεύει κάθε μέρα….». Στο χέρι του καθενός αλλά κι όλων μας μαζί είναι να επωφεληθούμε απότ α καλά που μπορούμε να αποκτήσουμε. Καλά που πάνω και πρώτα από όλα πρέπει να είναι ψυχικά και να δίνουν τροφές για την σκέψη μας…

Μακάρι, αγαπητέ Μίκο την σύντομη ιστορική διαδρομή της Ελλάδας όπως έντεχνα την περιγράφεις και που την διακρίνει ο πλούσιος διανθισμός από ρητορικά σχήματα, γνωμικά, αρχαία ρητά κ.α. να ήταν κτήμα πολλών ταγών, από τους πολλούς που μας κυβέρνησαν τα τελευταία τριάντα χρόνια. Σίγουρα δε θα μας είχαν οδηγήσει στο «χαμηλότερο επίπεδο» της ιστορικής μας διαδρομής.

Ε.Σ.

ΣτΣ. Όλα τα βιβλία κοσμούν την δανειστική μας βιβλιοθήκη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: